Tibetan
་པར་ཡང་གསུངས་པ། འདུ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དོན་སྤངས་ཤིང༌། །རྣམ་ཤེས་དོན་ནི་འགག་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཡུལ་ཅན་ཏེ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་རིག་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་གནས། །དེ་རྣམས་སེམས་དང་མཉམ་ཉིད་སོན། །གསུངས་པ་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པར་མི་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་རང་རིག་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཆ་མེད་པ་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་རིག་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཁྱེན་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དབང་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །གསུངས་པ་ཡང༌། ཐོག་མ་མེད་པ་སྤྲོས་མེད་བདག །དེ་བཞིན་ཉིད་དག་དག་པའི་བདག །ཅེས་སོ། །རང་གིས་འཕྲོག་པོ་རང་བྱེད་པོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ནི། གསུངས་པ་ཡང༌། འཕྲོག་པ་པོ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕོ་བའི་སྐད་ཅིག །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་འཕོ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་དང༌། ལས་རྣམས་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་དུ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གང་སྤྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་ཡུལ་དང་རྣམ་བྲལ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ། །ཆ་མེད་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཕྲ་ཞིང་ཟག་མེད་ས་བོན་དང༌། །རྫས་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་ཟད་པའི་ངེས་པའོ། །དཔལ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པ་ཡང༌། །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པོ་འགའ་ཡང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་སྦྱིན་མི་འཕྲོག་སྟེ། འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གང་བྱས་སྔོན་གྱི་ལས་ནི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་དང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་འདི་སྟེར་ཞིང་དེས་འཕྲོག་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཏེ། །ལུས་ལ་དཔག་མེད་དགེ་བ་འཕྲོག་བྱེད་བུག་པ་རང་གི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་མ་ཡིན། །རང་ཉིད
Chinese
又说，舍弃一切意识之义，使心识之义止息。一切有情皆具意境，一切有情之意即是识，一切有情之意在于心。彼等与心性本俱生。又说，如果如来之智慧不是自证，彼时如来不会因有情之思而说法，因为没有完全领悟一切法，并且没有真实之觉知。如果从根门而自证，则不会无分、周遍、遍一切处，因为是一切障碍。因此，如来之智慧是自证，知一切法之自性，无分别，无根门。又说，无始无终无戏论之我，如是真如清净之我。自己夺取者，自己作者。等等。又说，夺取者是具阿赖耶识之相的菩提心转移之刹那，俱生之喜是世间俗谛。如是转移之刹那等等的作者和所作，以及汇集诸业之作者在此转为他者，何者为开展之作者则非作者。因此，虚空遍布虚空之金刚持，即是离境无功德无自性。说是俱生之身，无分周遍遍布者，细微无漏之种子，从一切事物中解脱，安住于虚空之道。因此，开展和汇集之作者也不是涅槃之相，是此义。如是作者穷尽之定解。吉祥 प्रथम佛所说，因此作者不给予也不夺取众生的乐与苦，无论造作三有轮回中的哪一种，往昔之业都会给予果报。生起和汇集之作者给予和夺取愚昧者的智慧，身体上无量的善行被夺取，孔窍自己的根门无法看见。自己。
English
It is also said that the meaning of all consciousness is abandoned, and the meaning of consciousness is stopped. All sentient beings have mental objects, the mind of all sentient beings is consciousness, and the mind of all sentient beings resides in the mind. They are all born with the same nature as the mind. It is also said that if the Tathagata's wisdom is not self-aware, then the Tathagata will not teach the Dharma because of the thoughts of sentient beings, because he has not fully understood all the Dharmas and does not have true awareness. If it is self-aware from the root gate, then it will not be undivided, all-pervading, and all-pervading, because it is all obstacles. Therefore, the Tathagata's wisdom is self-aware, knowing the self-nature of all Dharmas, without discrimination, and without root gates. It is also said that the beginningless and endless non-conceptual self, such is the pure self of Suchness. The one who robs himself, the one who does himself. and so on. It is also said that the robber is the moment of the transfer of the Bodhi mind with the characteristics of the Alaya consciousness, and the joy of being born together is the worldly conventional truth. Thus, the author and the action of the moment of transfer, etc., and the author who gathers all the karma, are transformed into others here, and whoever is the author of the development is not the author. Therefore, the Vajradhara of the sky, which is all-pervading, is without environment, without merit, and without self-nature. It is said that the body born together, the undivided, all-pervading, all-pervading, subtle and flawless seed, is liberated from all things and abides in the path of the sky. Therefore, the author of development and collection is also not the aspect of Nirvana, which is the meaning. Thus, the definite solution of the exhaustion of the author. It is said in the glorious First Buddha that therefore the author does not give or take away the happiness and suffering of sentient beings, no matter which of the three realms of samsara is created, the past karma will give retribution. The author of arising and gathering gives and takes away the wisdom of the ignorant, the immeasurable good deeds on the body are taken away, and the orifices cannot be seen by their own root gates. Myself.
