Tibetan
བཅུ་བཞི་པ། རྨི་ལམ་གྱི་ལེའུ། བཅུ་བཞི་པ། རྨི་ལམ་གྱི་ལེའུ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ལྷའི་བུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐུལ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ལ་རྨི་ལམ་འདི་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་རྨི་ལམ་དུ་རྨིས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཚན་མོ་མི་ཉལ་ཙམ་ན། ལྷའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ་མངོན་པར་འབྱུང་ཞིང་མངོན་པར་བྱུང་ནས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་རྨིས་སོ། །དེ་ནས་དེ་སད་པ་དང་། རིངས་པ་རིངས་པར་ཉུང་རུམ་ལ་དྲིས་པ། གཞོན་ནུ་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ན་འདུག་གམ། དེས་སྨྲས་པ་ལྷ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་འདི་སྙམ་དུ། གཞོན་ནུ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་ལྟས་སུ་སྣང་བ་ནི་འདི་དག་ཡིན་སྙམ་ནས། ཁོང་པའི་སྙིང་ལ་མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཟུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་གཞོན་ནུ་ནི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་ཡང་ནམ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བུད་མེད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ན་མངོན་པར་དགའ་བས་འདི་ཉིད་དུ་ཆགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་པར་འབྱུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་གཞོན་ནུའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔྱིད་དང་། དབྱར་དང་། སྟོན་གྱི་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁང་བཟངས་གསུམ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །དེ་ལ་དཔྱིད་ས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ བསིལ་བའོ། །དབྱར་ས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གྲང་དྲོ་རན་པའོ། །དགུན་ས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲོ་བའོ། །ཁང་བཟངས་རེ་རེའི་གྲུ་སྐས་རྣམས་ཀྱང་མི་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱས་འཛུགས་ཤིང་འབེབས་སོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་འཛུགས་ཤིང་འབེབས་པ་ན་གཞོན་ནུ་སུས་ཀྱང་མ་ཚོར་བར་མངོན་པར་བྱུང་བར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་སྒྲ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དུ་གྲག་པ་བྱུང་ངོ་། །ལྟས་པ་དང་མཚན་མཁན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་། གཞོན་ནུ་ནི་ཆབ་སྒོ་བཀྲ་ཤིས་པ་ནས་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་སྒོའི་སྒོ་འཕར་ཆེན་པོ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། སྒོ་འཕར་རེ་རེ་ཡང་མི་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱས་འབྱེད་ཅིང་གཅོད་དོ། །དེ་དག་གི་སྒྲ་ཡང་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དུ་གྲག་གོ །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་དབྱངས་ལེན་པ་དང་། གར་བྱེད་པའི་ན་ཆུང་དག་ཀྱང་རྟག་ཏུ་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ལ་སྨྲས་པ། དེང་སྐྱེད་མོས་
Chinese
第十四品，梦之章。 第十四品，梦之章。 比丘们，如是天子才劝请菩萨，国王净饭王就示现了这个梦。国王净饭王在睡眠中梦到，菩萨整夜不睡，被天众围绕而显现，显现之后也出家了，梦到穿了袈裟。然后他醒来，急忙问弄臣：王子是否在妃嫔眷属之中？他说：天哪，在。然后国王净饭王心想：王子肯定会不被邪魔所食而显现，这些是先兆啊。心中充满了忧伤的刺痛。他又想：我的王子再也不会去花园了，他会沉溺于美女之中，喜欢待在这里，不会出家了。然后，为了王子的享乐，国王净饭王按照春、夏、秋三季的时节，建造了三座宫殿。其中春天的住所非常凉爽。夏天的住所寒暖适中。冬天的住所自然温暖。每座宫殿的楼梯，都有五百人上上下下地守护。他们这样上上下下地守护着，却发出声音说：王子会在任何人都没有察觉的情况下出家。声音传遍了半由旬。所有的相士和占卜师也预言：王子会从吉祥之门出家。然后国王让人建造了吉祥之门的大门扇，每扇门扇都由五百人开关。这些声音也传遍了半由旬。还在其中安排了无与伦比的妙欲。唱歌、奏乐的声音，以及跳舞的少女们，也总是被安排在那里。比丘们，然后菩萨对车夫说：今天去花园。
