Tibetan
ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་འདོད་ནས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་མཚམས་སྦྱར་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཏ་ཏྟྭ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པའམ། རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའམ། ཤིན་ཏུ་རོ་གཅིག་པའམ། བསྡུས་ཤིང་སྙིང་པོ་ལྟ་བུའི་དོན་བྱེད་པས་སོ། །ངོ་བོས་གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི། བདག་ལས་མ་ཡིན་ གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ཀ་ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་དང་རང་ལས་རང་སྐྱེ་བར་མི་འཐད་དེ་རང་གྲུབ་ན་དགོས་པ་མེད། མ་གྲུབ་ན་ནུས་པ་མེད་པས་སོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་འཐད་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་དང་འདྲ་བས་གཏན་མེད་པས་སོ། །གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། སྒྲུབ་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་དང་དགག་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་གཉིས་ཀ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་འདས་པ་ལས་སམ། མ་འོངས་པ་ལས་སམ། ད་ལྟར་བ་ལས་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་འཐད་དེ་དུས་མཉམ་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་མི་སྲིད་དོ། །མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་ཉིད་མིན་ནོ། །འོ་ན་འདས་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། ཞིག་པ་ལས་སམ་མ་ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། ཞིག་པ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་དང་འདྲའོ། །མ་ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་ན་དུས་མཉམ་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་སུན་འདོན་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་རྒྱུའི་དུས་ནམ་ཞིག་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཞིག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ཞིག་གིས་ཆོད་དམ་མཆོད། ཆོད་ན་སྔ་མ་ཞིག་པ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད། མཆོད་ན་ཡང་དུས་མཉམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱས་པས་དེ་རང་གི་དུས་ཀྱིས་ཆོད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དུས་ཀྱིས་མཆོད་དོ། །སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དུས་མི་མཉམ་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་ཆ་གསུམ་ཡོད་པས་གཞན་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་དེ་གཏན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོས་གཟུགས་མེད་ནི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཅིག་ཆོས་ཅན་དུ་གཞག་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་མེད་དེ་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། བུམ་པ་ནི་ཆ་
Chinese
第五品，真如之章。 第五品，真如之章。 “此后”是指生起次第之后。为了阐述真如之章的圆满次第，所以作此开端，说“将要阐述”。真如（梵文：Tattva），意为如是同一味道，或如实显示自性，或极其同一味道，或具有概括和精华般的意义。以“自性无色”等语句，主要展示了见解智慧。并且，与般若波罗蜜多共同的缘起是：非从自生，非从他生，非从二者生，非无因生。等等，遮止了自性生，并且自己从自己产生是不合理的，如果自己成立则没有必要，如果不成立则没有能力。从无因产生是不合理的，因为它像兔角一样完全不存在。从二者产生也是不合理的，因为成立的三个集合和破斥的三个集合都不可能。如果从他产生，是从过去产生，还是从未来产生，还是从现在产生？这样是不合理的，因为同时不存在因果。从未来产生也是不合理的，因为是后来产生的，所以不是因。那么，是从过去产生吗？是从已坏灭的产生，还是从未坏灭的产生？不是从已坏灭的产生，因为已经不存在了，就像兔角一样。如果从未坏灭的产生，那么就成了同时，这是反驳。对方（前一方）说，因的时间什么时候坏灭，是在果的时间坏灭吗？那么，是被其他的刹那所断，还是不断？如果断了，那么先前坏灭的那个就没有产生的原因。如果不断，那么也会变成同时。因为是所作，所以是被自己的时间所断，被其他的时间所不断。从先前产生不会变成不同时吗？因果二者也被三个刹那所包括，因为有生、住、灭三个部分，所以只是其他时间的不断。如果是刹那，那么事物就成了完全不存在，就像兔角一样。自性无色，就像瓶子一样被立为法，因为远离一和多，所以不是真实存在，例如幻术等等。其他则没有成立宗，瓶子是部分。
English
Chapter Five: The Chapter on Suchness. Chapter Five: The Chapter on Suchness. "Thereafter" refers to following the generation stage. In order to explain the completion stage of the Chapter on Suchness, this introduction is made, saying, "It will be explained." Suchness (Sanskrit: Tattva) means being of one taste in this way, or showing the nature as it is, or being extremely of one taste, or having the meaning of summarizing and being like an essence. With statements such as "self-nature is formless," it mainly shows the view of wisdom. Moreover, the interdependent arising common with the Prajnaparamita is: not arising from oneself, not arising from others, not arising from both, not arising without a cause. And