Tibetan
ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། ད་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པོ་མདོར་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུངས་པ། ད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ནས་ནི་ལྷ་རྣམས་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྷ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རིག་ཅིང་བསྒོམས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་རྣམས་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། ངེས་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །དག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཡང་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་དབང་པོ་ནི་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་རྟེན་དང༌། བརྟེན་པར་ངེས་ཤིང་དམིགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཚོར་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདུ་ཤེས་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྔར་གྱི་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་གསུངས་ པ་ནི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོས་ནི་གཉུག་མའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་གཅིག་དང་དུ་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་ངོ༌། །ཅིས་ཤེ་ན་གསུངས་པ། གཟུགས་ཞེས་པ་སྟེ། དཀར་པོ་དང༌། སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རིང་པོ་དང༌། ཐུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉི་ག་ཡང་བདག་མེད་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣ
Chinese
第五，真如品。 第五，真如品。 现在宣说我的真如等四种真如，简略地开示，广说。从“现在”等开始。从那以后，是诸天圆满之后。因为诸天在真如中认知和修习后，趋向圆满菩提。真如是指四种真如。其中，当诸境生起时，即是其识和五蕴。它们的自性是本性，即一和多等的相。它的真如是无我的自性，直到“无事物”为止。又说：“ निश्चितं सर्वभावानां, शुद्धा तथता मता ॥ निश्चितं सर्वभावानां, शुद्धा तथता मता ॥ （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） निश्चितं सर्वभावानां, śuddhā tathatā matā ॥ ， निश्चितं सर्वभावानां, śuddhā tathatā matā ॥ ，确定一切诸法，清净即是真如。”或者，诸境等的自性所决定的根是执持的自性。因此，一定是变化的所依和所依赖的以及所缘，即五蕴。它的自性是自相。如是说，色是可变的相。受是领受的相。想是取相的相。行是显现造作的相。识是境的识的相。它们的真如如前。也说了，以自性等，自性是本来的自性。其中，“无”是指孩童们所计度的，不存在一和多的相。自性即是，从上到上也是。为什么呢？说了，色，即白色和黄色等，以及长和短等的相，被一性等的量所损害，所以不存在。或者，自己以自性的住处，不是恒常存在的，以无我的真如，是色等的自性之相。因为见到无我，所以一等不存在。无论如何，两种真如都安住于仅仅是无我的自性中。如果色等诸境
English
Fifth, the Chapter on Suchness. Fifth, the Chapter on Suchness. Now, I will speak about the four suchnesses, beginning with my own suchness, which have been briefly indicated and will be explained in detail. Starting with "now" and so on. After that, it is after the completion of the gods. Because the gods, having recognized and meditated on suchness, proceed to perfect enlightenment. Suchness refers to the four types of suchness. Among them, when objects arise, they are their consciousness and the five aggregates. Their nature is the inherent nature, which is the characteristic of one and many, and so on. Its suchness is the nature of selflessness, up to "non-existence of things." It is also said: " निश्चितं सर्वभावानां, शुद्धा तथता मता ॥ निश्चितं सर्वभावानां, शुद्धा तथता मता ॥ （Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Literal Chinese meaning） निश्चितं सर्वभावानां, śuddhā tathatā matā ॥ , निश्चितं सर्वभावानां, śuddhā tathatā matā ॥ , Certainly, for all things, purity is considered suchness." Alternatively, the sense faculty that determines the nature of objects and so on is the nature of grasping. Therefore, the basis that is certainly changing, and what is relied upon and what is aimed at, are the five aggregates. Its nature is its own characteristic. Thus it is said, form is the characteristic of being formable. Feeling is the characteristic of experiencing. Perception is the characteristic of apprehending signs. Formation is the characteristic of manifestly forming. Consciousness is the characteristic of the consciousness of objects. Their suchness is as before. It is also said that by nature, etc., nature is the original nature. Among them, "non-existence" refers to what is conceived by children, the non-existence of the characteristic of one and many. Self-nature is also from above to above. Why? It is said, form, that is, the characteristics of white and yellow, etc., and long and short, etc., are harmed by the measure of oneness, etc., so they do not exist. Or, one's own nature is not constantly existing in the place of nature, but by the suchness of selflessness, it is the characteristic of the nature of form, etc. Because seeing selflessness, oneness, etc., do not exist. In any case, both suchnesses abide in the nature of merely selflessness. If objects such as form, etc.