English
Chapter Fourteen: The Chapter of Dreams Chapter Fourteen: The Chapter of Dreams Monks, as soon as the son of the gods had exhorted the Bodhisattva, this dream was shown to King Śuddhodana. King Śuddhodana dreamed in his sleep that the Bodhisattva did not sleep all night, but was surrounded by a host of gods and appeared, and after appearing, he also renounced, dreaming of wearing saffron robes. Then, when he awoke, he hurriedly asked the chamberlain: Is the prince among the retinue of consorts? He said: O god, he is. Then King Śuddhodana thought: The prince will surely appear without being devoured by demons, and these are the omens. His heart was pierced by the thorn of sorrow. He also thought: My prince will never go to the garden, but will be attached to this place, delighting in the company of women, and will not renounce. Then, for the enjoyment of the prince, King Śuddhodana had three mansions built according to the seasons of spring, summer, and autumn. Among them, the spring residence was very cool. The summer residence was neither hot nor cold. The winter residence was naturally warm. The staircases of each mansion were guarded by five hundred people going up and down. As they guarded in this way, they made a sound saying: The prince will renounce without anyone noticing. The sound spread for half a yojana. All the diviners and astrologers also prophesied: The prince will renounce from the auspicious gate. Then the king had great door leaves made for the auspicious gate, and each door leaf was opened and closed by five hundred people. The sound of these also spread for half a yojana. Unparalleled sensual pleasures were also arranged there. The sounds of singing and music, and the dancing girls, were also always arranged there. Monks, then the Bodhisattva said to the charioteer: Today, go to the garden.
Tibetan
ཚལ་གྱི་སར་འགྲོས་ཤིང་རྟ་མྱུར་དུ་སྦྱོར་ཅིག །དེ་ནས་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་གཞོན་ནུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་གཞོན་ནུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་ནམ་ཡང་མ་ཕྱུང་བས་ས་བཟང་པོ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་གཞོན་ནུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་ཕྱུང་ན་འོན་ཏང་གཞོན་ནུ་བུད་མེད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ་དགའ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས། མངོན་པར་མི་འབྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བྱམས་པ་དང་། རིམ་གྲོ་བྱེད་པས་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་གཞོན་ནུ་ས་བཟང་པོ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་འབྱུང་གིས། དེར་ཁྱེད་ཀྱིས་གཞོན་ནུའི་མིག་ཏུ་མི་འོང་བ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སོལ་ཅིག །ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཡུལ་ཉམས་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་ཉིན་པར་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་བརྒྱན་ཏོ། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཡང་མཛེས་པར་བྱས་ཏེ། རས་བཅོས་བུ་ཁ་དོག་ཐ་དད་པའི་བླ་རེ་ནི་བྲེས། གདུགས་དང་རྒྱལ་ མཚན་དང་། བ་དན་གྱིས་ནི་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་གང་ནས་འགྲོ་བའི་ལམ་དེ་ཡང་ཆག་ཆག་བཏབ་སྟེ་ཕྱགས་ནས། སྤོས་ཆུའི་ཆག་ཆག་བཏབ་སྟེ། མེ་ཏོག་སིལ་མ་ནི་ཆལ་པར་བཀྲམ། པོག་ཕོར་ནས་ནི་བདུགས། བུམ་པ་གང་བས་ནི་མཛེས་པར་བྱས། ཆུ་ཤིང་ལྗོན་པ་ནི་བསྒྲེང་། དར་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བླ་རེ་ནི་བྲེས། རིན་པོ་ཆེའི་དྲིལ་བུ་གཡེར་ཀའི་དྲ་བ་དང་། རྒྱན་ཕྲེང་དང་ཆུན་པོ་ནི་སྤྱངས། དཔུང་བཞིའི་བཀོད་པ་ནི་བྱས་སོ། །གཡོག་འཁོར་ཀྱང་གཞོན་ནུའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཀོད་པ་ཆེན་པོས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་གནས་གཙང་མའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྒན་པོ་གཏུགས་པ། འཁོགས་པ། ལུས་ལས་རྩ་རྒྱུས་འཐོན་པ། སོ་རྒལ་བ། ལུས་གཉེར་མས་གང་བ། སྐྲ་བྱི་བ། སྒུར་བ་གདུང་རྟེན་ལྟར་དགུ་བ། ཞོམ་པ། འཁར་བ་ལ་རྟེན་པ། མཐུ་ཟད་པ། དར་ཡལ་བ། མིད་པ་ནས་སྒྲ་ངར་ངར་པོ་འབྱུང་བ། ལུས་སྒུ་བས་འཁར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་འདར་བ་ཞིག་ལམ་ཀར་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་བཞིན་དུ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་མི་རིད་ཉམ་ཆུང་ཞིང་། །ཤ་ཁྲག་སྐམས་ལ་རྒྱུས་ལྤགས་ཉི་ཚེས་དཀྲིས། །མགོ་དཀར་སོ་རྒལ་ལུས་ནི་རབ་སྐེམ་ལ། །འཁར་བ་བརྟེན་ཅིང་མི་བདེར་འཁྱོར་འགྲོས་སུ། །ཁ་ལོ་སྒྱུར་བས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཅིག་མི་འདི་རྒ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན། །དབང་པོ་ཉམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བརྩོན་སྟོབས་ཉམས། །གཉེན་གྱི་སྐྱེ་བོས་བརྙས་ཤིང་མགོན་མེད་གྱུར། །དོན་བགྱིད་མི་ནུས་ནགས་ཁྲོད་ཤིང་ལྟར་བོར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། འདི་ཡི་ཆོས་འདི་རིགས་ཀྱི་ཡིན་ནམ་འོན་ཏམ་ནི། །འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་ལ་ཡང་འདི་སྲིད་དེ་སྨྲོས་ཤིག །ཚིག་འདི་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་མྱུར་དུ་སྨྲོས་ཤིག་དང་། །ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་དོན་ལ་འདིར་ནི་ཚུལ་བཞིན་བསམ། །ཁ་ལོ་སྒྱུར་བས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་རིགས་ཆོས་མ་ལགས་ཡུལ་འཁོར་ཆོས་མ་ལགས། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་དར་ལ་བབ་པ་རྒ་བས་འཇོམས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡབ་དང་ཡུམ་ དང་ཉེ་དུ་གཉེན་ཚོགས་ཀྱང་། །རྒ་ལས་མཐར་འགྲོ་བ་ཡི་ཐབས་ནི་གཞན་མ་མཆིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་མི་མཁས་པའི། །བློ་ངན་གཞོན་པས་རྒྱགས་ཤིང་མྱོས་པས་རྒ་མ་མཐོང་། །ང་ནི་སླར་འགྲོ་ང་ཡི་ཤིང་རྟ་མྱུར་དུ་སྒྱུར། །ང་ཡང་རྒ་ལ་གནས་པས་རྩེ་དགའས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིང་རྟའི་མཆོག་དེ་སླར་བསྒྱུར་ཏེ་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་གཞན་ཞིག་ན། བཀོད་པ་ཆེན་པོས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་ཞུགས་པ་དང་། དེས་ལམ་ཀ་ན་མི་ནད་ཀྱིས་ཉེན་པ། དམུ་རྫིང་ཅན་ལུས་ཉམ་ཆུང་བ། རང་གི་གཅིན་རྐྱག་ཏུ་བྱིང་བ། མགོན་མེད་པ། སྐྱབས་མེད་པ། ཤིན་ཏུ་ཤ་ཐང་བར་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་བརྔུབ་དགོས་