Tibetan
གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ༔ སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཆེན་པོ༔ ཆོས་ཟད་མིང་མེད་ཆེན་པོ༔ དགེ་སྡིག་སྐྱོན་ཡོན་ལས་འདས་པ༔ ཐོག་མའི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པར་ངོས་འཛིན་གྱི༔ སྟོང་ཆད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་༔ གཞན་དང་ངོ་སྤྲད་ཚུལ་མི་འདྲའོ༔ དབུ་མ་ལ་སོགས་ནས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པ་ཞིག་ལ་དམིགས་རྩེ་གཏད་ནས་སྐྱེ་འགགས་མེད་པ་སོགས་སུ་འཇལ་ལ༔ སེམས་ཀློང་ཕལ་ལས་སྣང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཕྱམ་གཅིག་ཡོད་མ་མྱོང་མེད་མ་མྱོང་ལ་སོགས་པར་འཇལ་བས༔ སྤྱི་འབྱམས་གཤིས་ཤོར་གྱི་སྐྱོན་དང་གོལ་ས་ཆེའོ༔ འདི་ལ་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་ཡོད་ལ༔ ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་རྗེན་ལ་བུད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཉག་གཅིག་དུ་ཁ་འདུམ་སྟེ་སོགས་གསུངས་པ་དང་༔ མུ་ཏིག་ཕྲེང་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས༔ ཁྱབ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་རིགས་གཉིས་སུ་བཞག་སྟེ་ངལ་བསོ་ལས་རྒྱས་འགྱུར་སྨིན་འབྲས་ལས་གཞན་བྲལ་འབྲས་སུ་གསུངས་པ་དང་༔ སངས་རྒྱས་དང་གྲུབ་ཐོབ་དགོངས་པའི་ཆུ་བོ་ཡེ་ཤེས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་གནད་ལས་གཏེར་བདག་ཡབ་སྲས་ཀྱང་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་དེ་དང་གཞན་ཡང་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱོས་ཤིག་གོ༔ ལར་དགོངས་མཐུན་གྱི་བཤད་གཞི་ཙམ་བཞག་ནས་དགག་དང་སྟོང་གཉིས་ལ་ཁྱད་མེད་དུ་བཞག་ཀྱང་མི་རུང་བ་ཆེར་མེད་དེ༔ ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག་སྣང་སྟོང་གི་ལྡོག་ཆ༔ རྣམ་པར་དག་པ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་སྔགས་ཀྱི་ལྷག་པའི་ཆོས་སྐུར་བཤད་པའི་གཞི་རྒྱུད་ལ༔ འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའང་དོན་གྱི་ངོས་ནས་དཔྱོད་བྱེད་མཐར་ཐུག་ཇི་ལྟར་དང་༔ ཐ་སྙད་རྣམ་དག་གི་ངོས་ནས་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མཐར་ཐུག་ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ༔ ཇི་ལྟའི་གཟིགས་ངོའམ་མཉམ་བཞག་གི་ཐད་ནས་རང་གཞན་ཀུན་གྱིས་སྟོང་བས་མེད་དགག་དང་༔ གཞན་པོ་དེའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དག་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་ལས་འཁོར་བའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཀྱི་སྟོང་བས་གཞན་སྟོང་ཙམ༔ ཟུང་འཇུག་གི་ཆ་ནས་བློས་མེད་པར་བཞག་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པས་སྤྲོས་མཚན་གང་ཡང་མ་ཡིན་པས་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ལ་མ་ཡིན་དགག་གི་བརྡའ་སྦྱར་བ་མ་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་ཆད་པ་དང་༔ དཀོར་བདུན་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ལྡོག་ལས་མེད་དགག་སུ་ཤེས་ན་འགལ་བ་མེད་པའི་སྟེང་འབྲེལ་བ་ངོ་མཚར་འདྲེན་ཀྱང་༔ སྒྲ་ཙམ་ལ་རྟོན་པ་ནི་རང་མཚངས་ཐེར་ལ་འབུད་པའི་རྒྱུར་ངེས་སོ༔ སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མིན་པས་མ་ཡིན་
Chinese
远离三处，不可言说、不可思议的伟大，法尽名灭的伟大，超越善恶功过的，最初本净的伟大等等来认知。 并非象征性地等同于空虚的天空，与其他（宗派）的介绍方式也不同。从（中观）等宗派以对任何事物都不存在的法性，遍及一切法的共性，专注于此，并将其理解为无生无灭等等。 如果从普通的心性角度，将一切显现和觉知都一概而论，理解为从未存在过，也从未不存在过等等，就会产生普遍混淆、失去本性的过失，并且会犯很大的错误。对此，可以用任何方法来象征，其本体是赤裸裸的、完全通透的，在无戏论的唯一性中达成一致等等，如是说。 《大宝鬘经》中说：“分为两种遍及”，分为两种类别，从休息中增长，成熟之果与他者分离，被称为离系果。 从诸佛和成就者意趣之河流在智慧中成为一体的关键点来看，掘藏师父子也被认为是“非遮遣空性”的意义，并且还要认识到其他（类似的观点）。 总的来说，即使仅仅建立一个观点一致的讨论基础，并将遮遣和空性二者视为没有差别，也没有太大的问题。因为所知被二谛所涵盖，即显空的反面；完全清净的法界和智慧的安住方式，在密宗中被说成是增上的法身之基础续部中，作为衡量标准的量，从意义的角度来看，究竟的衡量方式是如何的？从清净名言的角度来看，究竟的衡量方式又是多少的智慧？从如是观看的角度或等持的角度来看，自他一切皆空，因此是“无遮遣”；并且在获得彼者之境后，从涅槃的清净显现显现为身和智慧，以及轮回的蕴、界、处等的空性来看，仅仅是“他空”；从双运的角度来看，超越了无分别的设定，因此没有任何戏论和相状，因此将“非异名之胜义”与“非遮遣”的术语联系起来，与不净的世俗完全断绝；如果明白七宝也是从无自性的反面来看的“无遮遣”，那么即使引出没有矛盾之上的奇妙关联，仅仅依赖于词句，也注定会导致暴露自己的缺陷。因为没有任何戏论，所以不是“非……”。
