Tibetan
ད་པར་རྟག་པར་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དག་གི་རྒྱུའམ་གཞི་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་སྤྲོས་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་གྱི་ཡུམ་ལ་མོས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་ ༄། །ཉིད་དུ་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ན། དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་སྐྱོང་བྱེད་པ། །ཞེས་དཔལ་བདེ་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་དུ་བསྟན་ཅིང༌། སློབ་དཔོན་དོ་མྦྷི་བས་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་སྟེ། མཉམ་རྗེས་གཉིས་སུ་མེད་པས་གནས་པར་བྱ་ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་རིགས་ལྡན་སྤང་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། ལྷ་མོ་གཞན་དང་ཀུན་སྦྱོར་བ། །ཞེས་བདག་ཉིད་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀར་བྱ་སྟེ། ལྷ་མོ་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་ཅིང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱ་བ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །འདོད་པས་ཆགས་པར་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་སྨོས་པས། ཐ་མལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པས་བརྟེན་པ་ནི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་དགག་བྱའོ། །ད་ནི་བཟའ་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅས་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལ་བླང་དོར་སྤངས་པས་རོ་མཉམ་དུ་སྤྱོད་ལ། ཐོགས་པ་མེད་ཅེས་གསང་བར་བྱ་བའི་རྫས་དང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད། ག་ཎ་ཙ་ཀྲའི་བྱེད་པ་དང་རྟེན་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་མི་བསྟན་ཅིང་གསང་བ་བསྒྲག་པར་མི་བྱ་བའོ། །དམ་ཚིག་སྤྱོད་པའི་སྤྱད་བྱ་བ་ནི། དམ་ཚིག་ཅན་ལེགས་པར་བརྟགས་པས། བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་སྦྱངས་ནས་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བའོ། །གསང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབས་པས་གནས་པ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་ལྷ་མོའི་དབང་ཕྱུག་ལེགས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་སྔགས་སྐྱེས་ཀྱི་རིགས་ལྡན་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་སྟེ། དང་པོ་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པ་ནས་བསླབ་པ་དང༌། ཐོས་བསམ་དབང་དང་བསམ་གཏན་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྙིང་པོ་དགོད་པ་དང་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་ལྡན་པས་བསྟེན་པའོ། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གྱི་ཚངས་སྤྱོད་ཅེས་ཚད་མེད་བཞི་དང་ལྡན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བདེ་བ་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བདེ་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ཐར་པའི་ལྟུང་བ་ལྟ་བུས་གོས་པ་མེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་མེད་བུ་གར་ཀུན་སྤྱོད་པ
Chinese
因此，为了恒常获得两种成就等等，其因或根本是法的生处，即转变为殊胜智慧的无戏论般若波罗蜜多，宣说应信奉意义之母。其 中，安住于誓言的补特伽罗，因勇父瑜伽母们的心之摄受，故誓言乃守护者。如是吉祥胜乐金刚自身为了调伏有情，示现种种形相，导师多弥跋说，应安住于根本和支分的全部誓言，应以无二的等性而安住。特别是，不应舍弃具种性者，即与他明妃作合。应作自身为吉祥黑汝嘎，十二明妃等一切亦生起为金刚瑜伽母而平等和合，除了坛城之外，不应依赖其他，应以处所之差别而了知。不应以贪欲而生染着，如是说故，以凡庸世间行持而依赖者，将成堕罪故应遮止。现在，对于应食之誓言，以无二之故，对于五肉五甘露等，以舍弃取舍而平等受用。以无碍之故，不应向他人展示应保密的物品和供养资具、会供轮之行事和所依等，不应宣扬秘密。誓言行持之所行持者，应善加观察具誓言者，以近修和修持之支分而调伏后，应安住于行持之次第。秘密行持以修成智慧而安住，为了依止而善加和合明妃自在母，即善加调伏咒生之具种性者，首先从布萨布施而学习，闻思灌顶和禅定，生起父母之精华，并以加持而依止。如是禅定之梵行，即以具足四无量心，如是真如之天和智慧之禅定，以乐而空性增广，行持梵行，成为乐空无二等等，不为别解脱戒之堕罪等所染污。为了以威力压伏烦恼之故。无嗔怒以女身而行持一切
English
