Tibetan
笃补巴·喜饶坚赞大师全集JDol214སློབ་དཔོན་མཚུར་བུ་བློ་གྲོས་སེང་གེའི་དྲིས་ལན་བཞུགས། 9-303 ༄༅། །སློབ་དཔོན་མཚུར་བུ་བློ་གྲོས་སེང་གེའི་དྲིས་ལན་བཞུགས། ༄༅། །སློབ་དཔོན་མཚུར་བུ་བློ་གྲོས་སེང་གེའི་ དྲིས་ལན་བཞུགས། ༄༅། །ཨོཾ་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག །ཡོད་པ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་ཤིང་། མེད་པ་ལ་སྒྲོ་མི་ འདོགས་པར་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས། ཡང་དག་པ་ཡོངས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ མཁས་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་སེང་གེའི་སྙན་དུ་ཞུ་བ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ དང་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་ལ་དགོངས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དྲི་བ་མང་དུ་བསྐུར་ གདའ་བ་འདི་རྣམས་ལས། རེ་ཞིག་བཀའ་འཁོར་ལོ་བར་པ་ངེས་དོན་དང་ཐ་མ་དྲང་དོན་དུ་གཞན་དག་འདོད་པ་ ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་གཉི་ག་ངེས་དོན་ཡིན་བྱས་པ་འདི་གང་ལགས་ཞེས་གསུང་བ་འདི་ལ། ཆོས་ཀྱི་དཔང་པོ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཡིན་པས། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོར། འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་བླ་ན་ཡོད་མེད། སྐབས་ཡོད་མེད། དྲང་དོན་ཡིན་མིན། རྩོད་པའི་ཚིག་གི་གནས་སུ་གྱུར་མ་གྱུར་ལེགས་ པར་ཕྱེ་སྟེ་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ཉིད་ས་སྡེའི་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར་ འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་འཕྲོས་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་བཀོད་ལ། བདག་གིས་ཀྱང་ངེས་དོན་རྒྱ་མཚོར་དྲངས་ནས་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་གསལ་བར་བསྟན་ཅིང་། པཎྜི་ཏ་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ གསུམ་ལྡན་མར་བཅད་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་ཅིང་བཀྲལ་བ་ རྣམས་སུན་དབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ལ། བར་པ་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་ པའི་དགོངས་པ་ཡང་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་དེར་ཞིབ་ཏུ་གཟིགས་འཚལ། འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་ཡིན་པས་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་ 9-304 བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ ཙམ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ངེས་དོན་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །བར་པ་ལ་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ སྟོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་སྟོང་མ་ཡིན་པ་རང་སྟོང་དུ་སྟོན་པ་རྣམས་དྲང་དོན་ དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཁོར་ལོ་ཕྱི་མ་གཉིས་དབུ་ མ་ཡིན་པར་མཐར་ཐུག་འདྲ་ཡང་སྟོན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་ དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། ཡང་། ཁྱེད་ཀྱིས་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་གིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ བྱས་པ་ལ། གཞན་དག་རྩོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་གསུངས་པ
Chinese
笃补巴·喜饶坚赞大师全集JDol214中，《尊师慈布·洛哲僧格的答复》 尊师慈布·洛哲僧格的答复 尊师慈布·洛哲僧格的答复 嗡，愿吉祥！对于存在的事物不妄加诽谤，对于不存在的事物不随意捏造，而是如实地揭示事物本来的面目，对于所有这样做的人，我顶礼膜拜并皈依。现在，向圆满具德的善知识，伟大的学者尊师洛哲僧格禀告：考虑到佛陀的教法和众多有情众生的利益，您提出了许多关于神圣佛法的疑问。 首先，关于其他人认为第二法轮是了义，第三法轮是不了义的观点，而您却认为两者都是了义，您想知道这是为什么。对此，佛法的最终权威是遍知者，即世尊佛陀。在明确解释意图的经文中，佛陀对三个法轮的有无优劣、是否权宜、是否不了义、是否成为争论焦点等问题，都进行了清晰的辨析和阐述。圣者无著在《摄大乘论》中，对这些问题进行了详细的阐述和总结。 我也深入了义的海洋，如实地阐明了佛陀的深奥意图，并详细地揭示了那些以班智达法友等三学兼备的智者，如何以颠倒的方式解释和阐述佛法，并驳斥了他们的观点。同时，我也很好地确立了第二法轮是不了义的观点，请您详细查阅。 那些认为第三法轮是唯识，因此是不了义的观点，是极其错误的。因为第三法轮是大中观，而且经文中并没有说它是唯识，而是说它是了义。虽然第二法轮中也有不了义的说法，但这只是为了说明，如『自性本空』等，将非自性本空的事物说成是自性本空，这是一种不了义的说法。因此，虽然最后两个法轮最终都属于中观，但在阐述方式上有所不同，因此才有了了义和不了义的说法，对此需要精通。 还有，您说圆成实的般若波罗蜜多（含义：智慧到彼岸）并非自性本空，而其他人却在争论空性。
