Tibetan
། ལང་ཀའི་བདག་པོ་འདི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འཆག་པའི་རང་བཞིན་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་བ། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གཟུང་། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ན། ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལང་ཀའི་ བདག་པོ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་ལྷུང་བ་རྣམས་བྱིས་པ་དག་གི་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞོག་ལ། རང་བཞིན་གཅིག་ཅིང་འབར་བ་གཅིག་ལས་བྱུང་བའི་རབ་ཏུ་འབར་བ་ཁྱིམ་དང་གནས་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། ཁང་པ་ལ་འདུག་པ་ཤིང་གི་དབང་གིས་འོད་རིང་བ་དང་ཐུང་བའི་ཁྱད་པར་དང་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཆོས་དང་། ཆོས་མེད་པ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གཟུང་། མེ་ལྕེའི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་འོད་འཕྲོ་བ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུའང་མ་ཟད་དེ། ལང་ཀའི་བདག་པོ་ས་བོན་ལས་བྱུང་ཡང་མྱུ་གུ་དང་། ལྗང་བུ་དང་། སོག་མ་དང་། ཚིགས་དང་། ལོ་མ་དང་། ཡལ་ག་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་དང་། གྲ་མའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན། མ་རིག་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བའི་དབྱིབས་དང་། བརྗོད་པ་དང་། འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་སྣང་སྟེ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་འཛིན་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་བྱེ་བྲག་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བར་ཡང་སྣང་ངོ་། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་ཆོས་དེ་དག་གི་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུའང་མ་ཟད་དེ། རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་ལ་ཡང་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྣང་ན། སོ་སོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་། ཆོས་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ལྟ་ཅིའི་ཕྱིར་མེད་དེ་ཡོད་དོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་དང་། ཆོས་མེད་པ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱིས་པ་རྣམས
Chinese
楞伽的主人，就像这样，瓶子等等具有毁坏的自性，是坏灭之法，在孩童们的分别念的行境中，显现为各不相同的差别。同样地，对于这个，为什么不执取呢？如果孩童们各自的分别念被执取，那么法与非法也有各自的差别。为了通达圣者的智慧，不是通过眼见而能达到的。楞伽的主人，瓶子等等的物体，落入各种各样的自性中，那是孩童们的，更不用说是圣者们的了。从一个自性、一个燃烧中产生的燃烧，如房屋、住所、花园和房屋中，由于木头的力量，光有长短的差别，显现为各不相同的差别，同样地，对于这个，为什么不执取法与非法有各自的差别呢？火焰的相续成为一体，光芒的照射显现为各不相同的差别，不仅如此。楞伽的主人，即使从种子中产生，也有幼苗、嫩芽、茎、节、叶、枝、花、果实和谷粒的差别。同样地，内外之法具有生起的自性，从无明中产生，属于蕴、界、处的一切，以及三界中产生的一切法，也显现出安乐的形状、言说和行为的差别。具有相同自性的识，在对境上显现执取的差别，有上、中、下等的差别，也显现为清净、善和不善。楞伽的主人，不仅是那些法的差别，瑜伽士修习瑜伽时，在瑜伽的道上，也显现出各自证悟的自性的差别。从各自的分别念中产生的法与非法，为什么没有差别呢？是有差别的。楞伽的主人，因为分别念的自性，所以法与非法有各自的差别。楞伽的主人，那么什么是法呢？例如，外道、声闻、独觉和孩童们。
English
Lord of Lanka, just as pots and so on, which have the nature of being destroyed and are subject to destruction, appear as distinct differences in the realm of perception of children. Likewise, why not grasp this as well? If the individual perceptions of children are grasped, then there are also distinct differences between dharma and non-dharma. It is not through seeing that one can comprehend the wisdom of the noble ones. Lord of Lanka, objects such as pots and so on, which fall into various characteristics, belong to children; let alone the noble ones. The blazing that arises from one nature and one burning, such as houses, dwellings, gardens, and houses, where the light appears with differences of length and shortness due to the power of wood, why not grasp that there are distinct differences between dharma and non-dharma in this as well? The radiating light of a single flame appearing as distinct differences is not the only case. Lord of Lanka, even though it arises from a seed, there are differences such as sprouts, shoots, stems, nodes, leaves, branches, flowers, fruits, and grains. Likewise, all internal and external phenomena that have the nature of arising, that arise from ignorance, that belong to the aggregates, elements, and sense bases, and all phenomena that arise in the three realms, also appear with differences in the form of happiness, speech, and behavior. The consciousness with the same characteristic, the difference in the way it engages in grasping objects, appears as superior, middling, and inferior, and also appears as pure, virtuous, and non-virtuous. Lord of Lanka, not only are there differences in those phenomena, but when yogis meditate on yoga, differences in the characteristics of self-awareness also appear on the path of yoga. Why would there not be differences between dharma and non-dharma that arise from individual perceptions? There are differences. Lord of Lanka, because of the nature of perception, there are distinct differences between dharma and non-dharma. Lord of Lanka, what are those dharmas? For example, tirthikas, shravakas, pratyekabuddhas, and children.
