Tibetan
ལེའུ་ལྔ་པ། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་མཆོག་གི་བཤད་སྦྱར། ལེའུ་ལྔ་པ། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་མཆོག་གི་བཤད་སྦྱར། དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་ཐབས་བཞི་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ཀྱི། །བསྟན་པ་དག་ནི་སྒྲུབ་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་བསྟན་ཅིང་ཕྱུང་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་ལེའུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གསུངས་སོ། །འདིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འདིར་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེ་རྙེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ལ་མོས་པ་བརྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཐབས་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལྔ་པ་དང་དགུ་པ་མཐའ་དག་དང༌། །བཅུ་བདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལས་ལེའུ་འདིའི་དོན་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལུས། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་གང་སྤྱོད་པ། །ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་རྐང་པ་དྲུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ཡིན་ནོ། །གསུང་ནི་དེ་ཉིད་རིག་པ་སྟེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་སོ། །ཐམས་ཅད་དེ་དག་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེར་ལྷག་པར་མོས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཐུགས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས་སོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཐུགས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་འཛིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པས་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞིའོ། །གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ཡུལ་དྲུག་གི །ལྷ་མོ་དྲུག་གི་ཡུལ་དེ་དག་ནི། ། གནས་ཏེ་དེའི་དབང་ཕྱུག་གོ །དཀྱིལ་འཁོར་བ་གསུངས་པ། ཀུན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ།
Chinese
第五章，普遍行为之殊胜解释。 第五章，普遍行为之殊胜解释。 成就殊胜的第四种方法是大成就，其特征是：诸佛菩萨之，教法即是大成就。 意为坛城之主向坛城众所示现并引导的证悟即是大成就。这在第一章等中已述。此处，无二之智慧即是菩提。获得它即是成佛。对其具有坚定信仰者即是菩萨们。他们的教法，即是所作所为，是极其秘密的行为之意。这也是誓言的大成就，因为是伟大的方法。这在第五和第九等章节中都有阐述。因此，本章的意义是普遍行为。如第十八章所说：智慧从方便生，蕴界及处身。 直到：一切心所行，即是普行示。为了区分其章节，从“此后”等开始讲述。这六句偈颂通过展示世尊的特点，揭示了什么是特别信奉的行为。即从一切如来的身、语、意所生者，即被称为“此”。此处，诸佛之身是金刚持，也就是虚空。语即是彼之觉性，即虚空之界。一切从彼等所生者，即是对其特别信奉，即被称为“此”。意即是无始之意。从意所生的身等即是意之金刚，执持它即是同样以特别信奉来执持意之金刚。国王即是坛城之主。外在四大之自性的四位天女。宫殿和六处之，六位天女的那些地方，安住即是彼之主。所说的坛城众，即被称为“一切殊胜”。
English
Chapter Five: The Excellent Explanation of Universal Conduct. Chapter Five: The Excellent Explanation of Universal Conduct. The fourth method for supreme accomplishment is the Great Accomplishment. Its characteristic is: The teachings of all Buddhas and Bodhisattvas are the Great Accomplishment. This means that the realization shown and guided by the mandala lord to the mandala assembly is the Great Accomplishment. This has been described in the first chapter and others. Here, non-dual wisdom is Bodhi. Attaining it is becoming a Buddha. Those who have steadfast faith in it are the Bodhisattvas. Their teachings, that is, their actions, are the meaning of extremely secret conduct. This is also the Great Accomplishment of vows, because it is a great method. This is explained in the fifth and ninth chapters, etc. Therefore, the meaning of this chapter is universal conduct. As stated in the eighteenth chapter: Wisdom arises from skillful means, aggregates, realms, and sense bases. Until: Whatever the mind engages in, is shown as universal conduct. To distinguish its chapters, it is narrated starting from "Thereafter," etc. These six verses, by showing the characteristics of the Bhagavan, reveal what is particularly devoted conduct. That is, what arises from the body, speech, and mind of all Tathagatas is called "This." Here, the body of all Buddhas is Vajradhara, which is space. Speech is its awareness, which is the realm of space. Whatever is born from them is particularly devoted to them, which is called "This." Mind is the beginningless mind. The body, etc., born from that mind is the Vajra of Mind, and holding it is holding the Vajra of Mind with the same particular devotion. The king is the lord of the mandala. The four goddesses who are the nature of the four outer great elements. The palaces and the six places, the places of the six goddesses, residing is their lord. The mandala assembly that is spoken of is called "All Excellent."
