Tibetan
་ཇི་སྐད་དུ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཉིད་ལ་བརྟེན། ཆོག་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན། འདིས་ཆོག་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ནི་མ་ཆགས་པས་རྗེས་སུ་གནང་བ་འཚམ་པར་བསྟེན་པས་འདོད་པའི་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པའི་སླུ་བ་སེལ་ལ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པར་འཚམ་པར་བསྟེན་པས་བདག་ཉིད་དུབ་པའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པའི་སླུ་བ་སེལ་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྦྱངས་པའི་ཆོས་ནི་གཉིས་ཏེ། མ་ཆགས་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཉིད་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ཉིད་ནི་མ་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ཉིད་དང་། འདིས་ཆོག་པ་ཉིད་ནི་གཏི་མུག་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་ཆགས་པས་ནི་སྤང་བའི་གཞི་བཅུ་གསུམ་ལ་ཆགས་པ་སེལ་ལ། གཏི་མུག་མེད་པས་ནི་གཞི་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཉེས་དམིགས་མི་ཤེས་པ་སེལ་ཏོ། །ཡང་ཅི་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟེན་པར་དགའ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང་། གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟེན་པར་དགའི། ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང་། གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟེན་གྱི། ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པའི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟེན་པ་ནི། བསྒྲུབ་དཀའ་བ་ཡིན་པས་འདོད་ཆགས་ སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་དཀའ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་གནོན་པར་འགྱུར་ལ། གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་ཡང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟེན་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་བག་ཡོད་ན་གཏི་མུག་རྣམ་པར་གནོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང་། གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟེན་པར་དགའོ། །ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབ་དཀའ་ན་མཁྲིས་པའི་ནད་ལ་དྲོད་བག་བྱིན་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟེན་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པ་ནི་དགོན་པ་པ་ཉིད་དང་། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་ལ་དགའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགོན་པ་དང་། ཤིང་དྲུང་ན་གནས་ན་དེ་དག་ཏུ་མི་འདོད་པས་གཙེ་བའི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྦྱངས་པའི་ཡན་ལག་ནི་དུས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་དུ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱངས་པའི་ཡན་ལག་གསུམ་པོ་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་ནི་ཟླ་བ་བརྒྱད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་སྟེ། དབྱར་ནི་གཡོགས་པར་གནས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ངོ་། །ཅི་སྦྱངས་པ་དེ་ཉིད་སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་ཡང་དེ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱངས་པ་ཡིན་ལ་སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། སྦྱངས་པ་མ་ཡིན་ལ་སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། སྦྱངས་པ་ཡིན་ལ་སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། སྦྱངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་སྦྱངས་པ་ཡང་ཡིན། སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་ཡང་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱངས་པ་མ་ཡིན་ལ་སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །སྦྱངས་པ་ཡིན་ལ་སྦྱངས་པ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་པའམ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་སྨྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་སློབ་པའམ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཅི་ཡིན། མནོག་ནི་ཅི་ཡིན། ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཉིད་དོ། །མནོག་ནི་ཆོག་ཤེས་པའོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་མཚན་ཉིད་ནི་མ་འབགས་པའོ། །མནོག་ནི་ཉེས་དམིགས་མེད་པའོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བའོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཐོག་མ་ནི་གང་ཡིན། བར་མ་ནི་གང་ཡིན། ཐ་མ་ནི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཐོག་མ་ནི་ཡང་དག་པར་ལེན་པའོ། །བར་མ་ནི་སྟེན་པའོ། །ཐ་མ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཀུན་ནས་བཏུས་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ།། །། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་མདོ།
Chinese
如是说，何为头陀行者？乃依于少欲，依于知足，依于杜多功德，依于寂静处，依于随顺而成为头陀行者。如是说。另一方面，以不执著而随顺许可，断除贪欲之乞食的迷惑；以清净之功德无痴，随顺杜多功德，断除自身疲惫之迷惑。是故，清净之法有二：不执著和无痴。其中，少欲、知足、寂静处是不执著。杜多功德和随顺是无痴。其中，不执著能消除对十三种应断之事的执著，无痴能消除对这些事不识过患。又，何种行为之人乐于修持清净之功德？贪欲行者和愚痴行者乐于修持清净之功德，嗔恨行者则不然。为何贪欲行者和愚痴行者修持清净之功德，而嗔恨行者则不然？修持清净之功德是难以成就的，因此贪欲行者依靠难以成就之行，能调伏贪欲。愚痴行者亦然，修持清净之功德，如精进受持杜多功德，能恒常谨慎，若谨慎则能调伏愚痴。是故，贪欲行者和愚痴行者乐于修持清净之功德。嗔恨行者若修持难以成就之行，则如胆病患者服用热药，反而会生起嗔恨。因此，嗔恨行者难以修持清净之功德。另一些人说，嗔恨行者乐于住在寂静处和树下。为何如此？因为住在寂静处和树下，不会因不悦意之事而生恼，故无恼害之过患。清净支分是时之究竟是
English
