Tibetan
་པ་འགག །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པས་མིང་དང་གཟུགས་འགག །མིང་དང་གཟུགས་འགགས་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགགས་པས་རེག་པ་འགག །རེག་པ་འགགས་པས་ཚོར་བ་འགག །ཚོར་བ་འགགས་པས་ཕྲེད་པ་འགག །ཕྲེད་པ་འགགས་པས་ལེན་པ་འགག །ལེན་པ་འགགས་པས་སྲིད་པ་འགག །སྲིད་པ་འགགས་པས་སྐྱེ་བ་འགག །སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་འགགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འགག་པ་དང་། ལམ་གྱི་རྒྱུན་འཆད་པ་དང་། མི་འབྱུང་བ་དང་། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་ཅིང་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ་འགག་པ་དང་། དེ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། དེ་བསིལ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་མ་གཏོགས་པར་སུ་ཞིག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ཀུན་སྤངས་པ། ཕྲེད་པ་ཟད་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་འདི་ནི་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་ལན་གཉིས་སུ་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གཟུགས་རྟག་པ་ཞིག་གམ། མི་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་སྙམ། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གང་མི་རྟག་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞིག་གམ། སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འོ་ན་གང་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ནི་བདག་གིའོ། །འདི་ནི་བདག་གོ །།འདི་ནི་བདག་གི་བདག་གོ་ཞེས་བདག་ཏུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དམ། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་མི་བགྱིད་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟག་པ་ཞིག་ག
Chinese
འགག །识灭故名色灭。名色灭故六处灭。六处灭故触灭。触灭故受灭。受灭故爱灭。爱灭故取灭。取灭故有灭。有灭故生灭。生灭故老 死，及忧悲，号泣，痛苦，不悦意，扰乱皆灭，如是则唯大苦蕴灭。比丘众，如是诸行是苦，涅槃是寂静，由因生起故苦生起，由因灭故苦灭，及道的相续断绝，不生起，无相续，且灭尽，苦的边际唯是如此。比丘众，于此，凡是苦的，彼灭，彼寂静，彼清凉，彼止息，除此之外，谁能完全从痛苦中解脱？比丘众，譬如说，舍弃一切蕴，爱尽，离贪，灭尽，此涅槃之位是寂静的。此后，薄伽梵又两次对摩揭陀国国王净解具形心说道：大王，您怎么想？色是常还是无常？国王回答说：尊者，彼是无常。薄伽梵说道：大王，凡是无常的，彼是痛苦吗？不是痛苦吗？国王回答说：尊者，彼是痛苦。薄伽梵说道：大王，那么，凡是无常的，是痛苦的，是变异之法，对于彼，具足听闻的圣声闻者会执取说：这是我的，我是这个，这是我的我吗？国王回答说：尊者，不会的。薄伽梵说道：大王，您怎么想？受，想，诸行，以及识是常吗？
English
ceases. With the cessation of consciousness, name and form cease. With the cessation of name and form, the six sense sources cease. With the cessation of the six sense sources, contact ceases. With the cessation of contact, feeling ceases. With the cessation of feeling, craving ceases. With the cessation of craving, grasping ceases. With the cessation of grasping, becoming ceases. With the cessation of becoming, birth ceases. With the cessation of birth, aging and death, as well as sorrow, lamentation, crying out in distress, suffering, displeasure, and turmoil all cease. Thus, this entire great mass of suffering ceases. Monks, thus all conditioned things are suffering, and nirvana is peace. From the arising of causes, suffering arises. From the cessation of causes, suffering ceases, and the continuity of the path is cut off, not arising, without connection, and ceasing completely. The end of suffering is just like that. Monks, in this, whoever is suffering, that ceases, that is pacified, that is cooled, that is extinguished. Who else is completely liberated from suffering? Monks, it is like this: abandoning all aggregates, craving is exhausted, free from attachment, cessation. This state of nirvana is peaceful. Then, the Blessed One spoke again twice to King Bimbisara of Magadha, who was skilled in crafts and had a formed heart: Great King, what do you think? Is form permanent or impermanent? The king replied: Venerable one, it is impermanent. The Blessed One said: Great King, whatever is impermanent, is that suffering? Or is it not suffering? The king replied: Venerable one, it is suffering. The Blessed One said: Great King, then, whatever is impermanent, is suffering, and is subject to change, would a noble disciple who has heard the teachings regard it as 'This is mine, this is I, this is my self'? The king replied: Venerable one, no. The Blessed One said: Great King, what do you think? Are feeling, perception, volitions, and consciousness permanent?
