Tibetan
མ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། བདག་མེད་པ་དང་བདག་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ཆོས་བདག་མེད་པར་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་སྟེ། འདིར་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པར་རུང་བ་དང༌། ཐོབ་པར་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ནི་རྒྱུ་དེས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པའོ། །ཐོབ་པར་ནུས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེས་པས་མི་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཐོབ་པར་ནུས་པའོ། །དེ་དག་ནི་རབ་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་གསུང་ཡིན་པས་གསུང་རབ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པའི་ཚིག་ལ་ནི་སྔ་མ་ལྟ་བུའི་རུང་བ་དང༌། ནུས་པ་མེད་པས་རབ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་གཉིས་ནི་མདོའི་སྡེ་དང༌། དབྱངས་ ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དང༌། གླེང་གཞི་དང༌། རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བ་དང༌། སྐྱེས་པའི་རབས་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང༌། རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང༌། གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་དང་པོ་ནི་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས་གྲག་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ནི་གང་ཟག་གི་བློ་ལ་གནས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ནས་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་ཐོབ་པས་མཐུན་པའི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་བ་སུ་བན་དྷུས་རྣམ་བཤད་རིགས་པར་བཤད་པ། སྟོན་པའི་ཞལ་ནས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བོའི་མིག་གི་རབ་རིབ་ཞི་བར་མཛད་པ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི། །འབྱུང་གནས་སེམས་ལ་ཞོག་ཅིག་གང་ཕྱིར་འདི་ནི་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བའི་བདུད་རྩི་དང་། །ཉོན་མོངས་པ་ཡི་ནང་ཀུན་སེལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེ་དོན་ཡང་དག་བསམ་པར་གྱིས། །རྒྱུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་གུས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་གསུང་དག་མཉན་པར་བྱ་བའི་རིགས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཅིང་སྤྲོས་ལས་དབེན། །དེ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྲུབ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། ཆོས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་ཅིང་གཞན་ཡང་སྤྲོས་པ་སྟེ་རྟག་པ་དང༌། ཆད་པ་དང༌། འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པའི་སྤྲོས་པ་དེ་དག་ལས་དབེན་པའོ། །དེ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ནི་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ།
Chinese
母（མ་）和父（པ་）二者远离的空性，是执持无我及离我的体性，自性光明的总相，是胜义的体性。为了显示它的同类因，经典阐述了无我。此处的同类因是能生和能得的同类因。其中，能生是指通过该因能毫无颠倒地产生圆满的智慧。能得是指智慧生起后，能获得不变化的圆满，即如是性。这些都是极其殊胜的言教，因此是经典。外道的话语不具备如前者一般的能生和能得，因此不是殊胜的。十二部经包括：契经部、应颂部、记别部、讽颂部、自说部、因缘部、譬喻部、本事部、本生部、方广部、希法部、论议部。其中，最初的是从导师口中说出的，之后是存在于有情的心智中，再之后是书写在书本上。同样，首先缘于此，生起由听闻和思考而产生的智慧，然后通过修习获得法性，因此确定是同类因的传承。因此，导师婆薮槃豆在《释量论》中说：“导师口中生，息灭众生眼翳，吉祥之。生处置于心，何以此乃有情之耳甘露，烦恼众中皆能除，故当如实思彼义。以此诸因常恭敬，如理应闻佛之语。”如是说。法无生灭且离戏论，缘于此而成就一切功德。这赞颂的是胜义谛的法，法是殊胜的法。其中，胜义谛的法无生无灭，并且远离常、断、来、去、一、异等戏论。而且，殊胜的法是无我的自性。
English
Emptiness, which is separate from both mother (ma) and father (pa), is the essence of holding the characteristics of selflessness and being apart from self, the general characteristic of self-luminous nature, and the essence of ultimate truth. To show its homogeneous cause, the scriptures explain the dharma of selflessness. Here, the homogeneous cause is the homogeneous cause that can be produced and can be obtained. Among them, being able to produce means that the cause can generate perfect wisdom without any inversion. Being able to obtain means that after the wisdom arises, it can obtain the unchanging perfection, which is suchness. These are all extremely excellent teachings, so they are scriptures. The words of outsiders do not have the ability to produce and obtain like the former, so they are not excellent. The twelve scriptures include: Sutra section, Geya section, Vyakarana section, Gatha section, Udana section, Nidana section, Avadana section, Itivuttaka section, Jataka section, Vaipulya section, Adbhuta-dharma section, and Upadesha section. Among them, the first is spoken from the mouth of the teacher, then it exists in the minds of sentient beings, and then it is written in books. Similarly, first, by focusing on this, wisdom arises from hearing and thinking, and then by practicing, the nature of dharma is obtained, so it is determined to be the lineage of homogeneous cause. Therefore, the teacher Vasubandhu said in the Commentary on Reasoning: "Born from the mouth of the teacher, pacifying the cataracts of the eyes of beings, auspicious. Place the source in the heart, why is this the nectar of the ears of sentient beings, and can eliminate all troubles, so you should truly think about its meaning. With these causes, always respectfully listen to the words of the Buddha as they should be." So it is said. Dharma has no birth or death and is free from elaboration, and all qualities are accomplished by relying on it. This praises the dharma of ultimate truth, and dharma is the supreme dharma. Among them, the dharma of ultimate truth has no birth or death, and is also free from elaborations such as permanence, cessation, coming, going, oneness, and otherness. Moreover, the supreme dharma is the nature of selflessness.
