Tibetan
ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་བསྐྱེད་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རང་གི་ལྷ་མོ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ། ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་གསུམ། སྤྱི་བོ་དང༌། ལྐོག་མ་དང༌། སྙིང་གར་རིམ་པ་བཞིན་བཀོད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གང་ ན་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རང་གི་བདག་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་སྣང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་སྟེང་དང་འོག་གི་རིམ་པར་ཉེ་བར་དམིགས་ལ། ཧཱུཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེ། རྡོ་རྗེ་དེའི་ལྟེ་བར་ཧཱུཾ་གནས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡི་གེའི་འོད་ཟེར་དེ་ལྟ་བུས་ཁོར་ཡུག་གི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་ནམ་མཁའི་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ལྕགས་ཀྱུའི་རྣམ་པ་ཅན་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་སླར་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེར་ཞུགས་ལ། ཨོཾ་ཡང་ཨཱཿ་ལ་ཞུགས། ཨཱཿ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལ་ཞུགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ཡང་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལའོ། །ཨཱུ་ནི་ཧ་ལའོ། །ཧ་ནི་མགོ་ལའོ། །མགོ་བོ་ཡང་ཟླ་བ་ཕྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལའོ། །དེ་ཡང་ཐིག་ལེར་རོ། །ཐིག་ལེ་ཡང་སྒྲ་ལའོ། །སྒྲ་ཡང་སྒྲ་ཙམ་ལ་ཞུགས་ལ། །སྒྲ་ཙམ་གྱིས་དམིགས་པ་ཡང་སྤངས་པར་གཞག་ལ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡ་ར་ཝ་ལ་ལས་རླུང་དང༌། མེ་དང༌། ཆུ་དང༌། གསེར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཀ་ལས་རུས་སྦལ་ལམ་ཐོང་བ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཨ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ། དེའི་སྟེང་དུ་པཾ་ལས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ། །དེའི་སྟེང་དུ་སུཾ་ལས་རི་རབ་ཟུར་བཞི་པ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན། དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་པདྨའི་ལྟ་བ་ལ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམས་ལ། ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་པའི་སྒྲ་ཙམ་ལས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་རིམ་བཞིན་དུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམས་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ། ཕྱག་བཅུ་གཉིས་པ། དང་པོའི་ཕྱག་གཉིས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་ལྡན་པས་ལྷ་མོ་ལ་ཡང་དག་པར་འཁྱུད་པ། ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་གླང་
Chinese
从字ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）生起，将要阐述的，幻化成与自己的本尊佛母真实结合的大手印之身。念诵三次阿 আলি（藏文：ཨཱ་ལི，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿利）和嘎 আলি（藏文：ཀཱ་ལི，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎利），并在头顶、喉间和心间依次安立名为嘿热嘎的三个字。观想自身为“一切法皆离因”、“一切法皆离分别”、“一切法无所住”之自性，同样，外境的 स्थिर（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： स्थिर）和चल（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： चल）之物皆不可见。之后，由往昔愿力之故，观想ཨོཾ་（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、ཨཱཿ་（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）和ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）三个字在虚空中以上下顺序排列。从ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）完全变化成金刚杵。从该金刚杵的中心，由安住的ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字所发出的光芒，遍布周围直至边际的整个虚空。为了成办一切有情之利益，具有铁钩形象的光芒再次融入那三个字中。ཨོཾ་（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）也融入ཨཱཿ་（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）中，ཨཱཿ་（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）也融入金刚杵中，次第从金刚杵的顶端等处融入金刚杵的中心。金刚杵的中心也融入字ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中。ཨཱུ་融入ཧ་中。ཧ་融入头部中。头部也融入半月形中。那也融入明点中。明点也融入声音中。声音也融入唯声中。并且将唯声所缘也舍弃。为了使器世间完全清净，从ཡ་ར་ཝ་ལ་生起风、火、水、金的坛城等。其上，从字ཀ་生起乌龟或犁头。其上，从字ཨ་生起各种金刚杵。其上，从字པཾ་生起八瓣莲花。其上，从字སུཾ་生起四方须弥山，具有四种珍宝的自性。其上，又在莲花的观想上，观想由ཨཱ་ལི་（藏文：ཨཱ་ལི，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿利）和ཀཱ་ལི་（藏文：ཀཱ་ལི，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎利）完全变化而成的月亮和太阳的坛城。从安住在虚空中的唯声中，次第观想字ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）为月亮的坛城。从那完全变化出薄伽梵金刚亥母，与本尊佛母真实结合，具有十二只手，最初的两只手持有金刚杵和铃，与佛母真实拥抱，两只手拿着象