Tibetan
མ། མི་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་མམ། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གང་མི་རྟག་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞིག་གམ། སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འོ་ན་གང་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དག །འདི་ནི་བདག་གིའོ། །འདི་ནི་བདག་གོ །།འདི་ནི་བདག་གི་བདག་གོ་ཞེས་བདག་ཏུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དམ། རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་མི་བགྱིད་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་གཟུགས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ། ནང་གིའམ། ཕྱི་རོལ་གྱིའམ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ། བཟང་པོའམ། ངན་པའམ། གང་རྒྱང་རིང་བའམ། གང་ཐག་ཉེ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདི་ནི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་གི་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དག་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་འདས་པའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ། ནང་གིའམ། ཕྱི་རོལ་གྱིའམ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ། བཟང་པོའམ། ངན་པའམ། གང་རྒྱང་རིང་བའམ། གང་ཐག་ཉེ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདི་ནི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་གི་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་ཡང་སྐྱོ་བར་འགྱུར། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བས་བདག་ནི་སྐྱེ་བ་ཟད་དེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཏོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ། །སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་ པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་། ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ཆོས་མཐོང་ཞིང་ཆོས་ཐོབ་ལ། ཆོས་རྟོགས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་གཏིང་སླེབས་ཏེ། ནེམ་ནུར་ལས་རྒལ་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ལས་རྒལ་ཅིང་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་དང་། གཞན་གྱིས་བསྲེར་མི་ཟུག་པ་དང་། སྟོན་པའི་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ནི་མངོན་པར་ཞུགས་པ་ལགས་སོ། །བདག་ནི་མངོན་པར་ཞུགས་པ་ལགས་སོ། །བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་ལགས་ཀྱིས། བདག་དེང་སླན་ཆད་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ། སྐྱབས་སུ་མཆིས་པ། མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་པའི་དགེ་བསྙེན་ལགས་པར་གཟུང་དུ་གསོལ། བདག་གིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ན་བཟའ་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གྱི་གསོས་སྨན་ཡོ་བྱད་དག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་པར་ཅི་གནང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་ཕྱིར་སོང་ངོ་། །མདོ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་བསུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང་། པྲ་ཛྙ་ཝརྨ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །། མདོ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའི་བསུ་བ་ཞེས་བྱ་བ།
Chinese
“啊，您认为是不恒常的吗？”国王回答说：“是的，尊者，它是不恒常的。”世尊开示说：“大国王，凡是不恒常的，是痛苦的吗？”“不是痛苦的。”国王回答说：“是的，尊者，它是痛苦的。”世尊开示说：“大国王，那么，凡是不恒常的、痛苦的、具有变异之法者，有学识渊博的圣声闻弟子会认为：‘这是我的，这是我，这是我的我’而执著为我吗？”国王回答说：“尊者，不会的。”世尊开示说：“大国王，因此，无论过去、未来或现在，内在或外在，粗大或微细，美好或丑恶，遥远或邻近的一切色，都应以正确的智慧观照：‘这不是我的，这不是我，这不是我的我’。感受、认知、行蕴，以及无论过去、未来或现在，内在或外在，粗大或微细，美好或丑恶，遥远或邻近的一切识，都应以正确的智慧观照：‘这不是我的，这不是我，这不是我的我’。大国王，如此观照的学识渊博的圣声闻弟子，也会对色感到厌离，对感受、认知、行蕴以及识也感到厌离。感到厌离就会离欲，离欲就能解脱。解脱后，他会了知并证悟：‘我的轮回已尽，梵行已立，应作已作，不再有来生。’当宣说此法门时，摩揭陀国（Magadha，古印度十六大国之一，大致在今比哈尔邦南部）的国王善巧工匠形坚，八万天人，以及摩揭陀国的婆罗门和无数居士，都获得了法
English
