Tibetan
དག་པར་ལྟ་བའི་བར་དུ་སྨྲ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནས། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅིང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པའི་བར་དུ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ལུས་ཀྱི་ལས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། དགེ་བའི་ངག་གི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནས་དགེ་བའི་རྒྱུར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་འདུས་བྱས་རྣམས་རྣམ་པར་མི་སྤོང་བ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱེད། འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་གནས་ཏེ། བསམ་གཏན་ལ་བསམ་གཏན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་དང་བྲལ་བའི་བསམ་གཏན་ལ་བསམ་གཏན་དུ་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ལ་བསམ་གཏན་དུ་བྱེད་པ་ནས་འཁྱིལ་བ་དང་། ལྡོག་པའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པའི་བར་དུ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་དང་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད། འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ན་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀུན་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་བདག་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ཅིང་ཕ་རོལ་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དག་འབྱུང་བ་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། གང་གི་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་དེའི་བར་དུ་སྦྱོར་བའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུར་ཕྲ་བའི་ཆོས་ལ་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པ་རྣམ་པར་མི་སྤོང་བ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་དང་སེམས་ལ་དབང་བྱེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་རྟོག་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་མི་སྤོང་བ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ཡང་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་སྦྱོར་བའི་རྒྱུན་མ་བཅད་པ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་།ཉན་པ་དང་། སྒྲ་དང་དབྱངས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་སེམས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཡང་དག་པར་འདུ་བ་མེད་པ་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་སྟོན་པ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས་འདུ་བྱེད་པར་མི་དམིགས་ཤིང་གཏོང་བར་ཡང་མི་དམིགས་པ་དང་། ལེན་ པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པར་འགྱུར་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་ཡང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་སྤྱོད་པ་མེད་པ་དང་། འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། མི་གཙང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་བྲག་ཅ་ལྟ་བུར་བརྟག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་མི་སྤོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་
Chinese
应当说到清净的见解为止。无论如何，菩萨自身具有五种忍辱的功德，为了断除随眠而修持忍辱，从获得不生之法的忍耐开始，就将众生与此结合，并安置于不生之法的忍耐之中。菩萨如何发起精进，为了使众生完全成熟，加持善的身业，善的语业和意业，从认识到善的因，寂静和，大悲的因，不舍弃有为法，就将众生与此结合，安置于此。菩萨如何为了调伏声闻和独觉，安住于声闻和独觉的乘，而修持禅定。为了圆满如来之禅定，修持与声闻和独觉分离的禅定。菩萨修持无我之禅定，从获得回转和，止息的禅定开始，就将众生与那些功德结合，安置于此。菩萨如何精进于般若波罗蜜多，以各种方法使智慧生起。我如何显现，也这样将众生结合。如何对一切法获得智慧，并且现知非他缘起，这样为了众生的因缘，这些法生起，这是将众生完全成熟的善巧方便的智慧。 由于加持，能使众生生起善根的业，直至此为止也没有贪执。将声闻乘的众生与声闻乘结合。将独觉乘的众生与独觉乘结合。众生如何对微细之法显现智慧，也这样菩提心的行
English
One should speak up to the point of pure view. In any case, the Bodhisattva himself possesses five qualities of patience, and in order to abandon latent tendencies, he cultivates patience. From the attainment of the patience of non-arising dharma, he unites beings with it and establishes them in the patience of non-arising dharma. How does the Bodhisattva initiate diligence, and in order to fully ripen sentient beings, bless the virtuous actions of body, the virtuous actions of speech, and the actions of mind, from recognizing the cause of virtue, peace, and the cause of great compassion, without abandoning conditioned phenomena, he unites beings with this and establishes them in it. How does the Bodhisattva, in order to subdue the Shravakas and Pratyekabuddhas, abide in the vehicle of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and practice meditation? In order to perfect the Samadhi of the Tathagata, he practices meditation that is separate from the Shravakas and Pratyekabuddhas. The Bodhisattva practices the meditation of selflessness, and from the attainment of revolving and ceasing meditation, he unites beings with those qualities and establishes them in it. How does the Bodhisattva strive in the Prajnaparamita, and through various methods, cause wisdom to arise? How I become manifest, so too do I unite sentient beings. How does one attain wisdom in all dharmas and directly know non-other dependent origination, so that for the sake of the cause of sentient beings, these dharmas arise? This is the wisdom of skillful means to fully ripen sentient beings. Due to the blessing of uniting until the karma that enables sentient beings to generate roots of virtue, there is also no attachment. He unites sentient beings of the Shravaka vehicle with the Shravaka vehicle. He unites sentient beings of the Pratyekabuddha vehicle with the Pratyekabuddha vehicle. How will wisdom manifest to sentient beings regarding subtle dharmas, so too the conduct of Bodhicitta.
