Tibetan
་དང་རིམས་བྱེད་པ་ལ་ཎ་དང་བསྐྱོད་པ་ལ་རུ་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་ཛཱ་དང་གདུང་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་ཡོ་དང་དགྲ་བཟློག་པ་ལ་ནིའོ། །དེར་ནི་སྙིང་པོ་ངག་ནས་ཡ་ཡིག་འགྲོ་སྟེ་ཡོན་ཏན་དབང་གིས་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡི་གེ་གང་ཞིག་སྙིང་པོར་བདག་པོར་གྱུར་པ་དེའི་གནས་སུ་ཡ་ཡིག་བྲི་བར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་ངེས་པའོ། །ད་ནི་འཇམ་དཔལ་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་གསུངས་པ་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདིར་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་མཆོག་ལས་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་མགོ་ལ་ཐིག་ལེའོ། །ཡན་ལག་མཆོག་དེ་ལས་མདུན་དུ་དབྱངས་ཀྱིས་འཁྲུད་ པ་ངག་མ་རུ་རབ་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་རྗེས་སུ་ང་རོ་དབྱངས་ཨ་ཡིག་གིས་འཁྱུད་པ་ནི་མ་རུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀ་ཡིག་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྱུད་པ་ནི་སྡེ་མཐའ་ཞེས་པ་ང་ཉ་ཎ་མ་ནན་རྣམས་སུ་འགྱུར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་དབང་གིས་ལྔ་པ་ཧཾ་དང་སཾ་དུ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐིག་ལེ་ནི་བདག་གོ །རྣམ་པར་བཅད་པ་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་དབྱངས་མཆོག་སྦྱར་བ་ལ་ནི་ཞེས་པ་ཨ་ཡིག་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་འདི་ཡང་བདག་གི་ཤེས་རབ་ཡི་གེ་ཨུ་རུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མཿ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ཏེ་མུཿཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཧཾ་ཧུཿསཾ་སུཿམཾ་ཛུཿཞེས་པ་ཡི་གེ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་འདབ་མ་བརྒྱད་ལའོ། །ཉི་མའི་འདབ་མ་ལ་ཞེས་པ་རྩིབས་བཅུ་གཉིས་པའི་ཟླུམ་སྐོར་གཉིས་པ་ལ། ཕྱི་རོལ་དུ་འདབ་མ་དང་པོ་ལ་ཤྲཱི་དང་གཉིས་པ་ལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པས་ཛྲ་གྷོ་ཥ་ས་མནྟ་བྷ་ཏྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པ་ཡི་གེ་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཏེ་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་སྔར་བཞིན་ནོ། །བསྒྲུབ་བྱ་འདིར་ནི་ལྟེ་བ་ལ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་གི་ཡི་གེ་དང་པོ་ལྟེ་བ་ལའོ། །དེ་ནས་བཟླས་པའི་དུས་སུ་དཔལ་ལྡན་ཞི་བ་སོགས་ལ་བསྐུལ་ཞེས་པ་ནི་ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་གྷོ་ཥ་ས་མནྟ་བྷ་ཏྲ་ཆེ་གེ་མོའི་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ན་མཿདེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྭཱ་ཧཱ་ཕཊ་ཧཱུཾ་པ་ཥ་ཊ་བཽ་ཥ་ཊ་ཅེས་པ་མཐར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ་འཁྲུལ་འཁོར་བྲི་བ་ལ་ཡང་མཐའི་འདབ་མ་ལའོ། །དེ་བཞིན་སྔར་བརྗོད་འཁོར་ལོ་རྣམས་དག་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་ནི་བྲི་བར་བྱ་བར་འགྱུར། འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདག་གི་དྲིན་ལས་རྒྱལ་བའི་བདག་པོའི་བཀའ་ཡིས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ་འཁྲུལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཆོ་གའོ། །དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་ད
Chinese
对于瘟疫，用ཎ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）；对于行走，用རུ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）；对于昏厥，用ཛཱ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）；对于平息痛苦，用ཡོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）；对于遣除敌人，用ནིའོ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。在那里，从口中发出心咒的ཡ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字，以功德力之故，这里由于业的自性，哪个字成为心咒的主人，就在那个位置写ཡ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字。所有外围都和之前一样，这是死主终结者的轮涅。现在宣说文殊的轮涅，文字们的等等，这里文字们的支分中最殊胜的，就是文字们的顶上的圆点。从那个殊胜的支分，前面用元音洗涤，语མ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）极度变化，之后用鼻音元音ཨ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字环绕，就变成མ་རུ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。此外，用ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字等等的文字们环绕，就是结尾的字，变成ང་ཉ་ཎ་མ་ནན་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），以金刚部的力量，第五个字说是ཧཾ་（藏文，梵文天城体，Haṃ，汉语字面意思）和སཾ་（藏文，梵文天城体，Saṃ，汉语字面意思）。因此，圆点是自性。分开来说，用两个圆点结合殊胜的元音，就是在两个ཨ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字的中间，这也是自性的智慧字ཨུ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字。像这样，མཿ་（藏文，梵文天城体，Maḥ，汉语字面意思）是方便，མུཿ་（藏文，梵文天城体，Muḥ，汉语字面意思）是智慧。同样地，ཧཾ་ཧུཿསཾ་སུཿམཾ་ཛུཿ（藏文，梵文天城体，Haṃ Huḥ Saṃ Suḥ Maṃ Juḥ，汉语字面意思）这八个字在八个花瓣上。太阳的花瓣，就是在十二个辐条的第二个圆圈上。外围第一个花瓣上是ཤྲཱི་（藏文，梵文天城体，Śrī，吉祥），第二个是བ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。像这样依次是ཛྲ་གྷོ་ཥ་ས་མནྟ་བྷ་ཏྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ་（藏文，梵文天城体，Jra Ghoṣa Samanta Bhatra Hūṃ Phaṭ，汉语字面意思）这十二个字，剩余的都和之前一样。所要成就者在这里的中心，就是所要成就者的名字的第一个字在中心。之后在念诵的时候，劝请吉祥寂静等等，就是ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་གྷོ་ཥ་ས་མནྟ་བྷ་ཏྲ་ཆེ་གེ་མོའི་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ན་མཿ（藏文，梵文天城体，Oṃ Śrī Vajra Ghoṣa Samanta Bhatra Che-ge-mo'i Śāntiṃ Kuru Kuru Namaḥ，汉语字面意思），同样地，对于增益等等，以སྭཱ་ཧཱ་ཕཊ་ཧཱུཾ་པ་ཥ་ཊ་བཽ་ཥ་ཊ་（藏文，梵文天城体，Svāhā Phaṭ Hūṃ Paṣaṭa Bauṣaṭa，汉语字面意思）作为结尾来布施，在书写轮涅的时候也在结尾的花瓣上。同样地，对于之前所说的轮，也总是要书写所要成就者的名字。所有这些都是由于我的恩德，依靠胜者的主宰的教令，人们就能成就，这是书写轮涅的仪轨。之后是八个偈颂。