"Ah, do you think it is impermanent?" The king replied, "Yes, venerable one, it is impermanent." The Blessed One declared, "Great King, is that which is impermanent suffering?" "It is not suffering." The king replied, "Yes, venerable one, it is suffering." The Blessed One declared, "Great King, then, would a noble disciple who is learned and endowed with hearing, regard that which is impermanent, suffering, and subject to change as 'This is mine, this is I, this is my self,' and cling to it as self?" The king replied, "No, venerable one." The Blessed One declared, "Great King, therefore, whatever form, whether past, future, or present, internal or external, gross or subtle, beautiful or ugly, far or near, all of them should be viewed with correct wisdom as 'This is not mine, this is not I, this is not my self.' Feelings, perceptions, volitional formations, and whatever consciousness, whether past, future, or present, internal or external, gross or subtle, beautiful or ugly, far or near, all of them should be viewed with correct wisdom as 'This is not mine, this is not I, this is not my self.' Great King, a noble disciple who is learned and endowed with hearing, who sees in this way, will also become weary of form, and will also become weary of feelings, perceptions, volitional formations, and consciousness. Being weary, he becomes dispassionate. Being dispassionate, he becomes liberated. With liberation, he knows and sees, 'Birth is exhausted, the holy life has been lived, what had to be done has been done, there is no more coming to this state of being.' When this discourse on the Dharma was being spoken, the king of the Magadha country (Magadha, one of the sixteen great kingdoms of ancient India, roughly in the southern part of present-day Bihar), Skilled Craftsman Firm Form, eighty thousand gods, and the Brahmins and countless householders of the Magadha country, all attained the Dharma.
Chinese
他们生起了无尘无垢的法眼。之后，摩揭陀国的国王，善巧工巧的形坚心（Bimbisara频婆娑罗王）见法、得法，证法、达法之深处，超越犹豫，超越疑惑，不依赖他人，不被他人所动摇，对导师的教法无所畏惧，于是从座位上起身，袒露右肩，右膝着地，向世尊所在的方向合掌，对世尊如是禀告道：尊者，我已证入（佛法）。我已证入（佛法）。我皈依世尊、法和僧伽。祈请世尊从今往后，乃至我生命终结，视我为已舍弃杀生等恶行，已皈依，已生起信心的在家居士。我愿尽我一生，以衣服、饮食、卧具、座位、医药等资具，供养世尊及僧团。世尊是否允许前往王舍城？世尊未对摩揭陀国王善巧工巧的形坚心说什么，以此表示允许。之后，摩揭陀国王善巧工巧的形坚心得知世尊未说什么即是允许，便对世尊的教诲深感赞叹和随喜，以头顶礼世尊之足，然后从世尊面前离去。《形坚心迎请经》终。
English
In them arose the stainless, immaculate eye of the Dharma. Then, the king of Magadha, Skilled in Craft, Firm Heart (Bimbisara), saw the Dharma, attained the Dharma, realized the Dharma, reached the depths of the Dharma, transcended hesitation, transcended doubt, did not rely on others, was not swayed by others, and having gained fearlessness in the teachings of the Teacher, rose from his seat, bared one shoulder, knelt on his right knee, and with palms joined, bowed towards the Blessed One and said to the Blessed One: "Venerable One, I have entered (the Dharma). I have entered (the Dharma). I go for refuge to the Blessed One, the Dharma, and the Sangha. Please, Blessed One, from this day forth, as long as I live, regard me as a lay follower who has abandoned killing and other evil deeds, who has taken refuge, and who has generated faith. I wish to honor the Blessed One and the Sangha with robes, alms, bedding, seats, and medicine for the sick, as long as I live. Would the Blessed One allow me to go to Rajagriha?" The Blessed One did not say anything to the king of Magadha, Skilled in Craft, Firm Heart, thereby granting permission. Then, the king of Magadha, Skilled in Craft, Firm Heart, knowing that the Blessed One's silence meant permission, greatly praised and rejoiced in the Blessed One's teachings, bowed his head at the feet of the Blessed One, and then departed from the presence of the Blessed One. The Great Sutra, "Welcoming of Firm Heart," is complete.