English
Collected Works of Dokhampa Sherab Gyaltsen JDol214, 'Answers of Master Tsurpu Lodrö Sengé' Answers of Master Tsurpu Lodrö Sengé Answers of Master Tsurpu Lodrö Sengé Om, may there be auspiciousness! I prostrate and take refuge in all those who do not falsely accuse existence, nor arbitrarily fabricate non-existence, but reveal things as they are. Now, I report to the venerable and virtuous spiritual friend, the great scholar Master Lodrö Sengé: Considering the doctrine of the Buddha and the benefit of many sentient beings, you have sent many questions about the sacred Dharma. First, regarding the view that others consider the intermediate turning of the wheel of Dharma to be definitive and the final turning to be provisional, while you consider both to be definitive, you ask what the reason for this is. The ultimate authority on the Dharma is the omniscient Buddha, the Bhagavan. In the sutras that definitively explain the intention, the Buddha clearly distinguished and taught the presence or absence of superiority, the presence or absence of expediency, whether it is provisional or not, and whether it has become a point of contention for the three turnings of the wheel of Dharma. The noble Asanga, in the Compendium of Determinations, extensively arranged the summary of the establishment of these aspects, including the additions. I have also drawn from the ocean of definitive meaning, clearly explaining the profound intention as it is, and extensively showing how the scholars who possess the three qualities, such as the Pandit Dharma Friend, have explained and interpreted it in a perverse way, and refuting their views. At the same time, I have also well established the intention that the intermediate turning is provisional, so please examine it in detail there. Those who think that the third turning of the wheel of Dharma is Mind-Only and therefore provisional are even more mistaken, because it is the Great Madhyamaka, and because it is not said to be Mind-Only, and because it is said to be definitive. Although there are provisional statements in the intermediate turning, this is because they are referring to those who show emptiness of self, such as 'Suchness is empty of Suchness,' which are not empty of self but are shown to be empty of self. Therefore, although the last two turnings of the wheel of Dharma are ultimately similar in being Madhyamaka, one must be skilled in the intention of the provisional and definitive teachings due to the difference in the way they are taught. Also, you have said that the Perfection of Wisdom (Sherab Phyin, meaning: wisdom gone beyond) of the fully accomplished (Yongdrub) is not empty of its own nature, while others are arguing about emptiness. