Tibetan
གཉིས་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་ལེའུ། གཉིས་པ། སྨོན་ལམ་གྱི་ལེའུ། བམ་པོ་གཉིས་པ། དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་བཤད་པ་འདི་ཐོས་ནས། ཚིམ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡི་རངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། རྒྱ་མཚོའི་གནས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་བཀོད་པ་ཀུན་ཏུ་འོད་ཟེར་ འབྱུང་བའི་འོད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རི་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དགབ་པར་ཕུལ་ལོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེའི་འོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་འོད་མོག་མོག་པོར་བྱས་སོ། །འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཚིག་འདི་སྐད་དུ་ཨ་ལ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། དེ་བྱུང་བས་ནི་འདི་ལྟར་ཡ་མཚན་དུ་རུང་ཞིང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་དག་ཀྱང་སྣང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། ། དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དགབ་པ་བྱས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ན་བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་འོད་དྲི་མ་མ་མཆིས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། འོད་དེས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་གྱུར་ཅིག ། སེམས་ཅན་གང་ལ་འོད་དེས་ཕོག་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་པར་མ་གྱུར་ཅིག ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་བདག་གིས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་སྒྲིབ་པ་མ་མཆིས་པ་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ། ལམ་ཤེས་པ་དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལམ་ལོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མུན་པ་མུན་ནག་དང་བྲལ་ཏེ། ལམ་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལག་ན་ཐོགས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ཅན། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚོན་ཆ་ཅན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་ནས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད། བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད། བསམ་གཏན་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད། ཆོས་རྣམས་ལྷག་པར་མཐོང
Chinese
第二，祈愿品。 第二，祈愿品。 第二卷。之后，龙王海听到这番话，心满意足，欣喜若狂，生起极大的欢喜和愉悦。于是，他将能够完全净化海洋之地的珍宝装饰，以及名为“光芒四射”的珍宝，其光芒能够照亮三千大千世界，如同山王一般，献给世尊作为法的供养。那珍宝的光芒甚至使太阳和月亮的光辉都黯然失色。所有的眷属都感到惊奇，向世尊顶礼，并说道：“啊啦啦！佛陀的出现真是太稀奇了！因为他的出现，才会有如此令人惊叹和不可思议的法显现啊！” 之后，龙王海对世尊作了殊胜的供养，并祈请道：“世尊，以此善根，愿我获得佛陀身的光芒，毫无垢染！愿那光芒照亮十方所有的佛土！愿任何被那光芒触及的众生，都不再受到一切烦恼的侵扰！愿我也能获得如来眉间毫相那般的庄严！愿我也能获得通晓菩提之道，毫无障碍的智慧！愿那通晓道路的智慧，能够引领误入歧途的众生走向正道！世尊，还有，菩萨要如何才能远离黑暗和无明，获得通晓道路的智慧呢？” 如此祈请之后，世尊对龙王海说道：“龙王，菩萨若能依仗智慧的力量而生起，手持智慧的明灯，具备智慧的觉识，以智慧为先导，拥有智慧的武器，以智慧来行事，安住于智慧的境界，便能行布施，守戒律，修忍辱，发精进，入禅定，并能如实地证见诸法。
English
Second, the chapter of aspiration. Second, the chapter of aspiration. Second volume. Then, having heard this speech by the Dragon King Ocean, he was satisfied, pleased, and delighted, and generated great joy and happiness. Then, he offered to the Blessed One as a Dharma offering the jewel arrangement that completely purifies the ocean realm, and a great precious jewel called "Radiant Light," whose light illuminates the three-thousand great-thousand world system like a mountain king. The light of that precious jewel even dimmed the light of the sun and moon. All the retinue were amazed and prostrated to the Blessed One, saying, "Alala! The appearance of the Buddha is so wonderful! Because of his appearance, such amazing and wonderful Dharmas appear!" Then, the Dragon King Ocean made a supreme offering to the Blessed One and requested, "Blessed One, by this root of virtue, may I obtain the light of the Buddha's body, without any impurity! May that light illuminate all the Buddha-fields in the ten directions! May any sentient being touched by that light not be harmed by any afflictions! May I also obtain such a mark of the Tathagata's urna hair between the eyebrows! May I also obtain the knowledge of the path to enlightenment, without any obscuration! May that knowledge of the path lead sentient beings who have entered the wrong path to the right path! Blessed One, furthermore, how can a Bodhisattva be free from darkness and ignorance and obtain the knowledge of the path?" After making this request, the Blessed One said to the Dragon King Ocean, "Dragon King, in this case, a Bodhisattva who arises by the power of wisdom, who holds the lamp of wisdom in his hand, who possesses the knowledge of wisdom, who goes before with wisdom, who possesses the weapon of wisdom, who acts with wisdom, dwells in the realm of wisdom and gives charity, keeps the precepts, cultivates patience, exerts diligence, enters into meditative concentration, and sees all phenomena as they are."
