Tibetan
ར་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །སྨོན་ལམ་ལས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཕྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་འབྲས་བུའོ། །རང་དོན་བྱས་ནས་གཞན་དོན་ནི། །བྱེད་པ་གང་དེ་བློ་ལྡན་ཡིན། །རང་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དབུལ་པོ་གང༌། །དེ་ཡིས་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱིན། །བདེ་ལྡན་དབང་ཕྱུག་ཕུན་ཚོགས་པ། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་སྙིང་རྗེས་བརྩོན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་བས། །ཇི་སྲིད་རྒྱུ་མངོན་མ་བྱས་པ། །དེ་སྲིད་དང་པོར་རྒྱུ་མེད་པའི། །འབྲས་བུ་གང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཐེག་པ་ཆེ་ལས་ཐེག་པ་གཞན། །གཉིས་པོ་འདི་རུ་བརྗོད་པ་ནི། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཉམས་རྣམས། །ངལ་སོའི་ཆེད་དུའོ་དེ་ཉིད་མིན། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །ངེས་འབྱུང་བྱེད་པར་བདག་གིས་བཤད། །ངེས་འབྱུང་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་དང༌། །དེ་ནས་སྨོན་ལམ་དབང་ལས་ནི། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་ཆེ། །དམིགས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་ཆོས་དང་དམིགས་པ་མེད། །སྙིང་རྗེ་འདི་ནི་གསུམ་དུ་བཤད། །ཉི་ཚེའི་དོན་བྱེད་ཅུང་ཟད་པ། །སེམས་ཅན་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། །གྲུབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །ས་བཅུ་ལ་གནས་བདག་ཉིད་ཀྱིའོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འགགས་གྱུར་ཅིང༌། །ས་ཀུན་ལ་གནས་བདག་ཉིད་ཅན། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་མེད་དེ། །འགྲོ་བའི་དོན་རྣམས་མཛད་པར་བཤད། །རྒྱུ་ནི་གང་འདྲ་གང་འདྲ་བ། །དེ་འདྲ་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་དེར། །ཀོ་ཏྲ་བ་ལས་འགའ་ཞིག་ཏུའང༌། །སཱ་ལུ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ས་བོན་དེ་བཞིན་ལྗོན་དེ་བཞིན། །ལྗོན་ཤིང་དེ་བཞིན་འབྲས་དེ་བཞིན། །ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མར་ཡང༌། །ཐུབ་པའི་བཀའ་ནི་དགེ་བ་ཡིན། །དང་པོར་རྟོག་བཅས་རྒྱུ་ལས་ནི། །འབྲས་བུ་རྣམ་རྟོག་བཅས་འབྱུང་གིས། །སངས་རྒྱས་པ་ཀུན་ལ་རྟོག་ལས། །ཐ་མར་འབྲས་བུ་སྟོང་ཉིད་མིན། །དང་པོར་ཞིང་རྣམས་སྦྱང་དོན་དུ། །ཀོ་ཏྲ་བ་རྣམས་འདེབས་བྱེད་ཅིང༌། །ཕྱི་ནས་སྦྱངས་པའི་ཞིང་ལ་ནི། །སཱ་ལུའི་ས་བོན་འདེབས་པ་བཞིན། །ལས་ཀྱི་སར་སྐྱེས་མི་རྣམས་ནི། །མ་དག་ཞིང་ཡིན་ཞེས་བཤད་དོ། །མ་དག་འགྲོ་དྲུག་སྐྱེས་པ་སྟེ། །དགེ་དང་མི་དགེའི་འབྲས་བུར་ བརྗོད། །མི་ཡི་སྐྱེ་བ་དག་ཞིང་ལ། །དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་ནི། །བཏབ་པས་གང་ཞིག་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་དཔག་བསམ་ལྗོན་ཤིང་འབྱུང༌། །སྟོང་ཉིད་དཔག་བསམ་ལྗོན་ཤིང་ལས། །དམིགས་མེད་ཐུགས་རྗེའི་འབྲས་བུ་ནི། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་བསམ་བྱས་ནས། །འབྱུང་ངོ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་
Chinese
