Tibetan
པའི་གཟུགས་མཐོང་ན། །ཅི་སྟེ་རི་བོང་རྭ་མི་མཐོང༌། །གཞན་གྱི་མིག་གིས་མི་མཐོང་ལ། །རང་གི་མིག་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང༌། །ཇི་ལྟར་གཞོན་ནུ་མ་ཡི་བུ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡང་མཐོང་འགྱུར་རོ། །གསང་འདུས་ཀྱི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང༌། སོ་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །སྲོག་རྩོལ་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་དང༌། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་འདོད། །འདིར་སོ་སོར་སྡུད་ནི་ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མིག་གི །དབང་པོས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཇུག་པར་ནང་གི་ཡུལ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པས་ལྷའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ། ནང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་པྲ་ཕབ་པའི་གཞོན་ནུ་མས་མཐོང་བ་ལྟར་སྟོང་པ་ལ་མ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བརྗོད་དེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྐུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ནི་དེ་དག་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །རྟོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཟུང་བའོ། །དཔྱོད་པ་ནི་དངོས་པོ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དགའ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་གནས་པའོ། །མི་གཡོ་བའི་བདེ་ བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་ནོ། །དེ་ནས་སྲོག་རྩོལ་རླུང་ནི་རྐྱང་མ་དང༌། རོ་མ་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་ལམ་འགགས་ཏེ། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་དབུ་མའི་ལམ་ལ་སྲོག་རླུང་རྟག་ཏུ་འཇུག་པ་སྟེ། དགའ་བ་དང༌། བུམ་པ་ཅན་དང༌། འཕང་པའི་སྦྱོར་བས་དབུ་མ་ལ་ཨོཾ་ཡིག་གིས་འཇུག་པ་དང༌། ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་འགོག་པ་དང༌། ཨཱཿ་ཡིག་གིས་ཕྱིར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཟླ་བ་དང༌། རཱ་ཧུ་ལ་དང༌། ཉི་མའི་ཚུལ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་འཛིན་པ་ནི་སྲོག་གིས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟེ་བ་དང༌། སྙིང་ག་དང༌། མགུལ་པ་དང༌། དཔྲལ་བར་འཇུག་ཅིང་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་འབྱུང་ཞིང༌། ཐིག་ལེར་སྲོག་རླུང་འཇུག་པ་ནི་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷའི་གཟུགས་བརྙན་རྟོག་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་དང༌། དེ་ལས་འོད་ཟེར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འོད་ཀོར་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྤྲོ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་མ་ཉམས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་སེམས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་གཟུང་འཛིན་དང་
Chinese
看到这样的形体时，为何看不到兔子的角？别人眼睛看不到的，自己的眼睛也看不到。如同少女的儿子，未出生也能看到吗？《密集续》的后续部分也说，个别收摄和禅定，以及命勤和执持，还有随念和三摩地，是六支瑜伽。这里，个别收摄是指对于外在的色等，眼根不让眼识等进入，而对于内在的国土等，以天眼等让天眼识等进入。因为专注于内在的空性，就像戴着眼罩的少女所见一样，见到未曾考察空性的所有事物，这被称为个别觉悟。为了见到三界的身体。禅定是见到一切法皆为空性，智慧是心完全投入其中。觉是抓住心的事物，观是分别觉察事物，喜是心安住于一切事物，不动的安乐是所有事物中圆满的安乐。这样就是具有五支的禅定。之后，命勤风是左右脉道的单脉和双脉闭塞，生命之风恒常进入阿瓦都帝中脉道。通过喜乐、宝瓶和放逸的结合，以嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字进入中脉，以吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字阻止，以阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字放出。瑜伽士以月亮、罗睺和太阳的方式进行。然后，执持是指生命进入地、水、火、风的坛城，即脐、心、喉、额，不向外散发，生命之风进入明点，这被称为执持支。随念是指无分别地见到自己本尊的形象，以及由此产生的各种光芒和三界的各种显现，这被称为随念。然后，三摩地是指对本尊生起随顺的爱恋，获得不退转的安乐，心与本尊合一，能所
English
When such a form is seen, why are rabbit horns not seen? What is not seen by the eyes of others is not seen by one's own eyes. How can the son of a maiden be seen even before he is born? The latter part of the Guhyasamaja Tantra also says that individual withdrawal and meditation, as well as life force and retention, along with recollection and samadhi, are considered the six limbs of yoga. Here, individual withdrawal refers to not allowing the eye consciousness, etc., to enter the external forms, etc., through the eye faculty, but allowing the divine eye consciousness, etc., to enter the internal realms, etc., through the divine eye, etc. Because of focusing on the emptiness within, just as a maiden wearing a blindfold sees, seeing all things that have not been examined for emptiness is called individual realization. It is for the sake of seeing the bodies of the three realms. Meditation is seeing all dharmas as empty, and wisdom is the mind fully engaging in them. Conception is grasping the object of the mind, discernment is individually discerning objects, joy is the mind abiding in all objects, and unwavering bliss is the perfection of all bliss in all objects. Thus, it is meditation with five limbs. Then, the life force wind is the blockage of the single and double channels of the left and right nadis, and the life wind constantly enters the Avadhuti central channel. Through the union of joy, kumbhaka, and ejection, the syllable Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) enters the central channel, the syllable Hum (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) blocks it, and the syllable Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿) releases it. The yogi performs in the manner of the moon, Rahu, and the sun. Then, retention is the life force entering the mandalas of earth, water, fire, and wind, namely the navel, heart, throat, and forehead, without emanating outward, and the life wind entering the bindu, which is called the retention limb. Recollection is seeing the image of one's own deity without conceptualization, and the various rays of light and the various manifestations of the three realms that arise from it are called recollection. Then, samadhi is the arising of devotion to the deity, obtaining unwavering bliss, the mind becoming one with the deity, and the grasper and the grasped