Therefore, in order to constantly attain the two siddhis and so forth, the cause or basis of which is the source of dharma, namely the non-dual Prajñāpāramitā that transforms into supreme wisdom, it is taught that one should have faith in the Mother of Meaning. Therein, Because the person who abides in the vows is embraced by the hearts of the heroes and yoginis, the vows are the protectors. Thus, the glorious Hevajra himself manifested in various forms for the purpose of taming beings, and the teacher Dombipa said that one should abide in all the root and branch vows, and should abide with non-dual equality. In particular, one should not abandon those with lineage, that is, unite with other consorts. One should make oneself the glorious Heruka, and all the twelve consorts and so forth should also arise as Vajrayogini and unite equally, and one should not rely on anything other than the mandala, and should be known by the distinction of places. One should not become attached with desire, as it is said, relying on the conduct of ordinary worldly people will become a downfall and should be prevented. Now, regarding the vows to be eaten, because of non-duality, one should equally enjoy the five meats and five amṛtas, etc., abandoning acceptance and rejection. Because of being unimpeded, one should not show to others the secret substances and offering materials, the actions of the gaṇacakra and supports, etc., and one should not proclaim secrets. The object to be practiced in the practice of vows is that one should carefully examine those with vows, and after taming them with the limbs of approach and accomplishment, one should abide in the order of practice. Secret practice abides by accomplishing wisdom, and in order to rely on it, one should properly unite the goddess, the sovereign mother, that is, one should properly tame those with lineage born of mantras, first learning from the upavasatha and giving, hearing, thinking, empowerment, and meditation, generating the essence of the father and mother, and relying on it with blessings. Likewise, the conduct of celibacy in meditation, that is, by possessing the four immeasurables, the tathatā, the deity, and the wisdom of meditation, expanding with bliss and emptiness, practicing celibacy, becoming bliss and emptiness non-dual, etc., is not defiled by the downfalls of the Prātimokṣa vows, etc. It is for the sake of subduing the afflictions with power. Without anger, one should practice everything with a female body.
Tibetan
། ། ༄། །ཞེས་པ་དགོས་པ་དང་མི་ལྡན་ཞིང་ཡོན་ཏན་མེད་བཞིན་དུ་བྱང་སེམས་རྩེ་མོ་ལས་དབྱུང་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མེ་ཏོག་དང་དྲི་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་དང་འགལ་ན་ལྟུང་བའོ། །དེའི་ཉམས་མྱོང་ལ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་ལྟུང་ན་ཞེས་བླང་གི །མིག་དང་ལག་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་བྱའོ། །དེ་དག་གི་གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། འདི་བརྒྱད་དམ་ཚིག་སྤྱོད་མིན། །ཞེས་པས་གཡོན་པ་ཀུན་སྤྱོད་བླ་མ་དང་མཆོད་འོས་མཆོད་པ། ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལ་བླང་དོར་མེད་པས་ཚེས་བཅུ་དང༌། རྒྱུད་འདིར་ཞུགས་པ་ལ་མི་སྨད་པ། དུད་འགྲོའི་སྐྱེས་གནས་ལ་སྨད་པ་སྤང་པ། ཀུནད་མི་སྤང་ཞིང་སྤེལ་བ། དམ་ཚིག་གཉིས་འཛིན་རྟོག་པ་སྤོང་པ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཡན་ལག་བཞི་ལྡན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་རྟག་ཏུ་ལུས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་དང་སེམས་ཀྱིས་ཐར་པ་མཆོག་ཤེས་པས་གནས་པར་བྱ་བའོ། །རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་དུ་ནི། བྱ་བ་སྤྱོད་པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་ཚིག་གསང་བ་སྤྱོད་པའོ། །རྒྱུ་མེད་པར་ནི་བཅོམ་མི་བྱ། །ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྔོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པར་བྱ་བ། ལྟུང་བ་མི་བཅབ་ཡོན་ཏན་མི་བསྒྲག ། བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་ལ་བསླབ་པའོ། །བདེ་བ་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ནི། ཕོ་ཉ་མ་རྣམས་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཞིང་སྔགས་སྐྱེས་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་གནས་ནི་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་བདེ་བར་སྐྱོབ་པའོ། །ཤེས་རབ་མའི་མཆོག་གི་གསང་རྩ་བློ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་པས། མཐེ་ཆུང་བསྐྱོད་པ་ནི་གཡོ་ངོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཕྱུག་མའི་རྩ་ལམ་དུ་གྱུར་པས། བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པར་བྱ་བ་གསང་བའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའོ། །ཡང་ན་དཱ་ཀི་མ་རིགས་ལྔ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དཱ་ཀི་མས་ཚར་བཅད་རྡོ་རྗེས་འཛིན་གྱི་ཕྲིན་ལས་བྱེད་པ་སྟེ། མཐེ་ཆུང་ལྟ་བུ་བློ་ལྡན་གྱིས་བསྐྱོད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་དཱ་ཀི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །དེར་ནི་ཕོ་ཉ་མོ་རྣམས་ཡང་དག་གནས་པ། ཕྱི་ནང་གི་སྲིད་པ་གསུམ་ལ་གནས་ནས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའོ། །ད་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བསྟན་པ་ལ། རྒྱུད་འདིར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་ངོས་གཟུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མ་དག་པ་ལ་གཉིས་ལས། རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པ་ ༄། །དབང་པོ་དམན་པ་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་བའི་དབང་དུ་སོང་བ་དངོས་འཛིན་ཤས་ཆེ་བའོ། །མ་སྦྱངས་པས་མ་དག་པ། ལས་དང་པོ་བསླབ་པ་དང་ལམ
Chinese
། ། ༄། །所说的不需要且不具功德，不应从菩提心顶端舍弃。所依与能依如花与香，违背此则堕落。若仅以信赖其经验而堕落，则应接受。应否定说不是用眼睛和手。为了简要归纳这些论典，这八项不是誓言行。意思是，所有左道行，应供养上师和应供者，五肉甘露无取舍，故为初十。不应诽谤进入此续者，应断除诽谤畜生之生处，一切皆不应舍弃且应增殖，应舍弃二执分别念，应为梵行者。瑜伽士安住于念诵和修持以及近修持，即是行持四支具足。修行者应恒常以身体知晓天界，以心知晓解脱，并安住其中。所有续部共同之处是，在所有事部、行部、瑜伽部、无上瑜伽部中，应行持誓言秘密。无因不可毁坏。意思是，为了获得一切智，应安住于根本因的积聚和誓言。不隐藏堕落，不宣扬功德。应学习安住于禅定。殊胜安乐成就临近者，空行母是俱生和咒生。真实安住即是身语意安乐之救护。具慧瑜伽士以智慧母之殊胜秘密脉，转动拇指，即成为摇动侧面的金刚界自在母之脉道，应安住于大乐，此为所诠秘密行。或者，五部空行母中，世间空行母以断除作金刚持之事业，如拇指般由具慧者转动，即瑜伽士已得空行自在。于彼处，空行母真实安住，安住于内外三有，赐予成就。现在宣说世间之人，以能识别进入此续之士夫为目的，分为不净，其中从自性上不净者 ༄། །根器低劣，为世间迷惑所胜，实执严重者。未调伏之不净者，初业学习与道。
English
། ། ༄། །That which is unnecessary and without qualities, should not be removed from the peak of bodhicitta. The support and the supported are like a flower and its fragrance; to contradict this is to fall. If one falls merely by trusting in its experience, then it should be accepted. It should be denied by saying it is not with the eyes and hands. In order to briefly summarize these texts, these eight are not vows to be practiced. This means that all left-handed practices, offering to the guru and those worthy of offerings, the five meats and nectar have no acceptance or rejection, therefore it is the tenth day. One should not slander those who have entered this tantra, one should abandon slandering the birthplaces of animals, everything should not be abandoned and should be propagated, one should abandon dualistic thoughts, and one should be a celibate. The yogi who abides in recitation and practice, and in near practice, is practicing the four limbs. The practitioner should always abide knowing that the body is heaven and the mind is supreme liberation. In all the tantras in common, in