Tibetan
ས་རབ་བསྟན་པའི། །ཆོས་གཞན་གང་དག་ཡིན་པ་ཡང་། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་དེ་དང་། །དང་པོའི་སེམས་ལ་གནས་པ་ཡིན། །ཉན་ཐོས་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་དང་། །ཉན་ཐོས་ཏིང་འཛིན་གང་ཡིན་དང་། །ཤེས་རབ་ཕུང་པོ་རྫུ་འཕྲུལ་གང་། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདིར་ལྟོས་ཤིག །སྔོན་ཆད་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་དེ། །གལ་ཏེ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ན། །བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །འཇུག་པར་ འགྱུར་བ་ག་ལ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་མཐོང་མིན་ན། །ཐོས་པར་ཡང་ནི་ག་ལ་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས། །འབྱུང་བར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྫོགས་པའི་རང་སངས་རྒྱས་གང་དག །གནས་ནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །དགེ་བའི་གོ་ཆ་དེ་ཡང་ནི། །སེམས་དེ་ཉིད་ལས་བལྟ་བར་བྱོས། །སེམས་ཅན་བདེ་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་། །འཇིག་རྟེན་པ་འམ་འཇིག་རྟེན་འདས། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་སེམས་དེ་དང་། །དང་པོའི་སེམས་ལ་གནས་པ་ཡིན། །སེམས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི། །རྒྱ་ཆེན་ཡིན་ཏེ་དེ་མཐོང་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་ཕྲག་སྟོང་དུ་ཡང་། །དེ་ནི་ཟད་པར་མི་འདོད་དོ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་ལྡན་ལ། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྐྱེད་གྱུར་པ། །སེམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཡི། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅི་འདྲ་ལྟོས། །རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། །སེམས་དེའང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་མེད་དང་ལྡན་སེམས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅི་འདྲ་ལྟོས། །དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་དག་གིས། །སེམས་ནི་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ། །གང་གི་བསྔགས་པ་མི་ཉམས་པའི། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ཉིད་ལ་ལྟོས། །བརྟན་པའི་བློ་ཅན་མི་ཞིག་གིས། །དེ་འདྲའི་སེམས་ནི་རབ་ཤེས་ནས། །རྟག་ཏུ་ཐེག་པ་དམ་པ་ལ། །གནས་པ་སུ་ཞིག་ཆུད་ཟར་འགྱུར། །གང་དག་མིག་དང་གཟུགས་གནས་ཤིང་། །ཚོར་བ་དང་ནི་འདུ་ཤེས་གནས། །འདུ་བྱེད་ལ་ཡང་གནས་ནས་སུ། །བདག་ཉིད་རྣམ་ཤེས་མ་བྱས་པ། །བློ་གྲོས་ངན་པས་ནམ་མཁའ་ལ། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པས་འདག་སྙམ་པ། །ཡུན་རིང་དག་པར་མ་གྱུར་པས། །སྲིད་པར་མི་མཁས་རྣམས་སུ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་གསོབ་དང་གསོག །ཡོད་པ་མིན་པར་རབ་ཤེས་ནས། །དེ་ལ་སྙིང་པོར་མི་བཟུང་སྟེ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །བརྟེན་ནས་སེམས་ནི་བསྐྱེད་གྱུར་པ། །ནམ་ཡང་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །གང་དག་དེ་ཡི་རྐྱེན་ཡིན་པ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས། །དེ་དག་ལ་ནི་སྒྲུབ་པ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བརྟགས་ པ་སྟེ། །རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བསྟན། །གང་དག་དེ་ལྟར་
Chinese
善妙宣说之，其他任何诸法也，彼等一切此心与，最初之心而安住。声闻戒律为何者，声闻禅定为何者，智慧蕴聚神通何，彼等一切于此观。往昔生起之心者，若非趣入之境者，无上之胜妙智慧，如何成为趣入境。若未见闻佛陀法，听闻亦复如何成，于此世间诸声闻，不可能有出现事。圆满之自生佛陀，居于何处而涅槃，彼等善妙之盔甲，亦从彼心观视之。有情安乐任何事物，世间或者超世间，一切亦是此心与，最初之心而安住。彼心之异熟果报，是极广大若见之，纵然千百万亿劫中，彼亦不欲有穷尽。生与坏灭具有者，由诸缘起所生起，心之事物空性之，异熟果报视如何。由诸缘起生起心，彼心亦是无事物，具足无事物之心，异熟果报视如何。所缘境之彼等者，心则何时亦不生，何者赞叹不衰减，彼之异熟性观视。具足稳固心智者，如是之心善知已，恒常于胜妙乘中，安住何者成虚耗。何者眼与色安住，感觉以及念想安住，造作亦复安住已，未能证悟自性者。以恶劣之智慧力，于虚空中而普察，思惟清净之士夫，长久未能成清净，成为不善权巧者。是故了知心空虚，非有实体善知已，不执彼为真实义，彼等自性即是空。依赖而生之心者，何时亦不成虚耗，何者是彼之缘起，彼等自性即是空。自性空性之诸法，彼等无有可成立，一切诸法皆是察，自性如是善宣说，何者如是。
English
The well-explained, whatever other dharmas there are, all of them abide in this mind and the initial mind. Whatever is the Vinaya of the Hearers, whatever is the Samadhi of the Hearers, whatever is the accumulation of wisdom and the miraculous powers, look at all of them here. That mind which was generated in the past, if it is not something to be entered into, then even the unsurpassed wisdom, how could it become something to be entered into? If the Buddha's teachings are not seen, how could they be heard? In this world, it is not possible for Hearers to arise. Whatever fully self-enlightened Buddhas, from wherever they abide and pass into Nirvana, that armor of virtue, look at it from that very mind. Whatever happiness sentient beings have, whether worldly or beyond worldly, all of it abides in this mind and the initial mind. The ripening of that mind is vast, and if one sees