Tibetan
ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ། རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་བཀོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ། རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་བཀོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པར་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིགས་དང་སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན།། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྤྱིའི་བཟླས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཀུན་ཉིད་ནི་དོན་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་མི་ཕྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་དབྱེ་བ་གསུམ་སྟེ་དེའི་མཐར་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེའི་བཀོད་པ་ཡང་ཡིན་ཞིང་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྐུ་གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྔགས་བཟླས་པའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ས་བོན་ལས་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ཉིད་སྤྲོའོ། །གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་དག་ལས་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེ་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཉིད་སྤྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སུ་བསྒོམས་ནས། དེ་རྣམས་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་མཆོག་བརྟག་ཅིང་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བཟླས་པ་དང་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་ནམ་མཁའ་ལུས་ཁྱབ་ཅིང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་པར་དུའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ཅིག་ཅར་སྤྲོ་བ་གསུངས་པ་ནི་ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སོ་སོ་ལས་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་གཞན་དག་དང་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སམ། །དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྲོ་བ་གསུངས་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་སེམས་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བདག་མེད་ཚུལ་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་ལའང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ས་བོན་གྱིས་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དུས་གང་གི་ཚེ་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་དེ་གསུངས་པ་ནི་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྔགས་བརྗོད་པའི་དུས་སུ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཡང༌། བཟླས་ལ་འབད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྫོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་བརྗོད་པའི་མཐར་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་རང་རང་གི་གནས་རྣམས་སུ་བསྡུ་བར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཡོངས་སུ་སྦས་པའི་རིག་མའི་མཆོག་རྣམས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་སོ་སོར་བརྗོད་པ་འདི་ལྟ་བུར་བྱའོ་ཞེས་སྤྱིར་བཤད་ནས། སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ནི། སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དངོས་པོ་རྣམས་བེམས་པོའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ། འདི་ནི་སྐུའི་བཟླས་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གསུང་གི་བཟླས་པ་གསུངས་པ་ནི། །གསུང་གི་དམ་ཚིག་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྒྲའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སོ་སོར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་དེ་སྒྲ་མ་ཡིན་ཞིང་ཚིག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ། །སེམས་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དེ་གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ནི་སེམས་རྣམ་པར་ངག་པའི་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟླས་པས་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་མཛེས་པ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་རིན་ཆེན་བཟླས་པ་སྟེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིའོ། །གདོན་མི་ཟ་བའི་བཟླས་པ་གསུངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ་བཞུད་ཅིང་བྱོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་མཆོག་སྟེ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་བཟླས་པ་གསུངས་པ་ནི་ཁྲོ་བོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟ། ཁྲོ་བོའི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །ཞས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཁྲོ་བོའི་སྒོམ་པ་ལ་བྱུང་བ་ལ་ནི་རྣབ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཐོས་པར་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ཚིག་ཐོས་པར
Chinese
第十三品，名为《金刚誓句安置之如实义修习现证菩提之释》。 第十三品，名为《金刚誓句安置之如实义修习现证菩提之释》。 第十三品中，为了宣说真言念诵之相，故说“此后”等。一切部族和真言的身等之相，即是金刚念诵。如是连缀。“此后，导师金刚持。”等句，宣说了共同的念诵。一切真言即是意义，对它们的念诵，具有金刚三不坏之相，即是如此金刚三种差别，应当了知其究竟。它的安置也是，也是金刚三，故如是说。身语等句，宣说了以次第开展真言念诵。从身金刚的种子字中，开展出身金刚本身。从语和意的种子字中，开展出语金刚和意金刚本身之义。此即观想诸佛之身语意，对彼等以色等天女们作殊胜供养，并作嬉戏等。智慧金刚者，以无所缘之智慧，以无二之念诵和开展等，令虚空身遍满，并作从一至一相续之状。又，另一种方式是，宣说了顿然开展，即“又或”等，从身语意金刚各自顿然开展出身等金刚。从彼等中也如是开展其他色等，或以彼之坛城遍满一切，此是应当修习的。宣说了开展智慧萨埵，即“身语意”等。身语意无我之相的五如来，于二边也以智慧之心，即以智慧萨埵的种子字顿然
English
Chapter Thirteen: Explanation of Achieving Complete Enlightenment by Contemplating the Meaning of the Arrangement of Vajra Samaya as It Is. Chapter Thirteen: Explanation of Achieving Complete Enlightenment by Contemplating the Meaning of the Arrangement of Vajra Samaya as It Is. In the thirteenth chapter, in order to explain the characteristics of mantra recitation, "then" and so on are spoken. The characteristic of the form of all families and mantras, such as the body, is the Vajra recitation. Then the teacher Vajradhara. It is said that the general recitation is taught by and so on. All the mantras themselves are the meaning, and the recitation of them has the characteristic of the indivisibility of the three vajras, which is like this, the three divisions of the vajra, and it should be understood that it is the end. Its arrangement is also, and it is also the three vajras, so it is called that. The verses such as body and speech explain the elaboration of the mantra recitation in order. From the seed of the body vajra, the body vajra itself is developed. From the seeds of speech and mind, the speech vajra and the mind vajra themselves should be developed. This is the meaning of contemplating the body, speech, and mind of the Buddhas. To them, the goddesses of form and so on offer the best offerings, and do things like rejoicing. Wisdom Vajra is the recitation and development of non-duality with aimless wisdom, so that the body fills the sky and is transmitted from one to another. In another way, the sudden development is said to be "or" and so on, from the body, speech, and mind vajras respectively, the vajras such as the body should be developed suddenly. From them, others and the like, or their mandalas, should be developed to pervade everything, which should be meditated upon. The development of wisdom beings is explained as body, speech, and mind. The five Tathagatas, who have the nature of selflessness of body, speech, and mind, also have the mind of wisdom on both sides, that is, suddenly with the seed of the wisdom being.
Chinese
应当极度欢喜。至于何时应当欢喜，所说的是“念诵之后”等等，即念诵真言之时，以刚宣说的道理，诸如来应当欢喜。因此，又说了“勤于念诵之心”等三颂。所谓“圆满之后”，是指念诵真言结束时，观想将身等收摄于各自的处所。因此，说了“完全隐藏的明妃之殊胜者”等等。如是，在总说了应当如此分别念诵真言之后，又分别开示了身等念诵的体性，即“身之金刚圆满菩提”等等，即以如实了知诸法为顽固之物自性的方式，进行分别观察和进入，这就是身金刚的现证圆满菩提，即是名为佛身。这被说是身的念诵。所说的语的念诵是“语之誓言圆满菩提”等等，即声音的智慧是各自显现的自性，对其进行分别观察，使其既非声音也非语言。心安住于金刚性，对其进行分别观察，使其无有安住，这就是心完全寂静的念诵。意义平等性的自性即是如来，以随彼证悟的念诵，对远离分别之自性，且具足一切相好的庄严，三世诸佛进行分别观察，是为宝性念诵，即宝生佛的念诵。所说的降伏邪魔的念诵是“佛土是”等等，所谓“往来”，即是舒展和收摄。彼即是金刚胜义，是无所缘的自性。所说的忿怒尊等的念诵是“忿怒尊的”等等，所谓“以忿怒尊的誓言金刚”，即是说，对于从忿怒尊的修习中生起的现行等事业，要从一个耳语听到另一个耳语般地听到忿怒尊真言的字句。
English
One should rejoice greatly. As for when to rejoice, it is said, "After recitation," etc., that is, at the time of reciting the mantra, with the reason just explained, the Tathagatas should rejoice. Therefore, again, three verses beginning with "The mind that strives in recitation" are spoken. "After completion" means that at the end of reciting the mantra, one should contemplate gathering the body, etc., into their respective places. Therefore, it is said, "The supreme of the completely hidden vidyā," etc. Thus, after generally explaining that mantras should be recited separately in this way, the characteristics of the recitation of the body, etc., are separately shown, namely, "The body's vajra, complete enlightenment," etc., that is, to analyze and enter by way of truly knowing things as the nature of inert objects, this is the manifestation of the body vajra's complete enlightenment, which is said to be the Buddha's body. This is said to be the recitation of the body. The recitation of speech is said to be "The speech's samaya, complete enlightenment," etc., that is, the wisdom of sound is the nature of appearing separately, and it is analyzed so that it is neither sound nor word. The mind abides in the vajra nature, and analyzing it so that it has no abiding, this is the recitation of the mind's complete pacification. The nature of the equality of meaning is the Tathagatas, and with the recitation that realizes them, analyzing the beauty that is free from the nature of conceptualization and possesses all aspects, the Buddhas of the three times, is the Ratna recitation, that of Ratnasambhava. The recitation for subduing demons is said to be "The Buddha field is," etc., "going and coming" means expanding and contracting. That itself is the supreme vajra, the nature of being without an object of focus. The recitation of the wrathful deities, etc., is said to be "Of the wrathful one," etc., "With the wrathful one's samaya vajra," that is, for activities such as direct action that arise from the practice of the wrathful deity, one should hear the words of the wrathful deity's mantra from one whisper to another.