Tibetan
ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའི་བཤད་པ། ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའི་བཤད་པ། དེ་ལྟར་ཐུན་མཚམས་རྣམས་སུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བར་རྣམས་སུ་མཉམ་པར་མ་གཞག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་བསྟན་ནས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་མེད་ན་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་བྱང་ཆུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའོ། །གཟུགས་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཏེ། གང་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་པས་བརྟགས་ཞིང་མཐོང་བས་གཟུང་བའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་དེ་མེད་དེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་འཁྲུལ་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱང་གཟུགས་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་བཞིན་ ནོ། །བལྟ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གསུངས་པ། བལྟ་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་བལྟ་བ་དང༌། བལྟ་བ་པོ་སྐྱེས་བུ་གཉི་ག་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། གང་འདིས་དངོས་བོའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་དེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་ཡང་མེད་པ་དང༌། རེག་པ་པོ་ཡང་མེད་དེ་འདིས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་པོ་གཟུགས་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་དང༌། བལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་མེད་པར་གསུངས་སོ། །སེམས་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནས་ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུའོ། །འདི་རྣམས་ཉིད་འདས་མ་ཐག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་སོ། །བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །གང་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྒྲར་གསུངས་སོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །གཟུང་བ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་འབྲལ་བ་མེད་པས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་རྣམས་དང༌། ཆ་ཤས་མེད་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རགས་པར་སྣང་བ་ནི་མི་རིགས་པས་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྫས་གང་ཡིན་པ་གོ་ཆ་ཤས་དང་བྲལ་བས་དེ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། དེ་ཡང་མེད་དེ། སྐད་གཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་གཞན་དག་ཏུ་བཟློག་ཟིན་ལ། སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱང་གཟུང་བར་བྱ་བ་མི་རིགས་ཏེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྣམས་མེད་པས་སོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་བྱེད་པ་མེད་དེ། ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀྱི་ ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་གང་ཟག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་གང་གི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་ཅེ་ན། གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་ལྡན་པ་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫས་སུ་ཡོད་དེ། དེས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་འདིར་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གསལ་བ་ཙམ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་སྣ་འདི་རྣམས་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ་དོན་ནི་དེའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་ལྡན་པ་འཁྲུལ་བའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་སྤང་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་འཁྲུལ་བའི་བར་དུ་དབྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་རིམ་གྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐར་པ་ཆེན་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་དབང་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་དོན་དུ་གཉེར་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་དམ་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་ནས། རིགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་གསུངས་པ། མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་ཞེས་པ་ནི་ཕན་པར་འདོད་པ་ཅན་ནོ། །སྲིང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས
Chinese
第五，论述真如品。 第五，论述真如品。 如是，在禅定之时安住，以及禅定之间不安住的两种天瑜伽已经阐述。现在要讲述真如瑜伽，因为没有这三种，就无法迅速成佛。因此，从“真如”等开始。阐明真如的品就是真如品。色是指蓝色和黄色等。那不存在就是非有。如何不存在呢？自性上不存在。因为以其自性来观察和见到的，成为所取的对境，那是不存在的。因为它远离了一和多的自性。这仅仅是孩子们的错觉。实际上并不存在，却显现为那样那样的形态，就像在梦中等，没有色却显现为色一样。 观看也是不存在的。因此说：“没有观看”，即眼睛等观看，以及观看者补特伽罗两者也都是自性上不存在的。因为孩子们所观察的，以此执持事物自性的东西是不存在的。同样，觉知也是不存在的，以及触碰者也是不存在的。以此，十处，即色和眼等，以及观看者等补特伽罗也是不存在的。所谓“无心”，是指具有了别性质的心。因为能了别，所以了别是六识的集合，即从眼识界直到意识。这些刚刚过去的本身就是意界。这七个是识界，即意处。而且，以六识来了别的了别。因此，那也被称为心的声音。执持的性质，这两者都是不存在的。因为所取的自性不存在，所以执持者也不存在。为什么呢？因为所取与一和多的自性不可分离。十处，无论是具有分，还是没有分，都会变成极微尘。粗显的
English
