Tibetan
ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ། ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ། ༄། །རབ་ཏུ་མི་གནས་མྱ་ངན་ལས། །རྒྱལ་བ་སྐུ་རྣམས་ཀུན་དུ་འགྲོ། །མཆོག་ཏུ་གཉིས་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །རབ་ཏུ་གནས་པ་ཀུན་རྫོབ་མཆོག །ཕྱག་འཚལ་དག་པའི་དངོས་བདག་ཉིད། །འོད་གསལ་རྣམ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སོ་སོའི་གཟུགས་ཀྱིས་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །ཡང་ནི་འགྲེལ་པ་རྒྱ་ཆེར་བྱ། །ད་ནི་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །འཁོར་བའི་སྲིད་པ་སྒྲོལ་བ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ནི་སྲིད་པ་སྟེ། འཁོར་བའི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལ་འདོན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། ཡང་དག་པར་འཁོར་བས་སེམས་ཅན་སྲིད་པ་རྣམས་སུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་གཏེར་དུ་ཚོང་བ་གྲུ་གཟིངས་ལ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་མི་རྟག་པའི་ ༄། །གྲུས་འགྲོ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སྒྲོལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་སྲིད་པ་སྒྲོལ་བ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་སྨྲ་བའི་རབ་ཏུ་གནས་པ་བྱ་སྟེ་དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཀུན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཅུ་རྣམས་ལ་རྒྱས་པར་ནི་རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམས་སོ། །བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྤུ་གྲི་དང་ཐུར་མ་དང་འབོལ་སྟན་དང༌། དག་བྱེད་རྣམས་དང་གསེར་གྱི་ཡུ་བ་ཅན་གྱི་རྔ་ཡབ་དང་ཡན་ལག་གི་སྣོད་བྷེ་རི་དང་བུམ་པ་དང་ཌ་ཀ་རྣམས་ཏེ་བཅུའོ། །གཞན་ཡང་ཁྲུས་ཀྱི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་རྣམས་དང་དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་རྣམས་ཀྱི་གང་དགོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་དུས་རྟག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་དགོས་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་མ་རྣམས་སུ་རབ་གནས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །རང་བཞིན་ཞེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འདྲ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་གྱུར་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་སྲིད་དུ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅ
Chinese
第二十五章 第二十五章 ༄། །不住涅槃中，胜者诸身皆游行，至极无二我敬礼，圆满胜义名安住，敬礼清净实有体，光明广大之相也，以各别之形，于诸事物，复作广释。今说第二十五章之释。彼云“说”等，安住者，有二种，世间与出世间。当说彼。轮回有海度脱者，轮回即有，乃轮回之有也。若问何需二者耶？谓以轮回真实，有情于有中，瑜伽自在，如商人入海，以舟船之方便而至彼岸。如是瑜伽自在，于有海中，以无常之 ༄། །舟船，以安住之法，度脱至涅槃之彼岸也。故云轮回有海度脱者。如是瑜伽母续之王，吉祥空行海所说之安住当为之，其时一切所需者，略而言之有十种，广而言之则有多种。十者，谓金性之剃刀、探针、垫褥，清净物，金柄拂尘，肢体之器皿鞞梨，瓶，鼓等十种。又沐浴之所需品，如是坛城事业之所需，一切皆当取之。善习之阿阇黎，常时恒常利益他人，阿阇黎当为之。如是乃所需也。云何于他处者，谓于真实集合等种种续中，所说安住之所需等，彼等一切如是宣说。所谓自性者，谓无论何种事物，一旦加以分析，则一切皆为非真实。若尔，安住之声，与相
English
Chapter Twenty-Five Chapter Twenty-Five ༄། །Not abiding in Nirvana, the Victorious Ones travel everywhere, I prostrate to the ultimate non-duality. Abiding is the supreme conventional truth, I prostrate to the pure essence itself. It is the great form of clear light, and through individual forms, it extensively explains all things. Now, the explanation of Chapter Twenty-Five is spoken. Then, it says, "Explanation," and so on. "Abiding" is of two types: worldly and beyond worldly. That should be explained. "Liberator from the cycle of existence" means that samsara is existence, it is the existence of samsara. If asked why two are needed, it is because the yogi is truly free in the cycle of existence for sentient beings, just as a merchant goes to the ocean by means of a boat to reach the other shore. Similarly, the yogi, in the ocean of existence, with the impermanent ༄། །boat, through the Dharma of abiding, liberates to the other shore of Nirvana. Therefore, it is called "Liberator from the cycle of existence." Thus, the king of Yoga Tantras, the glorious Ocean of Dakinis, speaks of the abiding that should be done. At that time, all necessities, in short, are ten types, and in detail, there are many types. The