Tibetan
སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་འདི་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྡུས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་ནི། འདིའི་ཕྱུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་ནི་འདིའི་མིག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡིན་པས་སོ། །སྤྱོད་པ་ཀུན་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་མཆོག་གི་ཆོས་ཏེ་ལམ་གྱི་དམ་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པ་ནི་གསུངས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །དོན་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གང་དག་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཇི་སྟེ་དངོས་པོ་གང་ཞིག་གང་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཕ་དང་མ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུའོ། །དེ་དག་གི་ཁུ་བ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུའོ། །བདག་ཉིད་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོར་རོ། །རང་གི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རིག་པ་རྣམས་སུའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ནི་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དུའོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ལྷ་མོ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་རིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་རང་གི་རིག་མ་ལ་ཀུན་དུ་འཁྱུད་པར་མོས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ནི་གཏི་མུག་གོ །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནུབ་པ་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །གཉིས་སུ་མེད་ པའི་བདེ་བའི་རོ་མྱོང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་རབ་མཆོག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། ཐེག་པའི་མཆོག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དམ་པ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ
Chinese
佛和菩萨的殊胜之处在于此。总摄一切佛的五佛，即是此处的五蕴。总摄一切菩萨的六菩萨，即是此处的眼等六处。一切行即是普贤行，其本身即是殊胜之法，是道路的殊胜之处。因此，它本身是应当修习的意义，故如是说。行的体性即是普贤行的自性。所说之语即是已说之语。那是什么呢？说了“无分别”等等。由于是如来藏和真实智慧的自性之神，所以是无分别。意义即是一切事物。从中生起，即是对那些特别信奉圆满自性者如是称呼。因此，这是圆满次第。如果任何事物在任何地方特别信奉，那应该信奉什么呢？于此，父与母是方便与智慧的自性。它们的精髓是无戏论的菩提心。自身即是完全转变的坛城之主。自己的蕴、界、处等即是坛城众。它们的法性即是它们的明觉。色等六者是供养天女六者的自性。外等诸者，应该特别信奉为四天女自性的广大宫殿的自性。“贪嗔痴等”，对于此，贪等诸者，通过反复显现来普遍地做到。对此，通过信奉自身之蕴和处等，以及自己的明妃来完全拥抱，执著色等即是愚痴。二取的分别念止息即是嗔恨。体验无二的安乐之味即是贪欲。成为如此之修行者，即是极殊胜的修行者，即是成就佛陀之身。那是什么呢？乘之殊胜即是无上，即是成就佛陀之身的菩提道之殊胜，即是名为大成就之义。于未入定之心上
English
The excellence of Buddhas and Bodhisattvas lies in this. The five Buddhas, which encompass all Buddhas, are the five aggregates here. The six Bodhisattvas, which encompass all Bodhisattvas, are the six sense bases, such as the eye, here. All conduct is Samantabhadra's conduct, and it itself is the supreme Dharma, the supreme path. Therefore, it itself is the meaning to be practiced, hence it is said as such. The characteristic of conduct is the nature of Samantabhadra's conduct. The spoken word is that which has been spoken. What is that? It is said "non-conceptualization" and so on. Because it is the nature of the deity of Suchness and true wisdom, it is non-conceptualization. The meaning is all things. That which arises from it is what is called those who particularly believe in the nature of completeness. Therefore, this is the completion stage. If any thing is particularly believed in anywhere, what should be believed in? Here, the father and mother are the nature of skillful means and wisdom. Their essence is the non-elaborate Bodhicitta. The self is the lord of the mandala that has been completely transformed. One's own aggregates, elements, and sense bases are the mandala assembly. Their Dharma nature is their awarenesses. The six, such as form, are the nature of the six offering goddesses. The outer and so on, should be particularly believed in as the nature of the great palace of the nature of the four goddesses. "Desire, hatred, ignorance, etc." Regarding this, desire and so on, are made manifest again and again to be pervasive. Regarding this, by believing in embracing completely one's own aggregates and sense bases, and one's own consort, grasping form and so on is ignorance. The cessation of the dualistic thoughts is hatred. Experiencing the taste of non-dual bliss is desire. A practitioner who has become like that is a supremely excellent practitioner, that is, accomplishing Buddhahood. What is that? The excellence of the vehicle is unsurpassed, that is, the excellence of the Bodhi path of Buddhahood, that is, the meaning called great accomplishment. On the mind that has not entered into Samadhi