English
It is recognized as being free from the three abodes, the great inexpressible and inconceivable, the great Dharma-exhausted and nameless, transcending virtue, vice, fault, and merit, the great primordial purity, and so on. It is not symbolized as being like the empty sky, and its way of introducing it is different from others. From the Madhyamaka and other schools, one focuses on the Dharma-nature, which is the absence of anything and pervades all Dharmas in general, and understands it as being without arising or ceasing, and so on. If, from the ordinary perspective of mind, all appearances and awareness are lumped together and understood as never having existed or never not having existed, and so on, it leads to the fault of universal confusion and loss of essence, and a great error is committed. This can be symbolized by any means, and its essence is nakedly and completely transparent, agreeing in the non-elaborate uniqueness, and so on, as it is said. In the Tantra of the Great Pearl Rosary, it is said, "Divided into two pervasions," dividing it into two categories, growing from rest, the ripening fruit is separated from others, and it is called the fruit of detachment. From the key point that the river of the Buddhas' and Siddhas' intentions becomes one taste in wisdom, the Treasure Lord Father and Son are also considered to be the meaning of "non-affirming emptiness," and one should also recognize other (similar views). In general, even if one merely establishes a basis for discussion with a consistent view and regards negation and emptiness as indistinguishable, there is not much wrong with it. Because the knowable is encompassed by the two truths, which are the opposite of appearance and emptiness; the way of abiding of the completely pure realm of reality and wisdom, in the basic continuum taught as the surpassing Dharmakaya of mantra, what is the ultimate measure of judgment from the perspective of meaning? From the perspective of pure conventional truth, how much wisdom is the ultimate measure of judgment? From the perspective of such a view or samadhi, since self and others are all empty, it is "non-affirming"; and after attaining the state of that other, from the pure appearance of nirvana arising as body and wisdom, and from the emptiness of the aggregates, elements, and sources of samsara, it is merely "other-emptiness"; from the aspect of union, since it transcends even the non-conceptual establishment, it is without any elaboration or characteristics, therefore, the term "non-categorical ultimate truth" is associated with the term "non-affirming," which is completely severed from impure conventional truth; if one understands that the seven treasures are also "non-affirming" from the opposite of selflessness, then even if one draws out a wonderful connection above the absence of contradiction, relying solely on words is sure to lead to exposing one's own flaws. Because it is without any elaboration, it is not "non-...".