ten are: a razor of golden nature, a probe, a cushion, purifiers, a golden-handled whisk, a limb vessel, a vase, and a drum, these ten. Also, the necessities for bathing, and similarly, whatever is needed for the activities of the mandala, all of that should be taken. The well-trained Acharya should always benefit others. This is what is needed. How it is elsewhere means that in various tantras such as the Truth Assembly, the necessities for abiding and so on are spoken of. All of those are explained as they are. What is called "nature" means that whatever things are, once analyzed, all are unreal. If so, the sound of abiding, along with the aspect,
Tibetan
ས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཆེན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མི་བདེན། དེས་ན་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་རབ་ཏུ་ཐིམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དེའི་རྐྱེན་ཙམ་དུ་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གསུངས་པ། རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་དེ་བཞིན། །རང་བཞིན་བདག་མེད་པ་ཡི་གཟུགས། །དངོས་དང་ཡེ་ཤེས་མི་བདེན་པའོ། །སྣང་བ་ཡང་ནི་མི་བདེན་ཏེ། །གང་ཟག་ ༄། །རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞག་པའོ། །དེ་ཡིས་བདག་མེད་པ་ཡི་གཟུགས། །སྒྱུ་མ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཡོངས་ཤེས། །དེའི་དོན་འདིར་ཡང་གང་ཟག་སྒྱུ་མ་བདག་མེད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཚིག་གིས་གསུངས་པ། རབ་གནས་སྒྱུ་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོའི་སྒྱུ་མ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དེའི་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདིར་གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཟག་གི་གཟུགས་སོ་སོར་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་སེམས་སོ་སོར་འགྱུར། འོ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཐིམ་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་མ་མཐུན་ནོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན། ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེའི་ཚེ་གང་ཟག་གི་སེམས་དེ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྟེ། བསྒོམས་པའི་རང་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ལུགས་མའམ་ཐང་ཀ་རྣམས་སམ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་དེའི་གཟུགས་སུ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། རང་གི་གཟུགས་རང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལས་བྱུང་བ་ཕྱི་རོལ་དུ་ལུགས་མ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པར་འཕྲོ་བ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་དེ་དུས་སུ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་བྱུང་བའི་དུས་རྣམས་སུ་གང་དང་གང་གི་ལྷ་འདིའི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་སྐུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །ད་ནི་རབ་གནས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་གསུངས་པ། བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་བཞུགས་པའི་གནས་གང་མདོར་བསྟན་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་སྐད་བདག་གི་ལ་སོགས་པ་ནས་བཞུགས་སོའི་བར་དུ་ཐོག་མའི་ངག་སྟེ། དེར་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཟུགས་ཡང་དག་པར་གཞག་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ ༄། །དེས་ཡང་སྣ་ཆོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་འདུ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་འདིས་བྱས་པ་ཡོད་པས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འདི་ཉིད་དུ་བཞུགས་པའོ། །གནས་གང་རྣམས་སུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་འདིར་ཡང་འདུ་ཤེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཨེའི་ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདིར་བདག་གིས་ཡང་མདོར་བསྡུས་པར་བྱེད་པ་བཤད་པ་ཨེའི་ཡི་གེར་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་པདྨའི་ལྟེ་བ་ལའོ། །དབྱིབས་ཐོབ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྔོན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་གསལ་བ་ཕྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གནས་འདིར་སུའི་རབ་ཏུ་གནས་པ་གསུངས་པ། བཾ་