Tibetan
།ཡང་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྷའི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ང་རྒྱལ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་སེལ་བའི་སླད་དུ། རྟོག་བཅས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངག་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འཁོར་ལོའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསུངས་པ། དགེའམ་མི་དགེ་ན་ཡང་རུང༌། །རྟོག་པར་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད། །རྟེན་གྱི་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། །མེས་སྲེག་ཉིད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་གང་ལས་དེར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་འགྱུར་རོ། གང་གི་ཕྱིར་ན། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་གྲངས་ལྷན་ཅིག་ ༄། །སྐྱེས་པ་རྣམས་པར་དག་པ་རྣམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྲལ་བའམ་སྦྱོར་བའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་འདི་རྣམས་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་དང༌། དེ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྟོན་པ་པོ་བླ་མ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་ཚད་མར་བྱེད་པས་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་པོ་དོར་ནས་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། གཉིས་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་སེལ་བར་བྱེད་པ། བྱ་བ་རང་བཞིན་ལས་ཡོང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འོད་བ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་སུ་རྟོགས་པར་དབྱེར་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་བྱེད་པ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་བྱ་བ་མི་འཐོབ་ལ། གཉིས་པ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་ནོ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི། བྱ་བ་སྐྱེས་པ་ན་བྱེད་པ་ཞིག་པའི་ཕྱིར་གང་གི་བྱ་བ་ཡིན། བྱེད་པ་པོ་དང་བཅས་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་
Chinese
又，从月亮和金刚等次第所生的天神之身，以殊胜的我是如来之慢的分别念，会成为获得佛陀之因吗？为了遣除它，（经文说）：“有分别念也不会成。”这样说，像这样从各种各样的差别也不会生出佛陀，因为殊胜和不殊胜的分别念语，没有差别，因为仅仅是轮回之因。又说：“善或不善都可以，分别念有什么差别？以所依的差别之理由，火烧本身没有差别。”是这样。那么从何而成呢？说了“极为清净”等，从完全了知蕴等自性而成。因为什么呢？因为这些蕴等仅仅从自性，大乐的类别俱生
English
Furthermore, if the divine body arising from the sequence of the moon and the vajra, along with the conceptualization of the prideful "I am the Tathagata," becomes the cause for attaining Buddhahood, then, to dispel that, it is said, "Even with conceptualization, it does not become." Thus, Buddhahood does not arise even from various distinctions, because the speech of conceptualization, whether superior or not, is without distinction, being merely the cause of samsara. It is also said, "Whether it is virtuous or non-virtuous, what difference is there in conceptualization? Because of the reason of the difference in the basis, there is no difference in burning with fire itself." So it is. Then, from what does it become? It is said, "Extremely pure," etc., it becomes from fully knowing the nature of the aggregates, etc. Why? Because these aggregates, etc., are only from their own nature, the category of great bliss, co-emergent.
Tibetan
དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སུ་ཞིག་གང་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན། རྒྱུན་ལ་གཞག་པའི་འབྲེལ་པ་ཡང་བརྟགས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ལས་སྔར་གལ་ཏེ་ཤེས། །དེ་ནི་ཅི་ལ་དམིགས་ནས་བྱུང༌། །ཤེས་ལས་གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་སྔ། །དེ་ནི་ཅི་ལ་དམིགས་ནས་བྱུང༌། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱས་ལྷན་ཅིག་ན། །དེ་ནི་ཅི་ལ་དམིག་སྣས་བྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་གཞག་པ་ཡང་འབྲེལ་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཉིད་ལས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བའི་དངོས་ལས་འདས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་པོ་དང་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་གཉིས་སུ་ ༄། །མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མར་ཁུ་དང་ཐལ་བས་དྲི་མ་མེད་པར་བྱས་པའི་མེ་ལོང་ལ། དབུགས་ཐིམ་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བ་མེད་པས། མེ་ལ་འབར་བའི་ཚོགས་ཐིམ་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་བུ་རམ་དང་མངར་བ་ལྟ་བུའོ། །བྱ་བའང་བྱེད་པ་པོ་ལས་ཐ་མི་དད་པས་ལོགས་སུ་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལས་སྣམ་བུ་ལྟ་བུའོ། །བྱ་བའང་བྱེད་པ་པོ་ལས་ཐ་དད་ན། །དེ་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བ་དམིགས་པ་འམ་རྒྱ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། ཐོག་མ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཨ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དཔེ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའོ། །གྲུབ་མཐའ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ནི་གཞན་གྱི་དཔེས་བདག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་རང་གི་སྡེ་བ་སྟེ། དེ་ནི་འགལ་བ་ནི། བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དེ། ཕྱོགས་འཛིན་པ་འདི
Chinese
那么，事物 যেহেতু是刹那性的，谁与什么相关联呢？对于常驻的关联也进行了考察，事物并非如此。因为它们存在于过去等等之中。如果先于所知而知，那么它是以什么为目标而产生的呢？如果所知先于能知，那么它是以什么为目标而产生的呢？如果能知和所知同时，那么它是以什么为目标而产生的呢？如是说。将行为和作者视为事物也不应被认为是关联，因为原因和结果并非仅仅通过相互依赖而成立。因此，所有这些都超越了作者和行为的事物，因为能知者和所知没有差别，所以二元 ༄། །不存在的真如才能成立。那也是世俗的说法，因为自性光明的智慧也同样会消失。例如，在用酥油和灰烬擦拭干净的镜子上，没有呼吸和燃烧，就像火焰的聚集消失了一样。作者和行为无差别的结合是，什么与什么无差别，那就是它的自性，就像红糖和甜味一样。行为也与作者无差别，因此没有单独的行为，这是自性的理由。什么与什么有差别，那不是它的自性，就像陶器和布匹一样。如果行为与作者有差别，那么那不是行为，因为存在矛盾的对立或广义的矛盾对立。那么，如果那样的话，所有法的自性是什么呢？宣说了所谓的万物的自性等等，五蕴等所有法的自性是，从最初没有出生的本质，字母阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）存在于幻化的轮涅之中，自性成立，因为法身没有开始和结束。它的例子就像珍宝的来源海洋一样。为了阐述宗派，恒常的世间名言，如是说。简而言之，世间是指以他者的例子，存在自我等等的名言，超越世间是指自己的派别，那是矛盾，是没有自我等等的名言，这个偏执者
