Tibetan
སུམ་ཅུ་དགུ་པ། ཁྱིམ་བདག་དབྱུག་པ་ཅན་གྱི་ལེའུ། སུམ་ཅུ་དགུ་པ། ཁྱིམ་བདག་དབྱུག་པ་ཅན་གྱི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་ཕྱིན་ཏེ་ལོ་ཤུ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་དེ་རབ་ཏུ་མི་སྡུག་ཅིང་མིག་གཉིས་ཀྱང་མི་མཐོང་སྟེ། མི་མཐོང་བ་དེ་ལ་བུ་ཕོ་ནི་མེད་ཀྱི། བུ་མོ་བདུན་ཡོད་དེ་རབ་ཏུ་དབུལ་ཕོངས་སོ། །བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་བག་མར་བཏང་སྟེ། ཕྱིས་དམག་པ་དག་འདུས་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་ཡང་ཁྲོ་ཤིང་གཏུམ་མོ་ཞིག་སྟེ་བུ་མོ་དང་། དམག་པ་དག་འོང་བ་ལ་ཁྲོས་ནས། བུ་མོ་དག་ཀྱང་ཕྱིར་མ་ལ་གཤེའོ། །དེའི་ཚེ་ཞིང་དག་ཀྱང་བརྔ་རན་ནས། ཁྱིམ་ཚེས་ལ་བ་ལང་ཞིག་བརྙས་ཏེ། ཞིང་ཐོག་ཏུ་སོང་སོང་བ་ལས། ལེགས་པར་མ་བསྲུངས་པས་སྟོར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཕྱིན་ཏེ་ལོ་ཤུ་ཤས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་གིས་སྔོན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། ཁྱིམ་དུ་འོང་ན་ནི་ཆུང་མས་རྟག་ཏུ་སྤྱོ་ཞིང་བུ་མོ་བདུན་དང་དམག་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུག་ཏུ་མི་སྟེར། ད་ཁྱིམ་ཚེས་ཀྱི་བ་ལང་བརྙས་ན་ནི་སྟོར་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་གིས་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་ན། ཅི་ལྟར་བྱ་སྙམ་མྱ་ངན་གྱིས་ཡི་མུག་སྟེ། འདུག་འདུག་པ་ལས་རྒྱང་མ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤིང་དྲུང་ན་དབང་པོ་ཀུན་ཞི་ཞིང་བདེ་བར་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དེས་འཁར་བ་ལ་རྐོམ་ཚུགས་བཅས་ཏེ་རྒྱང་ཚད་ཀྱི་བར་དུ་བརྟགས་ནས་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་་ཏ་མ་ནི་རབ་ཏུ་བདེ་བ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་ནི་ཆུང་མས་སྤྱོ་བ་ཡང་མེད། བུ་མོ་ངན་པ་དང་དམག་པས་གཙེ་བ་ཡང་མེད། ཞིང་བརྔ་རན་ཏེ། གླང་བརྙས་ཀྱང་མི་དགོས་ཏེ། མྱ་ངན་མེད་དོ་སྙམ་བསམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བསམས་པ་བཞིན་ཏེ། ང་ལ་ཡང་དག་པར་ཉེས་པའི་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད། ཆུང་མ་ངན་པ་ཡང་མེད་ན། གཤེ་ཞིང་སྤྱོ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བུ་མོ་བདུན་གྱིས་འཚེ་བ་ཡང་མེད། དམག་པ་ ཡང་མེད། ཞིང་བརྔ་རན་པ་ཡང་མེད། གླང་སྟོར་བའི་མྱ་ངན་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་དགའ་འམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ད་ལྟར་ཁྱིམ་ལ་དུར་ཙམ་དུ་འཛིན་ཏེ། ཆུང་མ་དང་བུ་མོ་ལ་དགྲ་ཙམ་དུ་སེམས་སོ། །བཅོ
Chinese
第三十九品，家主杖品。 第三十九品，家主杖品。 如是我闻，一时，薄伽梵在舍卫城，胜子园给孤独的祇陀林中。那时，那个地方有一个名叫ཕྱིན་ཏེ་ལོ་ཤུ་ཤ་的婆罗门。那个婆罗门的妻子非常丑陋，双眼也看不见。虽然看不见，但没有儿子，有七个女儿，而且非常贫穷。婆罗门的那些女儿也各自出嫁了。后来士兵们聚集在一起，婆罗门的妻子又是一个凶狠的妇人，对女儿和士兵们的到来感到愤怒。女儿们也回到了母亲身边。那时，田地也到了收割的时候。他向邻居借了一头牛，去田里耕作。因为没有好好照看，所以牛走失了。那时，ཕྱིན་ཏེ་ལོ་ཤུ་ཤ་心想：我以前做了什么错事呢？如果回家，妻子总是责骂，七个女儿和士兵们也不让我安宁。现在借了邻居的牛，却走失了。如果我找不到它，该怎么办呢？他因忧愁而沮丧。他坐着坐着，从远处看见如来在一棵树下，诸根寂静，安乐地坐着。那个婆罗门拄着拐杖，测量了远处的距离，又心想：沙门真是令人感到非常安乐啊！他没有妻子的责骂，没有恶劣的女儿和士兵的骚扰，田地也到了收割的时候，也不需要借牛，没有忧愁啊！薄伽梵以他的智慧知道了他的想法，说道：正如你所想的那样，我也没有任何过失的缺点。既然没有恶劣的妻子，更不用说责骂了。也没有七个女儿的伤害，没有士兵，田地也没有到收割的时候，也没有丢失牛的忧愁啊！你喜欢出家吗？当他说完时，婆罗门对薄伽梵说：我现在把家看作坟墓，把妻子和女儿看作敌人啊！薄伽
English
Chapter Thirty-Nine: The Chapter on the Householder with a Staff Chapter Thirty-Nine: The Chapter on the Householder with a Staff Thus have I heard. Once, the Blessed One was dwelling at Shravasti, in the Jeta Grove, the Garden of Anathapindika. At that time, in that country, there was a Brahmin named Phyin te lo shu sha. That Brahmin's wife was extremely ugly and could not see with either eye. Although she was blind, she had no sons, but seven daughters, and was extremely poor. The Brahmin's daughters were also married off separately. Later, soldiers gathered together, and the Brahmin's wife was also a fierce and cruel woman, angry at the arrival of her daughters and the soldiers. The daughters also returned to their mother. At that time, the fields were also ready for harvest. He borrowed an ox from a neighbor and went to the field to plow. Because he did not take good care of it, it was lost. At that time, Phyin te lo shu sha thought to himself: What wrong have I done in the past? If I go home, my wife always scolds me, and my seven daughters and the soldiers do not let me be at peace. Now, having borrowed the neighbor's ox, it has been lost. If I cannot find it, what should I do? He was dejected with sorrow. As he sat, he saw from afar the Thus-Gone One sitting peacefully under a tree, his senses all calmed. The Brahmin, leaning on his staff, measured the distance and thought to himself: The Shramana is truly a source of great happiness! He has no wife to scold him, no wicked daughters and soldiers to harass him, the fields are ready for harvest, he does not need to borrow an ox, and he has no sorrow! The Blessed One, knowing his thoughts with his wisdom, said: Just as you think, I also have no faults or shortcomings. Since I have no wicked wife, what need is there to speak of scolding? There is also no harm from seven daughters, no soldiers, the fields are not ready for harvest, and there is no sorrow for the loss of an ox! Do you wish to renounce the world? When he had spoken, the Brahmin said to the Blessed One: I now regard my home as a tomb, and I think of my wife and daughters as enemies! The Blessed