ཡིག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གཅིག་གི་ཚིག་གིས་མང་པོའི་ཚིག་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །བཞུགས་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་པཾ་གི་ཡི་གེ་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོ་ལ་སྟེ་རང་གི་རིག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོད་གསལ་བའོ། །མའི་ཡི་གེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་གང་དྲན་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་གླེང་གཞི་རྣམས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་མུ་སྟེགས་པའི་ཁང་པ་དང་ལྷ་ཁང་དང་ཁྲོན་པ་དང་རྫིང་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མདོར་ན་ཁམས་གསུམ་དེའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མིང་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །ཐོས་པ་གཅིག་པ་སྔགས་ཀྱི་དོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་མིང་དང་སྒྲའི་ཡུལ་གཞོམ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །འོན་ཀྱང་བརྡའི་ཡི་གེ་སྔགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་མིང་བརྗོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡི་གེའི་
Chinese
这是世间人们积累福德的巨大因素。如果这样，怎么会不真实呢？如果这样，一切岂不都变得毫无意义了吗？回答说：这是真实的，然而一切法的自性是空无的。如果这样，如何生起又融入呢？世间的界等只是各自显现的因缘而已。世间和出世间也是如此。因此，这一切都是幻化的自性。如是也说：因缘生起轮回和寂灭，世间和出世间也是如此。自性无我的色，事物和智慧是不真实的。显现也是不真实的，也是由补特伽罗所安立的。因此，通晓无我的色，是各种幻化。其意义在此，补特伽罗幻化无我，是薄伽梵所说之语。所谓“安住幻化”等，瑜伽士们将自己的心、身体、事物的幻化，以及补特伽罗的无我，都视为安住于幻化的形象。在此，如果身体的事物，补特伽罗的形象各自是无我的自性，那么心如何各自变化？如果一切都融入，那么心岂不变成虚空的自性了吗？那时并不相符。那不是的，为什么不是呢？依赖于身体的众生们，各自的心是各种事物的自性，那时补特伽罗的心就是身体自性的无我。如是补特伽罗的无我，以及所修的各自的本尊等也是如此。因此，应将画像或唐卡等，或者圣法等安住于其形象中，自己的形象从自己的瑜伽中生起，向外投射到画像等所缘境上。当那时，所谓“那时出现”，是指从自身自性中生起的各个时期，以各种本尊的续部意趣，所谓“成为其身”等，就容易理解了。现在宣说了安住的决定性词语，所谓“安住”等，在此聚集等的续部...
English
This is a great cause for the accumulation of merit by worldly beings. If so, how can it be untrue? If so, wouldn't everything become meaningless? The answer is: This is true, but the nature of all dharmas is emptiness. If so, how does it arise and dissolve? The realms of the world and so on are merely the conditions that appear separately. The world and the transcendent world are also the same. Therefore, all of these are the nature of illusion. It is also said: Condition arises from samsara and nirvana. The world and the transcendent world are the same. The form of selflessness, things and wisdom are not true. Manifestation is also untrue, and is also established by the individual. Therefore, understanding the form of selflessness is a variety of illusions. Its meaning is here, the individual illusion of selflessness, is the word spoken by the Bhagavan. The so-called "abiding in illusion" and so on, the yogis regard their own mind, body, the illusion of things, and the selflessness of the individual, as abiding in the image of illusion. Here, if the things of the body, the image of the individual, each is the nature of selflessness, then how does the mind change separately? If everything is integrated, wouldn't the mind become the nature of emptiness? At that time, it does not match. That is not the case, why not? The beings who depend on the body, each of their minds is the nature of various things, at that time the mind of the individual is the selflessness of the nature of the body. Thus, the selflessness of the individual, and the respective deities that are cultivated are also the same. Therefore, the paintings or thangkas, or the holy Dharma, etc., should be settled in their image, and one's own image arises from one's own yoga, projecting outward to the object of the painting, etc. When that time comes, the so-called "appearing at that time" refers to the various periods arising from one's own nature, with the various tantric intentions of the deities, the so-called "becoming its body" and so on, it is easy to understand. Now the definitive words of abiding are spoken, the so-called "abiding" and so on, here the tantra of gathering and so on...
