Tibetan
online.adarshah.org/index.html?kdb=dolpopa&sutra=JDol1&page=1-1 笃补巴·喜饶坚赞大师全集JDol1རི་ཆོས་ངེས་དོན་རྒྱ་མཚོའི་ས་བཅད་བཞུགས། 1-1 ༄༅། །རི་ཆོས་ངེས་དོན་རྒྱ་མཚོའི་ས་བཅད་བཞུགས། ༄༅། །རི་ཆོས་ངེས་དོན་རྒྱ་མཚོའི་ས་བཅད་བཞུགས། སྟོན་པའི་ཞལ་ནས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བོའི་མིག་གི་རབ་རིབ་ཞི་བར་མཛད་པ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི། ། འབྱུང་གནས་སེམས་ལ་ཞོག་ཤིག་གང་ཕྱིར་འདི་ནི་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བའི་བདུད་རྩི་ དང་། ། ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཀུན་ཞི་བར་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེ་དོན་ཡང་དག་བསམ་པར་རིགས། ། རྒྱུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་གུས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་གསུང་དག་མཉམ་པར་བྱ་བའི་ རིགས། ། ༄༅༅། །ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ་ཧོཿཧཾ་ཀྵཿན་མཿ རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དམ་པ་དང་། སྟོང་གཞི་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་ སོང་ནས། འདིར་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་པའི་གསུང་རབ་ཟབ་དགུའི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་མན་ངག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་བ་འདི་བཤད་ པ་ལ་གསུམ། བཤད་པ་ལ་འཇུག་པ།(ཨོཾ་གུ་རུ་)ཞུགས་པའི་བཤད་པ་དངོས། བཤད་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བའོ། །(དེ་ལྟར་རྒྱལ་ བའི་) བཤད་པ་དངོས་ལ་གསུམ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་མདོར་བསྟན་པ། དེ་རྣམས་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ། དེ་རྣམས་ཉེ་བར་ བསྡུས་ཏེ་གདམས་པའོ། །(དེ་ལྟར་དོན་དམ་) དང་པོ་ལ་གསུམ། ངེས་དོན་གྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་ པ།(འདིར་ཐར་པའི་མཆོག་) དེ་རྣམས་ལུང་གིས་གྲུབ་ཚུལ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ།(འདིར་དེ་དག་དེ་ལྟར་ཡིན་) སྐུ་ གཉི་གའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའོ། །(དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་) སོ་སོར་རྒྱས་བཤད་ལ་གསུམ། གཞི་ ལ་དོན་དམ་གྱི་སངས་རྒྱས་གདོད་ནས་བཞུགས་ཚུལ། དེ་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་ལམ་མཆོག་ཟབ་མོ་བསྟེན་ཚུལ། ལམ་གྱིས་བྲལ་བ་ དང་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ།(ད་ནི་དེ་) དེ་རྣམ་དག་ལུང་གིས་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པ། ལུང་ལ་མི་མཁས་པས་བརྟགས་པའི་ལྟ་ངན་སྤང་བར་གདམས་པ། དེ་ལ་མ་དད་པའི་ ཉེས་དམིགས་སྤང་བར་གདམས་པ། དེ་ལ་དད་པའི་ཕན་ཡོན་བླང་བར་གདམས་པ། དེ་ལ་འཆལ་པའི་ལོག་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སྤང་བ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་བསྟོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །(གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་) གཉིས་པ་ལ་བཅུ་བཞི། དབྱིངས་རིག་ དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བཞུགས་ཚུལ། དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་ག་ཡིན་ཚུལ།(འདིར་དོན་དམ་གྱི་) ཡང་དེ་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ཚུལ་དཔེ་དོན་མང་པོས་ བསྟན་པ།(གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་) ཡང་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ 1-2 པ།(དབུ་མ་ཆེན་པ
Chinese
《山法·了义海》科判 《山法·了义海》科判 从导师口中流出，平息众生眼中的昏花，吉祥！ 愿此（教法）常驻于心，因为它既是众生耳中的甘露， 又能平息一切烦恼之病，因此理应如实思维其义。 应以恭敬之心，时常听闻佛陀的教诲。 嗡 阿 吽 霍 吽 舍 纳玛！ 向至尊上师顶礼并皈依空性本初法界。此处，为了阐述汇集了了义究竟之甚深九法精髓的独特诀窍，分为三部分：入于阐述（嗡 咕噜），实际的阐述，以及回向阐述之功德。（如是胜者）实际的阐述分为三部分：总示基、道、果；分别广说彼等；以及将彼等简要归纳为窍诀。（如是胜义）第一部分分为三部分：总示了义之基、道、果；（此处解脱之胜）总示以理证成立彼等之方式；（此处彼等如是）总示二身之基、道、果。（如是法性遍）分别广说分为三部分：基位时，胜义佛陀本自安住之方式；为了证得彼，依止殊胜深道之方式；以及宣说以道断除与生起之果位证得之方式。第一部分分为七部分：宣示法性深奥为普基智慧；（如今彼）以理证圆满成立彼；劝诫舍弃不精通理证者之邪见；劝诫舍弃不信彼之过患；劝诫接受信彼之利益；舍弃于彼之各种邪分别念；以及归纳彼等之义，赞颂并顶礼。（实相深奥）第二部分分为十四部分：宣示法界与觉性无别之诸佛，遍在于一切动静事物中安住之方式；如是安住之彼，即是胜义法性之三宝之方式；（此处胜义之）又以众多比喻宣示彼即是如来藏之方式；（此外如来）又宣示彼即是自性安住之种姓，意义相同。