Tibetan
དགག་དང་༔ གང་ཡང་མེད་པས་མེད་དགག་ཟེར་བ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་པས་ཀྱང་འཇའ་དཔལ་བརྩད་ནས་སྤྲང་དབྱུག་བཅག་ཟེར་བ་འདྲའོ༔ དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ནས་བཤད་དེ་གཞན་དེའི་ནང་བསྡུད་པའི་པཎྜི་ཏའི་འགྲེལ་ཕྱོགས་སོགས་མ་ཤེས་ཤིང་གདོང་གཏད་ཀྱིས་ཚིག་ལ་སྤར་ཟིན་བྱས་ན་མི་བཟང་ངོ་༔ གཡག་ན་རེ་ང་ལ་ར་ཡོད་པས་མི་ལའང་ཡོད་དགོས་ཟེར་བ་དང་འདྲའོ༔ འོན་ཀྱང་མ་ཡིན་དགག་གི་ཤུལ་དུ་ཆོས་གཞན་འཕེན་སྙམ་ཀྱང་མི་འཕེན་ཀྱང་ཆོག་སྟེ༔ དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་པ་དང་༔ མེད་དགག་གི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ལོ༔ ཞེས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཅིང་༔ འཕེན་ན་སྤྲོས་བྲལ་ཞིག་ཀྱང་ཨེ་འཕེན་བརྗོད་༼ དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་དག་གིས་དཔྱད་ན་རྣམ་སྤྱིའི་སྤྲོས་བྲལ་གོ་བ་དེའང་ཚིག་གི་འཕེན་ཤུགས་ཀྱི་ཡིན་པ་དང་། གཞན་དུ་གཏན་ཚིག་ལ་དགོས་འབྲས་མེད་པའི་གླ་བརྡོལ་འདྲ་ཟེར་མི་སྤོབས་པས་སོ། མཆན། ༽དཀའོ༔ འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕེན་པས་མ་ཟད་ཟག་མེད་ཆོས་ཁམས་རྫོགས་པའི་ལྡོག་སོ་སོ་བཤད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་དགགས་སུ་བཤད་པའོ༔ ལྔ་པ་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི༔ འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་འཆའ་བའི་ཉེས་པས་རང་ཆས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མི་གྲོལ་བ་དང་༔ ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་མ་འབྲེལ་པ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བས་འཇིག་པའི་འདུས་བྱས་རྐྱེན་ཁ་ན་ཡོད་པར་བལྟ་བས་རང་གི་རྒྱུད་དང་བླ་མ་ཕ་ཆོས་ལ་ལོག་པར་བལྟ་བས་ཐར་མེད་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུང་བ་དག་གོ༔ དྲུག་པ་ཕན་ཡོན་ནི༔ གསངས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་པས༔ བསྒོམ་པའི་འཇུག་ངོགས་ཤེས༔ སྒྲུབ་གཞི་རང་ལ་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་བདེ་བླག་གིས་ཐོབ༔ འཇུག་པ་དོན་མཐུན་གྱི་ཚིག་གི་སྲ་མི་ཡས༔ སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱི་ཕྱག་གིས་ཕུལ༔ ཐུན་མོང་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་ཤེས་པས་སེམས་ཞུམ་དང་སེམས་ཅན་དམན་བརྙས་སོགས་མི་འབྱུང་བ་དང་༔ སྣང་གྲགས་རིག་པ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་དུ་འབྱམས་ཀླས་པས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ འདི་ལྟར་བརྩམས་པ་འདིའི་ཀྱང་ཕ་ཆོས་ལ་སྨྲེ་ངན་གླེང་བ་ཁེག༔ བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ལ་ལོག་པར་བལྟ་བ་ཁེག་པ་སོགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལོན༔ བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚན་ཁ་མི་ཉམས་པས་མྱུར་དུ་མཆོག་ཐུན་དངོས་གྲུབ་མཐའ་དག་ཐོབ་པའོ༔ དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་སྙིང་པོའི་དོན༔ ཁོང་སྙིང་བསྡེ
Chinese
遮破和，因为什么也没有，所以仅仅说无遮破并没有差别，也像是争论彩虹的庄严而折断乞丐的棍子一样。像这样，如果不知道从佛陀教言的各个方面进行讲述，并将其他内容归纳其中的班智达的注释方式等，并且面对面地抓住文字，那就不好了。牦牛说，因为我有角，所以人也必须有角，这和这个一样。然而，即使想在非是遮破之后投射其他法，不投射也可以，因为中观的见解不是任何戏论的相状。以及，无遮破的中观见解是离戏的，这两者之间没有差别，如果投射，又怎么能投射一个离戏的东西呢？（如果用中观的理证来分析，那么普遍的离戏理解也是词语的投射力量。否则，就不敢说理证是没有必要结果的白费力气。注释。）很难说啊！然而，这里是为了讲述伟大的自性菩提心，不仅投射了无漏法界圆满的还灭，所以才说是非是遮破。第五，不领悟此理的过患是：获得果位佛陀的果位，因为执着于依赖因的过失，所以不能从自性任运成就中解脱，并且见修行三者没有关联，果是从因产生的，所以认为是有坏灭的、有为法的、依赖于缘分的，因此对自己的传承和上师法父产生邪见，被无解脱的痛苦所折磨。第六，利益是：如实领悟密咒的见解，就知道修行的入门，因为修行的基础在自己身上，所以能轻易获得果位，进入与意义相符的词语的坚实不移，发出狮子的吼声，城市内外都献上礼拜，共同的是，因为知道一切众生都有心髓，所以不会产生灰心和轻视众生等，并且显现、声音、觉性都与本尊、咒语、法性融为一体，因此有无需努力就能解脱的必要。像这样写作的这个，也避免了对法父的抱怨，避免了对上师传承的邪见等，并且领会了续部的密意，因为加持的力量没有衰退，所以迅速获得共同和殊胜的一切成就。如是，续部、教言、窍诀心髓的意义，归纳于心髓之中。