so on, it prevents self-nature from arising, and it is unreasonable for oneself to arise from oneself, because if oneself is established, there is no need, and if oneself is not established, there is no ability. It is unreasonable to arise from no cause, because it is completely non-existent like a rabbit's horn. It is also unreasonable to arise from both, because both the three aggregates of establishment and the three aggregates of refutation are impossible. If it arises from others, does it arise from the past, or from the future, or from the present? This is unreasonable, because cause and effect do not exist simultaneously. It is also unreasonable to arise from the future, because it arises later, so it is not a cause. Then, does it arise from the past? Does it arise from what has perished, or from what has not perished? It does not arise from what has perished, because it no longer exists, like a rabbit's horn. If it arises from what has not perished, then it becomes simultaneous, this is a refutation. The opponent (the former party) says, when does the time of the cause perish, does it perish at the time of the effect? Then, is it cut off by another moment, or not? If it is cut off, then the previously perished one has no cause to produce it. If it is not cut off, then it will also become simultaneous. Because it is made, it is cut off by its own time, and not cut off by other times. Does arising from the previous one not become non-simultaneous? The two, cause and effect, are also included by three moments, because there are three parts: arising, abiding, and ceasing, so it is only the non-severance of other times. If it is a moment, then the thing becomes completely non-existent, like a rabbit's horn. Self-nature is formless, like a vase, is established as a subject, because it is separated from one and many, so it is not truly existent, like illusion and so on. Others have not established the reason, the vase is a part.
Tibetan
ཤས་དང་བཅས་པའི་དུས་ཡིན་ལ་ཆ་མེད་པ་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། དང་པོ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་ཆ་ཤས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཆ་ཤས་ཀྱི་དུ་མ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་ཕྱོགས་གཅིག་རང་ལ་ཡང་ཆ་དྲུག་ཡོད་པས་སོ། །ཕྱོགས་གཅིག་མེད་པས་ཆ་ཤས་ཀྱི་དུ་མ་མེད་དོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོད་དོ་ཞེས་ ཟེར་ན་ཡང་ཆ་ཤས་ཡོད་དམ་མེད་བརྟགས་ཏེ། ཡོད་ན་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཆ་ཤས་མེད་ན་ནི་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཟུགས་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོའི་གང་ཟག་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །འགའ་ཞིག་སེམས་ཡང་དག་ཏུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། སེམས་མེད་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད། །ཅེས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བའི་རིགས་པ་མ་གྲུབ་པོ། །དེ་སྐད་དུ། གཟུགས་ཁམས་ཞེས་བྱ་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་ནི་སྒྲ་ཡང་བྱ། །ཞེས་པ་ནས། དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་སྟེ། དབུས་སུ་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རྣ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཡིན། །བར་ན་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་མཆིས། །ཞེས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །ཐུན་མོང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྟ་བ་དབུ་མ་དང་ཆ་མཐུན་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ། རང་རིག་སེམས་ཙམ་དང་ཆ་མཐུན་པར་སྟོན་ཏེ། ལེའུ་བརྒྱད་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཐབས་གཙོར་བྱས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཤེས་པ་སྟེ། སྐྱེད་བྱེད་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །སྐྱེད་བྱེད་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ་ཐབས་གཙོར་བྱས་ཏེ། ལྟ་བ་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ན་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ཡིན་ཡང༌། ལྟ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་གཙོར་བྱས་ཏེ། ཡིད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ་གཞན་ལུས་ཤེས་རབ་སྟེ་འོག་སྒོ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། རང་ལུས་ཐབས་ཏེ་སྟེང་སྒོ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་རབ་མི་དམིགས་པ་དང་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་དང་ལས་སྨིན་པའོ། །ལས་དང་པོ་པས་ནི་མ་ཞེས་པས་ནི་རང་གིས་དེ་ལ་དབང་ནོས་པའོ། །སྲིང་མོ་ནི་དབང་ལྷན་ཅིག་ནོས་པའོ། །བུ་མོ་ནི་རང་གིས་དབང་བསྐུར་བའོ། །རྟག་ཏུ་མཆོད་ཅེས་པ་ནི་དབང་གི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་ཞེས་པ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་བརྗོད་པའོ། །གར་མ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེ་བའོ། །ཆོས་མ་ནི་དད་པ་ཆེ་བས་བསྒྱུར
Chinese
如果说是具有部分的时间，并且是一个没有部分的，那么就不是像第一种情况那样存在，因为不是一个，而是有许多部分。许多部分也没有成立，因为仅仅一个方向也有六个部分。因为一个方向不存在，所以许多部分也不存在。还有一些人说有极微的微尘，那么就要考察是否有部分。如果有部分，就和前面一样。如果没有部分，那么因为没有部分，事物就成了无色，就像心和心所一样。同样，观看者的人也不存在。同样，声音等等也可以这样应用。有些人认为心是真实的，如果这样，心不存在，心所也不存在。就像前面一样，这种推理是不成立的。如是说：色界被称为空性，在那里也有声音。从“所缘被称为空性，中间的识如何变化？耳朵被称为空性，中间的识如何存在？”等等，广为宣说。共同智慧的见解，确定为与中观相符，显示为与自证唯识相符，将在第八品中阐述。非共同的见解，以方便为主，是了知大乐，通过“生母”等来显示。如果说“生母”等是禅修和行为，这是真实的，但是，在非共同的情况下，以方便为主，因为见解是生起智慧的，或者即使是禅修的方法，也是以修持见解的方法为主，因为生起个别作意的智慧，所以不要疑惑。那也有三种，即：他身智慧，依赖于下门；自身方便，依赖于上门；以及将真如智慧与无所缘相结合。其中，依赖于智慧的也有两种，即：初学者和成熟者。对于初学者来说，“母亲”是指自己获得了对它的控制。“姐妹”是指一起获得了控制。“女儿”是指自己给予了灌顶。“恒常供养”是指在灌顶的时候如何不间断。“瑜伽智慧”是指上师的口诀。“噶玛”是指智慧大。“法母”是指以大信心来转变。
English
If it is said to be a time with parts and also a single one without parts, then it does not exist as in the first case, because it is not one, but has many parts. The many parts are also not established, because even a single direction has six parts. Because a single direction does not exist, the many parts also do not exist. And some say that there are extremely small particles, then it should be examined whether there are parts or not. If there are parts, it is the same as before. If there are no parts, then because there are no parts, the thing becomes formless, like mind and mental factors. Similarly, the person who sees also does not exist. Similarly, sound and so on can also be applied in this way. Some consider the mind to be truly existent, if so, mind does not exist, and mental factors do not exist. Like before, this reasoning is not established. As it is said: The realm of form is called emptiness, and in that very place, there is also sound. From "The object of focus is called emptiness, how does consciousness change in the middle? The ear is called emptiness, how does consciousness exist in the middle?" and so on, it is widely proclaimed. The view of common wisdom, establishing it as in accordance with Madhyamaka, showing it as in accordance with self-cognizant Cittamatra, will be explained in the eighth chapter. The uncommon view, with method as the main focus, is the knowledge of great bliss, shown through "generating mother" and so on. If it is said that "generating mother" and so on are meditation and conduct, this is true, but in the uncommon case, method is the main focus, because the view is the generation of wisdom, or even if it is a method of meditation, it is mainly the method of practicing the view, because it generates the wisdom of individual conceptualization, so do not doubt. That also has three, namely: the wisdom of another's body, relying on the lower gate; one's own body as method, relying on the upper gate; and combining suchness wisdom with non-objectification. Among these, relying on wisdom also has two, namely: the beginner and the mature. For the beginner, "mother" means that one has obtained control over it oneself. "Sister" means that one has obtained control together. "Daughter" means that one has given empowerment oneself. "Always offering" means how it is uninterrupted during the time of empowerment. "Yoga wisdom" refers to the oral instructions of the lama. "Karma" refers to great wisdom. "Dharma mother" refers to transforming with great faith.