Tibetan
ར་མི་འགྱུར་ཞིང་གང་མེད་པ་དེ་ནི་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །གང་གིས་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་དེས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་དེས་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་གཞོན་ནུ་མའི་པྲ་ཕབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་སྟོང་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་གང་ཡོད་པའི་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མེད་པ། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་གཉིས་ཀའི་སེམས་དག་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འདས་པ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཟད་པ། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རིགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་པར་འདས། །གཉིས་མེད་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟད། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་ཆེ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་འདས། །སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །རྟག་དང་ཆད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་རིགས་མེད་པ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་པོ་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་དག་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ། དམ་པའི་དོན་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་འདི་ནི། འདོད་པའི་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས། གཟུགས་ཀྱི་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས། གཟུགས་མེད་པའི་སྲིད་པ་ལ་མི་གནས། འདོད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས། གཟུགས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས། གཟུགས་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་ཏེ་སྲིད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་
Chinese
不改变并且什么都没有的那是不变成有，因为事物和非事物的自性。什么变成有的体性的心，那是不变成没有的体性。什么变成没有的体性的心，那是不变成有的体性，因为相违的缘故。这里也是空性和慈悲的自性的形色极清净的心，如同少女的画像，不是色的体性，因为没有微尘的缘故。不是无色的体性，因为在空性里有的缘故。因此，世俗是空性的有色，空性是世俗的有色。因为超离世间譬喻的缘故，任何存在的心，那个是无心，远离常断之法的体性，空性和慈悲无二无别。以胜义谛来说，二者的心因为法不相同，所以是超离有和无，事物和非事物灭尽，金刚瑜伽无二，因为如来所说无种性之故。这里根本续部里世尊所说：超越有和无，无二事物和非事物灭，空性慈悲无二别，金刚瑜伽大安乐，超越微细尘的法性，空性的法完全断除，从常和断中完全解脱，金刚瑜伽无种性。如是，在其他续部里，如来也说金刚瑜伽能赐予大手印的成就。金刚瑜伽极清净，一刹那间现证圆满成佛，殊胜大义极不改变，俱生喜乐此乃不住于欲有，不住于色有，不住于无色有，不住于欲的涅槃，不住于色的涅槃，不住于无色的涅槃，因为不住于有和涅槃之故。也不住于二者，因为互相违背的缘故。有
English
That which does not change and has nothing does not become existent, because of the nature of things and non-things. That which becomes the mind of the characteristic of existence does not become the characteristic of non-existence. That which becomes the mind of the characteristic of non-existence does not become the characteristic of existence, because it is contradictory. Here also, the form of emptiness and compassion, the perfectly pure mind, like a portrait of a young girl, is not the characteristic of form, because there are no subtle particles. It is not the characteristic of formlessness, because it exists in emptiness. Therefore, conventionality is the form of emptiness, and emptiness is the form of conventionality. Because it transcends worldly metaphors, whatever mind exists, that mind is no-mind, devoid of the characteristics of permanence and annihilation, and emptiness and compassion are inseparable. In terms of ultimate truth, the minds of both are beyond existence and non-existence because of their different natures. Things and non-things are exhausted, and Vajra Yoga is non-dual, because the Tathagata's speech is without lineage. Here, in the root tantra, the Blessed One said: Transcending existence and non-existence, Non-duality, things and non-things are exhausted. Emptiness and compassion are inseparable, Vajra Yoga is great bliss. Transcending the nature of subtle particles, The Dharma of emptiness is completely abandoned. Completely liberated from permanence and annihilation, Vajra Yoga is without lineage. Similarly, in other tantras, the Tathagata also said that Vajra Yoga bestows the accomplishment of the Great Seal. Vajra Yoga is perfectly pure, and enlightenment is attained in a single instant. This supreme great meaning, which never changes, is the joy born together. It does not abide in the realm of desire, It does not abide in the realm of form, It does not abide in the realm of formlessness. It does not abide in the Nirvana of desire, It does not abide in the Nirvana of form, It does not abide in the Nirvana of formlessness, because it does not abide in existence and Nirvana. It does not abide in both, because they are mutually contradictory. Existence
Tibetan
དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་གྲིབ་མ་དང་ཉི་མ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་མེ་ནི་གཙུབ་སྟན་ལ་མི་གནས། གཙུབ་ཤིང་ལ་མི་གནས། སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་རྩོལ་བ་ལ་མི་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཕྱི་དང་ནང་དང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐད་ཅིག་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་འདི་ནི་དབུགས་ཀྱི་གྲངས་གྱི་མཐའ་ཇི་སྲིད་པར་སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །འདིར་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གནས་པ་མེད་པ་འཇིག་པ་མེད་པ་སྟེ་རིགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་གང་ལ་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་གང་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་གང་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་སྐད་ཅིག་གནས་པ་དང་སྐད་ཅིག་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིག་ཅར་ཡང་མི་སྲིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་ལས་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་དང་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་ལས་འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་དང་འཇིག་པའི་སྐད་ཅིག་ལས་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། འདི་ཉིད་དོན་དམ་པའི་རིགས་པས་མི་འཐད་དེ། འདིར་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་མ་འགགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་གཞན་མི་འབྱུང་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་འགགས་པ་ལས་ ཀྱང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དཔེར་ན་ས་བོན་མ་ཉམས་པ་ལས་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་ཞིང་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གཅིག་མེད་དེ་གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་པོ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་དྲུག
Chinese
以及涅槃不是同一个，就像影子和太阳一样。例如，火不住在火绒上，不住在木柴上，不住在人的手的作用上，同样，金刚瑜伽也应由瑜伽士在外部、内部和所有其他方面证悟。这里所说的“一刹那现证菩提”是指最极不变化的巨大安乐的刹那，即于刹那间现证成佛者，是指气息的计数穷尽时，观修一切刹那者。然后于圆满的刹那现证成佛，即真实圆满的佛陀。这里，于何圆满的刹那，一切如来现证成佛的刹那，从那时起，一切法无生、无住、无灭，因为无种性之故。这里，于何刹那，诸法将要生起的刹那，于彼刹那，无有住和灭。这里，于何刹那，将要住的刹那，于彼刹那，无有灭和生。这里，于何刹那，一切法将要灭的刹那，于彼刹那，无有生和住。如是，次第如何，一切法不会于刹那生、于刹那住、于刹那灭。也不会同时，因为一切法同时存在时，生、住、灭的刹那不是同一个。如果次第如何，从生之刹那产生住之刹那，从住之刹那产生灭之刹那，从灭之刹那产生生之刹那呢？这以胜义谛的理智是不合理的。这里，前一刹那未灭，不会产生其他的刹那，同样，灭了也不会产生。例如，种子未坏，不会产生苗芽，坏了也不会产生一样。如是，因为没有胜义谛存在的实物，所以没有一刹那，因为一和多是相违的缘故。这里，观修一切刹那者，于一刹那现证成佛，是指什么呢？是指最极不变化的安乐的六个刹那。
English
And nirvana is not the same, like shadow and sun. For example, fire does not dwell in tinder, does not dwell in firewood, does not dwell in the action of a person's hand, likewise, Vajra Yoga should also be realized by the yogi in the external, internal, and all other aspects. Here, "enlightenment in one instant" refers to the instant of supreme unchanging great bliss, that is, the one who attains complete Buddhahood in an instant, refers to the one who contemplates all instants as long as the count of breaths lasts. Then, in that perfect instant, one attains complete Buddhahood, that is, the truly perfect Buddha. Here, in which perfect instant, from the instant when all Tathagatas attain complete Buddhahood, all dharmas are unborn, un abiding, and unceasing, because there is no lineage. Here, in which instant, the instant when dharmas are about to arise, in that instant, there is no abiding or ceasing. Here, in which instant, the instant when it is about to abide, in that instant, there is no ceasing or arising. Here, in which instant, the instant when all dharmas are about to cease, in that instant, there is no arising or abiding. Thus, how in sequence, all dharmas will not arise in an instant, abide in an instant, and cease in an instant. It is also not possible simultaneously, because when all dharmas exist simultaneously, the instants of arising, abiding, and ceasing are not the same. If how in sequence, from the instant of arising, the instant of abiding arises, from the instant of abiding, the instant of ceasing arises, and from the instant of ceasing, the instant of arising arises? This is unreasonable according to the wisdom of ultimate truth. Here, if the previous instant has not ceased, another instant will not arise, and likewise, it will not arise from ceasing either. For example, just as a sprout does not arise from an uncorrupted seed, nor does it arise from a corrupted one. Thus, since there is no truly existing entity, there is no single instant, because one and many are contradictory. Here, what is meant by the one who contemplates all instants, attains complete Buddhahood in one instant? It refers to the six instants of supreme unchanging bliss.