English
For epidemics, use ṇa (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning); for walking, use ru (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning); for fainting, use jā (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning); for pacifying suffering, use yo (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning); for repelling enemies, use nio (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). There, the ya (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) syllable emanates from the mouth as the essence, by the power of qualities. Here, due to the nature of karma, whichever syllable becomes the master of the essence, in that place, write the ya (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) syllable. All the outer parts are the same as before; this is the certainty of the wheel of Yama, the terminator. Now, the wheel of Manjushri is spoken of, "of the letters," etc. Here, "from the supreme limb of the letters" means the bindu on the head of the letters. From that supreme limb, cleanse with vowels in front. The speech ma (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) transforms greatly; afterwards, embrace with the nasal vowel a (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) syllable, and it becomes maru (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). Furthermore, embracing with the letters such as the ka (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) syllable, etc., means the end of the varga, which transforms into ṅa, ña, ṇa, ma, na (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). By the power of the Vajra family, the fifth syllable is said to be haṃ (藏文, Devanagari, Haṃ, Chinese literal meaning) and saṃ (藏文, Devanagari, Saṃ, Chinese literal meaning). Therefore, the bindu is the self. Separately, combining the supreme vowel with two bindus means that in the middle of the two a (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) syllables, this also becomes the wisdom syllable u (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) of the self. Thus, maḥ (藏文, Devanagari, Maḥ, Chinese literal meaning) is method, and muḥ (藏文, Devanagari, Muḥ, Chinese literal meaning) is wisdom. Similarly, haṃ huḥ saṃ suḥ maṃ juḥ (藏文, Devanagari, Haṃ Huḥ Saṃ Suḥ Maṃ Juḥ, Chinese literal meaning), these eight syllables are on the eight petals. The sun's petal is on the second circle with twelve spokes. On the outside, on the first petal is śrī (藏文, Devanagari, Śrī, auspicious), and on the second is ba (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). Similarly, in order, jra ghoṣa samanta bhatra hūṃ phaṭ (藏文, Devanagari, Jra Ghoṣa Samanta Bhatra Hūṃ Phaṭ, Chinese literal meaning), these twelve syllables, and all the rest are the same as before. The object to be accomplished here in the center means that the first syllable of the name of the object to be accomplished is in the center. Then, at the time of recitation, invoke the glorious peaceful one, etc., which is oṃ śrī vajra ghoṣa samanta bhatra che-ge-mo'i śāntiṃ kuru kuru namaḥ (藏文, Devanagari, Oṃ Śrī Vajra Ghoṣa Samanta Bhatra Che-ge-mo'i Śāntiṃ Kuru Kuru Namaḥ, Chinese literal meaning). Similarly, for increase, etc., svāhā phaṭ hūṃ paṣaṭa bauṣaṭa (藏文, Devanagari, Svāhā Phaṭ Hūṃ Paṣaṭa Bauṣaṭa, Chinese literal meaning) should be given at the end, and when writing the wheel, also on the final petal. Similarly, for the wheels mentioned before, the name of the object to be accomplished should always be written. All of these, due to my kindness, by the command of the lord of the victors, people will be able to accomplish. This is the ritual for writing the wheel. Then, there are eight verses.