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེས་བཞིན་དུ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་མི་རྩུབ་ལུས་ཀྱི་མདོག་ངན་ལ། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉམས་ཤིང་དབུགས་དབྱུང་རབ་ཏུ་དཀའ། །ཡན་ལག་ཀུན་སྐམས་ལྟོ་བས་དཀྲུགས་ཤིང་ཉམ་ཐག་གྱུར། །རང་གི་གཅིན་རྟུག་སྨད་པའི་གནས་ན་འདུག་འདི་སུ། །ཁ་ལོ་སྒྱུར་བས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཅིག་མི་འདི་ཤིན་ཏུ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་སྟེ། །ནད་ཀྱི་འཇིགས་པ་ཉེ་བར་མཆིས་པས་འགུམ་ལ་ཐུག །ནད་མེད་གཟི་བརྗིད་མ་མཆིས་སྟོབས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཉམས། །མགོན་དང་སྐྱབས་དང་
Chinese
迅速地套上马车前往花园！然后，车夫前往净饭王的住所，说道：神啊，王子将前往花园。然后，净饭王心想：我从未带王子去过花园，为了观看好地方，如果我带王子去花园，但王子被年轻女子们包围，享受快乐，那将不会显现出来。然后，净饭王对菩萨充满慈爱和尊敬，说道：七天后，王子将为了观看好地方而前往花园。在那里，你们要清除所有王子眼中不悦的事物，布置所有令人愉快和风景优美的事物。并在城市中宣布。然后，在第七天，整个城市都装饰一新。花园也被装饰得美轮美奂，悬挂着各种颜色的布幔。用伞盖、旗帜和幡幢精心装饰。菩萨所经过的道路也被洒扫干净，洒上香水，散布鲜花。用香炉焚香，用装满水的瓶子装饰，树木也被竖立起来，悬挂着各种颜色的丝绸布幔。悬挂着珍贵的铃铛、铃铛网、花环和串珠。布置了四军。侍从们也为了装饰年轻王妃的随从而努力。然后，菩萨以盛大的仪仗从城市东门前往花园。然后，由于菩萨的力量，净居天的天子们在路上显现出一个衰老的人，他弯腰驼背，身体血管突出，牙齿稀疏，身体布满皱纹，头发脱落，弯腰如屋顶的椽子般，消瘦，拄着拐杖，力量耗尽，青春逝去，喉咙里发出粗哑的声音，身体弯曲，拄着拐杖，四肢和关节都在颤抖。
English
Quickly harness the chariot to the garden! Then, the charioteer went to King Śuddhodana's residence and said: O god, the prince will go to the garden. Then, King Śuddhodana thought: I have never taken the prince to the garden, so in order to see a good place, if I take the prince to the garden, but the prince is surrounded by young women and enjoys happiness, it will not be revealed. Then, King Śuddhodana, with love and respect for the Bodhisattva, said: In seven days, the prince will go to the garden to see a good place. There, you should remove all unpleasant things from the prince's eyes, and arrange all pleasant and scenic things. And announce it in the city. Then, on the seventh day, the whole city was decorated. The garden was also beautifully decorated, with various colored cloth banners hanging. It was carefully decorated with umbrellas, flags, and banners. The road that the Bodhisattva passed was also swept clean, sprinkled with perfume, and scattered with flowers. Incense was burned from incense burners, decorated with bottles filled with water, and trees were also erected, with various colored silk banners hanging. Precious bells, bell nets, garlands, and beads were hung. The arrangement of the four armies was made. The attendants also worked hard to decorate the retinue of the young queen. Then, the Bodhisattva went to the garden from the east gate of the city with great pomp. Then, due to the power of the Bodhisattva himself, the sons of the gods of the Pure Abode showed on the road an old man who was hunched over, crooked, with veins protruding from his body, sparse teeth, a body full of wrinkles, hair falling out, bent like a roof rafter, emaciated, leaning on a cane, exhausted of strength, youth gone, a rough sound coming from his throat, his body bent, leaning on a cane, all his limbs and joints trembling.