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་རྣམས་ལ། རང་སྟོང་ གཞན་སྟོང་དུ་འབྱེད་མ་ཤེས་པར་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཁོ་ནར་བྱས་པའི་དུག་གིས་ མྱོས་པའི་རླབ་བཅོལ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ རང་སྟོང་དང་། ཆོས་ཉིད་ཐམས་ཅད་གཞན་སྟོང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་པ་ གཉིས་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དང་། དོན་དམ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ གཞན་སྟོང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་བཏགས་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་ལས། ཀུན་ བཏགས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཞན་སྟོང་དུ་གནས་པའི་ ཕྱིར་དང་། རང་བཞིན་གསུམ་ལས་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ དང་། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་གཞན་སྟོང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་པ་ བཞི་ལས། འགོག་བདེན་ཟབ་མོ་གཞན་སྟོང་དང་། བདེན་པ་གཞན་གསུམ་རང་སྟོང་དུ་ གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ལྔ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན་སྟོང་དང་། ཆོས་གཞན་བཞི་ པོ་རང་སྟོང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་ནང་གཞན་གསུམ་ལས། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ རང་སྟོང་དང་། གཞན་མཆོག་ཕ་རོལ་དམ་པ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་གཞན་སྟོང་ཟབ་མོར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྟོང་པར་གསུངས་པས་རང་སྟོང་ ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ལ་ཕྱེ་ན་རང་སྟོང་ཟབ་མིན་དང་། གཞན་སྟོང་ 9-305 ཟབ་མོ་གཉིས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་གི་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པའི་གཞི་གང་ ཡིན་པ་སྟེ། མེད་ཙམ་དང་མེད་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་གཉིས་ནི་བུམ་པ་མེད་ཙམ་ དང་བུམ་པ་དག་པའི་ས་ཕྱོགས་ལྟར་མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་དགག་གོ །དེ་དག་གི་ ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་དུ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དོན་ དམ་ཡང་རང་སྟོང་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡང་རང་སྟོང་དུ་འདོད་ པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ངན་མང་པོ་དར་ཞིང་རྒྱས་པ་འདི་བྱུང་བ་ཡིན་པར་གདའ། ཡང་། མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ཚོགས་བརྒྱད་གཏན་ལ་ཕབ་པས་སེམས་ཙམ་པར་འགྱུར་ ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། མཁས་པ་ ཆེན་པོ་དབུ་མ་པ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་སེམས་ ཙམ་དུ་བཀྲལ་བ་གཅིག་ཀྱང་མེད་ཀྱི། དབུ་མ་ཆེན་པོར་བཀྲལ་བ་ཡིན་པར་ཡུམ་གསུམ་ གྱི་གཞུང་འགྲེལ་ཆེན་པོ་གནོད་འཇོམས་ན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བཞུགས་ཀྱང་། མ་ རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་སེམས་ཙམ་པ་དང་། དེས་ཡུམ་སེམས་ ཙམ་དུ་བཀྲལ་བར་བསྒྲགས་པའི་རྗེས་སུ་མི་མཁས་མཁས་རློམ་གཞན་དག་ཀྱང་ཞུགས་ ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐྱོན་མེད་དང་། གསུམ་ ལྡན་མར་བཅད་ཀྱི་ཆོས་སྐྱོན་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །རང་བཞིན་ གསུམ་བསྟན་པ་སེམས་ཙམ་པར་འགྱུར་ན། ཤེར
Chinese
对于那些不理解自空（rangtong）和他空（zhantong）区别的人来说，他们将一切都视为自空，这就像被毒药麻醉一样。原因是，在法（chos）和法性（chosnyi）中，一切法皆是自空，一切法性皆是他空；在二谛（denpa nyi）中，一切世俗谛（kunzop）皆是自空，一切胜义谛（dondam）皆是他空；在遍计所执（kun tak）和圆成实性（yongdrup）中，一切遍计所执皆是自空，一切圆成实性皆是他空；在三自性（rangzhin sum）中，一切遍计所执和依他起性（zhendwang）皆是自空，一切法性和圆成实性皆是他空；在四圣谛（denpa zhi）中，深奥的灭谛（gokden）是他空，其他三谛皆是自空；在五法（chos nga）中，真如（dezhinnyi）是他空，其他四法皆是自空；在外内他三者中，外内器情（chinang nochu）是自空，殊胜的他者，即彼岸（parol）的圣者，最初的佛陀，如来藏（de shek nyingpo）安住于甚深的他空中。因此，佛陀宣说空性，并非仅仅指自空，空性可分为不甚深的自空和甚深的他空两种。那么，什么是空，什么是空的所依处呢？也就是，什么是仅仅的‘无’，什么是‘无’的所依处呢？这两者就像仅仅是‘无瓶’和瓶子消失后的空地一样，是无遮（meddak）和非遮（mayindak）。那些不理解这些区别的人，将一切都视为自空，因此，他们认为胜义谛也是自空，胜义法身（chosku）和自性身（ngowo nyiku）也是自空，导致了许多邪见的兴起和蔓延。 还有，如果确定了三相（tsennyi sum）和八识（tsok gyed），就变成了唯识宗（semtsampa）吗？如果是这样，那么佛陀世尊（sangye chomdende）也成了唯识宗了。伟大的中观论师（uma pa）世亲（yigne，梵文：Vasubandhu）论师，并没有将《广大般若经》（yum gye），《中品般若经》（yum dring），《略品般若经》（yum du）这三部般若经解释为唯识，而是解释为伟大的中观。这在三部般若经的伟大注释《损恼消灭》（nodjom）中非常清楚地记载着。然而，那些不理解的人却宣称世亲论师是唯识宗，并说他将般若经解释为唯识。其他一些不学无术却自诩为智者的人也随声附和。那些持偏见的人，根本没有区分圆满具足的法（dzokden gyi cho）和有缺陷的‘三合一’法（sumden marche kyi cho）。如果宣讲三自性就变成了唯识宗，那么《般若经》（sher）
