Tibetan
རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། །རྣམ་པ་ལྔ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། འདི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའང་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ལྔའང་ཡིན་པས་འདི་ནི་རིམ་པ་ལྔའོ། །དེའང་གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་བཟླས་དང་སེམས་ལ་དམིགས། །སྒྱུ་མ་འོད་གསལ་ཟུང་དུ་འཇུག །ཅེས་པ་འོད་གསལ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་ཡོད་པའང་མི་ཤེས་ནས་དྲིས་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའང་གང་ཡིན་དུ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་བཟླས་ལ་སོགས་པའང༌། །རྣམ་པ་ལྔ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ངོ་བོ་དང་ནི་རྣམ་དབྱེ་དང༌། །ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྣམ་གྲངས་དང༌། །ཆོས་རྣམས་གང་དང་ལྡན་པ་དང༌། །གཞན་སེལ་བ་དང་རྒྱུད་དང་དུས། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་དམིགས་པ་དང༌། །གྲོགས་ དང་གནས་དང་སྔོན་འགྲོ་དང༌། །རྟེན་དང་མི་མཐུན་གཉེན་པོ་དང༌། །ས་དང་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་དང༌། །རང་བཞིན་དངོས་གྲུབ་སྤྱོད་པ་དང༌། །ས་མཚམས་དང་ནི་གོམས་ཚད་དང༌། །མཐར་ཕྱིན་ཚད་དང་ངོས་བཟུང་དང༌། །ཁྱད་པར་དང་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། འབྱུང་འཇུག་ཡུལ་ཅན་ཏིང་འཛིན་ནི། །གང་དུ་དང་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། འཇུག་པ་དང་གནས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་དེའི་ངོ་བོར་བསམ་པའོ། །གཞན་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐིག་ལེ་གཅིག་པ་དང་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་ཤུགས་ཀྱིས་གསལ་ལོ། །དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སྟེང་དང་འོག་དང་བར་གྱི་དབང་དུ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྟེང་ལ་དམིགས་པ་ནི་སྟེང་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །འོག་ལ་དམིགས་བ་ནི་འོག་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །སྙིང་ག་ལ་དམིགས་པ་ནི་བར་གྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །དེ་ལ་སྟེང་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའང་གང་ཡིན་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོག་མའི་དབང་དུ་བཤད་པ། དབུགས་དང་དབང་པོ་འགྱུར་བའི་དབང༌། །འདི་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་གང་གིས་དབུགས་ལ་སློབ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་སློབ་པ་འདི་ནི་གཉིས་པའོ། །དབང་པོའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ། །ཡི་གེ་ཐིག་ལེ་མེད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་མིག་གི་དབང་པོ་དང༌། རྣ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྣའི་དབང་པོ་དང༌། ལྕེའི་དབང་པོ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་སྐུ་དང༌། ཕྱག་མཚན་དང༌། ཐིག་ལེ་དང༌། ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པའོ། །དེའི་རྟེན་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཁ་དོག་དཀར་པོའམ། དེ་ལས་གཞན་པ་དང༌། ལྡན་པའི་རྩ་པདྨ་ཁ་བྱེ་བའི་ཚུལ་ཅན་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། པདྨ་ཁ་བྱེའི་ཚུལ་ཅན་ལ། །བརྟེན་ནས་དེ་ཡི་རྣམ་པ་བསམ།། ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་པོའི་རྒྱུ་བ་འགོག་པ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གང་གིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ། །མིག་ལས་རྒྱུ་བར་མི་བྱེད་པ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱ། །ཞེས་པ་མིག་ནས་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞེན་པ་འགོག་ བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་འབྱུང་བ་དང༌། །འཇུག་དང་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ། དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་ནས། དེ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་གཉིས་ལ་བསླབ་བར་བྱའོ། །གནས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འབྱུང་དང་འཇུག་པའི་ཆ་ལ་གནས། །རྩ་བ་དང་ནི་རྩེ་མོ་གཉིས། །ཞེས་པ་གང་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་མོར་གནས་པ་ནི་དང་བོར་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལས་དབུགས་འབྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། བ་ཐག་གམ་ཕྲེང་བའམ་འོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རྩེ་མོ་ལ་བསྟིམས་ཏེ། འབྱུང་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་དང༌། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་བ་ནི་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པའོ། །དེ་ལས་གང་གི་ཚུལ་དུ་འདུས་ནས་རང་གི་སར་བསྟན་པ་ནི་འཇུག་པའི་ས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པའོ། །མིག་དང་རྣ་བ་དང་ནི་ལྕེ། །ལུས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་མཐར། །གང་ཞིག་དབང་པོ་ཁ་བྱེ་བའི། །རྩ་ནི་དད་པའི་ཁ་དོག་ཅན། །རྩེ་མོར་སོ་སོའི་རིགས་མཐུན་པའི། །རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་གྲི། །རྒྱ་གྲམ་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པའམ། །ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ་དང་སྭཱ་ཧཱ་ཧཾ། །རྩེ་མོ་ལ་ནི་ལེགས་གནས་པའོ། །ཡང་ནི་ཕྲེང་བའི་ཐིག་ལེར་བཅས། །ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཞན་ཡང་དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་རྣ་བའི་བུ་གནས། །དབུགས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྒྱུ་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་དམིགས་ཕྱིར་དེ་སྐད་དོ། །ཞེས་པ་གང་གིས་སྣའི་རྩེ་མོ་ལ་དམིགས་ཏེ
Chinese
圆满次第释 圆满次第释 如是广示生起次第后，今问圆满次第之修法为何？答曰：圆满次第之修法，当知有五种。此既是圆满次第，亦是五种，故此为五次第。何为五种？金刚念诵与心专注，幻身光明双运。光明等将于下文阐释。若有瑜伽士不知金刚念诵等有几种而问圆满次第为何？答曰：金刚念诵等，当知有五种。即从金刚念诵至双运之间。其中，何为金刚念诵之次第？故说：体性与差别，决定词与异名，诸法何者具，遣除他与续及时，体相与所缘，友伴与处所及前行，所依与相违对治，地与断之差别，自性成就行，地界与串习量，究竟量与认识，差别与果。其中，何为体性？若不知，则曰：生起融入境之定，何为最初之体性。谓以生起、融入、安住为所缘之禅定，此乃思彼为体性。其他如智慧等，明点唯一与光明等，于此则以暗示而明。差别有几种？以上下及中间之方式有三种。如是，缘于上方者为上方之金刚念诵。缘于下方者为下方之金刚念诵。缘于心间者为中间之金刚念诵。其中，何为上方之金刚念诵？初已述讫。于下部之方式而说：气与官觉变之方式，此当知为二。谓以何而修气，如是亦修眼等其他，此乃第二。官觉有几种？于眼等之修法中，字及明点无
English
Explanation of the Perfection Stage Explanation of the Perfection Stage Having thus extensively explained the generation stage, now, what is the practice of the perfection stage? The practice of the perfection stage is to be known as fivefold. This is both the perfection stage and the fivefold, therefore this is the five stages. What are they? Vajra recitation and focusing on the mind, illusory body, clear light, union. Clear light and so on will be explained below. If a yogi does not know how many kinds of vajra recitation and so on there are and asks what the perfection stage is, the answer is: Vajra recitation and so on are to be known as fivefold. That is, from vajra recitation to union. Among them, what is the order of vajra recitation? Therefore, it is said: Essence and distinction, definitive word and synonyms, which dharmas are possessed, eliminating others, continuum and time, characteristics and object of focus, friend and place and preliminary, support and incompatible antidote, difference between ground and abandonment, nature, accomplishment, conduct, boundary and measure of familiarity, ultimate measure and recognition, difference and fruit. Among them, what is the essence? If one does not know, it is said: The samadhi with the object of arising and dissolving is considered the essence of the first. This means that the samadhi that focuses on arising, dissolving, and abiding is considered to be its essence. Others, such as wisdom, the single bindu, and clear light, are implicitly clear here. How many distinctions are there? There are three ways: upper, lower, and middle. Thus, focusing on the upper is the upper vajra recitation. Focusing on the lower is the lower vajra recitation. Focusing on the heart is the middle vajra recitation. Among them, what is the upper vajra recitation? The first has already been described. Speaking in terms of the lower: The way of changing breath and senses, this is to be known as two. That is, training the breath with what, and likewise training other senses such as the eyes, this is the second. How many senses are there? In the practice of the eyes and so on, letters and bindus are not...
