Tibetan
ཐུན་པར་སྨྲ་ལ་ཀུན་ནས་ཁྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དེ་ནི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་མཚམས་དྲལ་བ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་གཉིས་པོ་འདི་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་ལ་ཀུན་ནས་ཁྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་དང་ལྡན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་ཐོས་ན་ཞུམ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་ལ་ཀུན་ནས་ཁྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཅན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་ཐོས་ན་ཆགས་པ་མེད་པ་ལ་སྐྲག་ཅིང་དངང་ལ་རབ་ཏུ་དངང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་མི་འཐུན་པར་སྨྲ་ལ་ཀུན་ནས་ཁྲོ་བར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ་སྟོན་པས་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །མ་ཐོབ་ཐོབ་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན། །དེ་ནི་དེས་ན་ངས་བསྟན་པའི། །ཟབ་པའི་ཆོས་ནི་སྤོང་བར་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་འདྲེས་པ་ཡི། །དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་གང་ཡིན་པས། །ངས་བསྟན་པ་ཡི་མདོ་ཟབ་པ། །འདི་ནི་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་གང་། །དམིགས་པ་ལ་ནི་རབ་གནས་པས། །བདག་མེད་ཆོས་དག་ཐོས་ནས་ཀྱང་། །ང་ཡི་བསྟན་པ་སྤོང་བར་བྱེད། །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་གང་། །སྡིག་པའི་ཆོས་ཅན་མི་སྡོམ་པས། །ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་ཆོས་ཐོས་ན། །ང་ཡི་བསྟན་པ་སྤོང་བར་བྱེད། །སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ངའི། །བསྟན་པ་ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ཡིས། །སྤངས་ནས་ཀྱང་ནི་ལུས་ཞིག་ནས། །ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་དག་ཐོས་ན་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལ་བཞི་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ལ་ཆོས་དག་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག
Chinese
说不和合语且处处嗔怒。阿难陀，再者，若有比丘于我执现行耽著，且毁坏戒律，阿难陀，具有此二法之比丘，则舍弃佛之菩提，说不和合语且处处嗔怒。阿难陀，再者，若有比丘戒律毁坏，且邪行仪轨，彼以具有戒律毁坏故，闻戒律之语则怯懦，阿难陀，具有此三法之比丘，则舍弃佛之菩提，说不和合语且处处嗔怒。阿难陀，再者，若有比丘是耽著相状者，说有我者，彼闻空性之语，则于无贪著而生怖畏，且惊慌而极度惊慌，阿难陀，具有此四法之比丘，则舍弃佛之菩提，说不和合语且处处嗔怒。世尊如是宣说之后，善逝如是说，导师又如是宣说：比丘具增上慢，具有未得谓得之想，因此彼舍弃我所说之甚深法。与世间杂染的比丘说法者，彼则极度舍弃我所说之甚深经。说有我之比丘，于相状而极安住故，闻无我之法等之后，亦舍弃我之教法。比丘戒律毁坏者，具有罪恶之法不守护故，闻调伏资具之法时，则舍弃我之教法。救护者释迦狮子我之教法，以慧之邪行而舍弃之后，身体坏灭之后，则生于恶趣中。阿难陀，具有四法之比丘，闻如来所证悟之法与律时，则获得欢喜与极大欢喜广大。阿难陀，此中四者为何？比丘是没有增上慢者。不是与世间杂染者。是为他者宣说清净之法者。不是具有相状者。我。
English
They speak discordantly and are angry everywhere. Ananda, furthermore, if a monk is manifestly attached to self and violates discipline, Ananda, a monk possessing these two qualities abandons the Bodhi of the Buddha, speaks discordantly, and is angry everywhere. Ananda, furthermore, if a monk is immoral and engages in incorrect rituals, he becomes timid when he hears talk of morality because he possesses immorality. Ananda, a monk possessing these three qualities abandons the Bodhi of the Buddha, speaks discordantly, and is angry everywhere. Ananda, furthermore, if a monk is one who contemplates signs and speaks of self, he becomes afraid of detachment when he hears talk of emptiness, and becomes agitated and extremely agitated. Ananda, a monk possessing these four qualities abandons the Bodhi of the Buddha, speaks discordantly, and is angry everywhere. The Blessed One spoke thus, and the Sugata spoke thus, and the Teacher spoke thus again: A monk with excessive pride, with the perception of having attained what has not been attained, therefore abandons the profound Dharma I have taught. Whatever monk who speaks Dharma is mixed with worldly concerns, he utterly abandons this profound Sutra that I have taught. Whatever monk speaks of self, because he dwells greatly on signs, even after hearing the Dharma of no-self, abandons my teaching. Whatever monk is immoral, because he does not guard against sinful Dharmas, when he hears the Dharma of subduing possessions, abandons my teaching. The teaching of the protector, Shakya Lion, is abandoned by the immoral of wisdom, and after abandoning it, upon the destruction of the body, one will be born in the evil realms. Ananda, a monk possessing four qualities, when he hears the Dharma and Vinaya realized by the Thus-Gone One, will obtain great joy and supreme joy. Ananda, what are the four in this case? A monk is one who does not have excessive pride. He is not mixed with worldly concerns. He is one who teaches pure Dharma to others. He is not one who possesses signs. Self.