English
For those who do not understand the distinction between Rangtong (self-emptiness) and Zhentong (other-emptiness), they consider everything as Rangtong, which is like being intoxicated by poison. The reason is that in Dharma (chos) and Dharmata (chosnyi), all Dharmas are self-empty, and all Dharmatas are other-empty; in the Two Truths (denpa nyi), all conventional truths (kunzop) are self-empty, and all ultimate truths (dondam) are other-empty; in Parikalpita (kun tak) and Parinispanna (yongdrup), all Parikalpita are self-empty, and all Parinispanna are other-empty; in the Three Natures (rangzhin sum), all Parikalpita and Paratantra (zhendwang) are self-empty, and all Dharmata and Parinispanna are other-empty; in the Four Noble Truths (denpa zhi), the profound Cessation (gokden) is other-empty, and the other three truths are self-empty; in the Five Dharmas (chos nga), Suchness (dezhinnyi) is other-empty, and the other four Dharmas are self-empty; in the Outer, Inner, and Other three, the outer and inner realms (chinang nochu) are self-empty, and the supreme Other, the noble one of the other shore (parol), the primordial Buddha, the Tathagatagarbha (de shek nyingpo) abides in profound other-emptiness. Therefore, when the Buddha speaks of emptiness, it does not only refer to self-emptiness; emptiness can be divided into two types: not very profound self-emptiness and very profound other-emptiness. So, what is empty, and what is the basis of emptiness? That is, what is merely 'non-existence,' and what is the basis of 'non-existence'? These two are like merely 'no pot' and the empty space after the pot is gone, which are non-affirming negation (meddak) and affirming negation (mayindak). Those who do not understand these distinctions, relying on considering everything as self-empty, therefore, they think that the ultimate truth is also self-empty, and the ultimate Dharmakaya (chosku) and Svabhavikakaya (ngowo nyiku) are also self-empty, leading to the rise and spread of many wrong views. Furthermore, if establishing the Three Characteristics (tsennyi sum) and the Eight Consciousnesses (tsok gyed) makes one a Mind-Only practitioner (semtsampa), then the Buddha, the Bhagavan (sangye chomdende), would also become a Mind-Only practitioner. The great Madhyamaka (uma pa) scholar, Master Vasubandhu (yigne, Sanskrit: Vasubandhu), did not explain the Large Sutra (yum gye), the Medium Sutra (yum dring), and the Short Sutra (yum du) of the Prajnaparamita as Mind-Only, but explained them as the great Madhyamaka. This is very clearly recorded in the great commentary 'Destroying Harm' (nodjom) on the three Prajnaparamita Sutras. However, those who do not understand claim that Master Vasubandhu is a Mind-Only practitioner and that he explained the Prajnaparamita as Mind-Only. Other ignorant people who boast of being wise also follow suit. Those who speak one-sidedly do not distinguish between the flawless Dharma of the perfect era (dzokden gyi cho) and the flawed 'three-in-one' Dharma (sumden marche kyi cho). If teaching the Three Natures makes one a Mind-Only practitioner, then the Prajnaparamita (sher) --------------------------------------------------------------------------------