English
The conventional and the ultimate. The space between those two is the interval. What is it? It abides in the nature of the two truths, in a non-dual manner. From that, one attains accomplishment with a half-moon, and it is said that one obtains the great position of Vajradhara. Who said it? It is called "Arising from the Supreme Secret." The supreme of secrets is luminosity. The Tathagatas of the three times arising from that said it, speaking with intention. In order to show that the yogi who wishes to accomplish the great mudra siddhi by the immediately spoken sequence should enter by making the blessing of the body etc. the preliminary. Therefore, he spoke "This is" etc. Among them, "This is" etc. are just ornaments of words. The practitioner closely obtains the body, and the practitioner practices and is able to become a vessel, therefore it is close practice, that is, the body vajra. Gathering and supplicating there is the dharani of close practice, that is, Vairochana. Its object is the verses such as "Holding the Buddha's Body" which will be explained below. Buddha is the Tathagatas abiding in the three times, and those Buddhas' bodies are held by their nature, therefore it is holding the Buddha's Body. Auspiciousness is the Buddha's Eye. Whoever possesses that is the auspicious one. The three vajras are the great Vajradhara. With its indestructible nature, as the sole essence, may you make my body a place of blessing, that is, the body vajra Vairochana. Having thus prayed to the Lord, pray to his retinue such as "Ten Directions." Among them, "This is" etc. is to enter into speech empowerment, the practitioner abides in the nature of speech, practices and arises, therefore is the practitioner. Gathering and supplicating there is the dharani of practice, that is, Amitabha. Its object is the verses explained below. Dharma is Amitabha. The path of speech is because it is the nature of speech. Auspiciousness is White-robed Mother, possessing that is the auspicious one. "Indestructible Vajra" etc. is as before.
Tibetan
ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་ཐུགས་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་གནས་ནས་སྒྲུབ་པ་པོ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་ན་སྒྲུབ་པ་པོའོ། །དེར་སྡུད་པས་ན་སྡོམ་པ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཆགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་འཛིན་པར་མཛད་པས་ན། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་འཛིན་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །མཱ་མ་ཀཱི་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་ན་དཔལ་ལྡན་ཏེ། ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མཐར་ཐུག་པས། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ནི་དབྱེར་མེད་པས་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ ༄། །པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །གལ་ཏེ་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་མན་ངག་མ་ཐོབ་པས། རྨོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་འདས་པར་གྱུར་ཅིང་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པ་ན། ཚལ་བར་འགས་ཤིང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པར་འདིར་ངའི་ཚིག་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་སོམ་ཉི་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་འདིས་མཉམ་པར་བྱས་པས་ན་དམ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྒྲུབ་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་མཆོག་གོ །བསྟན་པ་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་པའོ། །ལེའུ་ནི་གཞུག་གི་ཚོགས་སོ། །སོ་སོའི་མིང་ལ་ལྟོས་པས་ན་བཅུ་གཉིས་པ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །སྒྲོན་མ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལས། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་མཐའ་དྲུག་གིས་བཤད་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཐིམ་པ་མཐའ་དྲུག་གིས་བཤད་པ།
Chinese
诺。以“彼”等词语宣说了心加持，修行者乃大心者。安住于彼，修行者以调伏心而获得自在，故为修行者。于彼处摄集，故为禁戒，即不动。彼之境乃是偈颂。如金刚之心即金刚心，执着于轮回与涅槃。如是之心，因执持之，故为金刚持，即不动者。因与玛玛噶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）完全相应，故为具光荣者。其余如前。如是身语意加持至极，广为开示天瑜伽，为了通过“必须确定彼”之门来显示就近摄集，故宣说了“佛”等词语。佛即无别，故为毗卢遮那佛之瑜伽。
English
No. The words "that" and so on explain the blessing of the mind, and the practitioner is a great-minded one. By dwelling in that, the practitioner is called a practitioner because he applies himself to gaining power over his mind. Because it gathers there, it is called restraint, that is, immovability. Its object is the verses. The mind like a vajra is the vajra mind, attached to samsara and nirvana. Because such a mind is held, it is the vajra holder, that is, the immovable one. Because it is perfectly endowed with Mamaki (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), it is glorious. The rest is as before. Thus, because the ultimate of body, speech, and mind are blessed, the yoga of the deity is extensively taught, and in order to show the close gathering through the door of "that itself must be ascertained," the words "Buddha" and so on are spoken. Buddha is inseparable, therefore it is the yoga of Vairochana.