Tibetan
་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་དག་ཐོས་ན་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ། སྟོན་པས་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་ང་རྒྱལ་མེད་པ་གང་། །ཡང་དག་ཆོས་ལ་རབ་གནས་དེས། །ཟབ་པའི་ཆོས་དག་ཐོས་ནས་ནི། །དགའ་བ་མཚུངས་མེད་དེས་འཐོབ་བོ། །ཆོས་ཉིད་ཟབ་པ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་། །ཡང་དག་ཆོས་ལ་རབ་གནས་པས། །དམན་པ་འདི་ནི་རབ་བསྒྲགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་སྟེན་མི་བྱེད། །བདག་མེད་ཆོས་དག་ཐོས་ནས་ཀྱང་། །གཅིག་ཏུ་མྱུར་བར་ཞུམ་མི་འགྱུར། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་ལྟར་ནི། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་འཕེལ། །བདག་མེད་ཆོས་དག་ཐོས་ནས་ཀྱང་། །གང་གི་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་ལྟར་ནི། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་འཕེལ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ཡི་རངས་ཏེ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྫོགས།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛྙཱ་ན་གར་བྷ་དང་། ལོ་ཙ་བ་བན་དེ་དཔལ་གྱི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙ་བ་བན་དེ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ།
Chinese
也不会特别执着于此。具有善法，并且具有戒律。 具寿阿难陀，具有这四种法的比丘，听闻如来所证悟的法和律时，将获得广大欢喜和极大欢喜。 世尊如是宣说之后，善逝如是说，导师又如是宣说： 哪个比丘没有傲慢， 并且精进于真正的佛法， 他听闻甚深之法后， 将获得无与伦比的喜悦。 获得甚深之法后， 精进于真正的佛法， 他将彻底宣扬这种低劣， 不会依赖世间的名声。 听闻无我之法后， 不会立刻感到沮丧。 就像上弦月一样， 他的智慧会增长。 听闻无我之法后， 谁也不会有疑惑， 就像上弦月一样， 他的智慧会增长。 世尊如是宣说之后， 那些比丘以及天、人、阿修罗和乾闼婆等世间众生，都对世尊所说的话感到欢喜，并赞叹不已。 《如来辩论经》大乘经圆满。 印度堪布智藏和译师班智达吉祥妙音翻译，校正大译师班智达吉祥积校阅并确定。 《如来行经》大乘经。
English
And not be particularly attached to it. Possessing virtuous qualities and endowed with discipline. Venerable Ananda, a monk possessing these four qualities, upon hearing the Dharma and Vinaya realized by the Tathagata, will obtain great joy and supreme joy. The Blessed One having thus spoken, the Sugata having thus spoken, the Teacher further spoke thus: Which monk is without pride, And diligently abides in the true Dharma, Having heard the profound Dharma, He will obtain incomparable joy. Having obtained the profound Dharma, Diligently abiding in the true Dharma, He will thoroughly proclaim this inferior, And will not rely on worldly fame. Having heard the Dharma of no-self, He will not quickly become discouraged. Like the waxing moon, His wisdom will increase. Having heard the Dharma of no-self, Whoever has no doubt, Like the waxing moon, His wisdom will increase. The Blessed One having thus spoken, those monks, and the world with gods, humans, asuras, and gandharvas, rejoiced in what the Blessed One had said and praised it exceedingly. The Great Vehicle Sutra "The Tathagata's Debate" is complete. Translated by the Indian Abbot Jñana Garbha and the translator Pandit Palgyi Yang, and revised and finalized by the great translator Pandit Pal Tsek. Great Vehicle Sutra "The Tathagata's Conduct".