English
Having arisen from the letter HŪṂ, one transforms into the form of the great seal, perfectly united with one's own deity to be explained. Recite Āli and Kāli three times, and place the three letters called Heruka in the crown of the head, throat, and heart respectively. One should regard one's own nature as "all dharmas are devoid of cause," "all dharmas are devoid of conception," and "all dharmas do not abide anywhere." Likewise, one should make the external stable and moving objects invisible. Then, by the power of previous aspirations, focus closely on the three letters OṂ, ĀḤ, and HŪṂ in the sky, in an upward and downward sequence. From HŪṂ completely transformed into a vajra. From the center of that vajra, the rays of light emanating from the HŪṂ residing there pervade all of the sky up to the ultimate limit of the surroundings. The rays, in the form of hooks, enter again into those three letters in order to engage in accomplishing the benefit of all sentient beings. OṂ also enters into ĀḤ. ĀḤ also enters into the vajra, gradually from the tip of the vajra and so on, into the center of the vajra. The center of the vajra also enters into the letter HŪṂ. Ā enters into Ha. Ha enters into the head. The head also enters into the form of a half-moon. That also enters into a bindu. The bindu also enters into sound. Sound also enters into mere sound. And the object of mere sound is also abandoned. In order to purify the vessel-world, from Ya Ra Va La arise wind, fire, water, and a golden mandala, and so on. Above that, from the letter Ka arises a tortoise or a plow. Above that, from the letter A arises various vajras. Above that, from Paṃ arises an eight-petaled lotus. Above that, from Suṃ arises a four-cornered Mount Meru, having the nature of four kinds of precious jewels. Above that, again on the view of the lotus, contemplate the mandalas of the moon and sun, completely transformed from Āli and Kāli. From the mere sound abiding in the sky, gradually contemplate the letter HŪṂ as the mandala of the moon. From that completely transformed, the Bhagavan Vajravarahi, perfectly united with the deity, having twelve hands, the first two hands holding a vajra and a bell, perfectly embracing the deity, the two hands holding an elephant
Tibetan
པོའི་པགས་པ་ཁྲག་འཛག་པའི་གོས་རྒྱབ་ཏུ་འཛིན་པར་མཛད་པ། གཡས་ཀྱི་གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། ལྔ་པ་དང༌། དྲུག་པ་ན་ རྩེ་གསུམ་པ་དང༌། དགྲ་སྟ་དང༌། གྲི་གུག་དང༌། ཌ་མ་རུ་བསྣམས་པ། གཡོན་གྱི་བཞིན་ཁ་ཊྭཱ་ག་དང༌། ཐོད་པ་དང༌། ཞགས་པ་དང༌། ཚངས་པའི་མགོ་བོ་བསྣམས་པ། ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་དང་ལྡན་པ། རལ་བའི་ཅོད་པན་གྱིས་བརྒྱན་པ། སྤྱི་བོར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ། གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པ། ཐོད་པ་ལྔས་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པ། རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་ཅན། སྤྱན་གསུམ་པ། ཞལ་དང་པོ་དང་སྐུ་མདོག་ཐམས་ཅད་ཆར་སྤྲིན་གྱི་མདོག་ཅན། ཞལ་གཡོན་ལྗང་གུ། རྒྱལ་རྒྱབ་དམར་པོ། ཞལ་གཡས་པ་སེར་པོ། ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མི་མགོའི་ཕྲེང་བའི་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་མངའ་བ། སྟག་གི་པགས་པ་འཕྲལ་དུ་བཤུས་པའི་ཤམ་ཐབས་བསྣམས་པ། གཡས་བརྐྱང་བས་འབྱུང་པོའི་བདག་པོ་མནན་པ། པད་མའི་ལྟེ་བ་ལ་བཞུགས་པའོ། །འདབ་མ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་མོ་བཞིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དབུས་ན་བཞུགས་པ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ནི་ཐལ་བ་མེད་པ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རུས་པའི་སྐ་རགས་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ་གཅེར་བུ་སྐྲ་གྲོལ་བའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐོགས་པའི་ཕྱག་གཡས་པ་གྱེན་དུ་བརྐྱང་བས་མགུལ་ནས་འཁྱུད་པ། མིའི་ཁྲག་གིས་གང་བའི་རྒྱུ་མ་འཆང་བ། ཞལ་གཉིས་པ་ཕྱག་གཡོན་པ་ན་ཀ་པཱ་ལ་བསྣམས་པ། གཡོན་བརྐྱང་བས་བཞུགས་པའོ། །ཁྱད་པར་གཞན་དག་ནི་རྒྱ་ཆེར་གཞན་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངེས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲའི་ཚུལ་ལས་བྱུང་བ་དང་གཞི་མཐུན་པས་ལྔ་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པས་དབང་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱར་བ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའི་སྒྲ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་ངེས་འབྱུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་མང་པོ་སྨོས་པ་ནི་སྒྲ་གཅིག་ལས་འཁོར་ལོ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་དཔའ་བོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དམ་ཚིག་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང༌། བཟའ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དམ་ཚིག་ནི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡུལ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དཔའ་བོ་རྣམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན།
Chinese
以血流不止的人皮为衣披在背上。右边的第三、第四、第五、第六只手里拿着三叉戟、战斧、弯刀和手鼓。左边的手里拿着喀章嘎、颅骨、绳索和梵天头。具有六种手印。以发髻为装饰。头顶以各种金刚杵为标志。左侧具有半月形的特征。以五个颅骨为庄严。具有金刚链。三只眼睛。第一张脸和身体的颜色都像雨云。左脸是绿色的。后背是红色的。右脸是黄色的。持有完全由阿黎和嘎黎变化而成的头骨鬘，作为供养。穿着刚剥下来的虎皮裙。右腿伸展压着众生之主。坐在莲花中心。被安住在花瓣上的四位女神所围绕，安住在三个轮的中央。金刚亥母是没有灰尘的，具有五种手印，以骨骼腰带等为装饰，赤身裸体，头发散乱。右手拿着金刚杵向上伸展，从脖子上拥抱。拿着充满人血的肠子。第二张脸，左手拿着嘎巴拉。左腿伸展而坐。其他的特点可以从其他的广义中了解。名为“定出”的是，从声音的形态中产生，与基础相符，用第五个词来表示，从两种力量结合中产生，是这个意思。因此，从安住在虚空方向的声音中，因为什么而定出呢，之所以说了这么多的话，是因为要知道从一个声音中产生具有三个轮的所有勇士和空行母。怎么样呢？说的是：是誓言行为的行为处。誓言有两种：要守护的和要食用的。这些行为是普遍地进行。那就是行为处，对于成为处所的那个，就那样称呼。或者誓言是女神们，是她们的行为，那个处所是行为处，是勇士们。因为什么原因呢？
English
Wearing the skin of a bleeding human as a garment on the back. In the third, fourth, fifth, and sixth of the right hands, holding a trident, battle-ax, curved knife, and hand drum. In the left hands, holding a khatvanga, skull, rope, and the head of Brahma. Possessing six mudras. Adorned with a crown of hair. Marked on the crown with various vajras. Having the distinction of a half-moon on the left side. Supremely beautiful with five skulls. Possessing a vajra chain. Three eyes. The first face and body color are all like rain clouds. The left face is green. The back is red. The right face is yellow. Holding a garland of skulls transformed entirely from Āli and Kāli, as an offering. Wearing a tiger skin loincloth that has just been peeled off. Pressing down on the lord of beings with the right leg extended. Seated on the center of a lotus. Surrounded by four goddesses residing on the petals, residing in the center of the three wheels. Vajravarahi is without dust, possessing five mudras, adorned with bone belts and so on, naked with disheveled hair. The right hand holding the vajra extended upwards, embracing from the neck. Holding intestines filled with human blood. The second face, the left hand holding a kapala. Seated with the left leg extended. Other distinctions should be known from other extensive sources. That which is called 'Definitely Arising' is, arising from the nature of sound, in accordance with the basis, indicated by the fifth word, arising from the combination of two powers, that is the meaning. Therefore, from the sound abiding in the direction of space, for what reason does it definitely arise? The reason why so many words are spoken is because it is to be known that from one sound arise all the heroes and dakinis possessing the three wheels. How is it? It is said: It is the field of action for the practice of vows. Vows are of two kinds: those to be protected and those to be consumed. The practice of these is to engage in them universally. That itself is the field of action, that which has become the place, that is what it is called. Or the vows are the goddesses, it is their practice, that place is the field of action, it is the heroes. For what reason is it that?