English
Negation and, because there is nothing, merely saying non-affirming negation is no different, it is also like arguing about the splendor of a rainbow and breaking a beggar's stick. Like this, if one does not know how to explain from each aspect of the Buddha's teachings and summarize other contents within them, such as the commentary methods of the panditas, and if one grasps the words face to face, that is not good. The yak says, because I have horns, humans must also have horns, it is like that. However, even if one intends to project another dharma after non-affirming negation, it is okay not to project, because the view of Madhyamaka is not any characteristic of elaboration. And, the view of Madhyamaka of non-affirming negation is free from elaboration, there is no difference between these two, if one projects, how can one project something free from elaboration? (If one analyzes with the reasoning of Madhyamaka, then the general understanding of freedom from elaboration is also the projecting power of words. Otherwise, one would not dare to say that reasoning is a useless effort without necessary results. Note.) It is difficult to say! However, here it is said as non-affirming negation in order to explain separately the great self-nature Bodhicitta, not only projecting the stainless Dharmadhatu's complete cessation. Fifth, the fault of not realizing this is: obtaining the fruit of Buddhahood, because of the fault of clinging to dependence on causes, one cannot be liberated from self-nature spontaneous accomplishment, and the three, view, meditation, and conduct, are not related, the fruit arises from causes, so one thinks that it is impermanent, conditioned, dependent on conditions, therefore one has wrong views about one's own lineage and the guru father dharma, and is tormented by suffering without liberation. Sixth, the benefit is: by truly realizing the view of secret mantra, one knows the entrance to meditation, because the basis of practice is within oneself, one can easily obtain the fruit, entering the unwavering solidity of words that match the meaning, proclaiming the lion's roar, the city inside and outside offer prostrations, in common, because one knows that all sentient beings have essence, discouragement and contempt for sentient beings etc. will not arise, and appearance, sound, and awareness are all integrated with the deity, mantra, and dharmata, therefore there is the necessity of liberation without effort. This writing like this also avoids complaining about the father dharma, avoids wrong views about the guru lineage etc., and understands the intent of the tantra, because the power of blessing does not diminish, one quickly obtains all common and supreme siddhis. Thus, the meaning of the heart essence of tantra, agama, and upadesha, is summarized in the heart essence.