Tibetan
་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷའི་སྤྱན་རྣམ་པར་དག་པས་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་རྣམ་པར་གཟིགས་པར་མཛད་དེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཉིན་དུས་གསུམ། མཚན་དུས་གསུམ་དུ་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་གཟིགས་པར་མཛད་དོ་ཞེས་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདོན་པར་མཛད་ཅིང༌། སྐྱབས་དང་རྟེན་གྱི་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་ཞིང་རྟེན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྟོད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར༑པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཁ་བྱེ་ཞིང༌། འདབ་མ་རྒྱས་པ་ལྟར་དཀྱུས་རིང་ལ་མཛེས་པའི་སྤྱན་མངའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་པོའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཀླུང་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་འབབ་པའི་རྟེན་དང་གནས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོན་ཏན་གྱི་བསྟོད་པའི་ཆུ་ཀླུང་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་འབྱུང་བའི་གནས་དང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་བསྟོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་བསྟོད་པའི་ཚིག་ལས། བདག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་ཅིང་བསྐྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཅི་མཆིས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་ བ་འདིས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ངེས་པར་ལེགས་པ་ནི་བདེ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱོབ་ལ་ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་བར། །བསྟོད་པ་བདག་གིས་རྣམ་ཕྱེ་བས། །འདི་ལས་བསོད་ནམས་གང་བསགས་པ། །དེས་ནི་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་ཤོག །ལྷ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བསྟོད་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་གོ་ཆས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛཱ་ར་ན་ད་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང༌། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། ལྷ་ལས་
Chinese
是为了广为宣扬。之所以说“于何者”等等，是因为“不可估量”的意思是无量。所谓“具大悲者”，即具有大慈悲，也就是以清净的天眼恒时观照整个世间。正如所说，佛以佛眼于日间三时、夜间三时观照世间。因此，以具大悲心，救度众生脱离痛苦，是救护与依怙之殊胜者，故皈依并依怙之，此乃其义。为了将此赞颂完全回向，所以说了“莲花”等等。因为佛陀世尊具有超胜的形色功德，所以说，犹如盛开的蓝色莲花，花瓣舒展，具有修长而美丽的眼睛者，就称之为“彼”。因为是色身诸根之殊胜者，所以仅仅是略微表示了眼睛的特征。不仅如此，还是所有功德的处所。犹如无数江河流入的依托和处所是大海一样，成百上千的功德赞颂之河流产生的处所和基础就是世尊。对于如此成为赞颂之境者，以如是之方式赞颂和称扬，从赞颂的语句中，我所创造和积累的些微善根，以此善根，愿一切众生皆得无上安乐，此乃所说之义。此处所谓的“决定之善”是指无有罪过的安乐，以及一切众生皆得安乐之义。于救护者、于诸天中之最胜者，我所作之赞颂，以此所积之福德，愿能获得涅槃。对诸天中之最胜者的赞颂的广释，导师智铠所著至此圆满。印度堪布扎惹纳达纳的座前，以及校正者译师比丘仁钦桑布（仁钦桑布，958-1055）翻译并审定。
English
It is in order to widely proclaim. The reason for saying "to whom" etc. is that "immeasurable" means limitless. The so-called "compassionate one" means possessing great compassion, that is, constantly observing the entire world with pure divine eyes. As it is said, the Buddha observes the world three times during the day and three times during the night with the Buddha's eyes. Therefore, with great compassion, he delivers beings from suffering, and is the supreme protector and refuge, so we take refuge and rely on him, this is the meaning. In order to completely dedicate this praise, "lotus" etc. are mentioned. Because the Buddha, the Bhagavan, possesses excellent qualities of form, it is said that like an open blue lotus, with spreading petals, possessing long and beautiful eyes, is called "that." Because he is the supreme of the senses of the form body, only the characteristics of the eyes are slightly indicated. Not only that, but he is also the place of all virtues. Just as the support and place where countless rivers flow is the ocean, the place and basis where hundreds and thousands of rivers of praise of virtues arise is the Bhagavan. To such a one who has become the object of praise, praise and extol in this way, from the words of praise, whatever little root of virtue I have created and accumulated, with this root of virtue, may all beings be endowed with unsurpassed happiness, this is the meaning of what is said. Here, the so-called "definite good" refers to happiness without fault, and the meaning that all beings may have happiness. To the protector, to the most excellent among the gods, the praise I have composed, with the merit accumulated from this, may I attain Nirvana. The extensive explanation of the praise to the most excellent among the gods, written by the teacher Jñānāvarman, is completed here. Translated and finalized by the Indian Abbot Jāranadāna and the reviser translator Bhikshu Rinchen Zangpo (Rinchen Zangpo, 958-1055).