Tibetan
དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་བར་མ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་མཐའ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀའི་མཚན་མའི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་བཀུག་ལ་དེ་ཉིད་དུ་བཅུག་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ་བར་གྱུར་བ་དང༌། རང་གི་གསང་བའི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་ཕྱུང་སྟེ། རང་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གསང་བའི་ཆུ་སྐྱེས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པར་བསམས་ལ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ལས་རང་གི་ས་བོན་དུ་བསམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་དེའི་ས་བོན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། ལྷ་བཅུ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོར་བཅས་པ་སོ་སོའི་སྐུ་མདོག་དང༌། གདན་དང༌། ཞལ་དང༌། ཕྱག་དང༌། ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་དེ་ཉིད་དུ་བརྟན་པར་བྱས་ལ། རང་གི་བདག་པོ་ལས་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཐོབ་ནས་རང་གི་མིང་བརྗོད་དེ་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲགས་ནས། འབྱིན་པའི་སྔགས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་རིམ་གྱིས་དེ་ལས་རེ་རེ་ནས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཅེས་བྱ་བས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཐུགས་དང་ཞེས་སྡང་ཆེན་པོ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་སྔར་བཤད་པའི་ཞལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཕྱུང་ལ། དེས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་བྱས་ལ། སྒྲ་སྐད་དང་སྤྲུལ་པ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དད་པར་བྱས་ནས་རང་གི་གདུལ་བྱ་བདག་དང་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བཟློག་ནས། དེ་ཡང་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། གནོད་སེམས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བ་ཅན་གྱི་ཞེ་སྡང་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བདེ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་གྱུར་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ངེས་བར་བསྟན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགྲ་བོ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་ཏེ། རྣམས་པར་ཤེས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམས་པ
Chinese
坛城胜王的等持。 坛城胜王的等持。 对于不修习中间等持的情况，因为要证悟最极端的边际，所以称为大。因此，为了生起它，应当修习坛城之王胜王的等持。然后，观想智慧勇识心间的标志中心处所住的吽（ཧཱུྃ，Hum，种子字）的光芒之铁钩，勾召十方安住的如来众，融入其中，化为菩提心甘露。从自己的秘密金刚道中取出，观想安住在与自己相似的智慧的秘密莲花中，由此完全转变，观想为自己的种子字。诸如来以欢喜等为前导，由此其种子字完全转变。十九尊主尊的坛城，包括所依和能依，各自的身色、坐垫、面容、手和手印等完全明晰，并于其中稳固。从自己的上师处如实获得口诀的随许，念诵自己的名字，宣称为金刚自性。以念诵发出的真言为前导，次第地从中一一取出。以“班杂 德热嘎(བཛྲ་དྷྲྀཀ་)”来真实地激励，取出识蕴和意，即大嗔恨，以及法界极度清净的自性不动佛，具有先前所说的面容等。由此遍布十方世界的各个角落。对于声音、化身和神变等进入的各种差别，如其所应地信奉，从而使自己的所化之境从我与我所的执着中解脱出来。并且，对于与我与我所显现的事物相符的、具有损害心的特征的、完全烦恼的嗔恨，以及我与我所的安乐和其对治的空性，通过确定地指示，将一切烦恼的大敌之自性确定地施加于大嗔恨之上。仅仅是识的个别分析而已，这是其自身的特征。
English
The Samadhi of the Supreme King of the Mandala. The Samadhi of the Supreme King of the Mandala. Regarding not meditating on the intermediate samadhi, it is called "great" because one realizes the ultimate limit of the extreme. Therefore, in order to generate it, one should meditate on the samadhi of the Supreme King of the Mandala. Then, visualize that the hook of light of the Hum (ཧཱུྃ，Hum，seed syllable) residing in the center of the mark of the heart of the Wisdom Being hooks all the assemblies of the Tathagatas residing in the ten directions, and having placed them in that very place, they transform into the nectar of Bodhicitta. Having taken it out from one's own secret Vajra path, contemplate it as residing within the secret lotus of wisdom similar to oneself, and from that, it is completely transformed, contemplate it as one's own seed syllable. The Tathagatas, with joy and so forth as the prelude, from that, that very seed syllable is completely transformed. The mandala of the nineteen deities, including the support and the supported, each with their respective body colors, seats, faces, hands, and hand implements, etc., completely clear, and having made it stable in that very place. Having obtained the subsequent permission of the oral instructions from one's own master as they are, reciting one's own name, proclaiming it as the nature of Vajra. With the mantra of emission as the prelude, gradually extract each one from it. By "Vajra Dhrika (བཛྲ་དྷྲྀཀ་)" truly urge, and extract the aggregate of consciousness and the mind, that is, great hatred, and the immutable one, the essence of the utterly pure realm of Dharma, possessing the face, etc., previously described. By that, pervade all the realms of the ten directions. For the various distinctions of the entry of sounds, emanations, and miracles, have faith as appropriate, thereby turning one's own object of taming away from the attachment to self and mine. Moreover, for hatred, which is in accordance with the things that appear as self and mine, characterized by harmful intent, and completely afflicted, as well as the happiness of self and mine and the emptiness that is its antidote, by definitively indicating, definitely apply the very nature of the great enemy of all afflictions to great hatred. It is merely a separate analysis of consciousness, that is its own characteristic.