Chinese
之后，菩萨明智地对驭者说道：“驭者啊，这个人瘦弱而虚弱，血肉干枯，筋脉皮肤暴露无遗，头白齿落，身体极度干瘪，拄着拐杖，步履蹒跚，痛苦不堪。” 驭者回答说：“天神啊，这个人被衰老所征服，感官衰退，痛苦且精进力衰弱，被亲人鄙视，变得无依无靠，无能为力，像森林中的树木一样被抛弃。” 菩萨说道：“这种现象是特定人群的命运，还是所有众生都无法避免的？请如实相告，我听后会认真思考。” 驭者回答说：“天神，这不是种姓的命运，也不是地域的命运，而是所有众生在达到鼎盛时期后都会被衰老摧毁。您的父母、亲戚和朋友也无法逃脱衰老的命运。” 菩萨说道：“驭者啊，愚蠢的孩童、无知的人，年轻时骄傲自满、沉迷享乐，看不到衰老。我将返回，快掉转我的马车。既然我也会衰老，为何还要寻欢作乐？” 之后，菩萨调转那辆最好的马车，返回城市。 比丘们，同样，在另一个时候，菩萨以盛大的仪仗从城市的南门进入花园，在路上看到一个被疾病折磨的人，患有水肿，身体虚弱，浸泡在自己的尿液中，无依无靠，没有庇护，非常消瘦，需要费力地呼吸。 看到后，菩萨明智地对驭者说道：“驭者啊，这个人粗糙丑陋，所有感官都已衰退，呼吸极其困难，四肢干枯，腹部鼓胀，痛苦不堪，躺在污秽的尿液和粪便中，这是谁？” 驭者回答说：“天神，这个人被疾病缠身，面临死亡的威胁，没有健康和光彩，力量也已耗尽，没有保护和庇护。
English
Then, the Bodhisattva wisely said to the charioteer, "Charioteer, this person is thin and weak, his flesh and blood are dried up, his sinews and skin are exposed, his head is white, his teeth have fallen out, his body is extremely emaciated, he leans on a cane, walks unsteadily, and is in great pain." The charioteer replied, "Deity, this person is overcome by old age, his senses have declined, he is suffering and his diligence has weakened, he is despised by his relatives, has become helpless, is unable to do anything, and is abandoned like a tree in the forest." The Bodhisattva said, "Is this the fate of a particular group of people, or is it unavoidable for all beings? Please tell me the truth, and I will think about it carefully after hearing it." The charioteer replied, "Deity, this is not the fate of a caste, nor the fate of a region, but all beings are destroyed by old age after reaching their prime. Your parents, relatives, and friends will also not be able to escape the fate of old age." The Bodhisattva said, "Charioteer, foolish children, ignorant people, who are arrogant and intoxicated with pleasure in their youth, do not see old age. I will return, quickly turn my chariot around. Since I will also age, why should I seek pleasure?" After that, the Bodhisattva turned the best chariot around and returned to the city. Monks, similarly, at another time, the Bodhisattva entered the garden from the south gate of the city with great pomp, and on the way, he saw a person afflicted with disease, suffering from edema, with a weak body, immersed in his own urine, helpless, without protection, very emaciated, and needing to breathe with difficulty. After seeing this, the Bodhisattva wisely said to the charioteer, "Charioteer, this person is rough and ugly, all his senses have declined, his breathing is extremely difficult, his limbs are withered, his abdomen is swollen, he is in great pain, and he is lying in filthy urine and feces, who is this?" The charioteer replied, "Deity, this person is afflicted with disease, faces the threat of death, has no health or splendor, his strength has also been exhausted, and he has no protection or refuge.