Tibetan
ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། དེ་ནས་འདི་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཡོད་མིན་མེད་ཡིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རིག །འདི་ཡི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །དཔལ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། འདིར་ཤེས་རབ་ནི་ཆ་བཅོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །ཟླ་བའི་ཉམས་པ་ནི་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཏེ་ཐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དཀར་པོ་ནི་མཚན་མོའོ། །ནག་པོ་ནི་ཉིན་མོའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཐབས་ཀྱང་མིན་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ལ། མེད་པ་སྟེ་ཆའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནག་པོའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་མེད་མིན་ཏེ་འདི་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མེད་པ་ཡང་མིན། །ཞེས་པ་ནི་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་འདི་དག་ལས་ མ་གཏོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མཐའ་བཞི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་པ་ཟད་པ་ལས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་ནིང་ངོ་ཞེས་གྲུབ་པོ། །ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པར་ཡང་གསུངས་པ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཕུང་པོ། །སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ། །གང་རྣམས་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་མ་ཐོབ་པར། །ནམ་ཡང་དངོས་གྲུབ་མིན་པ་ཉིད། །ཞིང་རབ་རྣམ་པར་དག་གྱུར་ཀྱང་། །ས་བོན་མེད་པར་མྱུ་གུ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ངོ་བོས་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ནི་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ངོ་བོ་དེས་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བྱེད་པ་དང༌། འཛིན་པ་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བ་དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་མཐོང་བ་པོ་མེད། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་པོ་མེད། །སྒྲ་མེད་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་མེད་སྣོམ་པ་པོ་མེད། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རོ་མེད་མྱོང་བ་པོ་མེད་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །དེ
Chinese
第五，真如品。 第五，真如品。 此后将解说此真如品。何为当说的真如？非有非无亦非有无，亦非两者之自性，从四边解脱，真如应知为大乐。此之意义即是，如吉祥无垢光中所说，此处智慧是十五分之自性，乃白色之方。月之亏损是黑色之方，乃方便。如是，白色是夜晚，黑色是白天。因此，俱生身非智慧亦非方便，此乃诸佛之俱生身。如是，存在非白色之方，不存在，即无分之事物，非黑色之方。非有非无，因这些相互矛盾故无集合。亦非两者之自性，此乃除黑色与白色之方外，无俱生之乐。如是，四边完全清净，十六分之空性法性，当说为俱生身，瑜伽士应知第四尽灭为同类之相。如是，成立为非男非女。四天女所问经中亦云：大雄之法蕴，八万四千中，何者不识彼，彼等皆无果。如是说。未得彼珍宝，何时亦非成就，纵使净治胜妙田，如无种子不生芽。如是说。本体无色等应阐明，本体是自己所应了知的如来之智慧。以本体，即能取与所取，以及执着十八界之相的转变分离，因此瑜伽士们没有外境的无色见者，没有眼的识。同样，没有听者，没有声音，没有耳的识。同样，没有无味之嗅者，没有鼻的识。同样，没有味，没有尝者，没有舌的识。
English
Fifth, the Chapter on Suchness. Fifth, the Chapter on Suchness. From here onwards, the chapter on Suchness will be explained. What should be said as Suchness? Not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, also not the nature of both. It is liberated from the four extremes. Suchness should be known as great bliss. The meaning of this is as stated in the glorious Immaculate Light: Here, wisdom is the nature of fifteen parts, which is the white side. The waning of the moon is the black side, which is skillful means. Thus, white is the night, and black is the day. Therefore, the spontaneously born body, which is neither wisdom nor skillful means, is the spontaneously born body of all Buddhas. Thus, existence is not the white side, and non-existence, that is, the absence of parts, is not the black side. Not existent nor non-existent, because these contradict each other, there is no collection. Also not the nature of both, which means that apart from these black and white sides, there is no spontaneously born bliss. Thus, the completely pure four extremes, the sixteen parts, the nature of emptiness, should be spoken of as the spontaneously born body. The yogi should know the fourth cessation as the characteristic of homogeneity. Thus, it is established as neither male nor female. It is also said in the Sutra Requested by the Four Goddesses: Among the great hero's collection of eighty-four thousand teachings, whoever does not know that, all of them are without fruit. Thus it is said. Without obtaining that precious jewel, there is never any accomplishment. Even if the excellent field is completely purified, it is like a sprout without a seed. Thus it is said. The essence, formless, etc., should be clarified. The essence is the wisdom of the Tathagata that should be known by oneself. By the essence, that is, the grasper and the grasped, and being separated from the transformation of clinging to the eighteen elements, therefore, for the yogis, there is no seer of external formlessness, no consciousness of the eye. Likewise, there is no hearer, no sound, no consciousness of the ear. Likewise, there is no odorless smeller, no consciousness of the nose. Likewise, there is no taste, no taster, no consciousness of the tongue.