Tibetan
སྤྲོས་པ་དེ་དག་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལོག་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་ཀྱང་ལྡོག་ལ། བདག་མེད་པའི་ངང་ལ་དེ་དག་དང་པོ་ནས་ཀྱང་མེད་ཀྱི་བཏགས་པ་གློ་བུར་བར་ཟད་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་བདག་མེད་པ་དེ་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐུན་མོང་བ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་དུ་མ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ ༄། །པ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྲུབ་པས་ན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལེགས་རྒྱུ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་ཆོས་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ལེགས་པ་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པ་སྟེ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ལ། དེས་ཀྱང་ངེས་པར་ལེགས་པ་དེ་ཐོབ་པས་སོ། །འདིས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་སྔོན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ལེགས་རྒྱུ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། དེས་མཇུག་བཏུལ་བ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལེགས་རྒྱུར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དམ་པ་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དང༌། ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག །གཉེན་པོས་རིམ་པར་བསལ་ནས་སར་ཞུགས་ཤིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ །དེ་དག་ཉིད་སྒྲིབ་པ་སྟེ། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་མཐོང་བའི་གེགས་བྱེད་པས་སོ། །ཤེས་བྱ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྒྲའི་སྤྱི་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དངོས་སུ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་ཇི་སྙེད་པའོ། །སྒྲིབ་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མང་པོ་དང་ལྡན་པས་ན་དག་ཅེས་པ་མང་པོའི་ཚིག་ཅན་ནོ། །གཉིས་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པ་གཉེན་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ། །རིམ་པར་བསལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཅིག་ཅར་མི་སྤོང་གི་དང་པོ་མཐོང་སྤང་སྤོང་ལ།
Chinese
这些戏论仅仅是由执我的力量所安立的，因此一旦执我消失，这些戏论也会随之消失。在无我的状态下，这些戏论从一开始就不存在，仅仅是突如其来的安立而已。因此，对于远离戏论的无我，以三种智慧来观察无我，执我等烦恼便会立即消失，从而获得超越世间的共同功德，如入流果等多种圣者果位，以及不共的十力、四无畏等一切功德。因此，圣者们是从无为法中出生的，就像这样所说的一样。“善因圣法”是指对道的法的赞颂。其中，“善”是指必然的善，即寂静的安乐。它的“因”是指产生者，它能产生无我的智慧，而这智慧也能获得必然的善。因此，在知晓灭尽和不生之前，生起金刚般的等持，这是究竟的善因。以它来调伏结尾，见道之间的智慧应被认为是善因。它本身是神圣的，因为圣者们已经体验过它，并且它能从堕落中守护，因此被称为圣法。对其顶礼，如前所述。“烦恼障和所知障，以对治次第消除，入于地……”等等，这是对圣僧的赞颂。其中，“烦恼”是指使心完全烦恼，即贪欲等六种烦恼。这些本身就是障碍，因为它们障碍了知晓灭尽和不生的智慧，并且阻碍了见道。所知是指法界，它周遍一切，自性光明。对它的障碍是指执着于能表达的语言的总相，实际上是指所有能取和所取的分别念。这两种障碍都具有许多不同的分类，因此“清净”一词具有多重含义。“二者”是指以知晓无我的对治智慧。“次第消除”是指它们不会同时被舍弃，而是首先舍弃见道所断。
English
These elaborations are merely imputed by the power of clinging to self, so as soon as clinging to self ceases, these elaborations also cease. In the state of selflessness, these elaborations do not exist from the beginning, they are merely sudden imputations. Therefore, when that selflessness, which is free from elaborations, is contemplated with the three kinds of wisdom on selflessness, clinging to self and so on immediately cease, and one attains the common qualities of transcendence, such as entering the stream, and various noble fruits, as well as the uncommon qualities of the ten powers and fearlessness, and so on. Therefore, the noble ones are born from the unconditioned, as it is said. "Good cause, sacred Dharma" refers to the praise of the Dharma of the path. Here, "good" means definitely good, that is, the bliss of near peace. Its "cause" is that which produces, it generates the wisdom of selflessness, and that also obtains that definitely good. Therefore, before knowing exhaustion and non-arising, the arising of diamond-like samadhi is the ultimate good cause, and the wisdom between the path of seeing that tames the end should be known as the good cause. That itself is sacred, because it has been experienced by the noble ones, and because it protects from falling, it is called the sacred Dharma. To that I pay homage, as before. "Defilement obscurations and knowledge obscurations, having been eliminated in order by the antidotes, enter the bhumis..." and so on, this is praise of the noble Sangha. Here, "defilements" are what completely afflict the mind, that is, the six defilements such as desire. These themselves are obscurations, because they obscure the wisdom of knowing exhaustion and non-arising, and obstruct the path of seeing. Knowable things are the sphere of Dharma, which pervades everything, and is naturally luminous. The obscuration of that is clinging to the general characteristic of sound that expresses it, but in reality, it refers to all the types of conceptual thought of grasper and grasped. Both of these obscurations have many different divisions, therefore the word "pure" has multiple meanings. "By the two" refers to the wisdom of knowing the antidote of selflessness. "Having been eliminated in order" means that they are not abandoned all at once, but first the abandonments to be abandoned on the path of seeing are abandoned.