Tibetan
་བཅོས་ལྷུག་པ་ཕྱལ་བ་ཟང་ཀ་མ། །ཁྲལ་ཁྲོལ་འདིར་དམིགས་དག་པའི་དགོངས་ཤར་བ། །རེ་དོགས་གཉིས་མེད་མཉམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་སུ། །མ་སྤངས་རང་གྲོལ་ཉོན་མོངས་རྒྱན་དུ་ཤར། །མེ་ལོང་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོགས་དང་། །བྱ་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ལས་བཞི་ལྷུན་གྲུབ་པོ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་ཡི། །ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ནམ་མཁའི་གོ་རིམ་བཞིན། །བྱར་མེད་གཤིས་ལ་འཚལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །བཅིང་བ་མེད་པ་གྲོལ་བར་ག་ལ་སྲིད། །བསྡམ་པ་མེད་པར་གློད་པ་ཡོད་དམ་ཅི། །གོས་པ་མེད་པ་དག་པར་གནམ་པོའི་ཡུལ། །དམིགས་སུ་མེད་པ་དམིགས་པའི་དུག་གིས་བསླད། །འཁྲུལ་བ་མེད་ལ་གྲོལ་བ་ལྟོས་གཞི་ཟད། །དཔེ་ཡིས་མཚོན་པར་མི་ནུས་རང་བཞིན་བབས། །ཚིག་གིས་བརྗོད་བྱར་མི་འོས་གདོད་མ་ཉིད། །དོན་གྱི་སྟོན་བྱའི་དངོས་མེད་རྩ་བྲལ་དོན། །ཡིད་དཔྱོད་སྒྲོགས་སུ་མ་ཚུད་རིག་པའི་གདངས། །ཡུལ་འཛིན་རེ་དོགས་བྲལ་བ་རང་གི་ཞལ། །མི་རྟོག་མི་གཉིས་གཟུང་འཛིན་འཇུག་པ་གྲོལ། །སེམས་སུ་མ་འཁྲུལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ངང་། །བག་ཆགས་མངལ་རྒྱར་མ་ཚུད་རྗེན་པའི་ཞལ། །ཐུགས་ཕྲད་ཡུལ་ལ་མི་འཕྲོ་ཡུལ་མ་འགགས། །ཆེད་འཛིན་ཞིག་པས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད། །གཉེན་པོ་བཟང་ངན་གང་གིས་བསྒྱུར་དུ་མེད། །གཞི་རྫོགས་ལམ་རྫོགས་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས། །ཡེ་རྫོགས་ཕྱལ་བ་སྐྱོན་ཡོན་སླད་མ་ཞུགས། །མ་ཉམས་མ་སྨད་རྒྱ་ཆེ་དཔང་ཀྱང་མཐོ། །མ་ཆགས་དག་པ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཆར་ཡང་། །དག་དང་མ་དག་རིག་དང་མ་རིག་ལས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་བཟང་མི་བཟང་མེད་པར་ནི། །ཕྱམ་གཅིག་མ་སྐྱེས་དང་པོའི་གཞི་ལ་ཕྱལ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་སྔར་རྒྱས་ཡེ་ཕྲལ་མིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བསྐལ་བ་དོར་མེད་བ། །སྟོང་ཉིད་མཚན་མ་སྨོན་པ་མེད་པས་བསྡུས། །དེ་ཡང་གཏིང་གསལ་ཆེན་པོར་རང་བཞིན་ལྷག །གློ་བུར་བྱིས་པའི་མ་རིག་ཁམས་ཆེན་པོའི། །ཀུན་གཞིར་མ་བསྒྱུར་ངང་ལ་སྐྱོན་མ་ཞུགས། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི། །ཀུན་ཏུ་བཏགས་གང་རླུང་ལྔའི་དེ་མ་ཐག །ཡེ་ནས་གཞི་ལ་མ་ནོངས་ཨ་ལ་ལ། །རྩལ་གྱིས་ངོ་བོ་སྒྲིབ་པ་ཡུལ་མེད་དུ། །རྟོགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལམ་གྱི་མདོ་རུ་བཤད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་གཤིས་གཞིག་ཀྱང་། །ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ཆེ་འདིར་ཆུ་བོ་གཅིག །དུ་བྲལ་རང་བཞིན་བྱས་བའི་ཆོས་མ་ཡིན། །དབང་གིས་བརྡ་ཤོག་དགོད་དུ་མ་དགོས་ལ། །དགོངས་བརྒྱུད་བྱིན་རླབས་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱི་བླུགས་རྫོགས། །གང་མ་ལྡན་ཀྱང་དེས་ནི་བཤོལ་དུ་མེད། །རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་འདུས་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །བཟླས་བརྗོད་རྫོགས་རིམ་ཟད་པའི་སྤྲོས་མེད་ནི། །དམ་ཚིག་བསྲུང་མེ༵ད་ཕྱ༵ལ་ཡས་གཅི༵ག་ཏུ་གྲུབ༵། །རང་བཞིན་བཅུ་ཡིས་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས། །སྒྲིབ་པའི་སྤྲིན་ལ་དཀར་ནག་ཡོད་དམ་ཅི། །མཚོན་དུ་མེད་ལ་དཔེ་ཡི་གཞོལ་འགྱུར་རམ། །གནས་ལུགས་ཅི་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལས་མིན། །ལྟོས་ནས་བརྟགས་པའི་ཡུལ་ཀུན་མེད་པ་ན། །ལྟོས་གཞི་ཡོད་སྙམ་ལོག་པའི་བློ་བྲེལ་ལོ། །འདུས་བྱས་བསྒྲུབ་པས་འདུས་མ་བྱས་མི་འགྲུབ། །མཁའ་ལ་ཐེམ་སྐས་བཙུག་འདོད་མི་བླུན་ནམ། །ཐོས་བསམ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ལ་དབང་མ་བསྐལ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་བདེན་དོན་ཇི་བཞིན་པ། །རང་བཞིན་བབས་ཀྱིས་ཉམས་མྱོང་ཁུང་ནས་རྡོལ། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་མཁྱེན་གཉིས་ཉི་མ་འཆར། །མ་བཞག་གཉེར་བའི་རྙོགས་མ་དཀྲུག་པ་ལས། །ཆུ་བོའི་དྭངས་གསལ་གསལ་བར་ག་ལ་མངོན། །ཐོག་མཐའ་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །གཞལ་བྱ་བློ་ཡིས་འཇལ་བར་ཅི་སྟེ་ནུས། །རིག་པ་ཡེ་ནས་གཞན་དུ་མ་སོང་བས། །ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་ཀྱང་། །མོས་པ་ཚིག་གི་མཚོན་ཆར་དེ་སྐད་དུ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཉོན་མོངས་ཉེ་བར་བཅས། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་བྱང་ཆུབ་རོལ་བར་ཤར། །ངོ་བོ་མི་གཡོས་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེར་ཆེ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལས་རླངས་པ་ཅི་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ནས་གཡོ་མེད་རི་བོ་ལྟར་བརྟན་ཡང་། །ཕྱོགས་མེད་ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྟོགས་མེད་པ། །ཡིད་བཞིན་ལྗོན་པ་འདོད་འཇོའི་བུམ་བཟང་བཞིན། །བཅུ་གཉིས་མཛད་པ་གཞན་ངོར་རྒྱུན་མི་ཆད། །ངང་ཉིད་སྤྲོས་མེད་མཁའ་བཞིན་དག་པ་ལ། །གློ་བུར་སྤྲིན་བཞིན་མ་དག་འཁྲུལ་པའི་སྒོར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གདུང་། །འོན་ཀྱང་རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་བཏང་བའང་མེད། །ངང་མདངས་ངེས་པ་དོན་གྱི་དབྱིངས་འཁྱིལ་བར། །གདུལ་བྱའི་དབང་གི་གང་འདུལ་སྣ་ཚོགས་གསུངས། །ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་འདི་ཡི་ཉག་ཕྲན་རེ། །ཁམས་དབང་བསམ་པར་མཐུན་ཏེ་མི་གསུང་གསུངས། །བསྟན་མེད་གཟུགས་མེད་དམིགས་མེད་མཚོན་མེད་ལ༑ ༑རྟོག་མེད་བརྗོད་མེད་སྐྱེ་མེད་འགགས་པ་མེད། །གནས་མེད་འགྲོ་འོང་མེད་པ་དོར་ལེན་མེད། །ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་གྲུབ་མཐའ་ནི། །ལྟར་མེད་བསྒོམ་མེད་རང་བཞིན་དག་པ་དེ༑ ༑སྤྱོད་མེད་སྒྲུབ་མེད་སྤྲོས་མེད་ཕྱལ་བ་ཆེ། །མེད་པ་ཕྱང་ཆད་བེམ་སྟོང་ཕྱོགས་གཅིག་མིན། །ལུང་མ་བསྟན་མིན་ལུང་དུ་སྟོན་པའང་མེད། །འདི་ཡིན་འདི་མིན་མིང་དངོས་མཐར་ཞེན་ཞིག །རྟག་མིན
Chinese
矫饰放任无拘束，于此分别念头净，无有希冀与恐惧，俱生解脱之智慧，未舍自解烦恼为庄严。如镜法界平等性，当下证悟，任运成就大解脱之四业。甚深瑜伽之见修行，名言安立如虚空之次第。非于无为自性中寻觅，若无束缚何来解脱？若无收摄，何来放松？若无沾染，清净乃天空之域。若无对境，则为对境之毒所欺。若无错乱，则解脱之所依已尽。譬喻不能诠释，自性本然。言辞不能表达，本初即是。意义所诠释的，是无实无根之义。心识分别无法触及，是觉性之音。远离能所希冀，是自己之面目。无分别无二取，能取所取之执着解脱。不迷乱于心，是自性之状态。习气不入胎藏，是赤裸之面目。心识不散于境，境亦不滞留。执着消失，则无显现之我慢。不为良莠所改变。基圆满，道圆满，果任运成就圆满。原始圆满，放任不涉功过。不衰不损，广大且证量高。不执着清净，轮回涅槃二者皆是。从净与不净，觉与不觉中解脱。一切皆是普贤，无有贤与不贤。于一味无生之本初基位中放任。比一切佛更早成佛，本初不分离。于一切有情，无有舍弃之劫。以空性，无相，无愿而摄持。彼亦于甚深清澈中，自性增上。于刹那孩童之无明大界中，不转为阿赖耶识，于本性中不涉过失。如梦一般，于错乱之俱生中，所分别之五气，当下。从本以来于基位中未曾错乱，阿拉拉。（藏文：ཨ་ལ་ལ། ，梵文天城体：अलल，梵文罗马拟音：alala，无意义）。以妙力遮蔽自性，于无境中，仅是觉悟，即是道之要诀。诸佛之心性虽已摧毁，然于此大智慧海中，如一河流。远离二取之自性，非造作之法。无需以文字说明，以灌顶之加持力，圆满普降。纵然不具足，亦不能以此推诿。分别念
English
Unfettered and unrestrained, free from fabrication, Here, the intention of purifying discriminating thoughts arises, In the co-emergent wisdom free from hope and fear, Without abandoning, self-liberated, afflictions arise as ornaments. Like a mirror, the equality of the Dharmadhatu is realized directly, And the four activities of the great liberation are spontaneously accomplished. For the profound yogi's view, meditation, and conduct, The imputed terms are arranged like the order of the sky. It is not seeking in the uncreated nature, For if there is no bondage, how can there be liberation? If there is no grasping, how can there be release? If there is no stain, purity is the realm of the sky. Without an object, it is tainted by the poison of objectification. Where there is no delusion, the basis for liberation is exhausted. An analogy cannot represent the inherent nature. Words cannot express the primordial state. The meaning to be shown is the rootless meaning of non-existence. Conceptual thought cannot grasp it; it is the sound of awareness. Free from grasping objects and hope and fear, it is one's own face. Non-conceptual, non-dual, the engagement of grasping and being grasped is liberated. Not mistaken in the mind, it is the state of suchness. Habitual tendencies do not enter the womb; it is the naked face. The mind does not scatter to objects, and objects do not linger. With the destruction of deliberate grasping, there is no pride of manifestation. It cannot be changed by good or bad antidotes. The ground is perfected, the path is perfected, and the fruit is spontaneously perfected. The primordial is perfected, and letting go does not involve faults or merits. Not diminished, not degraded, vast, and the measure is high. Without attachment to purity, both samsara and nirvana Are liberated from purity and impurity, awareness and non-awareness. Everything is Samantabhadra, without good or bad. In the single, unborn, primordial ground, let it be. Enlightened before all Buddhas, the primordial is not separate. For all sentient beings, there is no kalpa to be abandoned. It is gathered by emptiness, signlessness, and wishlessness. Moreover, in great depth and clarity, the nature is superior. In the sudden, childish ignorance of the great realm, It is not transformed into the alaya, and faults do not enter the nature. Like a dream, in the co-emergent of delusion, The five winds that are conceptualized, immediately. From the beginning, there has been no mistake in the ground, alala. (Tibetan: ཨ་ལ་ལ།, Sanskrit Devanagari: अलल, Sanskrit Romanization: alala, meaninglessness). Obscuring the essence with skill, in the absence of an object, Just realizing it is said to be the key point of the path. Although the minds of the Buddhas have been destroyed, Like a river in this great ocean of wisdom. The nature free from duality is not a fabricated dharma. There is no need to explain with words; with the power of empowerment, it is completely poured out. Even if one is not endowed, one cannot excuse oneself with that. Discriminating thoughts
Chinese
超越了积聚生起的处所，念诵、圆满次第耗尽的无所作为，誓言守护与不守护，广大唯一中成就。自性十事对它又能做什么呢？遮蔽的云彩有黑白之分吗？无可比拟之物，譬喻会转移吗？如实安住，不离因果二者。当所有依赖观察的处所都不存在时，认为有依赖的基础，那是徒劳的邪念。以有为法来成就，无为法不会成就。想在虚空中搭梯子，不是很愚蠢吗？闻思二者对它不起作用。如实安住的真谛，自性流露，从经验的孔穴中涌出。法性虚空中，显现二智之日。不放下执着，搅动浑浊，又怎能显现河水的清澈呢？无始无终，是广大的智慧。能被衡量的事物，又怎能用心识去衡量呢？觉性从一开始就没有变成其他，所以永远没有分离。即使没有我和我所的执着，也以信解之词来表达。心和心所，连同烦恼，全部都显现为菩提的嬉戏。本体不动摇，不变异，如金刚般坚固。就像水蒸气来自大海一样。虽然本来不动摇，像山一样稳固，但无有偏颇的慈悲，没有清净的证悟。如意树、如意宝瓶一样，十二行谊在他人面前永不间断。自性本净，如虚空般清净，在如突如其来的云朵般，不清净的迷乱之门中，众生的分别念痛苦。然而，也未曾舍弃清净的法界。自性光明显现，在意义的法界中回旋，随所化众生的根器，宣说各种教法。这究竟意义的极细微之处，与根器、能力、思想相符，所以不说而说。无所指、无形、无目标、无象征，无分别、无言说、无生、无灭。无处所、无来去、无取舍。不确定是不同还是相同，宗派是，无所求、无修持，自性清净，无所作为、无成就，广大无边。不是断灭的虚无，不是顽空，不是一个方面。不是不记别，也不是在阐述。执着于这是或不是，名称和事物，永恒的。