Tibetan
མས་ནི་མེད་དུ་ཆུག་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང༌། དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། །གསུངས་པ། མཐོང་བ་པོ་མེད་ཅེས་པ་ལ་མཐོང་བ་ནི་ལྟ་བ་པོ་མིག་སྟེ། གང་གི་མིག་གིས་བལྟ་བ་པོ། །ཞེས་བརྟགས་པ་དེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའོ། །འང་གི་ཚིག་ནི་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚད་མས་གནོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ལུང་གིས་གནོད་པ་བསྟན་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ལ། །མཐོང་ཡང་དེ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པ་ཡང་སྟེ། ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནས་སྒྲ་དང་དྲི་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང༌། རྣ་བ་དང༌། དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ངོ༌། །ཐོས་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོའོ། །སྣོམ་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྣའི་དབང་པོའོ། །མྱོང་བ་པོ་ཞེས་པ་ནི་ལྕེའི་དབང་པོའོ། །རེག་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་རེག་པར་སྦྱོར་བའི་ཆོས། རེག་པ་པོ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །སེམས་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དང་འང་གི་སྒྲ་ གཉིས་ནི་ཇི་ལྟར་རང་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འགོག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་ངེས་པའི་དབང་པོས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡང་བདག་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་སོ། །དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒོམ་པ་རྣམས་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དང༌། ལ་ལ་དག་ནི་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། ལ་ལ་དག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་བསྒོམ་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ཞིང་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདིར་བུ་མོ་ཞེས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བུ་མོ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ངག་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་མཐས་གཏུག་པར་
Chinese
如果说“无”是可以接受的，那么眼睛等感官及其意识等是否存在呢？回答说：“无见者”中的“见”是指观看者，即眼睛，是谁的眼睛在观看？这样考察，就不会产生它的自性。而“也”这个词是指它的意识，这两者都不存在，因为这并没有被量所否定。用经文来显示否定：就像镜子里的影像，虽然能看到，但并不在那里。同样，有和无，一和多，都应舍弃。这也是其他经文中的说法。因此，从无色开始，到无声、无味等。同样，声音、耳朵及其意识也是如此。“听者”是指耳朵的感官。“嗅者”是指鼻子的感官。“尝者”是指舌头的感官。“触者”是指与触觉相关的法，触者即身体的感官。“心”是指意的感官。“心所生”是指快乐等。对于所有这些，“也”和“也”这两个词，是如何各自遮止其各自的意识的呢？或者，以确定性的感官所把握等方式来说，色等是不存在的，因为它们不是事物。因此，也仅仅存在着无我。这就是所谓的无我的真如，对于那些修习诸天之色蕴等清净之相的人来说，会成就无漏的大乐。那么，什么时候应该修习呢？应该显现的不是感官的对象，而是与此相似的东西，或者有些人认为应该在证悟之后修习，有些人也认为应该通过修习来显现俱生之物，也应该在见到真如并现证之后修习。因此，应该显现并证悟与此相似的东西。回答说：“生起者”等，在这里也应该知道“女儿”这个词，对于此，“女儿”是从将要解释的语言中产生的。瑜伽是指结合。恒常是指轮回的终结。
English
If it is acceptable to say "non-existent," then do the senses such as the eyes and their consciousness exist? It is said: In "no seer," "seer" refers to the viewer, the eye. Whose eye is viewing? By examining in this way, its self-nature does not arise. The word "also" refers to its consciousness. Neither of these exists, because this is not negated by valid cognition. Showing negation with scripture: Just like an image in a mirror, although it is seen, it is not there. Likewise, both existent and non-existent, one and many, should be abandoned. This is also stated in other scriptures. Therefore, from the non-existence of form onwards, to the non-existence of sound, smell, and so on. Similarly, sound, ear, and their consciousness are also the same. "Hearer" refers to the sense of the ear. "Smeller" refers to the sense of the nose. "Taster" refers to the sense of the tongue. "Toucher" refers to the dharma associated with touch, the toucher being the sense of the body. "Mind" refers to the sense of the mind. "Mentally arisen" refers to happiness and so on. For all of these, how do the words "also" and "also" each prevent their respective consciousness? Alternatively, in terms of being apprehended by a definitive sense, and so on, form and so on do not exist, because they are not things. Therefore, only selflessness exists. This is the thusness called selflessness, and for those who meditate on the pure aspects of the form aggregate of the gods and so on, great uncontaminated bliss will be accomplished. So, when should one meditate? What should be manifested is not the object of the senses, but something similar to it, or some think that one should meditate after realization, and some also think that one should manifest the co-emergent through meditation, and one should also meditate after seeing and directly realizing the thusness. Therefore, one should manifest and realize something similar to it. It is said: "Generator" and so on, here one should also know the word "daughter," for this, "daughter" arises from the language that is to be explained. Yoga means union. Constant means the end of samsara.