Tibetan
མི་འཚོ་སྟེ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྤྱན་རས་ཀྱིས་འཚོ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔགས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་ཐུགས་ཏེ་དེ་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་དགོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་པོའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐུའི་སྒོ་ནས་དག་པའི་ཨོཾ་གསུངས་ཏེ། སྐུ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་གཉིས་ཀྱང་གསུངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཐུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དག་པའི་ཧཱུཾ་གསུངས་སོ། །ཆོས་འཛིན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གསུང་གི་སྒོ་ནས་དག་པའི་ཨཱཿགྶུངྶ་སོ། །ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ལས་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྱུང་བའོ། །ཚིག་གི་ལམ་ངེས་པར་བརྗོད་པས་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་དབྱེ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གནས་སུ་ཞུགས་པས་སྔགས་བསྡུས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་ལྔའི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲས་ནི་དེའི་རིགས་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་འདར་ཞིང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་མི་གཟིགས་པ་སྔགས་དེས་དམ་ཚིག་ལས་བསྙེངས་པའི་འཇིགས་པ་ཡོད་པས་ན་དི་ལྟར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་བས་ན་གོང་གི་སྔགས་དེའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་པས་དེ་འདྲ་བའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཇི་སྙེད་པའོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་དང་ལྡན་པས་ཆོག་གཉིས་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལས་གྱུར་ཅིང་དེ་ཕྱག་ན་གནས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །མི་འདའ་བས་ན་དམ་ ཚིག་གོ །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་འབྱུང་བའོ། །དེའི་དབུས་ལ་གནས་པར་ཞེས་སོ། །བཀོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀོད་པའི་ངོ་བོ་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་སོ། །དེའི་དབུས་ན་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་དབུས་ཀྱི་གདན་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་པ་འོད་
Chinese
名为“不活”等。其中，金刚持大尊宣说了以眼根为生的方法之精要。从“此后”等开始。所谓“一切咒语”，即指如来。那些如来的精要，即是其心，为了使修行者铭记于心，而普遍策励，此即是精要。如何呢？宣说了那些如来的清净之相。从“如来”等开始，宣说了从身门清净的嗡（藏文：ཨོཾ།，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），因为与身不分离，所以也宣说了二者。同样，从“金刚持”等开始，宣说了从意门清净的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。从“法持”等开始，宣说了从语门清净的啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）。所谓的“自身的身体、语言和心意源于金刚”，是指从金刚持处，通过转变的差别，按照顺序提取出来。所谓的“以词语之路确定宣说”，是指在没有词语表达的自性上，通过转变的差别，世尊进入处所，从而浓缩了咒语，宣说了五种字母的自性。他的宣说，从“此后”等开始。佛陀是不动佛等。佛子是从其种姓中产生的，极度颤抖并昏厥。这是因为修行者看不到，那个咒语会使人因违背誓言而产生恐惧，所以才会那样。然后忆念金刚萨埵，就会赐予成就，这样连接起来。因此，安住在上述咒语的本尊瑜伽中，就会变成具有那样力量的状态，这是指如是等等。然后，两个月亮合二为一，紧接着从吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中生出的金刚与吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）相结合，宣说了第二种仪轨。从“此后”等开始。所谓的“持金刚”，是指由金刚所化，且金刚安住于手中，即伟大的金刚持。不违越，即是誓言。所谓的“虚空界”，即是法生处。安住在其中心，如是说。所谓的“陈设的坛城”，是指观想诸佛陈设的自性，从常恒中产生的宫殿，如是说。所谓的“安住在其中心的字母吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）”，是指在其中心的座垫上，一个月亮的光芒
English
It is called "not living," etc. Therein, the great Vajradhara spoke the essence of the method of living by the eye. Starting from "then," etc. "All mantras" refers to the Tathagatas. The essence of those is the mind, which is the essence that universally urges for the sake of the practitioner to keep in mind. How is it? The pure aspects of those were spoken. Starting from "Tathagata," etc., the Om (Tibetan: ཨོཾ།, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om) that purifies from the door of the body was spoken, and because it is inseparable from the body, both were spoken. Similarly, starting from "Vajra