Fifth, Explanation of the Chapter on Suchness. Fifth, Explanation of the Chapter on Suchness. Thus, having shown the two divine yogas of abiding in equipoise during meditation sessions and not abiding in equipoise between meditation sessions, the yoga of suchness is to be expressed, for without these three, there is no swift enlightenment. Therefore, it begins with "suchness" and so forth. The chapter that clarifies suchness is the chapter on suchness. Form is blue, yellow, and so on. That which is absent is non-existent. How is it absent? By its very nature. That which, by its nature, is examined and seen, and becomes an object to be grasped, is absent, for it is devoid of the nature of one and many. It is merely a delusion of children. It is not existent, yet it appears in such and such a form, just as in dreams and so on, where there is no form, yet it appears as form. Seeing is also non-existent. Therefore, it is said, "without seeing," that is, the seeing of the eyes and so on, and the seer, both persons, are also absent by their very nature. That which is examined by children, which grasps the nature of things, is absent. Likewise, awareness is also absent, and the toucher is also absent. Thus, the ten sense bases, form, eyes, and so on, and the person who sees, and so on, are also said to be absent. "Without mind" refers to the mind characterized by consciousness. Because it distinguishes, consciousness is the collection of six consciousnesses, from the realm of eye consciousness to the realm of mind consciousness. These themselves, immediately past, are the mind realm. These seven are the realm of consciousness, that is, the mind base. Moreover, the consciousness that is distinguished by the six consciousnesses. Therefore, that is also called the sound of mind. The nature of grasping, both of these are non-existent, for without the nature of what is grasped, there is no grasper. Why? Because what is grasped is inseparable from the nature of one and many. The ten sense bases, whether with parts or without parts, become mere atoms. The coarse
Chinese
如果认为以非理性的理由可以成立，那么，如果法处（dharmāyatana）的实体是与知觉部分分离的，那么，对于那些各自显现的自性成立，这个理由是不成立的。因此，如果认为法处不是不存在，那么，因此说，没有从心生起之物，意思是心的对境，从心生起的法处，那也是不存在的。因为不是刹那的事物已经被驳斥了。刹那的事物也不应该被执取，因为过去和未来都不存在。现在的事物没有作用，因为境的特征就是作用。如果那时十二处和补特伽罗也不以二的方式存在，那么以什么方式存在呢？以具有二取显现的错乱方式作为实体而存在。因此，那就是缘起。而且，在这里，仅以二的方式显明空性，以及仅以识，在一切处都是一味一体的。这些种类在胜义谛中是存在的，因为胜义是超越世间的智慧，而义是它的对境。因此，要知道它们不是以二者真实摄持的方式存在的，因为执着于它们的存在本身就是一切过患的根本。具有二取显现的错乱自性应该彻底断除，因为一切痛苦的根本就是错乱的区分。以二者为空性的自性应该现证，因为现证它就是真实智慧，是一切错乱的对治，因此次第以大乐的大解脱，能够成办圆满证得一切佛陀功德。那个大解脱也是胜义谛，因为是殊胜的果。而且，这个真实智慧是应该追求的义的殊胜。以此宣说了如是性的唯独性之后，宣说了种姓的如是性之场合，即以“母”等开始。所谓“母”，是指具有利益意乐者。所谓“姐妹”，是指慈爱。
English
If it is thought that the reason can be established by non-reasoning, then, if the substance of the dharma-āyatana is separate from the perceptual part, then, for those that are established as being of a nature that appears separately, that reason is not established. Therefore, if it is thought that the dharma-āyatana is not non-existent, then, therefore it is said, 'There is nothing that arises from the mind,' meaning the object of the mind, the dharma-āyatana that arises from the mind, that too is non-existent. Because things that are not momentary have already been refuted elsewhere. Momentary things also should not be grasped, because the past and the future do not exist. Things that are happening now have no function, because the characteristic of an object is to have a function. If at that time the twelve āyatanas and the person are also not existent in the manner of two, then in what manner do they exist? They exist as substance in the manner of delusion, possessing the appearance of duality. Therefore, that is precisely dependent origination. Moreover, here, merely by the manner of two, the mere manifestation of emptiness and the mere consciousness are of one taste in all respects. These varieties exist in the ultimate sense, because the ultimate is the wisdom that transcends the world, and the meaning is its object. Therefore, it should be fully understood that they do not exist in the manner of being truly encompassed by two, because clinging to their very existence is the root of all faults. The deluded nature of possessing the appearance of duality should be thoroughly abandoned, because the root of all suffering is precisely the distinction in the midst of delusion. The nature of emptiness by means of two should be made manifest, because making it manifest is precisely true wisdom, the antidote to all delusions, and therefore, gradually, by means of the great liberation of great bliss, it accomplishes the attainment of mastering all the qualities of the Buddha. That great liberation is also the ultimate truth, because it is the supreme fruit. Moreover, this true wisdom is the supreme meaning to be sought after. Having spoken of the uniqueness of suchness by this, the occasion of the suchness of the lineage is spoken of, beginning with 'mother' and so forth. 'Mother' means one who has the intention to benefit. 'Sister' means loving-kindness.