English
The Chapter Division of 'Mountain Dharma: Ocean of Definitive Meaning' The Chapter Division of 'Mountain Dharma: Ocean of Definitive Meaning' Arising from the mouth of the Teacher, pacifying the dimness of beings' eyes, auspicious! May this (teaching) reside in the mind, for it is both the nectar in the ears of beings, and it pacifies all sicknesses of affliction, therefore it is proper to contemplate its meaning accurately. With these causes, always with respect, the Buddha's words should be equally heeded. Oṃ Āḥ Hūṃ Hoḥ Haṃ Kṣaḥ Namaḥ! I prostrate to the venerable and holy Lama and the ultimate Dharma realm of emptiness, and take refuge. Here, to explain the unique instructions that condense the essence of the nine profound scriptures of ultimate definitive meaning, there are three parts: entering the explanation (Oṃ Guru), the actual explanation, and dedicating the merit of the explanation. (Thus, the Victorious One's) The actual explanation has three parts: a summary of the ground, path, and fruit; a detailed explanation of each of these; and a close condensation of these into instructions. (Thus, the ultimate meaning) The first part has three parts: a summary presentation of the ground, path, and fruit of definitive meaning; (Here, the supreme of liberation) a summary presentation of how these are established by scripture; (Here, these are thus) a summary presentation of the ground, path, and fruit of the two bodies. (Thus, the nature of phenomena) The detailed explanation has three parts: how the ultimate Buddha has been primordially present in the ground; how to rely on the supreme profound path that enables one to attain it; and explaining how to attain the fruit of severance and generation through the path. The first part has seven parts: showing the profound nature of phenomena as the basis of all things, the wisdom of the ground; (Now this) thoroughly establishing it with scripture; advising to abandon the wrong views examined by those unskilled in scripture; advising to abandon the faults of not believing in it; advising to take the benefits of believing in it; abandoning various corrupt wrong conceptions about it; and summarizing the meaning of these, praising and prostrating. (Profound abiding) The second part has fourteen parts: how all the deities of the indivisibility of space and awareness are present, pervading all moving and unmoving things; how that which is present in this way is the Three Jewels of the ultimate nature of phenomena; (Here, the ultimate) also showing how that is the essence of the Sugata with many examples; (Furthermore, the Thus Gone One) also showing how that is the naturally abiding lineage and meaning as one. