Tibetan
ལེའུ་ཉེར་དུརྒ་པ། སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་སྡོམ་པའི་ཆོ་གའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། ལེའུ་ཉེར་དུརྒ་པ། སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་སྡོམ་པའི་ཆོ་གའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། ༄། །དེ་ལ་ལམ་གྱི་གཞི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་ནི། ལེའུ་དད་པོ་ལས། ཤིན་ཏུ་མཉམ་གཞག་སྒྲུབ་པ་པོས། །དམ་ཚིག་རྟག་ཏུ་བསྐྱང་པར་བྱ། །ཞེས་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལེའུ་འདིས་སྟོན་ལ། ཡང་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ། དམ་ཚིག་ཉམས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །དབང་བསྐུར་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་པས་སོ། །ཡང་དྲ་བསྡོམ་པ་ལས་ཀྱང༌། སྔགས་པ་དམ་ཚིག་མེད་པ་ལ། །ལྷ་ཡིས་བསྲུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །གལ་ཏེ་དམ་ཚིག་སྔ་མོ་གནས་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱིས་ལེགས་སྐྱབས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱིས་དེ་ཡང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང༌། མི་འབྲལ་བ་དང༌། བཟའ་བ་དང༌། སྤྱོད་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་བླ་ན་མེད་པ་བསྟན་ ༄། །པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལེའུ་ཉེར་ལྔ་པ། རྩ་བའི་སྔགས་བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པར་བྱ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་གུམ་པོ་དག་ལ་ཞེས་ཕྱིའི་ཀླུ་དང་མི་དང་ལྷའི་གནས་རྣམས་སོ། །ནང་དུ་མི་གནས་གསུམ་པོའི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ལ་མ་གྲགས་པའོ། །གསང་བ་ལྟར་ན་ལུས་ཅན་གྱི་སྒོ་གསུམ་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཡོད་མིན་པ་ནི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ། བླ་ན་མེད་པའི་དམ་ཚིག་སྤྲས་བའོ། །གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀའི་སྔགས་ཞེས་པ་ཡིད་ཅན་ཤེས་པ་སྐྱོབ་པ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷ་དང་ཐན་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་ན་ཞེས་བདག་དང་ལྷ་སྔགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐ་མི་དད་དུ་ཤེས་པས་དབྱེར་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུད་གཞན་དུ་བསྟན་པའི་གཟུངས་དང་རིག་སྔགས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནས་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འདོར་བའོ་ཞེས་གླང་པོ་རྙེད་ནས་གླང་པོའི་རྗེས་མི་ཚོལ་བ་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་དངོས་གཞི་ལམ་གྱི་དོན་དངོས་པོ་ལས། རིགས་ལྡན་གྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཚུལ་གསང་བ་བསྟན་པ་ལས། ལུགས་འབྱུང་ནི་རབ་ཏུ་གཏུམ་མོ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་མོའི་བར་དུ་རིམ་པ་ཇི་བཞིན་ལའོ། །ལུགས་བཟློག་པ་ལྷ་མོ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་མོ་ནས་ལྷ་མོ་རབ་ཏུ་གཏུམ་མོའི་བར་དུ་གོ་བཟློག་ནས་བསྟན་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རིམ་པ་ལས་བཟློག་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་དག་
Chinese
第二十品 考察弟子及受戒仪轨之解说 第二十品 考察弟子及受戒仪轨之解说 ༄། །因此，道的根本在于安住誓言，如（本论）第一品所说：“极度平等之修行者，当恒常守护诸誓言。”此乃简要之教示。本品则对此作广释。又从反面进行阐述：“誓言若失坏，则于坛城中，不得灌顶及成就。”又如《网集经》所云：“无誓言之持咒者，诸神不予守护。若能安住昔日之誓言，则为具智者所善护。”此中所说之义，即是应当守护，不离弃，受用，行持，以及宣示无上之律仪。 ༄། །“此后”是指第二十五品，是紧随根本咒语的宣说之后。此外，对于安住于金刚乘道者而言，尤其重要的是安住于誓言。所谓“于诸世间众生”，是指外在的龙、人、天之居处。内在则指未为人所知的，不住三处之四种生类。秘密而言，则是指有情身语意三门之行境。所谓“存在与否”，是指在行部等续部中，甚深且广大的，以无上誓言庄严者。为了显示其与他者之不同，故云“Śrī Heruka之咒”，意为救护有情之识，因咒之自性与本尊无有他异。所谓“若知彼性”，是指了知自、本尊、咒、智慧之真如无有差别，从而达到无二无别的境界。如经中所说，无需依赖其他续部所说的陀罗尼和明咒，乃至完全舍弃一切秘密咒语，犹如寻得大象后，便不再寻觅象迹一般。现在，从实际的道的意义出发，秘密地揭示了具种姓者如何安住的特殊方式。所谓“顺生”，是指从“极度暴怒母”到“大精进母”的次第。所谓“逆生”，是指从“大精进母”到“极度暴怒母”的顺序颠倒的教导。这也称为“次第颠倒”。这些
English