English
Then, since things are momentary, who is related to what? The connection that is established as permanent has also been examined, and things are not like that. Because they exist in the past and so on. If one knows before the knowable, then with what object does it arise? If the knowable precedes the knower, then with what object does it arise? If the knower and the knowable are simultaneous, then with what object does it arise? So it is said. Considering action and agent as things should also not be considered as a connection, because cause and effect are not established merely through mutual dependence. Therefore, all these are beyond the agent and the object of action, because there is no difference between the knower and the known, so duality ༄། །Only the suchness of non-existence is established. That is also a conventional expression, because the self-luminous wisdom also disappears in that very state. For example, on a mirror that has been cleaned with butter and ashes, there is no breath or burning, just as a collection of flames disappears. The combination of agent and action without difference is that which is not different from what, that is its nature, like jaggery and sweetness. Action is also not different from the agent, therefore there is no separate action, this is the reason of self-nature. That which is different from what is not its nature, like a pot and a cloth. If action is different from the agent, then that is not action, because there is a contradictory opposition or a broad contradictory opposition. Then, if that is the case, what is the nature of all dharmas? The so-called nature of all things and so on has been proclaimed, the nature of all dharmas such as the aggregates is, the essence of not being born from the beginning, the letter A（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）existing in the wheel of emanation, is established by nature, because the Dharmakaya has no beginning or end. Its example is like the ocean, the source of jewels. In order to explain the tenets, the constant worldly terms, so it is said. In short, the world refers to the terms in which self and so on exist, by the example of others, and transcendence of the world refers to one's own group, which is contradictory, and the terms in which there is no self and so on, this partisan
Tibetan
་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པའི་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལྟ་བ་དག་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཁོ་ན་མ་གྲུབ་པས་དེའི་གྲུབ་པའི་ལྟ་བ་གང་ལས་འབྱུང༌། གཞལ་བྱ་མེད་པས་དེ་མ་གྲུབ་པ་དང་ཚད་མ་གཞལ་བྱ་དག་ཕན་ཚུན་ ༄། །ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་གཉིས་ལ་མ་ཞེ་ན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལམ་ཡིན་པས་མཐོང་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའམ། འཇིག་རྟེན་ལ་འགལ་བའི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའམ། སྤྱོད་ལམ་བཞིའམ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱེད་ན་གྲོལ་བ་ནི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔྱིད་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་སྒྲོན་མ་ལས། རྒྱས་པ་བསྟན་པ་དང་པོའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ།། །། དང་པོའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ།
Chinese
那些是轮回的唯一原因。那么，究竟什么是成立的宗派呢？“存在或不存在本身……”等等。所有教义中都广为人知的存在和不存在的观点，是通过量度的力量来成立的。它们的自性如何不可见，那就是成立的宗派。为什么仅仅通过量度无法成立，从而产生成立的观点呢？因为没有所量，它就无法成立，而且量度和所量是相互依赖的。因此，不驻留在任何一方就是成立的宗派。为了阐述这一点，说了“自性本身的结合是……”等等。如果对两方面都不执着，那么通过完全了解这一点，就能获得成佛。因此，通过完全了解自性，就能证悟俱生。那本身就是道，而不是见道和修道等等。因此，依靠自性之道来做一切事，无论是享受五种欲妙，还是做与世俗相悖的饮食等等，还是四种行为，还是为了众生的利益而行事，解脱就是从所有观点的束缚中解脱出来。《春之明点广释》，《大秘密明灯》中，广说第一品之广释。第一品之广释。
English
Those are the sole cause of samsara. So, what exactly is an established tenet? "Existence or non-existence itself..." and so on. The views of existence and non-existence, which are widely known in all teachings, are established through the power of valid cognition. How their own nature is invisible, that is the established tenet. Why is it that it cannot be established solely through valid cognition, thereby giving rise to an established view? Because without an object of measurement, it cannot be established, and valid cognition and the object of measurement are mutually dependent. Therefore, not abiding in any side is the established tenet. In order to explain this, it is said, "The union of own nature itself is..." and so on. If one is not attached to either side, then by fully understanding this, one will attain Buddhahood. Therefore, by fully understanding own nature, one will realize co-emergent. That itself is the path, and not seeing and meditating, etc. Therefore, relying on the path of own nature to do everything, whether it is enjoying the five desirable qualities, or doing food and drink, etc. that are contrary to the world, or the four conducts, or acting for the benefit of beings, liberation is to be liberated from the bondage of all views. Extensive Commentary on the Spring Point, from The Lamp of Great Secret, Extensive Explanation of the First Chapter's Extensive Explanation. The Extensive Explanation of the First Chapter.