Tibetan
དེའི་ཡན་ལག་གཞན་སྐབས་སུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་བསྟན་པ། དེའི་ཡན་ལག་གཞན་སྐབས་སུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱི་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་ཡན་ལག་གཞན་སྐབས་སུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་ལ་བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་གསུངས་པ་དེ་འདྲའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཆོ་གའི་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གོང་མ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སེམས་སོ། །དེ་མཐོང་བ་ནི་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པའོ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའོ། །དེས་གྲོལ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སྟེ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ལས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པས་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཞེས་སོ། །གང་གིས་ཤེ་ན་སྙིང་རྗེས་ཞེས་ཏེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འགྲོལ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་མངོན་དུ་བྱ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཅེས་པའི་སྐབས་སུ་ཡིད་ལ་སྨོན་པ་དེ་འདིར་སྔོན་དུ་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་དག་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྐུར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་ས་ལ་དགོད་པར་ཤོག་ཅི་ག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་གིས་གཞན་དུ་བཤད་དོ། །ལངས་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སོ། །དག་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པར་གྱུར་པས་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པའི་ གཟུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་དག་པའི་སེམས་སོ། །ཀུན་དུ་སྣང་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་ལོ། །གོང་མ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་ནས་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དཔྱད་ན་ཐ་མལ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པས། སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་གོ་རིམས་ཞེས་ཏེ། གཟུགས་སྐུའི་རྡོ་རྗེ། སྒྲ་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ། དྲི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། རོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས། རེག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་རང་གི་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིན་ཞེས་ཏེ་རང་རང་གི་རང་བཞིན་དག་པས་གཟུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་པ་དམ་པར་རོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དང་གཞན་དུ་ཐ་མི་དང་ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དབྱེ་བ་མེད་པར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །ཡང་ན་གོང་
Chinese
关于其分支的其他场合应做的仪轨的阐述。 关于其分支的其他场合应做的仪轨的阐述。 如是阐述了三摩地三者的正行仪轨后，现在关于其分支的其他场合应做的仪轨，如回向和祈愿等，如“如是”等。其仪轨的“彼性”是指如上师般的坛城的轮之心。见彼是指通过修习而证悟并确信。众生界是指属于三界。以彼解脱是指从一切坛城的轮，即离分别的自性中，因未如是了知，故缘彼。以何？以悲心，已述竟。为了利益如是解脱者，回向所修之善根，并使祈愿显现，即在“此世间”等场合中，应先于心中祈愿，即此等善根转为文殊之身，并使一切众生安立于一切智之地，如“何其”等，我已于他处阐述。起立是指从三摩地中。清净的菩萨是指已断除一切庸常分别，故于心中作意自己所欲之本尊形象，即清净之心。安住于一切显现是指于行等时，于意识所显现之境。如上师般完全修习后，即若以远离色等相之次第进行观察，则庸常之色等不容，故身等为金刚次第，即色身的金刚，声语的金刚，香宝生，味无量光，触不空成就之自性而观。或者自之自性清净，即以各自之自性清净，而观色金刚母等之自性。法性即是殊胜。如金刚持者，即是大金刚持，因是一切之自性故。与他者不异是指色等彼等无有差别地观为金刚持之自性。或者上
English
Explanation of the rituals to be performed on other occasions of its branches. Explanation of the rituals to be performed on other occasions of its branches. Having thus explained the actual rituals of the three samādhis, now regarding the rituals to be performed on other occasions of its branches, such as dedication and aspiration, like "suchness" and so on. The "thatness" of its ritual refers to the mind of the wheel of the mandala like the upper guru. Seeing that is to realize and believe through cultivation. The sentient being realm refers to belonging to the three realms. Liberation by that refers to from the wheel of the mandala of all, that is, from the nature free from conceptualization, because one does not know it as such, therefore focusing on that. By what? By compassion, it has been said. In order to benefit such liberation, dedicate the root of virtue cultivated, and make the aspiration manifest, that is, in the context of "this world" etc., one should first aspire in the mind, that is, may these roots of virtue transform into the body of Mañjuśrī, and may all sentient beings be established on the ground of omniscience, such as "how" etc., I have explained elsewhere. Standing up means from samādhi. The pure bodhisattva refers to having abandoned all ordinary conceptualizations, therefore contemplating in the mind the form of the deity one desires, that is, the pure mind. Abiding in all appearances refers to the object appearing to consciousness during times such as walking. After completely cultivating as the upper guru, that is, if one examines the sequence of being free from forms etc., then ordinary forms etc. are not permissible, therefore the body etc. are the vajra sequence, that is, the vajra of the form body, the vajra of the sound speech, the fragrance Ratnasambhava, the taste Amitābha, the touch to be viewed as the nature of Amoghasiddhi. Or one's own nature is pure, that is, with the purity of each's own nature, one should view the nature of the form vajra mother etc. Dharma nature is supreme. Like the Vajradhara, that is, the great Vajradhara, because it is the nature of all. Being not different from others means viewing those forms etc. as the nature of Vajradhara without any difference. Or above
