Tibetan
ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔགས་ཀྱིས་འགུགས་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ། ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔགས་ཀྱིས་འགུགས་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་གསུངས་པ། དེ་ལ་བྱ་བ་གཞན་ཅི་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྗེས་ལའོ། །དྲག་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རྣམས་སྔར་བརྗོད་པའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དྲག་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་དམ་ཚིག་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྤྱན་ནོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་གང་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །འབྱོར་པ་ཀུན་ལ་དགྱེས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བཞེད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ངོ་བོར་གསལ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་དེས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བདེ་བར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་གཟིགས་ཏེ་དགྱེས་ལ་དབང་དུ་ཡང་བྱས་ཏེ་མཉེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །དྲག་པོ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུའོ་ཞེས་གཞན་དག་གོ །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གང་ཞི་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པའི་མཚན་ཉེད་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྣོད་ཇི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དངོས་སུའོ། །ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་སྒྲུབ་པ་ནི་ཁ་དོག་དང་ཉམས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །འཆི་བ་སོས་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྤྱན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་བར་མ་བ་དོའི་སྲིད་པའི་བདག་ཉིད་དམ་མངལ་དུ་ཆུད་པ་དྲི་མ་མེད་པ་བསྐྱོད་པ་མེད་པ་མི་གཡོ་བ་གཉུག་མའི་མར་མེའི་རྩེ་མོའི་རྒྱུན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཀུག་སྟེ། ཤི་བ་དེའི་སྙིང་གར་བཅུག་ལ་དེ་ལ་ལམ་གྱི་ས་བོན་བསྒོམས་ནས་དེའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ལུས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། གྲུབ་པའི་དངུལ་ཆུས་ཟངས་གསེར་དུ་བྱས་པ་བཞིན་དུ། སྤྱན་གྱི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་བལྟས་ལ་མིག་ལ་ སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱས་ཏེ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་
Chinese
第十四品，以咒语迎请身语意奇妙之化身王之解说。 第十四品，以咒语迎请身语意奇妙之化身王之解说。 “之后”等是指宣说了寂静等仪轨。“于彼当做何事”等是说在完全了解所化众生的各种想法之后。为了消除对猛烈等成就的障碍，寂静等咒语是由先前所说的天神等所说。由于不能违背使猛烈等寂静的誓言，所以祈请世尊。那最殊胜的专注之处，就是那样。对一切圆满感到欢喜的，是认为一切众生的圆满是殊胜的，即是佛陀世尊。佛陀金刚是指忆念显明为毗卢遮那金刚持的自性，他使众生界安乐，在那时看见而欢喜，也令其自在而欢喜。关于“诸佛也”是指，有些人说是非常间隔地宣说。另一些人说是猛烈修持之时。诸佛的寂静是指断除了烦恼和所知二障以及习气的特征。生起它，是指如容器般在一切众生的相续中真实地生起。对于一切事业也以殊胜的方式成就，是指以颜色和姿态等差别来成就。“使死亡复苏”的意义是这样的：观的瑜伽士以智慧菩萨心间的种子字之铁钩，勾召中阴状态的有情或入胎的无垢、不动摇、不移动、如原生灯焰般之识，放入已死者的心中，并在其上修持道之种子，然后以其光芒使彼之身体自性光明，如同炼金术士以水银使铜变为金。观视其完全转变为观的形象，并加持眼睛等，从自己的智慧菩萨心间的种子字的光芒中产生
English
Chapter Fourteen: Explanation of Inviting the Miraculous Body, Speech, and Mind, the King of Emanations, with Mantras. Chapter Fourteen: Explanation of Inviting the Miraculous Body, Speech, and Mind, the King of Emanations, with Mantras. "Then" and so on, refers to the rituals of pacification and so on being spoken. "What else should be done there" and so on, is said after fully understanding the various thoughts of the beings to be tamed. In order to eliminate the obstacles to the accomplishment of the fierce and so on, the mantras of pacification and so on were spoken by the previously mentioned deities and so on. Since the vows to pacify the fierce and so on cannot be violated, the Bhagavan is invoked. That very supreme focus is just like that. Those who rejoice in all prosperity consider the perfection of all sentient beings to be supreme, that is the Buddha Bhagavan. Buddha Vajra refers to remembering the nature that is clear as Vairochana Vajradhara, who made the realm of beings happy, saw it at that time and rejoiced, and also made it free and pleased it. Regarding "The Buddhas also," some say that it is spoken very intermittently. Others say it is at the time of fierce practice. The pacification of the Buddhas refers to the characteristic of abandoning afflictions and cognitive obscurations along with habitual tendencies. Generating it refers to actually generating it in the continuum of all sentient beings, just like a vessel. For all activities, accomplishment is also excellent, referring to accomplishment through distinctions of color and posture and so on. The meaning of "reviving death" is this: The yogi of vision, with the iron hook of the seed-syllable in the heart of the wisdom bodhisattva, hooks the consciousness of the intermediate state being or the one who has entered the womb, which is stainless, unmoving, unwavering, like the stream of a primordial lamp flame, and places it in the heart of the deceased, and then meditates on the seed of the path on it, and then makes that body naturally luminous with its rays, just as an alchemist turns copper into gold with mercury. Viewing it as completely transformed into the form of vision, and blessing the eyes and so on, arising from the rays of the seed-syllable in the heart of one's own wisdom bodhisattva.