Tibetan
བྲལ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བརྗོད་དོ། །བསྙེན་པའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའ་ཆོས་འབྱུང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་བཞག་ལ་སོ་སོར་རྟོག་གིས་བསྒོམས་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱིས་བརྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དམ་བཅས་པ། བསམ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་ཡི་ཆེས་མ་བྱུང་ན། །དེ་ཚེ་དེ་ཚིག་བདག་གི་བརྫུན། །ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ནི་ཉིན་གཅིག་གིས་མི་འགྲུབ་པས་ཅི་སྟེ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ཐེ་ཚོམ་མ་བྱས་པར་བློ་རྟེན་མེད་པར་བྱས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁྱི་སོགས་པ་ལ་ཤ་ཡི་མིག །ལྷ་ཡི་མིག་ནི་ལྷ་སོགས་ལ། །རང་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་དང༌། །སངས་རྒྱས་སྤྱན་ནི་གསུམ་པ་འབྱུང༌། །བྱང་སེམས་ལ་ནི་ཤེས་རབ་སྤྱན། །སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་ཀུན་དུ་གཟིགས། །ཡེ་ཤེས་སྤྱན་ནི་སངས་རྒྱས་ལ། །དང་པོའི་མཚན་མ་ནི་བུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་རྫོགས་པས་མ་ཉམས་པའི་སྐད་ཅིག་ཐོབ་པའོ། །མཚན་མ་བར་ མ་ནི་མ་ཉམས་པའི་སྐད་ཅིག་བརྒྱ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་དང་པོ་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་མཐོང་བའི་དོན་མཐོང་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའོ། །ཐ་མའི་མཚན་མ་ནི་ཉམས་པའི་སྐད་ཅིག་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་གཅིག་དང༌། དྲུག་བརྒྱས་ས་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོག་མའི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ་རྫོགས་སོ།། །།གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཤྲཱི་ཨ་ནུ་པཱ་མ་རཀྵི་ཏ་པཱ་ད་ནཾ་གིས་མཛད་པ་ལ་སྟོད་དིར་རིའི་གླང་སྐོར་མཁན་པ་ཁྲོད་དུ། རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་ང་ག་ཏ་ལའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་བི་བྷཱུ་ཏི་ཙནྡྲ་དང༌། གཉལ་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་མི་མཉམ་བཟང་པོས་བསྒྱུར་བའོ།། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པ། ཤྲཱི་ཨ་ནུ་པཱ་མ་རཀྵི་ཏ་པཱ་ན་ནཾ་གིས་མཛད།
Chinese
断绝即称为三摩地。修持时，于虚空法界中，将心之金刚安住，以各别作意而修，以禅定令其稳固。对此，薄伽梵曾立誓言：舍弃一切思，当如何如实观察？若未生起信心，彼时此语即为吾之妄言。如是说。此处之信心，乃烟等之相，因其他如咒等，一日不能成就，何能生起信心？故不应怀疑，应使心无所依，于甚深空性中，生起无所缘之智慧。如狗等有肉眼，天之眼乃天等有，独觉与声闻，佛眼乃第三种生起，菩萨有智慧眼，无有遮障且普照，智慧眼乃佛陀有。最初之相，乃烟等种种形相圆满，获得不退转之刹那。中间之相，乃以不退转之刹那百千十八获得最初，以及五神通与见之义，获得见，以及获得世间之成就。最终之相，乃退转之刹那二万一千六百，获得十二地，即是佛陀自身金刚持。成就大手印，如是所说，于最初之最初佛之续部等中所说，六支合修圆满。成就者大班智达室利阿努巴玛rakshita pāda nam所造，于上部迪日之绕山修行者之中，由印度东方那伽达拉之大班智达毗布底旃陀罗与聂之译师弥念桑波所译。
English
Cessation is called samadhi. During practice, in the Dharma realm of space, firmly establish the mind's vajra, cultivate with individual attention, and stabilize it with meditation. Regarding this, the Bhagavan vowed: Having completely abandoned all thoughts, how should one truly observe? If faith does not arise, then these words are my falsehood. Thus it is said. Here, faith is a sign such as smoke, because other things like mantras cannot be accomplished in a day, how can faith arise? Therefore, one should not doubt, but make the mind without support, and in profound emptiness, wisdom without object arises. Dogs and the like have the eye of flesh, the eye of the gods is for gods and the like, solitary realizers and hearers, the Buddha eye is the third to arise, Bodhisattvas have the wisdom eye, without obscuration and all-illuminating, the wisdom eye is for the Buddhas. The initial sign is the perfection of various forms such as smoke, obtaining a moment of non-regression. The intermediate sign is obtaining the initial one with one hundred and eighteen non-regressing moments, as well as the five superknowledges and the meaning of seeing, obtaining seeing, and obtaining the accomplishment of the world. The final sign is twenty-one thousand six hundred regressing moments, obtaining the twelve bhumis, which is the Buddha himself, Vajradhara. Accomplishing the Great Seal, as it is said, as it is said in the initial first Buddha's tantra and so on, the six-limbed union is complete. Composed by the great accomplished Pandit Shri Anupama Rakshita Pada Nam, among the mountain-circling practitioners of Upper Diri, translated by the great Pandit Vibhutichandra of Nagatala in eastern India and the translator Minyam Sangpo of Nyal.