Tibetan
་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྤྲོ་བ་ནི་སྲིད་པ་སྤྲོ་བའོ། །འཕྲོག་པོ་ཞེས་པ་སྡུད་པ་པོའོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་སྤྲོ་བ་མེད་ཅིང་འཕྲོག་པ་མེད་པ་སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ། ཟླ་བ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་གསལ་ལོ་ཞེས་པས་རྒྱལ་པོའོ། །གསུངས་པ་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཁོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་སེམས་ཁོ་ན་འཁོར་བའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་གསུངས་པ་ཡང༌། འཁོར་བའི་དོན་ནི་ཅི་ཞིག་ལགས། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང༌། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བྱེད་དེ། །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་དྲག་པའི་བདག །ང་ཉིད་ཡིན་ཏེ་རང་ཉིད་གཙོ། །མྱ་ངན་འདས་ལས་འདས་པའང་ཅི། །ཞེས་བརྗོད། །དབྱེ་བྱ་དེ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་གང༌། །དེ་ཡིས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་སྤངས། །དངོས་པོའི་ངོ་བོས་མཚན་ཉིད་དང༌། །མཚན་མ་ཡང་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །ངག་སྒྲ་ཡང་ན་གཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་རྟོག་རྡུལ་ཕྲན་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་པའི་སྒྲས། །ང་ཉིད་ཁོ་ན་སྐྱེ་དགུའི་བདག །ཅེས་སོ། །དཔལ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་ དཀའ་འགྲེལ་དུ་བདག་མེད་མའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །། བརྒྱད་པ། བདག་མེད་མའི་ལེའུ།
Chinese
“作者”等等，即喜好是滋长有。“掠夺者”是指聚集者。“国王”是指没有喜好，也没有掠夺，从喜好和聚集中解脱出来，自性而住，如月亮般清明，所以是国王。也曾说过：“是佛法的自在者，是佛法的国王，是善道的导师。”仅仅这些就已显示，唯有心才可从痛苦中解脱，唯有心才是轮回。吉祥金刚顶中也曾说过：“轮回的意义是什么？孩童如何产生，并且一次又一次地轮回？那也是轮回的猛烈之主，我就是，自己是主。超越痛苦的超越又是什么？”这样说。“所区分的也是空性，它完全舍弃了自性，也舍弃了事物的体性的特征和相状，言语声音或者所执，分别念微尘都不存在，因此以脱离痛苦之名，我就是众生的主宰。”这样说。吉祥喜金刚续中，从金刚语精华汇集的难解释中，无我母品第八品。第八品，无我母品。
English
“The maker” and so on, meaning that fondness is the growth of existence. “The plunderer” refers to the gatherer. “The king” refers to one who has no fondness and no plunder, who is liberated from fondness and gathering, who abides in his own nature, and who is as clear as the moon, therefore he is the king. It has also been said: “He is the master of Dharma, the king of Dharma, the teacher of the path of virtue.” These alone show that only the mind can be liberated from suffering, and only the mind is samsara. It has also been said in the Glorious Vajra Peak: “What is the meaning of samsara? How do children arise, and how do they revolve again and again? That is also the fierce lord of samsara, I am, I myself am the master. What is the transcendence of the transcendence of suffering?” Thus it is said. “That which is to be distinguished is also emptiness, which completely abandons self-nature, and also abandons the characteristics and signs of the nature of things, speech sounds or what is grasped, and the dust of discrimination does not exist, therefore, by the name of liberation from suffering, I am the lord of beings.” Thus it is said. In the Glorious Hevajra Tantra, from the condensed difficult explanation of the essence of Vajra speech, the eighth chapter, the chapter of the Selfless Mother. Eighth chapter, the chapter of the Selfless Mother.