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོ་རྒྱུད་བླ་) ཡང་དེ་ཉིད་རྒྱུད་སྡེར་གསུངས་པའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བསྡུ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ པ།(རིགས་དེ་ཡང་) ཡང་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་རྒྱུད་དང་རྡོ་རྗེའི་རིགས་སུ་བཞུགས་ཚུལ།(དེ་བཞིན་དུ་རང་) ཡང་ དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་གཞི་འབྲས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བཞུགས་ཚུལ།(དེ་བཞིན་དུ་གཞི་) ཡང་དེ་ཉིད་དོན་དམ་ ཆོས་སྐུའི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བཞུགས་ཚུལ།(ཡང་དེ་ཉིད་དུ་མ་དག་) ཡང་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གནས་ སྐབས་གསུམ་དུ་བཞུགས་ཚུལ།(འབུམ་པ་རྒྱ་ཆེར་) ཡང་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་ཀྱི་རིགས་དུ་མར་ བཞུགས་ཚུལ།(དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་) ཡང་དེ་ཉིད་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་དང་ཆོས་སྐུ་ལ་སོགས་ པར་བཞུགས་ཚུལ།(མྱང་འདས་ཆེན་པོར་) ཡང་དེ་ཉིད་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་ ཚུལ།(དེ་བཞིན་དུ་ལང་ཀར་) ཡང་དེ་ཉིད་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་འདུས་སུ་བཞུགས་ཚུལ།(དེ་ལྟར་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་) དོན་དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱང་བཞེད་པར་བསྟན་པའོ། །(གལ་ཏེ་གཞན་) དང་པོ་ ལ་གཉིས། རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་ཚུལ།(དེ་ཡང་ཐེག་པ་) འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་གསང་སྔགས་ ཟབ་མོ་ལས་གསུངས་ཚུལ་ལོ། །(དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་ཀྱེ་) ལུང་ལ་མི་མཁས་པས་བརྟགས་པའི་ལྟ་ངན་སྤང་བར་གདམས་པ་ ལ་བཅུ་གཅིག དགོས་པ་བསྟན་པ་ལས་དྲང་དོན་དུ་འཁྲུལ་བའི་སྡིག་ལྟ་སྤང་བ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དོན་ལ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ ཐལ་བའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་པ།(གལ་ཏེ་བདེ་གཤེགས་) དག་པའི་བདག་སོགས་དོན་ལ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཤེས་བྱེད་ དགོད་པ།(གལ་ཏེ་བདག་) བདག་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པ་འགལ་བར་སྣང་ཡང་སྐྱོན་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ།(སྔར་ བདག་མེད་གསུངས་) དག་པའི་བདག་དང་ཨ་ཧཾ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ།(དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་) དག་ པའི་བདག་གི་དབྱིངས་དང་ཤེར་ཕྱིན་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ།(དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་) གནས་ལུགས་ལ་མི་མཁས་པ་བཀག་ ནས་གཞི་ཇི་བཞིན་པའི་བཞུགས་ཚུལ་བསྟན་པ།(དེ་བཞིན་དུ་ཨུ་དུམ་) བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ས་བོན་ལ་གསུངས་པའི་ དགོངས་པ་བསྟན་པ།(གལ་ཏེ་བདེ་གཤེགས་) དེས་ན་དོན་དམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཚང་བར་བཞུགས་ཚུལ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ པ།(དེ་བས་ན་ཆོས་)དེ་ལྟར་གཞི་ལ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་ལ་མི་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ།(དེ་ལྟ་ན་ཡང་ སེམས་ཅན་) དེ་ལྟར་མི་བཞུགས་ན་དོན་དམ་ཡང་མེད་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་གནོད་ཚུལ་ལོ། །(གལ་ཏེ་བདེ་གཤེགས་) དང་པོ་ལ་གཉིས། རྒྱུད་བླ་མར་དགོས་པ་བསྟན་པ་ལས་དྲང་དོན་དུ་འཁྲུལ་བའི་སྡིག་ལྟ་སྤང་བ་དང་།(གལ་ཏེ་རྒྱུད་བླ་) ལང་ ཀར་གཤེགས་པར་དགོས་
Chinese
（续部至上）又将此在续部中所说的种姓分类，显示为同一意义。（种姓也是）又将此存在于甚深法性续和金刚种姓中的方式。（同样地，自性）又将此存在于如虚空般基果无别的续中的方式。（同样地，基）又将此存在于胜义法身的三种状态中的方式。（又此不净）又将此存在于如来藏等三种状态中的方式。（十万广）又将此存在于大烦恼等多种密咒种姓中的方式。（同样地，自性）又将此存在于基果无别的涅槃和法身等中的方式。（大涅槃中）又将此存在于基果无别的法性圆成中的方式。（同样地，楞伽）又将此存在于胜义法身及其功德总集中。（如是诸法之）因此，显示圣者龙树父子也如此认为。（如果其他）第一部分分为二：从因的体性般若波罗蜜多中所说的方式。（这也是乘）从果的体性甚深秘密真言中所说的方式。（同样地，吉祥至尊）劝诫舍弃不精通经论者所臆测的邪见，共有十一：从显示必要性中，舍弃误认为不了义的罪恶见解。如果如来藏在意义上不存在，则会过于极端，驳斥这种观点。（如果如来藏）如果清净的自我在意义上不存在，则会过于极端，驳斥这种观点。（如果自我）显示了有无自我等看似矛盾，但没有过失的理由。（之前说无我）将清净的自我和阿含等显示为同一意义。（同样地，手印）将清净自我的体性和般若波罗蜜多显示为同一意义。（同样地，母）禁止不精通实相者，显示如实安住的方式。（同样地，乌昙婆罗）显示了在种子中宣说如来藏的密意。（如果如来藏）因此，概括地显示了圆满具足胜义功德的安住方式。（因此法）如是，虽然恒常安住于基中，但显示了不显现于阿赖耶识的理由。（即使如此，有情）如是，如果不如此安住，则胜义也不存在，过于极端，显示了这种过患。（如果如来藏）第一部分分为二：在《宝性论》中，从显示必要性中，舍弃误认为不了义的罪恶见解。（如果宝性论）在《楞伽经》中，显示必要性。