Tibetan
་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་རྒྱུ་ལས་ཡོན་ཏན་དང་རྫས་ཀྱིས་གཞི་བཙུགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་བཏང་བར་བྱ་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་ བྱའོ། །རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རྫ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བྱིས་པས་ཀུན་བརྟགས་པ་ལུས་སུ་མ་རེད་པའི་རྣམས་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་ལྷག་མཐོང་གིས་རབ་ཏུ་མཐོང་ན་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་མེད་པ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། གང་དེ་དག་བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཆོས་དོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་ཡང་དག་པ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་མེད་པར་མཐོང་ནས། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མེད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རི་བོང་དང་། རྔ་མོ་དང་། བོང་བུ་དང་། རྟའི་རྭ་དང་། མོ་ཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟག་པར་མི་བྱའི། གཞན་དུ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་བརྗོད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་། ཆོས་མེད་པ་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་དང་། ཆོས་མེད་པ་གཉིས་ཇི་ལྟ་བུར་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་བཤད་དོ། །གང་ཡང་ལང་ཀའི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལའང་བདག་གིས་དྲིས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལན་བླན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡང་། ལང་ཀའི་བདག་པོ་སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། འདས་པ་ལའང་འདི་ལྟར་འདས་པ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་ཡང་རྟོག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྟགས་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བདེ་བའི་དོན་དུ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྒོམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །གང་གིས་མི་བརྟག་ ཅེ་ན། ཡིད་ཀྱིས་བདག་དང་། སྲོག་དང་། གང་ཟག་ཏུ་མི་བརྟག་གོ །ཇི་ལྟར་མི་བརྟག་ཅེ་ན། ཡུལ་གྱི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱིབས་དང་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་མི་བརྟག་གོ །དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་འདི་ལྟར་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་རྩིག་པའི་རི་མོའི་གཟུགས་དང་འདྲ་སྟེ། ལང་ཀའི་བདག་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ། ལས་དང་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འདི་ལ་གང་ཡང་ཉན་པའམ། མཉན་པར་བྱ་བ་མེད་དོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་མཚུངས་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་བྱིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རྣམ་པར་མི་སྒོམ་མོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་གང་གིས་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེས་ནི་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མེ་ལོང་གི་ནང་ན་ཡོད་པའི་བདག་གི་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དང་། ཆུ་ལ་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་གྲིབ་མ་དང་། ཟླ་བའི་འོད་དང་། ཁྱིམ་ན་མེ་མར་འབར་བ་ལ་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་གྲིབ་མ་དང་། བྲག་ཅ་འམ། གཞན་ཡང་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུང་བ་རབ་ཏུ་བཟུང་སྟེ། ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་། ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་སྤང་བ་ལ་མི་སྤྱོད་དེ་སྤྱོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་གོ །རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་ཞི་བ་མི་འཐོབ་བོ། །འདི་ནི་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བདག་གི་འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའོ། །འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། དང་པོ། འབོད་འགྲོགས་ཀྱི་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ལེའུ།
Chinese
由分别念分别，由因产生功德和实物而建立的基础，这被称为诸法。这些是应当舍弃、应当放下的，不应以自性分别观察。由于对自心显现的诸法过于执着，因此孩童所遍计的瓦罐等法，如果不是身体所需要的，就是不存在的。如果以胜观如是善加观察，就会被舍弃。那么，哪些是无有之法呢？就是那些不是自性的，没有自性之分别念运行的，从法义之因所产生的那些，在见到它们不属于真实和不真实之后，因此无有之法就会被舍弃。还有，哪些不是自性的法呢？例如，兔角、驴唇、牛角、马角、石女之子等法，因为不是自性，所以不应以自性来观察它们，否则就只是为了名言的意义而说，而不是像对瓶子等那样显现执着。正如那些不能被识所取而应当舍弃的一样，分别念的事物也应当舍弃。因此，法和非法都应当舍弃。楞伽的主人，你所说的法和非法应当如何舍弃，就是这样解释的。还有，楞伽的主人，你曾经问过往昔的如来应供正遍知佛陀们，他们也回答了你。楞伽的主人，所谓“往昔”这个词，是分别念的赘词，对于过去也是这样分别念的，说“过去”。同样，对于未来和现在也是如此分别。如来们以其法性不分别，超越了一切分别念的戏论，不像对色法的自性进行观察那样，而是以智慧通达智慧，为了安乐的缘故，在无相中修行。因此，如来们是智慧的自性，是智慧之身，不可观察。
English