Chapter Twenty-Second: Explanation of Examining Disciples and the Ritual of Vows Chapter Twenty-Second: Explanation of Examining Disciples and the Ritual of Vows ༄། །Therefore, the basis of the path is to abide in samaya. As stated in the first chapter: "The practitioner who is extremely equanimous should always maintain the vows." This is a brief instruction. This chapter explains it in detail. It is also shown from the opposite perspective: "If vows are broken, empowerment and accomplishment will not be attained in the mandala." Also, from the Net Gathering (Drasdompa): "A mantra practitioner without vows will not be protected by the deities. If the vows of the past are maintained, they will be well protected by the wise." The meaning of what is said is that it should be protected, not separated from, eaten, practiced, and the unsurpassed discipline should be shown. ༄། །"Then" refers to the twenty-fifth chapter, following the teaching of the root mantra. Furthermore, for those who abide on the path of Vajrayana, it is especially important to abide in samaya. "To the worlds of beings" refers to the external realms of nagas, humans, and gods. Internally, it refers to the four types of beings who do not dwell in the three places and are unknown. Secretly, it refers to the sphere of activity of the three doors of sentient beings. "Existing or not existing" refers to the profound and vast vows adorned with unsurpassed samaya in the tantras such as the Action Tantras. To show the distinction from others, it is said, "The mantra of Śrī Heruka," which means to protect the consciousness of sentient beings, because the nature of the mantra is inseparable from the deity. "Knowing that nature" means knowing that the suchness of oneself, the deity, the mantra, and wisdom are inseparable, thereby becoming undifferentiated. As taught in other tantras, it is taught without relying on dharanis and vidyas mentioned in other tantras, and even completely abandoning all secret mantras, just as one does not seek the footprints of an elephant after finding the elephant. Now, from the actual meaning of the path, the secret way in which those with lineage abide is revealed. "Arising in order" refers to the sequence from "Extremely Wrathful Mother" to "Great Perseverance Mother." "Reversing the order" refers to the teaching that reverses the order from "Great Perseverance Mother" to "Extremely Wrathful Mother." This is also called "reversing the sequence." These
Tibetan
རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཚུལ་གནས་ཤེ་ན། ཕོ་ཉ་མོ་རྣམས་ཞེས་པས་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་གནས་ནི་དཔའ་བོ་རྣམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པའོ། །འོག་གི་ནི་ས་འོག་གི་ཀླུ་དབང་དུ་བྱ་སྟེ། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཕུག་ལ་སོགས་པའོ། །སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བ་ལྷ་རྣམས་དབང་དུ་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་འོག་གི་གཏུམ་མོ་འབར་བས་ས་སྟེང་ས་བླའི་ཁམས་བདུད་རྩིར་བབ་པ། དངོས་གྲུབ་སྟེར་ནི་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་རང་བྱུང་དུ་འཆར་བའོ། །ཕོ་ཉ་མི་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱི་གནས་ལ་སོགས་པར་ཙཎྜ་ལཱི་འབར་བའོ། །ཡང་དག་གནས་ནི་རྩད་དང་ཐིག་ལེ་རླུང་དབྱེར་མེད་ ༄། །བདེ་བར་སྦྱོར་བས་སོ། །རིགས་ལྡན་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལྡན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བདག་གི་ཕོ་ཉམ་ཀུན་འགྲོ་བ་ནི། ཕོ་ཉ་ལྷན་སྐྱེས་མ་དང༌། ཞིང་སྐྱེས་མ་དང་སྔགས་སྐྱེས་མ་སྟེ། བདག་གི་བདེ་བ་དེས་ས་གསུམ་ཁྱབ་པར་སྟོང་ཉིད་དུ་གནས་ཞེས་པའོ། །དེ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །བྱང་སེམས་ཕ་དང་མ་ལས་ཐོབ་པའི་དེའི་བྱང་སེམས་ལུས་ཀྱི་སྤྱི་གཙུག་ནས་རྐང་མཐིལ་གྱི་བར་དུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་ཁྱབ་པར་རྒྱུ་བ་ཆོས་རྒྱའོ། །ལུས་ཀྱི་ཁམས་དངས་མའི་ཆ་དང་སྙིགས་མའི་འབྱེད་པར་བྱེད་པས་རྩ་གནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ་ཀུན་དུ་འགྲོའོ་རླུང་གི་ནུས་ལས་འབྱུང་བ་ནི་དམ་ཚིག་གོ །རང་ལུས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་ལས། རིགས་ཀྱི་ཕོ་ཉ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་འོད་གསལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དང་དུ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལས་ཕན་ཡོན་འབྱུང་བ་ནི། ཕོ་ཉ་མ་དེས་དངོས་གྲུབ་སྟེར། །ཞེས་པས་དེ་ལས་ལུས་སེམས་བདེ་བར་གནས་སྤྲོས་པ་མེད་པས་ཞི་གནས། ཡེ་ཤེས་བདེ་ཆེན་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལྷག་མཐོང་སྟེར་བ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལྡན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དུ་འབྱུང་བས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རབ་ཏུ་སྟེར་བའོ། །དེས་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ད་ནི་མངོན་པར་དད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། དམ་ཚིག་མེད་པའི་སྐྱེ་བོས་དབེན་པར་སྒྲུབ་པ་པོས། རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། རང་ལུས་ལྷར་གསལ་ཞིང་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་དེ་བ་ལམ་དུ་བྱའོ། །ཙུ་མྦི་ནི་ཞེས་རླུང་སྲོག་རྩོལ་འགོག་པས། འོག་རླུང་གྱེན་ལ་དྲང་པོའི་སྦྱོར་བ་དང༌། ལྷག་པར་འཁྱུག་པ་ལུས་ཀྱི་མེ་མ་དང་གཉིད་མ་རྩེ་སྤྲད་ཅིང་ཀུན་འདར་རོ་མ་རྐྱང་མ་གཉི
Chinese
自身之体性如何安住耶？“使者母等”者，乃瑜伽母等也。真实安住者，乃与勇士等无二，安住于坛城中也。下方者，当作地下的龙王，乃非天之洞穴等也。上方者，于虚空中行走等，赐予宝剑等成就之悉地，乃掌控诸天也。又或下方之拙火燃烧，令地上地界之界化为甘露而降。赐予悉地者，乃乐空之觉受自生显现也。“使者人等”者，乃于身体之位等处，燃起旃荼丽也。真实安住者，乃脉与明点风无别，以乐相合也。成为具种姓之四手印者，乃我之使者遍行者，使者俱生母与田生母及咒生母也。我之乐以此三界遍满，安住于空性中，是也。此乃业手印也。菩提心从父母所得，彼之菩提心从身体之顶轮至脚底之间，所依与能依以一体之方式遍布运行，乃法手印也。身体之界，分离清净分与不净分，三十二脉处处遍行，从风之力量中生起，乃誓言也。自身如幻，从彼自身中，了知种姓之使者如梦如幻，光明法性之初遍行，即得大手印也。从中生起利益者，使者母以此赐予悉地。如是，从中身心安乐而住，无有戏论，乃寂止。现证智慧大乐，乃赐予胜观也。修持四手印，力量无碍生起，乃极度赐予悉地之自在也。此乃成就之差别也。今为显示显现信奉之差别，瑜伽士安住之差别者，无誓言之士于寂静处修行者，当自加持，自身明观为本尊，当以吉祥金刚瑜伽母之天道为道。诵“卒母比尼”等，以风命勤作止息，下风向上提之结合，尤为摇动，身体之火母与睡母相交，一切颤动，罗玛与迦玛二
English
How does one's own nature abide? "The messenger women, etc." refers to the yoginis. True abiding is to abide in the mandala, inseparable from the heroes. The lower refers to the Naga king of the underworld, such as the caves of the Asuras. The upper refers to those who go in the sky, etc., bestowing siddhis of accomplishment such as swords, and controlling the gods. Or, the lower blazing heat causes the essence of the earth above to descend as nectar. Bestowing siddhis is the spontaneous arising of the experience of bliss and emptiness. "The messenger people, etc." refers to the blazing Candali in the places of the body, etc. True abiding is the inseparability of the channels, bindus, and winds, uniting in bliss. Becoming a four-mudra holder with lineage is that my messengers are all-pervading, the co-emergent messenger mother, the field-born mother, and the mantra-born mother. My bliss pervades the three realms and abides in emptiness, that is it. This is the karma mudra. The bodhicitta obtained from father and mother, that bodhicitta pervades and moves from the crown of the head to the soles of the feet as the support and the supported in one manner, is the dharma mudra. The elements of the body, separating the pure and impure parts, the thirty-two channels pervade everywhere, arising from the power of the wind, is the samaya. One's own body is like an illusion, from that very body, knowing the messengers of lineage as dreamlike illusions, the clear light of the nature of reality pervades from the beginning, thus attaining the mahamudra itself. The benefit arising from that is that the messenger mother bestows siddhis. Thus, from that, the body and mind abide in bliss, without elaboration, is shamatha. Manifesting the great bliss of wisdom is vipashyana. By practicing the four mudras, power arises unimpeded, thus greatly bestowing the sovereignty of siddhis. This is the distinction of accomplishment. Now, in order to show the distinction of manifest faith, the distinction of the yogi's abode is that a person without samaya, practicing in a secluded place, should self-bless, clearly visualizing one's own body as the deity, and take the path of glorious Vajrayogini as the path. Reciting "Tsumbini," etc., by stopping the life-force of the wind, the union of raising the lower wind upwards, especially shaking, the fire mother and sleep mother of the body meet, everything trembles, Roma and Krama two.