English
(Uttaratantra) Furthermore, it shows that the classification of lineages mentioned in the Tantras is the same in meaning. (That lineage also) Furthermore, it shows how it exists in the profound Dharmata Tantra and the Vajra lineage. (Similarly, self) Furthermore, it shows how it exists in the Tantra of the basis and result being inseparable like the sky. (Similarly, the basis) Furthermore, it shows how it exists in the three states of the ultimate Dharmakaya. (Furthermore, impure) Furthermore, it shows how it exists in the three states such as Tathagatagarbha. (Hundred thousand extensive) Furthermore, it shows how it exists in many Mantra lineages such as great afflictions. (Similarly, by nature) Furthermore, it shows how it exists in Nirvana and Dharmakaya, etc., which are inseparable from the basis and result. (In great Nirvana) Furthermore, it shows how it exists in the Dharmata Parinishpanna, which is inseparable from the basis and result. (Similarly, Lankavatara) Furthermore, it shows how it exists in the ultimate Dharmakaya and the collection of all its qualities. (Thus, all dharmas) Therefore, it shows that the noble Nagarjuna and his son also hold this view. (If other) The first part has two sections: the way it is taught from the characteristic of the cause, the Prajnaparamita. (That is also vehicle) The way it is taught from the characteristic of the result, the profound secret mantra. (Similarly, glorious Kye) There are eleven admonitions to abandon the wrong views speculated by those who are not skilled in the scriptures: From showing the necessity, abandoning the sinful view of mistaking the provisional meaning. If the Tathagatagarbha does not exist in meaning, it would be too extreme, refuting this view. (If the Tathagatagarbha) If the pure self, etc., does not exist in meaning, it would be too extreme, refuting this view. (If self) It shows the reason why there is no fault even though the existence or non-existence of self, etc., seems contradictory. (Previously said no self) It shows that the pure self and Aham, etc., are the same in meaning. (Similarly, mudra) It shows that the essence of the pure self and the Prajnaparamita are the same in meaning. (Similarly, mother) Prohibiting those who are not skilled in the nature of reality, it shows how to abide as it is. (Similarly, Udumbara) It shows the intention of teaching the Tathagatagarbha in the seed. (If the Tathagatagarbha) Therefore, it briefly shows how to abide fully possessing the ultimate qualities. (Therefore dharma) Thus, although it always abides in the basis, it shows the reason why it does not appear to the Alaya-vijnana. (Even so, sentient beings) Thus, if it does not abide in this way, then the ultimate would not exist either, which is too extreme, showing this fault. (If the Tathagatagarbha) The first part has two sections: In the Uttaratantra, from showing the necessity, abandoning the sinful view of mistaking the provisional meaning. (If the Uttaratantra) In the Lankavatara Sutra, showing the necessity. --------------------------------------------------------------------------------