因是如此， 从愿望中生出慈悲， 成办众生之利益果。 先做自利再做利他， 能如此行者乃具慧之人。 自身痛苦贫穷者， 如何能布施于他人？ 具足安乐、权势、圆满者， 以慈悲精勤于众生之利益。 以希求因与果， 如若因未显现， 则最初无因之， 果将从何而生？ 大乘之外的其他乘， 于此处宣说二者， 布施与戒律等修持， 乃为休息之用而非彼本身。 我宣说诸法之空性， 乃是出离之因。 从出离之因， 以及愿望之力的作用， 生出慈悲自性之大果， 将无所缘而生起。 众生、法与无所缘， 此慈悲分为三种宣说。 仅成办少分利益， 乃缘于众生法之慈悲。 成就之菩萨们， 乃安住于十地之自性。 十二支已止息， 乃安住于一切地之自性。 善逝们之无所缘， 宣说乃为成办众生之利益。 因是何种何种， 果亦是彼种彼种。 从糠秕之中， 绝不会生出稻米。 种子如是，苗芽亦如是， 苗芽如是，果实亦如是， 初始、中间与结尾， 佛陀之教言皆是善妙。 最初从有分别之因， 生出有分别之果。 对于一切成佛者而言，从分别， 最终之果并非空性。 最初为了清净田地， 而种植糠秕， 之后在已清净之田地上， 如播撒稻米之种子。 于业力之地所生之人， 宣说乃是不净之田地。 于不净六道所生者， 说是善与非善之果。 于清净田地之人身中， 播撒无所缘慈悲之种子， 因此之故， 将生出空性如意树。 从空性如意树中， 生出无所缘慈悲之果， 一切众生思念之后， 将会生出，对此毫无怀疑。 甚深且广大的
English
The cause is such, From aspiration arises compassion, Accomplishing the benefit of beings is the fruit. First doing self-benefit, then doing benefit for others, Whoever acts thus is a wise person. One who is himself suffering and poor, How can he give to others? One who possesses happiness, power, and abundance, Strives with compassion for the benefit of beings. By seeking cause and effect, If the cause is not manifested, Then from what will the fruit of the initially causeless arise? Other vehicles besides the Great Vehicle, Here it is said that these two, Giving and discipline, etc., practices, Are for the sake of rest, not for that itself. I declare that the emptiness of all phenomena, Is the cause of renunciation. From the cause of renunciation, And from the power of aspiration, The great fruit of the nature of compassion, Will arise without an object of focus. Beings, phenomena, and without an object of focus, This compassion is explained as three types. Only accomplishing a small amount of benefit, Is compassion focused on beings and phenomena. The accomplished Bodhisattvas, Are those who abide in the nature of the ten grounds. The twelve branches have ceased, They are those who abide in the nature of all grounds. The objectless focus of the Sugatas, Is said to be the accomplishment of the benefit of beings. Whatever kind of cause, That kind of fruit. From chaff, Rice will never grow. The seed is like that, the sprout is like that, The sprout is like that, the fruit is like that, In the beginning, middle, and end, The Buddha's words are virtuous. Initially, from a cause with concepts, A fruit with concepts arises. For all those who attain Buddhahood, from concepts, The final fruit is not emptiness. Initially, to purify the fields, Chaff is planted, Afterwards, in the purified field, Like sowing the seeds of rice. The people born in the place of karma, Are said to be impure fields. Those born in the impure six realms, Are said to be the fruits of virtue and non-virtue. In the human body of the pure field, Sowing the seed of objectless compassion, Therefore, The emptiness wish-fulfilling tree will arise. From the emptiness wish-fulfilling tree, The fruit of objectless compassion, After all beings have thought about it, Will arise, there is no doubt about this. Profound and vast