That which is discriminated by discrimination, the foundation established by cause, qualities, and substance, is called dharmas. These are to be abandoned, to be relinquished, and should not be separately examined as characteristics. Because of being manifestly attached to the dharmas appearing in one's own mind, the dharmas such as earthenware pots that are completely conceived by children, those that are not needed by the body, are non-existent. If one sees them well with higher vision in that way, they will be abandoned. What are the non-existent dharmas? Those that are not of the nature of self, those that do not have the movement of discrimination of characteristics, those that arise from the cause of the meaning of dharma, having seen that they do not belong to what is true and not true, therefore the non-existent dharmas will be abandoned. Furthermore, what are the dharmas that are not of the nature of self? For example, the horns of rabbits, the lips of donkeys, the horns of cows, the horns of horses, the children of barren women, and so on. Because they are not of the nature of self, they should not be examined as characteristics, otherwise they are only spoken for the sake of nominal meaning, and not with manifest attachment like to pots and so on. Just as those that cannot be grasped by consciousness and should be abandoned, so also the objects of discrimination should be abandoned. Therefore, dharma and non-dharma should be abandoned. The lord of Lanka, what you said about how dharma and non-dharma should be abandoned is explained in this way. Furthermore, the lord of Lanka, you have asked the Tathagatas, Arhats, Perfectly Complete Buddhas of the past, and they have also answered you. The lord of Lanka, the word "past" is a superfluous word of discrimination, and it is also discriminated in this way for the past, saying "past." Similarly, it is also discriminated for the future and the present. The Tathagatas, by their very nature, do not discriminate, and have transcended all the elaborations of discrimination, not like examining the nature of form, but rather they cultivate wisdom by understanding wisdom, practicing in the signless for the sake of happiness. Therefore, the Tathagatas are the nature of wisdom, the body of wisdom, and cannot be examined.
Chinese
且。如果问：什么不去观察？答：意识不去观察我、生命和补特伽罗。如何不去观察呢？由外境之因所生的意识，如何不去观察如同色法的体相、形状和形态呢？因此，你应该远离观察和分别。楞伽主啊，同样，众生的行为就像墙上绘画的形象。楞伽主啊，因为一切法并非实有，所以世界的存在是不可动摇的，远离了业和作者。这里没有什么可听的，也没有什么需要听的。楞伽主啊，世界的存在如同幻化，外道和幼稚的瑜伽士们不会如实观修。楞伽主啊，谁这样看见，谁就是如实看见；如果以其他方式看见，那就是在分别中行事。因此，那些具有分别的人执着于二元对立。例如，镜子中我的形象的影像，水中我的身体的影子，月光，房屋中燃烧的火焰中我的身体的影子，回声，或者其他我所分别的对境被牢牢抓住，分别法与非法，不舍弃法与非法而行事。分别，增长，无法获得完全的寂静。这是专注的秘密语，这是如来藏，为了使我的圣者们各自进入自己智慧的行境，而生起殊胜的等持。这是应请品的第一品。 《圣楞伽经》中，第一品：应请品。
English
And so forth. If asked, what is not investigated? The answer is: consciousness does not investigate self, life, and the individual. How does it not investigate? How does the consciousness arising from the cause of external objects not investigate like the characteristics, shape, and form of form? Therefore, you should be free from investigation and discrimination. Lord of Lanka, similarly, the actions of sentient beings are like the images in a wall painting. Lord of Lanka, because all dharmas are not existent, the existence of the world is immovable, free from action and agent. There is nothing to be heard here, nor is there anything to be listened to. Lord of Lanka, the existence of the world is like an illusion, and the non-Buddhists and childish yogis do not meditate properly. Lord of Lanka, whoever sees it that way sees it correctly; if one sees it in another way, one is acting in discrimination. Therefore, those who have discrimination cling to duality. For example, the image of my form in a mirror, the shadow of my body in water, moonlight, the shadow of my body in a fire burning in a house, an echo, or other objects of my discrimination are firmly grasped, discriminating between dharma and non-dharma, not abandoning dharma and non-dharma, but acting. Discriminating, increasing, one does not attain complete peace. This is the secret word of single-pointedness, this is the Tathagatagarbha, in order to enable my noble ones to enter the realm of their own wisdom individually, the supreme samadhi arises. This is the first chapter, the chapter of invitation. From the Holy Lankavatara Sutra, the first chapter: Invitation Chapter.