all Kriya, Charya, Yoga, and Anuttarayoga, one should practice the secret vows. One should not destroy without cause. This means that in order to attain omniscience, one should abide in the accumulation of the main cause and the vows. Do not hide downfalls, do not proclaim virtues. One should learn to abide in meditation. Those who are close to the attainment of special bliss are the messengers who are born together and mantra-born. True abiding is the protection of body, speech, and mind in bliss. The wise yogi, with the supreme secret channel of the wisdom mother, moving the thumb, becomes the channel of the Vajradhatu-ishvari (vajradhātvīśvarī, 金剛界自在母) who shakes the side. One should abide in great bliss, which is the secret practice that is taught. Alternatively, among the five classes of dakinis, the worldly dakini performs the activity of cutting off and holding the vajra. Like the thumb, when moved by the wise, it means that the yogi has power over the dakinis. There, the messengers truly abide, abiding in the three realms of outer and inner existence, bestowing accomplishments. Now, in order to show the worldly person, with the intention of identifying the person who enters this tantra, it is divided into two types of impurity: those who are impure by nature ༄། །Those who have inferior faculties, who are overcome by worldly delusions, and who have a strong attachment to reality. Those who are impure because they have not been trained, the first actions of learning and the path.
Tibetan
་དང་དབང་གིས་མ་སྦྱངས་པ་དེས་ནི་ཉེས་བྱེད་ཅེས། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་བླ་མ་བསྟེན་ཅིང་ཐུན་མོང་པ་ལ་བློ་རིམ་གྱིས་སྦྱང་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དད་པ་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ཅན། དངོས་འཛིན་ཤས་ཆུང་བ། ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའོ། །སྦྱངས་པས་དག་པ་ནི་བསླབ་པ་ལམ། དབང་གིས་སྨིན་པས་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ། ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་སྐྱེད་རུང་བའི་གང་ཟག་གོ །དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མི་དམན་པའི་ཆོས་ལ་ངང་གིས་གནས་སོ། འདྲེས་པ་སྟེ་ཞེས་པས། དབང་པོ་འབྲིང་དུ་གྱུར་པ། རིགས་མ་ངེས་པ། རྐྱེན་དབང་ཅན་ལ། གསལ་བྱེད་ནི་གྲོགས་བཟང་པོ་དང་མ་བྲལ་བཞེས་ཏེ། བསྒོམ་པ་ལ་འབད་ནས་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ལ་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་གསལ་བར་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་ལ། སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་གསུམ་དུ་གནས། །ཞེས་པས་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་གསུམ་དུ་ངེས་པ། ཡང་ན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་བྱེད་པའོ། །དེས་རྒྱུའི་རྒྱུད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ལེའུའི་མཚན་ལ། སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་སྣོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྔོམ་པའི་ཆོ་ག་ནི་ཁྱད་པར་ནི་སྔོམ་པས་དམ་ཚིག་ལག་གནས་པར་བྱའོ། །ལེའུ་ཉེར་དྲུག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། ལེའུ་ཉེར་དུརྒ་པ། སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་སྡོམ་པའི་ཆོ་གའི་རྣམ་པར་བཤད་པ།
Chinese
未以调伏和灌顶调伏者，称为罪作者。应学习追随信仰，依止上师，并逐渐修习共同法。第二种清净者，是自性具有信仰、智慧和慈悲，执着实有较少，尤其信奉深奥法。以修习清净者，是修习道。以灌顶成熟而使相续完全清净者，是追随佛法者，是能迅速生起智慧的补特伽罗。彼者自然安住于具自性功德的不劣法中。混合者，是指根器中等者，种姓不定者，受因缘支配者。明示是说不离善友，努力修习，对天尊三摩地等能力稍微显现。对于彼等，修行者安住于三种之中。是指确定为上中下三种根器。或者是指闻思修者。此也显示为因之相续。章节的名称是，应知完全观察弟子，器之差别。受戒之仪轨的特点是，受戒者应安住于誓言中。第二十六章的解释完毕。 第二十七章。完全观察弟子和受戒仪轨的解释。