it, even in hundreds of millions of eons, one would not want it to be exhausted. For those who possess birth and destruction, generated by conditions, how do you see the ripening of the emptiness of things by the mind? The mind is generated by conditions, and that mind is also without substance. How do you see the ripening of the mind that possesses no substance? By those objects to be focused on, the mind never arises. Look at the very ripening of that whose praise does not diminish. Having fully understood such a mind, a person with a stable mind, who would waste their life abiding in the supreme vehicle? Those who abide in the eye and form, and abide in feeling and perception, and also abide in formation, without realizing their own nature, with the power of bad intelligence, thinking that they can purify by contemplating the sky, because they have not become pure for a long time, they become those who are not skilled in existence. Therefore, having fully understood that the mind is hollow and insubstantial, not grasping it as the essence, they are empty by their very nature. The mind that is generated dependently, will never be wasted, and whatever are its conditions, they are empty by their very nature. Dharmas that are empty by their very nature, there is nothing to establish in them. All dharmas are examined, and their nature is well explained as such. Whoever is like that.
Tibetan
རབ་ཤེས་པ། །དེ་དེ་བྱང་ཆུབ་ལུང་བསྟན་གྱི། །དེ་དག་གཟུགས་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན། །ཚོར་བས་ཀྱང་ནི་ལུང་མ་བསྟན། །འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མིན། །རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་ལུང་མ་བསྟན། །འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་ཀྱང་། །དེ་དག་ལུང་མ་བསྟན་པའང་མིན། །གང་དག་འདི་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད། །མཚན་མེད་དེ་འདྲའི་ཤེས་ལྡན་ཞིང་། །ཤེས་པས་རློམ་སེམས་མི་བྱེད་པ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བཟོད་པ་འདི་འདྲ་དེ་སྐྱེས་པ། །བློ་གྲོས་བསྟན་པས་བཟོད་དུ་ཟད། །བོང་བའི་ཆད་པས་མཚོན་ཆད་ལ། ། དེ་དག་མི་མཇེད་ཅན་དུ་འགྱུར། །གང་དག་བཟོད་པ་དེ་འདྲ་བ། །ལེགས་པར་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དག །དེ་དག་རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་བཟོད། །དེ་ནི་རྙེད་པས་རློམ་སེམས་མེད། །དེ་འདྲ་བ་ཡི་བཟོད་པ་དེ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་ཡིན། །མཐའ་གཉིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་སུ། །མཁས་རྣམས་དབུ་མས་སྤྱོད་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་བཟོད་པ་བསྟེན་པར་བྱ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོང་པ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལམ་ཡིན་ཏེ། །ངས་ཀྱང་དེ་ནི་བསྟེན་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བསྔགས་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །། བཞི་པ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བསྔགས་པའི་ལེའུ།
Chinese
善慧者，彼彼菩提之授记，彼等非以色授记，受亦不授记，想、行诸者亦非，识亦不授记。于此虽不缘诸法，然彼等亦非不授记。何者于此一切法，无相如是具慧者，慧不生骄慢者，彼等是菩提之授记。如是忍辱彼生起，以智慧之教示而忍尽。以量之惩罚而于兵器惩罚，彼等将成能忍受者。何者如是之忍辱，善妙生起而成者，彼等忍受利养与恭敬，彼于利养不骄慢。如是之忍辱，是智者们之损害。压伏二边之后，智者们以中道而行。是故应修忍辱，自性之法空性，彼是菩提之道，我亦修彼。名为发菩提心赞叹品第四竟。 第四、发菩提心赞叹品。
English
O, wise one! That, that prophecy of enlightenment, those are not prophesied by form, nor is feeling prophesied. Not by perceptions, formations, and consciousness is also not prophesied. Although one does not perceive phenomena in this, those are also not unprophesied. Whoever possesses such wisdom in this all phenomena, without characteristics, and does not become arrogant with wisdom, those are the prophecies of enlightenment. Such patience arises, and is exhausted by the teaching of wisdom. With the punishment of measure, and with the punishment of weapons, those will become tolerant ones. Those who have such patience, who have arisen well, those endure gain and respect, and he is not arrogant with gain. Such patience is harmful to the wise. Having subdued the two extremes, the wise ones practice the middle way. Therefore, one should cultivate patience, the emptiness of phenomena by nature, that is the path of enlightenment, and I also cultivate that. This is the end of the fourth chapter, called "Praising the Generation of the Mind of Enlightenment." Fourth Chapter: Praising the Generation of the Mind of Enlightenment.