Tibetan
ལེའུ་ལྔ་པ། ལས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ། ལེའུ་ལྔ་པ། ལས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ། རྡོ་རྗེ་སློབ་མས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མཐའ་དག་གི་དོན་ཤེས་པར་འདོད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །འོ་ན་རླུང་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། རླུང་གི་ཁམས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་པ། །ཞེས་པ་སྟེ། རླུང་ཡང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། ལས་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ལས་ལ་གཟུགས་མེད་དོ། །གང་གཟུགས་མེད་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད། །གང་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་དོ་ཞེའོ། །ཕན་ཚུན་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་ཚིག་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི་བཀའ་ལས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡང་བཤད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཁོ་ནར་ཞེས་པ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུའོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་ནི་སྤོང་བ་དང་འཇུག་པ་སྟེ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པར་ལྟ་བ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུའོ། །དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དགེ་བ་བཅུ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད་པའི་མི་དགེ་བ་སྤོང་བ་ བཅུའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དང་དུ་ལན་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་དག་ཀྱང་གང་ལས་འབྱུང་ཞེའོ། །ལུས་དང་ངག་ཡིད་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལུས་ལས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། ལུས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལས་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་གསུམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའོ། །ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བཞི་ནི་ཚིག་འཁྱལ་པ་དང༌། ངག་རྩུབ་མོ་དང༌། ཕྲ་མ་དང༌། བརྫུན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ནི་ཆགས་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞེ་ན། འ
Chinese
第五章，辨别业之边际的摄略断疑。 第五章，辨别业之边际的摄略断疑。 金刚学子的祈请等，是指想要了解一切心及心所生的意义。各种识就是所谓的“一切识”。三种识的自性显现为无色，是指三种识不可指示且无有阻碍。如果认为风是有色的，那么“风的界也是无色的”，因为风也是有颜色、形状和可识别的。如果认为业是有色的，那么“业也是无色的”，指的是善业和恶业没有颜色。凡是无色的，就没有识别。凡是没有识别的，就是不可指示且无有阻碍。彼此没有认识，是因为不是他体的缘故。“从经文的语句中宣说了空性”，意思是说，经典中也阐述了无自性。其他容易理解。其中的“最初仅仅”是指最初的时候。善与不善是指舍弃和进入，直到不予取和贪欲。它的自相是指它的自性应当如是安立。详细解释的就是，十善业是舍弃由烦恼所生的十不善业。 与此相反，就是不舍弃，是说接受的同义词。这些又从何处产生呢？“从身语意中产生”，就像从身体产生不予取等，将在下面阐述。那么又从何处产生呢？因为从身体产生。世尊等如是说，其中“身体的恶行有三种”，即不予取、杀生和非梵行。“语言的恶行有四种”，即绮语、恶语、离间语和妄语。“意念的三种”是贪心、害心和邪见。那么，为什么称它们为不善呢？
English
Chapter Five: Abridged Doubt Severance Differentiating the Limits of Karma. Chapter Five: Abridged Doubt Severance Differentiating the Limits of Karma. The vajra student's prayer and so on, is to want to understand the meaning of all mind and mental events. The various consciousnesses are synonymous with "all consciousnesses." The nature of the three consciousnesses appearing as formless means that the three consciousnesses are unshowable and unimpeded. If one thinks that wind has form, then "the element of wind is also formless," because wind also has color, shape, and is identifiable. If one thinks that karma has form, then "karma is also formless," referring to the fact that virtuous and non-virtuous karma have no form. Whatever is formless has no cognition. Whatever has no cognition is unshowable and unimpeded. There is no mutual knowing because they are not different entities. "From the words of the scriptures, emptiness is proclaimed," meaning that the scriptures also explain the absence of inherent existence. The rest is easy to understand. Among them, "only at first" means at the very beginning. Virtue and non-virtue refer to abandoning and engaging, up to taking what is not given and lustful gazing. Its own characteristic means that its own nature should be established as such. The detailed explanation is that the ten virtues are abandoning the ten non-virtues generated by afflictions. The opposite of that is not abandoning, which is a synonym for accepting. Where do these arise from? "They arise from body, speech, and mind," like taking what is not given arising from the body, which will be explained below. Then where does it arise from? Because it arises from the body. The Bhagavan and others said, among which "the misdeeds of the body are three," namely taking what is not given, killing, and unchaste conduct. "The misdeeds of speech are four," namely idle talk, harsh speech, divisive speech, and lying. "The three of mind" are covetousness, malice, and wrong view. Then, why are they called non-virtuous?