Tibetan
གུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པའི་རྗེས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་བཅུ་ནི་གོ་སླ་སྟེ་སྒྲ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཕོ་ཉ་མོ་རྣམས་དག་ལ་ཟས་ཕུད་ཅེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འགའ་ཞིག་ནི་གོ་སླ་ཞིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འགའ་ཞིག་ནི་དགོས་པའི་དབང་གིས་དབང་གི་ལེའུར་ ཁ་བསྐངས་ཏེ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སླད་དུ་ལྷ་ཡི་དམིགས་པ་གསུངས་པ་ལྷ་ཡི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷ་ཡི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་དག་ལས་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་དག་ནི་དེ་ཉིད་སྦྱོར་བས་མཁའ་ལ་སྐར་མ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐར་མའི་ཚོགས་བཞིན་དུ་དུ་མ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་པ་ནི་ཤ་ལ་སོགས་པའི་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྲིད་པ་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པའོ། །འདིར་དང་པོར་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་ཤའི་མིག་གིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་མཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ཏེ་ལྷག་མ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གཟིགས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བའི་ཡུལ་ལ་དམུས་ལོང་ངོ༌། །འདིར་ནམས་ཀྱི་རྒྱས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ངེས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོན་སུམ་མིན་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཤི་བའི་ལུས་བཞིན་དེ་ཉིད་མིན་པ་ཡིས་ནི་བརྟགས་པ་གང༌། དེ་ནི་རི་མོ་སོགས་ལ་བལྟ་བྱ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྱས་པ་དང་ལུགས་མའམ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བྲིས་ནས་ངེས་པའི་རྣམ་པར་ བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་བྱིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་དོན་དུའོ་ཞེས་པ་རྣམ་
Chinese
在第十一品之后，四十个偈颂很容易理解，从“声音是什么”等等开始，到“给女使者们食物的精华”这个偈颂的结尾，有些偈颂很容易理解，有些偈颂因为需要而在灌顶品中补充说明过了。现在为了世间和出世间的成就，宣说了天尊的观想，“天尊”等等，这里由于众生的想法，瑜伽士们的天尊观想，有现量和比量两种。从现量和比量中，现量是与它结合，像天空中的星星一样变化。像星星的集合一样，众多圆满受用身，是用肉等眼睛可以看见的，与三有和三时，梦和幻觉相同。这里首先，最初的瑜伽士在没有神通的情况下，用肉眼看见各种各样的东西。然后，由于神通的界限，用天眼看见。然后，由于脱离贪欲的界限，用佛眼看见。然后，由于菩萨的界限，用智慧之眼看见。然后，由于圆满正等觉佛陀的界限，由于心的力量，用智慧之眼看见，从一切剩余中解脱。像这样，如来的肉等五眼是为了看见空性。其他众生对于观看空性的境是瞎子。这里nam的增长，是从不改变的智慧成就来说的，是仅仅禅修它的决定的。对于不是仅仅它的修法，如果没有现量，那么比量就像死尸一样，不是仅仅它，用什么来观察呢？那是观看图画等，意思是把佛和菩萨们的身体形象画成图画，或者绘制模型或者坛城的轮，以决定的方式观看，是为了幼儿瑜伽士和下等瑜伽士的禅修之用。
English
After the eleventh chapter, the forty verses are easy to understand, starting from "What is sound," etc., to the end of the verse "Give the essence of food to the female messengers," some verses are easy to understand, and some verses have been supplemented and explained in the initiation chapter because of need. Now, for the sake of worldly and transcendental achievements, the visualization of the deity is explained, "deity," etc. Here, due to the thoughts of sentient beings, the deity visualization of yogis has two types: direct perception and inference. Among direct perception and inference, direct perception is combined with it, transforming like stars in the sky. Like a collection of stars, the numerous complete enjoyment bodies, which can be seen with eyes of flesh, etc., are the same as the three realms and the three times, dreams and illusions. Here, first, the initial yogi sees various things with the eyes of flesh without supernormal knowledge. Then, due to the boundary of supernormal knowledge, he sees with the divine eye. Then, due to the boundary of detachment from desire, he sees with the Buddha eye. Then, due to the boundary of the Bodhisattva, he sees with the eye of wisdom. Then, due to the boundary of the perfectly complete Buddha, he sees with the eye of wisdom due to the power of the mind, liberated from all remnants. Like this, the five eyes of the Tathagata, such as flesh, are for seeing emptiness. Other sentient beings are blind to the object of viewing emptiness. Here, the increase of nam is to be spoken of from the accomplishment of unchanging wisdom, which is the determination to meditate only on it. For the practice that is not only it, if there is no direct perception, then inference is like a dead body, if it is not only it, what is there to examine? That is to look at pictures, etc., meaning to draw the body images of Buddhas and Bodhisattvas into pictures, or to draw models or the wheel of the mandala, and to look at them in a determined way, for the purpose of meditation for child yogis and inferior yogis.