Chinese
在何处安住之处简要指示已说。如是说“我的”等至“安住”之间是最初的语言。在那里，以法和法性的体性，如实安立薄伽梵之身，与一切法融为一体，成为大乐之相的自性之觉知。 ༄། །又以种种殊胜之法开示之觉知，瑜伽和瑜伽母的续部中，有以此所作之事，因此殊胜之法等一切皆安住于此。在何处一切时中善为安住？如是，此处亦应宣说觉知。即说“埃”字等，此处我亦简略而说，在“埃”字中，是法之生处，般若波罗蜜多，法界之手印，以及阿瓦都帝莲花之脐。所谓“获得形状之后”，瑜伽士先前已于瑜伽中串习，显现之后，以利有情之故，一切皆应明观。如是，此处说谁善为安住？所谓“邦”字金刚萨埵，即以一字表多义，即金刚萨埵者。以安住方式种种体性者之仪轨等善为安住，是金刚萨埵体性之义。如是，“邦”字是金刚之，即金刚之精华，即自之明觉菩提心光明。玛字大手印无二。 如是，四乘等所忆念善为安住者，于所说诸事中，是大手印之自性。等字包括外道之房屋、神殿、水井和水池等。总之，应知是三界之任何事物。以名之觉知“其”之，即如是如是宣说。所谓“听闻唯一咒语之义”，即凡名和声之境不可摧毁等之声，听闻是智慧之自性，即彼一切是咒语之形相。然而，所谓表诠之字具咒语者，即凡从名言所生之文字的
English
The place where one abides is briefly indicated. Thus it is said, "Mine," etc., up to "abides," is the initial speech. There, by the characteristics of dharma and dharmata, the form of the Bhagavan is truly established, merged into all dharmas, becoming the nature of great bliss, the awareness. ༄། །Also, the awareness of teaching various excellent dharmas, in the tantras of yogis and yoginis, there are deeds done by this, therefore all the excellent dharmas etc. abide in this. In what places is it well established at all times? Thus, here also, awareness should be expressed. That is, it is said, "The letter E," etc., here I also briefly explain, in the letter "E," it is the source of dharma, Prajñāpāramitā, the mudra of dharmadhatu, and the navel of the Avadhuti lotus. The so-called "after obtaining the form," the yogi has previously practiced in yoga, after it appears, for the sake of benefiting sentient beings, everything should be clearly visualized. Thus, here, who is said to be well established? The so-called "the letter Bam Vajrasattva," that is, one word expresses many meanings, that is, Vajrasattva. The meaning of well-established by the rituals etc. of those with various natures of abiding is the nature of Vajrasattva. Thus, the letter "Bam" is of the vajra, that is, the essence of the vajra, that is, the clear light of one's own awareness bodhicitta. The letter Ma is the great mudra non-duality. Thus, whatever is remembered, such as the four vehicles, is well established, in the matters spoken of, it is the nature of the great mudra. The word "etc." includes the houses of heretics, temples, wells, and pools, etc. In short, it should be known as whatever is in the three realms. By the awareness of the name, "its," that is, it is explained as it is. The so-called "hearing the meaning of the one mantra," that is, whatever is the realm of name and sound, indestructible, etc., hearing the sound is the nature of wisdom, that is, all of that is the form of mantra. However, the so-called expressive letter with mantra, that is, the letters that arise from the expression of names