Tibetan
་བར་བྱེད། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཀླུའི་བདག་པོ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་ནས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཀླུའི་བདག་པོ་འདི་ལ་སྦྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །བདག་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། མཉམ་པ་ཉིད་འདི་དག་ཀྱང་མི་སྤོང་ལ་སྦྱིན་པ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེས་དེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཇལ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་འདོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏོང་བའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ཀླུའི་བདག་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་པའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་དབེན་པར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་སྲུང་བ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལ་ཡང་མི་རྟེན། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ཡང་མི་རྟེན། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་ཡང་མི་རྟེན། ནང་ལ་ཡང་མི་རྟེན། ཕྱི་རོལ་ལ་ཡང་མི་རྟེན། ཕུང་པོ་ལ་ཡང་མི་རྟེན། ཁམས་ལ་ཡང་མི་རྟེན། སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཡང་མི་རྟེན། བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་མི་རྟེན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མི་རྟེན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་པའི་བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། བཟོད་པ་གང་སྒོམ་པ་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་ དང་གང་ཟག་ཏུ་མི་དམིགས་ཤིང་། ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་དེ་ནི་ནང་དག་པ་དང་། སེམས་ཅན་དག་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་པས་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བཟོད་པ་ཡང་སྒོམ་ལ། ཆོས་གང་ཡང་སྒོམ་པར་མི་བྱེད། མི་སྒོམ་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། ཆོས་གང་ཡང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རམ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྒོམ་པར་མི་བྱེད། ཆོས་གང་ཡང་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡ
Chinese
能令众生成熟。龙王，云何菩萨安住于慧地而行布施？龙王，于此布施平等性故，即是自平等性。由自平等性故，即是众生平等性。由众生平等性故，即是法平等性。由法平等性故，即是菩提平等性。亦不舍此等平等性，而亦行布施。然亦非由烦恼力而行布施。如其所应，彼如是如是善为度量，如是彼亦善能遣除一切烦恼。何者为善能遣除一切烦恼，及一切见之相皆得寂灭，并舍弃一切诤论，此即是胜妙之舍。龙王，此是菩萨安住于慧地之布施也。复次，云何菩萨安住于慧地之戒律耶？谓若见身语意寂静，是即善能守护戒律。亦不依于身语意，亦不依于此世间，亦不依于他世间，亦不依于内，亦不依于外，亦不依于蕴，亦不依于界，亦不依于处，亦不依于菩提，亦不依于涅槃，亦不依于一切法，而能守护戒律。然亦不以彼戒律而生骄慢及极骄慢，此即名为菩萨安住于慧地之戒律。复次，云何菩萨安住于慧地之忍辱耶？谓若修忍辱时，不执著我及众生与
English
causes beings to fully mature. Dragon Lord, how does a Bodhisattva, abiding in the place of wisdom, practice giving? Dragon Lord, in this, due to the equality of giving, there is equality of self. Due to the equality of self, there is equality of beings. Due to the equality of beings, there is equality of Dharma. Due to the equality of Dharma, there is equality of Bodhi. Without abandoning these equalities, giving is also practiced. However, giving is not done under the influence of afflictions. As it should be, just as it is measured, so too is one able to completely abandon all afflictions. What is it that completely abandons all afflictions, and all aspects of views are pacified, and all disputes are abandoned? This is the supreme abandonment. Dragon Lord, this is the giving of a Bodhisattva abiding in the place of wisdom. Furthermore, what is the discipline of a Bodhisattva abiding in the place of wisdom? Seeing body, speech, and mind as solitary is what well protects discipline. One does not rely on body, speech, and mind, nor does one rely on this world, nor does one rely on the other world, nor does one rely on the internal, nor does one rely on the external, nor does one rely on the aggregates, nor does one rely on the elements, nor does one rely on the sources, nor does one rely on Bodhi, nor does one rely on Nirvana, nor does one rely on all Dharmas, but one protects discipline. However, one does not become arrogant or extremely arrogant with that discipline. This is called the discipline of a Bodhisattva abiding in the place of wisdom. Furthermore, what is the patience of a Bodhisattva abiding in the place of wisdom? When practicing patience, one does not fixate on self, beings, and
Tibetan