Chinese
应当修习。所谓的眼根、耳根、鼻根、舌根、身根等等，就是要修习这些。而且每一个都要修习身像、手印、明点、字形等等。那么，它的所依是什么呢？就是依止安住在眼等之上的白色或其他颜色，以及具有莲花开放之相的脉。如云：依于莲花开放之相，思维它的形相。这就是所说的。为什么要去阻止它的根的运行呢？因为，凡是眼等，对于色等形相，不从眼中运行，因此才这样说。这是为了阻止从眼到身，对于境的形相的执着，所以才这样说。那么，这又是如何做的呢？如云：缘于它而生起，进入和安住。也就是说，缘于五根的明点等等，心专注于此，就要修习生起、进入和安住这二者。所谓的安住二者又是什么呢？安住于生起和进入之处，根部和顶端二者。也就是说，依止于生起之处，那安住在顶端，首先缘于根部的种子字，凭借从中生起气息的力量，以线、或念珠、或光的形式，融入顶端，生起中断，以及在它本身的形相上专注，就是依止于生起之处的安住。从那之中，以何种方式聚集，并在自己的位置上显现，就是依止于进入之地的安住。眼和耳以及舌，身体的头顶等等尽头，凡是根开放之处，脉具有信仰的颜色，顶端各自安住着同类的金刚、珍宝、莲花、剑，十字、轮的形相，或者唵（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和梭哈（藏文：སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：梭哈）、航（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：航），顶端安住着这些。还有念珠的明点等等。这是总结的偈颂。另外，所谓的阻止气息的运行又是什么呢？凡是耳朵的孔穴，气息完全运行的地方，缘于它才这样说。也就是说，缘于鼻尖
English
Should be practiced. The so-called eye faculty, ear faculty, nose faculty, tongue faculty, body faculty, etc., are to practice these. And each one should practice the body image, hand gestures, bindu, glyphs, and so on. So, what is its support? It is to rely on the white or other colors residing on the eyes and so on, and the veins with the appearance of open lotuses. As it says: Relying on the appearance of open lotuses, contemplate its form. This is what is said. Why should we stop the movement of its roots? Because, whatever the eyes and so on, for the forms of color and so on, do not move from the eyes, therefore it is said so. This is to prevent the attachment to the forms of objects from the eyes to the body, so it is said so. So how is this done? As it says: Arising from it, entering and abiding. That is, focusing on the bindu and so on of the five faculties, focusing the mind on this, one should practice the two of arising, entering, and abiding. What are the two abidings? Abiding in the place of arising and entering, the root and the tip. That is, relying on the place of arising, that which abides at the tip, first focusing on the seed syllable of the root, by the power of the breath arising from it, in the form of a line, or rosary, or light, dissolving into the tip, the arising is interrupted, and focusing on its own form, is the abiding relying on the place of arising. From that, in what way it gathers and appears in its own place, is the abiding relying on the place of entering. The eyes and ears and tongue, the crown of the body and so on, wherever the roots are open, the veins have the color of faith, at the tip each abides with the same kind of vajra, jewel, lotus, sword, cross, wheel, or Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Om), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：Ah), Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hum) and Svaha (藏文：སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：Svaha), Ham (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：Ham), the tip abides with these. And also the bindu of the rosary and so on. This is the concluding verse. Furthermore, what is the so-called stopping the movement of breath? Wherever the ear's hole, the place where breaths completely move, it is said so because of focusing on it. That is, focusing on the tip of the nose.