English
Transcending the realm of accumulated arising, the non-elaboration where recitation and completion stages are exhausted, vows kept or not kept, accomplished in vast oneness. What can the ten qualities of self-nature do to it? Do obscuring clouds have black and white distinctions? Can comparisons shift for that which is incomparable? Abiding as it is, not apart from the two, cause and effect. When all objects of dependent examination are absent, the mind busies itself with the deluded thought that there is a basis for dependence. By accomplishing the conditioned, the unconditioned is not accomplished. Is one not foolish to want to erect a ladder in the sky? Hearing and thinking have no power over it. The truth of equipoise, just as it is, naturally arises, bursting forth from the hole of experience. In the sky of dharmata, the sun of the two knowledges dawns. From stirring up the turbidity of grasping and striving, how can the clarity of the river be revealed? Without beginning or end, it is great primordial wisdom. How can that which is to be measured be measured by the mind? Since awareness has never gone elsewhere from the beginning, there is never any separation. Even without the grasping of "I" and "mine," it is expressed in words of faith. Mind and mental events, together with afflictions, all arise as the play of enlightenment. The essence is unwavering, unchanging, like a great vajra. Just as vapor rises from the great ocean. Although unmoving from the beginning, stable like a mountain, impartial compassion, without pure realization. Like a wish-fulfilling tree, a good vase of desires, the twelve deeds never cease before others. The nature itself is free from elaboration, pure like space, in the door of impure delusion, like sudden clouds, the suffering of sentient beings' conceptual thoughts. Yet, there is no abandonment of the pure realm. The natural radiance manifests, swirling in the realm of meaning, according to the capacity of those to be tamed, various teachings are spoken. Each subtle point of this ultimate meaning, in accordance with the disposition, capacity, and thought, is spoken and unspoken. Without indication, without form, without object, without symbol, without thought, without expression, without birth, without cessation. Without place, without coming and going, without acceptance or rejection. Doctrines that are not definite as different or the same, without seeking, without meditation, that which is naturally pure, without action, without accomplishment, vast and unelaborated. Not nihilistic annihilation, not a blank void, not one-sided. Not unstated, nor is it stated. Cease clinging to this or that, to names and things, not permanent.