Tibetan
ར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་རྣམ་གྲངས་དེས་ཀྱང་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ངས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་འགེད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་འགེད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །གང་ཁམ་ཕྱི་མའི་ཁམ་ཕྱི་མ་གཅིག་པོ་དེ་ཡང་གཞན་དག་ལ་མ་བྱིན་མ་བགོས་པར་བདག་གི་བར་མི་བྱའོ། །སེར་སྣའི་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཏེ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ངས་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་དག་གི་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་འགེད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཅན་དག་གང་ཁམ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཁམ་གཅིག་པོ་དེ་ཡང་གཞན་དག་ལ་མ་བྱིན་མ་བགོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །སེར་སྣའི་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྐྱེས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཏེ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །སྔོན་གྱི་དགེ་དང་མི་དགེ་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ། །མཁས་པ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ཆུད་ནི་མི་ཟ་སྟེ། །འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཆུད་མི་ཟ། །བྱས་པ་གཟོ་ལ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་དགེ་སློང་དེ་དག་དང་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །གསེར་མདོག་གི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།། །། གསེར་མདོག་གི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ།
Chinese
应如是行。诸比丘，亦应如是了知，如我了知布施之果报与布施所感之异熟。众生亦应了知布施之果报与布施所感之异熟。任何最后一口的食物，也不应不给予他人而自己享用。不应让悭吝之心的垢染生起并缠绕。如我所知，众生不了知布施与布施所感之异熟。因此，众生对于任何最后一口的食物，也不应不给予他人而自己食用。不应让悭吝之心的垢染生起并缠绕。 往昔所作善与不善，不会徒劳无果。 依止智者，亦不会徒劳无果。 圣者所说之善语，不会徒劳无果。 知恩报恩，所作之事也不会徒劳无果。 世尊如是宣说，彼等菩萨与彼等比丘，以及天、人、阿修罗、乾闼婆等世间皆大欢喜，对世尊所说表示赞叹。《金色之过去行》终。
English
It should be done accordingly. Monks, it should also be understood in this way, just as I know the fruit of giving and the ripening of giving. Sentient beings should also know the fruit of giving and the ripening of giving. Any last mouthful of food should not be eaten by oneself without giving it to others. One should not allow the defilement of a miserly mind to arise and entangle. Just as I know, sentient beings do not know the fruit of giving and the ripening of giving. Therefore, sentient beings should not eat any last mouthful of food by themselves without giving it to others. One should not allow the defilement of a miserly mind to arise and entangle. Deeds of virtue and non-virtue done in the past will not be in vain. Relying on the wise will not be in vain. The good words spoken by the noble ones will not be in vain. Acts of gratitude and repaying kindness will not be in vain. The Blessed One spoke thus, and the bodhisattvas, the monks, and the world with gods, humans, asuras, and gandharvas rejoiced and praised what the Blessed One had said. The End of "The Golden-Colored Past Deeds."