Holder," etc., the Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) that purifies from the door of the mind was spoken. Starting from "Dharma Holder," etc., the Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: Ah) that purifies from the door of speech was spoken. The so-called "one's own body, speech, and mind from the Vajra" refers to extracting them in order from the Vajradhara through the distinction of transformation. The so-called "definitely expressing the path of words" refers to the essence of non-verbal expression, through the distinction of transformation, the Bhagavan entered the place, thereby condensing the mantra, and the nature of the five letters was spoken. His speech, starting from "then," etc. The Buddha is Akshobhya, etc. The son is born from that lineage, trembling and fainting greatly. This is because the practitioner does not see, and that mantra causes fear of breaking vows, so it becomes like that. Then, remembering Vajrasattva, he will grant accomplishments, connecting it like that. Therefore, by abiding in the deity yoga of the above mantra, one will become a state with such power, which refers to as many as that. Then, the two moons become one, and immediately after, the Vajra born from Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) combined with Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), the second ritual was spoken. Starting from "then," etc. The so-called "Vajrapani" refers to being transformed from Vajra, and the Vajra abides in the hand, that is, the great Vajradhara. Not transgressing is the vow. The so-called "space realm" is the origin of Dharma. Abiding in its center, so it is said. The so-called "arranged mandala" refers to contemplating the palace arising from the eternal nature of the arrangement of all Buddhas, so it is said. The so-called "letter Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) abiding in its center" refers to the light of a single moon on the seat in its center.
Tibetan
ཟེར་འཕྲོ་ཞིང་འདུ་བའི་སྦྱོར་བ་ལས་ཧཱུཾ་དཀར་པོར་གྱུར་པ་སྟེ་ཆོ་ག་གཉིས་པའོ། །རང་གི་གཟུགས་སུ་རབ་ཏུ་བརྟག །ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་འོད་ཟེར་འཕྲོ་ཞིང་འདུ་བས་རང་ལས་འབྱུང་བའི་གཟུགས་སུ་བརྟག་པའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འབར། །ཞེས་ཏེ་མེ་ཤེལ་ལྟ་བུ་བུམ་པ་དམར་སྐྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་འོག་དང་གོང་གི་ཚུལ་རྩེ་ལྔ་དང་ལྡན་པ། བུམ་པ་ལ་ཡང་ཧཱུཾ་དང་ལྡན་པ། ཕྱོགས་ཀུན་ནས་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྐུའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་རྣམ་པར་བསམ་པ་ནི་ཆོ་ག་གསུང་པའོ། །དེས་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བསྟན་པའོ། །ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། ལེའུ་དང་པོ་གསང་བ་ལས་བྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །ཞེས་པ་ནི། ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་རེག་པའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐུར་བྱས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་སྐད་དེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་བྱུང་ཞེ་ན། བསྡུས་ཏེ་དེ་ཡིས་རྣམ་བསྒོམས་ན། །ཞེས་ཏེ་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་དེ་རྣམས་བཀུག་སྟེ། ས་བོན་ལ་བཅུག་པ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུའོ། །དེ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི་ཧཱུཾ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པ་མཛེས་པར་བྱེད་པས་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེའོ། །ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པས་ན་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་པས་ན་དབང་ཕྱུག་མཆོག་སྟེ་ལེའུ་དང་པོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཟླ་བར་ཞུ་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་ པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་གི་ས་བོན་ལས་རང་གི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པ་ཆོ་ག་གཉིས་པ་གསུངས་པ། རང་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་འཁོར་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ལྷའི་འཁོར་ལོའོ། །རང་སྔགས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་གཙོ་བོའི་སྙིང་པོ་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པ་སྟེ་རང་རང་གི་ས་བོན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྔགས་གཅིག་བཟླས་པས་ཐམས་ཅད་མ་བཟླས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་ན་དབྱེ་བ་ཉེ་བར་བླངས་པའོ། །སྔགས་རྣམས་ནི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེས་ཏེ། གཙོ་བོ་ལས་བྱུང་བ་བསྟན་པའི་
Chinese
从光芒放射并聚集的瑜伽中，化为白色吽字，这是第二仪轨。 “于自身形象中完全观想。” 这句话的意思是，通过光芒的放射和聚集，观想从自身产生的形象。 那是什么呢？ “金刚光芒极其炽盛。” 就像火镜一样，瓶身呈红白色，具有形象等等，并且为了恒常等等的清净，具有下方和上方的五尖。 瓶身上也具有吽字。 从各个方向放射出能胜者的身光，这是仪轨的讲述。 这也显示了分别一切的智慧。 在第十三章“我慢”之后，为了显示第一章“从秘密中产生”，所说的是“佛”等等。 其中，“诸佛之身语意。” 这句话的意思是：以种子字的光芒触及，将佛陀化为金刚持的身形，因为不超出金刚三者，所以这样说，即从金刚萨埵中产生。 如何产生呢？ “聚集并以此如是观想。” 这句话的意思是，用光芒的铁钩将他们钩住，放入种子字中，这就是观想。 “之后”的意思是进入之后。 “彼转变”的意思是具有吽字的金刚处所转变。 它会变成什么呢？ 如同身语意金刚持一般，称为金刚萨埵，即具有金刚的体性，因为庄严，所以是伟大的国王。 因为成为显现一切天神的因缘，所以是众生之主。 因为成为一切的主宰，所以是至上自在，如第一章所说的那样观想。 现在，在月亮融入的仪轨圆满之后，紧接着讲述从自身种子字中生起自身轮坛的第二仪轨。“自身”等等。 “自身之轮”指的是自身本尊的轮坛。 “自身咒语的”意思是只生起主尊的心髓，而不是各自的种子字。 因为不从法界中产生，并且念诵一个咒语就犯了没有念诵所有的咒语的过失，所以采取了区别。 “诸咒语是汇集了一切天神的心髓”，即显示从主尊中产生。
English
From the yoga of radiating and gathering light, it transforms into a white Hūṃ, this is the second ritual. "Thoroughly contemplate on one's own form." This means that through the radiating and gathering of light, one contemplates the form arising from oneself. What is that? "The vajra light blazes intensely." Like a fire mirror, the vase is reddish-white, possessing form and so on, and for the purity of permanence and so on, it has five points below and above. The vase also has Hūṃ. From all directions, the light of the Conqueror's body radiates, this is the explanation of the ritual. This also shows the wisdom of individually discriminating everything. Immediately after the thirteenth chapter, "Pride," in order to show that the first chapter arises from secrecy, what is said is "Buddha" and so on. Among them, "The body, speech, and mind of all Buddhas." This means that by touching the light of the seed syllable, the Buddha is transformed into the form of Vajradhara, because it does not go beyond the three vajras, so it is said that it arises from Vajrasattva. How does it arise? "Gathering and contemplating it in this way." This means that with the iron hook of light, they are hooked and placed into the seed syllable, this is contemplation. "Immediately after" means immediately after entering. "That transformation" means the vajra place with Hūṃ transforms. What will it become? Like the body, speech, and mind Vajradhara, it is called Vajrasattva, that is, possessing the nature of vajra, because it is beautiful, it is the great king. Because it becomes the cause for the appearance of all deities, it is the lord of all beings. Because it becomes the master of everything, it is the supreme sovereign, contemplate as it is said in the first chapter. Now, immediately after the completion of the ritual of the moon dissolving, the second ritual of generating one's own mandala from one's own seed syllable is explained. "One's own" and so on. "One's own circle" refers to the mandala of one's own deity. "Of one's own mantra" means only generating the essence of the main deity, not the individual seed syllables. Because it does not arise from the Dharmadhatu, and reciting one mantra is the fault of not reciting all the mantras, so the distinction is made. "The mantras are the essence of all the deities combined," that is, showing that it arises from the main deity.