ང་སྒོམ་པར་མི་བྱེད། སེམས་ཅན་བདག་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དབེན་པས་ཀྱང་མི་སྐྲག་མི་དངང་དངང་བར་མི་འགྱུར་ལ་བཟོད་པ་དེ་ཡང་ལུས་ལ་དམིགས་པ་དང་། ངག་ལ་དམིགས་པ་དང་། སེམས་ལ་དམིགས་པས་བཟོད་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལུས་བཤིག་པའམ། ཡན་ལག་དང་། ཉིང་ལག་རྣམས་གཅོད་པ་ན་རྩྭ་དང་། ཤིང་དང་རྩིག་པ་དང་འདྲ་བར་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་བཟོད་པ་དང་། དེ་གཞན་གྱིས་ངན་དུ་སྨྲས་པ་ཐོས་ན་ངག་ཡ་མ་བརླ་དང་ངག་གསོབ་དང་ངག་གསོག་དང་། ངག་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། ངག་ཞི་བ་དང་། ངག་མི་གནས་པར་ཤེས་ནས་བཟོད་པ་དང་། དེ་སེམས་རྙོག་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་གསར་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་རྙིང་མ་ཡིན་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པས་མེད་པར་འགྱུར་བར་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་བཟོད་ལ། མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ལ་གནས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་རྩོམ་ལ། བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡང་དག་པར་འདུ་བར་རིག་ནས་ཆོས་གང་ཡང་བདེན་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་ མཐོང་ལ། མི་བདེན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་ཡང་མཐོང་བ་དང་། དེས་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ན་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བར་ཡང་མི་བྱེད། འགྲིབ་པ་ཡང་མི་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤུངས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡུལ་ན་མི་གནས་པ་དང་། ཕྱོགས་ན་མི་གནས་པ་དང་། གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་བ་དང་། གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མི་དམིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པ་ལ། ཆོས་ལ་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ
Chinese
我不修行。由于众生无我，以及众生空寂，也不恐惧，也不惊慌，也不会变得惶恐不安，而忍耐也是不以身体为对境，不以语言为对境，不以心为对境而忍耐，当身体被摧毁，或者肢体和细小肢体被砍断时，像草、树木和墙壁一样各自认识并忍耐，当听到别人恶语相向时，知道那是无意义的语言、空洞的语言、积累的语言、不可把握的语言、寂静的语言和不驻留的语言而忍耐，当心没有杂染，不是新的心，也不是旧的心，一个与另一个没有连接，因为刹那间毁灭而变成不存在，各自认识并忍耐，见到没有连接，这被称为菩萨安住于智慧之地的忍耐。那么，菩萨安住于智慧之地的精进是什么呢？菩萨为了使一切善根完全增长而发起精进，并且由于精进完全增长，也不会真正见到法界增长和完全减少，并且他知道一切法都真正地汇集于法界，因此也不会真正见到任何法是真实成立的，并且也见到世间安住于不真实的颠倒之中，因此他通过如此清净的智慧之门来观察一切法时，也不会使诸法增长，也不会使之减少，并且深知一切法不是聚集的自性，不住于处所，不住于方位，不从任何地方来，也不到任何地方去，因此，他以如此的法而为了如实地完全了解颠倒和正确，而发起为众生宣说佛法的精进，并且也不会真正地执着于那些众生，不执着于众生，那就是不执着于他的一切法。为什么呢？因为没有不属于众生的法，但是也没有不属于法的众生，然而，法的自性是什么呢？
English
I do not meditate. Because sentient beings are without self, and sentient beings are empty, one is neither afraid, nor alarmed, nor does one become anxious, and that patience is also not enduring with the body as the object, not with speech as the object, and not with the mind as the object, and when the body is destroyed, or limbs and minor limbs are cut off, one recognizes and endures each separately like grass, trees, and walls, and when one hears others speaking badly, one knows that it is meaningless speech, empty speech, accumulated speech, ungraspable speech, peaceful speech, and non-abiding speech and endures, when the mind is without defilement, is not a new mind, nor an old mind, one does not connect with another, and because it is destroyed in an instant, it becomes non-existent, one recognizes and endures each separately, and seeing that there is no connection, this is called the patience of a Bodhisattva abiding in the place of wisdom. So, what is the diligence of a Bodhisattva abiding in the place of wisdom? A Bodhisattva initiates diligence in order to fully increase all roots of virtue, and because diligence is fully increased, one does not truly see the realm of Dharma increasing and fully decreasing, and he knows that all dharmas truly gather in the realm of Dharma, therefore one does not truly see any dharma as truly established, and also sees that the world abides in unreal inversion, therefore when he observes all dharmas through such a pure gate of wisdom, he neither causes the dharmas to increase, nor does he cause them to decrease, and he deeply knows that all dharmas are not the nature of accumulation, do not abide in a place, do not abide in a direction, do not come from anywhere, and do not go anywhere, therefore, with such a dharma, in order to fully understand inversion and correctness as they are, he initiates the diligence of teaching the Dharma to sentient beings, and also does not truly cling to those sentient beings, not clinging to sentient beings, that is not clinging to all his dharmas. Why is that? Because there is no dharma that does not belong to sentient beings, but there are also no sentient beings that do not belong to dharma, however, what is the nature of dharma?