Tibetan
གི་རང་གི་ལྷའི་རྣམ་པར་འཛིན་པའི་ཞེས་པས་རང་གི་ལྷའི་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་ཡང་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་འཆད་པ་དང༌། མདོ་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་ལས་ནི་གྲོལ་བ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་འམ་རྣམ་པ་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ངོ་བོ་ལས་གྲོལ་བར་བྱས་ནས་བྱ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྣམས་མཉེས་པར་འགྱུར་བས་ན་མཆོད་པའི་མཆོག་ཅེས་ཏེ། གསང་ཆེན་གྱི་མཆོད་པ་སྟེ་ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །དེ་ཡིས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་འདི་ལ་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །གང་གི་ཚེ་བསམ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ཁ་ནམ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །བསམ་པ་དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་རང་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་ནི་མ་ཐོ་རིས་ལ་སོགས་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ལྷ་ལ་དངུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་འདི་ནས་དགེ་སློང་གི་གཟུགས་རྣམས་ལས་རྒྱལ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་རྟག་པར་མཐོང་བའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་བཞི་སྟེ་སྨོན་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་བསྟེན་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ས་རྣམ་པར་བསྟེན་པ་དང༌། གསལ་བ་འབའ་ཞིག་གིས་བསྟེན་པ་དང༌། ཟབ་མོ་དང་གསལ་བ་དབྱེར་མེད་པས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་སྨོན་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅིག་མཐོང་ན། འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡང་དག་པར་གཟུགས་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག་པའོ། །མི་སྡུག་བ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཅིག །མཉམ་པ་མཐོང་བའི་དུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་ལ་མཉམ་པ་ཉི
Chinese
“以执持自己的天神之相”是指也要观想为自己的天神。像这样了解后，所有的事情都要做，这里所说的“做所有的事情”是指讲经说法和念诵经文等事情。“从颠倒的分别念中解脱出来”，是指通过使能取和所取，或者平凡的慢心从自性中解脱出来后去做。那么会变成什么呢？一切能仁的坛城，因为坛城的轮全部都会欢喜，所以说是供养之最，也就是大密供，因为能使心欢喜的缘故。 “恒常”是指所有的时间。“以彼”是指以上在行境中观修等等。对于此行境的种种观察，以意乐的力量分为有罪和无罪。什么时候以烦恼的意乐来观察就是无罪的。意乐也有三种，与世间的果相符的意乐，与自己的寂灭之果相符的意乐，与无上之果相符的意乐。其中，第一个是为了获得摩偷利等，以色等受用供养天神等作意。第二个是声闻等为了想要自己的菩提，要了知色等为无常等。经中也广说：“从这里比丘如果胜过了诸色，并不是胜过了色，而是见其为无常。”第三个有四种，以愿文来修习，以彼性一味来修习，以唯光明来修习，以甚深和光明无别来修习。其中第一个是在体验色等的时候，以利益有情之意乐来显现愿文，如菩提萨埵见到悦意的色时，这样发心：愿一切有情都能如来真实地见到色。见到不悦意的色时，愿一切有情都不喜悦轮回的痛苦。见到平等时，愿一切有情对一切法都能各自平等。
English
"Holding the form of one's own deity" means also visualizing oneself as one's own deity. Having understood in this way, all things should be done. "Doing all things" refers to activities such as teaching the Dharma and reciting scriptures. "Liberated from inverted conceptualization" means to act after liberating the grasper and the grasped, or ordinary pride, from their essence. What will happen then? All the mandalas of the Able One, because all the wheels of the mandala will be pleased, so it is called the supreme offering, that is, the great secret offering, because it makes the mind happy. "Constantly" means at all times. "By that" refers to meditating in the realm of practice as mentioned above. This observation of the realm of practice is divided into blameworthy and blameless depending on the power of intention. When observing with the intention of affliction, it is blameless. There are also three kinds of intention: intention that is in accordance with worldly results, intention that is in accordance with one's own result of nirvana, and intention that is in accordance with the unsurpassed result. Among them, the first is to make offerings to the gods with forms and other enjoyments in order to obtain Matoli and others. The second is that the Hearers and others, wanting their own Bodhi, should know forms and other things as impermanent. The scriptures also extensively say, "From here, if a monk overcomes all forms, it is not overcoming form, but seeing it as impermanent." The third has four types: cultivating with aspiration prayers, cultivating with that very nature as one taste, cultivating with only luminosity, and cultivating with the inseparability of profundity and luminosity. Among them, the first is to manifest aspiration prayers with the intention of benefiting beings when experiencing forms and other things. For example, when a Bodhisattva sees a pleasing form, they generate this thought: May all beings truly see the form of the Tathagata. When seeing an unpleasant form, may all beings not rejoice in the suffering of samsara. When seeing equality, may all beings be equal in all things.