It is said, what is a Dhuta practitioner? It is based on having few desires, based on contentment, based on the qualities of Dhuta, based on solitary places, and based on compliance that one becomes a Dhuta practitioner. Thus it is said. On the other hand, by not being attached and following the permission appropriately, one eliminates the delusion of striving after the alms of desire; by the virtue of purity, being without ignorance, following the qualities of Dhuta appropriately, one eliminates the delusion of striving after one's own exhaustion. Therefore, the Dharma of purity is twofold: non-attachment and non-ignorance. Among these, having few desires, contentment, and solitary places are non-attachment. The qualities of Dhuta and compliance are non-ignorance. Among these, non-attachment eliminates attachment to the thirteen things to be abandoned, and non-ignorance eliminates not knowing the faults of those things themselves. Furthermore, what kind of practitioners are happy to cultivate the qualities of purity? Practitioners of desire and practitioners of delusion are happy to cultivate the qualities of purity, but practitioners of hatred are not. Why do practitioners of desire and practitioners of delusion cultivate the qualities of purity, but not practitioners of hatred? Cultivating the qualities of purity is difficult to accomplish, therefore practitioners of desire, relying on difficult practices, will be able to subdue desire. Practitioners of delusion are the same; cultivating the qualities of purity, such as diligently upholding the qualities of Dhuta, will lead to constant mindfulness, and if one is mindful, one will be able to subdue delusion. Therefore, practitioners of desire and practitioners of delusion are happy to cultivate the qualities of purity. If practitioners of hatred cultivate difficult practices, it is like giving warm medicine to a patient with bile disease, which will cause hatred to arise again. Therefore, it is difficult for practitioners of hatred to cultivate the qualities of purity. Others say that practitioners of hatred are happy to live in solitary places and under trees. Why is that? Because living in solitary places and under trees, there is no fault of harm because there is no annoyance from unwanted things. The ultimate branch of purity is the end of time is
Chinese
所谓“邬”，是指三种苦行，即住在树下、无遮蔽处和墓地，要持续到八个月结束。世尊允许夏季住在有遮蔽的地方。什么是苦行，说苦行者也是那样吗？答：有的是苦行，也是说苦行者；有的是非苦行，却是说苦行者；有的是苦行，却不是说苦行者；有的是非苦行，也不是说苦行者。其中，什么是苦行，也是说苦行者呢？是指阿罗汉圆满具备了苦行的功德。什么是非苦行，却是说苦行者呢？是指阿罗汉不具备圆满的苦行功德。什么是苦行，却不是说苦行者呢？是指有学之人或凡夫俗子，具备了圆满的苦行功德。什么是非苦行，也不是说苦行者呢？ 是指有学之人或凡夫俗子，不具备圆满的苦行功德。苦行功德的特征是什么？殊胜是什么？安住是什么？苦行功德的特征是少欲。殊胜是知足。安住是减少所需之物。另一方面，特征是不染污。殊胜是没有过失。安住是不舍弃精进。苦行功德的开始是什么？中间是什么？结尾是什么？苦行功德的开始是如理取舍。中间是依止。结尾是极度欢喜。《解脱道》中开示苦行功德，总集第三品完毕。 《解脱道》中开示苦行功德之经。
English
That which is called 'U' refers to the three ascetic practices: dwelling at the foot of a tree, dwelling in an unroofed place, and dwelling in a cemetery. These should be practiced until the end of eight months. The Blessed One permitted dwelling in a sheltered place during the summer. Is that which is asceticism also that which speaks of asceticism? The answer is: there are those who are ascetic and also speak of asceticism; there are those who are not ascetic but speak of asceticism; there are those who are ascetic but do not speak of asceticism; and there are those who are neither ascetic nor speak of asceticism. Among these, what is it that is both ascetic and speaks of asceticism? It refers to an Arhat who is fully endowed with the qualities of asceticism. What is it that is not ascetic but speaks of asceticism? It refers to an Arhat who is not endowed with the complete qualities of asceticism. What is it that is ascetic but does not speak of asceticism? It refers to a learner or an ordinary person who is endowed with the complete qualities of asceticism. What is it that is neither ascetic nor speaks of the qualities of asceticism? It refers to a learner or an ordinary person who is not endowed with the complete qualities of asceticism. What is the characteristic of the qualities of asceticism? What is excellence? What is abiding? The characteristic of the qualities of asceticism is having few desires. Excellence is contentment. Abiding is reducing possessions. In another way, the characteristic is being unpolluted. Excellence is being without fault. Abiding is not abandoning diligence. What is the beginning of the qualities of asceticism? What is the middle? What is the end? The beginning of the qualities of asceticism is taking up correctly. The middle is relying on it. The end is great joy. The teaching on the qualities of asceticism from the Path of Liberation, the third compilation, is complete. The Sutra on the Teaching of the Qualities of Asceticism from the Path of Liberation.