Chinese
也使之与甚深智慧相结合。对于业的成熟具有精通的智慧，并且不舍弃忆念，这也是菩萨以善巧方便证得善于辨别的智慧。菩萨善于了知调伏诸法和心，并且也了知刹那坏灭之相，对于众生不舍弃大悲心，这也是菩萨以善巧方便证得圆满成熟众生。菩萨行于众生空性和胜义谛空性，对于一切行相皆无所缘，并且引导众生趣入三乘，不间断令众生成熟之流，这也是菩萨以善巧方便证得圆满成熟众生。菩萨以身语意之行与无我相应，对于说法无所缘，听法也无所缘，对于声音和旋律无所缘，对于业果成熟无所缘，并且为了悲悯众生，对于不如理作意之众生，不以如理作意而引导，而是随顺众生的根性而说法，这也是菩萨以善巧方便证得圆满调伏众生。菩萨不执着于自性造作，也不执着于舍弃，既不是接受者，也不是成熟之果。然而，为了悲悯众生，他仍然会布施，并且也会为众生宣说布施的果报成熟，使布施者与积累福德之事业相结合，这也是菩萨以善巧方便证得圆满成熟众生。此外，菩萨如何了知众生的身体没有作为，没有变化，如同不净的影像一般；如何视心如磐石一般坚固；如何了知诸行如幻术一般。对于众生，不舍弃与之相结合的大悲心，以及众生
English
also unites them with profound wisdom. This, too, is how a Bodhisattva, with skillful means, attains the wisdom of discernment by not abandoning mindfulness that possesses expertise in the maturation of karma. That a Bodhisattva is skilled in knowing how to subdue dharmas and the mind, and also contemplates the characteristic of instantaneous destruction, and does not abandon great compassion for sentient beings, this, too, is how a Bodhisattva, with skillful means, attains the complete maturation of sentient beings. That a Bodhisattva practices emptiness of sentient beings and emptiness of ultimate truth, without focusing on any characteristics of all practices, and leads sentient beings to the three vehicles, and does not cut off the stream of maturing sentient beings, this, too, is how a Bodhisattva, with skillful means, attains the complete maturation of sentient beings. That a Bodhisattva, with the actions of body, speech, and mind, is in accordance with selflessness, without focusing on teaching the Dharma, and without focusing on listening, and without focusing on sound and melody, and without focusing on the maturation of karmic results, and also, out of compassion for sentient beings, does not guide those who do not properly apply their minds with proper application, but rather teaches in accordance with the dispositions of sentient beings, this, too, is how a Bodhisattva, with skillful means, attains the complete taming of sentient beings. A Bodhisattva does not focus on inherently creating, nor does he focus on abandoning, and is neither a receiver nor a result of maturation. However, out of compassion for sentient beings, he will still give alms, and will also proclaim the maturation of the fruit of alms to sentient beings, uniting the giver with the activity of accumulating merit, this, too, is how a Bodhisattva, with skillful means, attains the complete maturation of sentient beings. Furthermore, how does a Bodhisattva know that the bodies of sentient beings have no action, no change, and are like impure images; how does he regard the mind as solid as a rock; how does he know that all actions are like the nature of illusion. For sentient beings, he does not abandon the great compassion that unites with them, as well as sentient beings