Tibetan
བ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དབེན་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །གཡོ་བ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །འོང་བ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །འགྲོ་བ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །བདག་པོ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་པ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །མཐོང་བ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །མ་སྐྱེས་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །བདག་གི་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྟོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །བྲག་ཆེ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཆུ་ཤིང་གི་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རིང་དུ་མི་གནས་པ་དག་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པ་དག་དང་། གསོག་དག་དང་། གསོབ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདོད་ཆགས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེ་སྡང་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །གཏི་མུག་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དག་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྟོང་པ་དག་དང་། མེད་པ་དག་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དག་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དག་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་དག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདོད་པའི་ཁམས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། བདག་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་དང་། དབེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་འདོད་ཆགས་སྤྱད་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཞེ་སྡང་སྤྱད་པའོ། །འདི་དག་ནི་གཏི་མུག་སྤྱད་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཆ་མཉམ་པ་སྤྱད
Chinese
于无有处了知，于寂静处了知，于无事物处了知，于无动摇处了知，于无生处了知，于无来处了知，于无去处了知，于无自性处了知，于无主处了知，于无分别识处了知，于无知处了知，于无见处了知，于无生处了知。 于无戏论处了知，于无我处了知，于由了知所生起处了知，于由分别所生起处了知，于缘起处了知，于如幻处了知，于如梦处了知，于如阳焰处了知，于如石女处了知，于如芭蕉树心处了知，于不常住处，于无有心要处，于积聚处，于空虚处了知。文殊，再者，菩萨了知贪欲，了知嗔恚，了知愚痴。如何了知？了知贪欲、嗔恚、愚痴是由分别所生起，并且了知这些分别也是空性、无有、无事物、无戏论、无分别识。文殊，再者，菩萨了知欲界，了知色界，了知无色界。如何了知？了知无我、空性、寂静之相。文殊，再者，菩萨了知众生的行为。如何了知？了知这些众生是行贪欲的，这些是行嗔恚的，这些是行愚痴的，这些是行平等
English
He understands the state of non-existence. He understands the state of solitude. He understands the state of non-entity. He understands the state of immovability. He understands the state of non-arising. He understands the state of non-coming. He understands the state of non-going. He understands the state of selflessness. He understands the state of masterlessness. He understands the state of non-discrimination. He understands the state of non-knowing. He understands the state of non-seeing. He understands the state of unborn. He understands the state of non-elaboration. He understands the state of non-self. He understands the states that arise from understanding. He understands the states that arise from discrimination. He understands the states of dependent origination. He understands the states that are like illusions. He understands the states that are like dreams. He understands the states that are like mirages. He understands it to be like a barren woman. He understands it to be like the heartwood of a plantain tree. He understands the states of impermanence, the states of lacking essence, the states of accumulation, and the states of emptiness. Manjushri, furthermore, the Bodhisattva understands desire. He understands hatred. He understands delusion. How does he understand? He understands that desire, hatred, and delusion arise from complete discrimination, and he also understands that these discriminations are emptiness, non-existence, non-entity, non-elaboration, and non-discrimination. Manjushri, furthermore, the Bodhisattva understands the desire realm. He understands the form realm and the formless realm. How does he understand? He understands the aspects of selflessness, emptiness, and solitude. Manjushri, furthermore, the Bodhisattva understands the conduct of sentient beings. How does he understand? He understands that these sentient beings practice desire, these practice hatred, these practice delusion, and these practice equanimity.
Tibetan
་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། གང་གི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་རྟོགས་ནས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དེ་ ལྟ་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། མིང་དེ་ཡང་གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མིག་དང་རྣ་བ་དེ་དག་ནི། །རང་བཞིན་སྟོང་པར་རྟོགས་བྱེད་ཀྱང་། །རྟོགས་སྙམ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །སྣ་དང་ལྕེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་བྱེད་ཀྱང་། །རྟོགས་སྙམ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ལུས་དང་ནི། །ཡིད་ནི་སྟོང་པར་རྟོགས་བྱེད་ཅིང་། །རྟོགས་ནས་ཡང་དག་སྟོན་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དག་དང་། །རོ་དང་རེག་བྱ་ཡིད་འོང་རྣམས། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་རྟོགས་བྱེད་ཅིང་། །འདུ་ཤེས་ཀྱང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་ཤེས་ནི། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱེད། །ལྔ་ཕུང་རྨི་ལམ་ལྟ་བ་དང་། །མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་གཅིག་པར། །རྟོགས་ཀྱང་རྟོགས་སྙམ་མི་རྟོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །ནང་ནི་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས། །དེ་དག་མིང་གིས་བསྟན་པ་སྟེ། །མིང་དེ་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཀུན་རྟོག་གིས། །ཀུན་ནས་བསླང་བར་རྟོགས་པར་བྱེད། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་འབྱུང་མིན་ཏེ། །གཏན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན། །གཏི་མུག་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་བྱུང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ། །རྒྱུ་ཡང་ལྟ་བས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །ལྟ་བ་དེ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད། །ཁམས་ གསུམ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། །དེ་ནི་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད། །འདི་ན་འཕོ་བ་འགའ་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །འདོད་ཁམས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན
Chinese
认识到名为“宝”之后，理解到擅长于修行。也理解到什么是知识的各种显现，并且在理解之后，如其所是地宣说解脱之法。文殊，此外，菩萨理解一切众生。如何理解呢？一切众生仅仅是名称，而这个名称也是不动的。所有这些众生都是同一个众生，而这个众生也是无众生的。像这样也是不分别的。因此被称为菩萨。当菩萨理解一切法的时候，那时就是理解菩提的时候。对此应该这样说：眼睛和耳朵，虽然理解到自性是空性，但不作“我理解”之想，也称为菩萨。鼻子和舌头也自然地理解到没有事物，但不作“我理解”之想，也称为菩萨。有智慧者理解到身体和心是空性，理解之后如实宣说，也称为菩萨。色、声、香以及味、触、令人愉悦之物，理解到一切都是空性，也称为菩萨。理解色和受，以及想，也同样如此。行和识，理解为如幻象一般。五蕴如梦境一般，无相而一相。虽然理解，但不作“我理解”之想，也称为菩萨。内在不是产生的，没有戏论，不是造作的。这些是用名称来表示的，而这个名称不是实有的。贪欲、嗔恨由分别念所引发，理解到这是普遍引发的。而分别念也不是产生的，永远是没有实体的。愚痴从分别念中产生，分别念从因中产生，因也是由见所产生的，而见也没有对境。三界一切都是空性，理解到那是没有的。这里没有任何迁变，也称为菩萨。欲界不是成立的。
English
Having realized what is called "Bao," one understands being skilled in practice. One also understands what the various manifestations of knowledge are, and having understood, one teaches the Dharma in such a way as to liberate them as they are. Manjushri, furthermore, the Bodhisattva understands all sentient beings. How does one understand? All sentient beings are merely names, and that name is also immovable. All these sentient beings are the same sentient being, and that sentient being is also without sentient beings. In this way, there is also no differentiation. Therefore, one is called a Bodhisattva. When a Bodhisattva understands all Dharmas, that is when one understands Bodhi. To this, one should say: The eyes and ears, although understanding that their nature is emptiness, do not think "I understand," and are also called Bodhisattva. The nose and tongue also naturally understand that there are no things, but do not think "I understand," and are also called Bodhisattva. The wise understand that the body and mind are emptiness, and having understood, they truly proclaim it, and are also called Bodhisattva. Form, sound, smell, as well as taste, touch, and pleasing things, understanding that all are emptiness, are also called Bodhisattva. Understanding form and feeling, and also perception, is the same. Actions and consciousness are understood as being like illusions. The five aggregates are like dreams, without characteristics and of one characteristic. Although understanding, one does not think "I understand," and is also called Bodhisattva. The inner is not produced, without elaboration, not fabricated. These are indicated by names, but that name is not real. Desire and hatred are aroused by conceptual thought, understanding that this is universally aroused. And conceptual thought is also not produced, it is eternally without substance. Ignorance arises from conceptual thought, conceptual thought arises from a cause, and the cause is also produced by view, and the view has no object. All three realms are emptiness, understanding that it is non-existent. There is no change here, and one is also called a Bodhisattva. The desire realm is not established.
Tibetan
་ཏེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླད། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡོད་མ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་སྤྱོད་དང་ཞེ་སྡང་སྤྱོད། །དེ་བཞིན་གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་དང་། །སེམས་ཅན་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ། །ཐམས་ཅད་མཁས་པས་རྟོགས་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གཅིག །སེམས་ཅན་དེ་ཡང་ཡོད་མིན་པར། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དེ་རྟོགས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་དེ་ལ་རློམ་སེམས་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་འབྱུང་བ་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། །གང་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྟོགས་པ། །དེ་ནི་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཤེས་པ་ཀུན་ལ་མཁས་པ་ནི། །གང་གི་སྒྲ་ལའང་ཆགས་པ་མེད། །ཆགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །རང་གི་ཤ་རྣམས་གཏོང་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ལ་གནས་པ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །ཇི་བཞིན་རྗེས་སུ་རྟོགས་གྱུར་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྱུར་ཀྱང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་རློམ་སེམས་མེད། །སངས་རྒྱས་ཚུལ་དོན་གང་ཡིན་པ། །སྐྱེ་མེད་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡིན། །བྱམས་པས་སེམས་ཅན་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཅན་དོན་ནི་རྗེས་རྟོགས་པ། །དེ་ནི་མིང་གིས་བསྟན་པ་ཡིན། །འདུས་བྱས་ཀུན་ལ་རྣམ་སེམས་པའི། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལ་གནས་གྱུར་ཅིག །འཇིག་རྟེན་སྟོང་པར་རིག་ནས་ནི། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་རྟོགས་པར་བྱེད། །དེ་ནི་བསམ་གཏན་སྒོམ་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ལ་རྟེན་པ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །གནས་མེད་དམིགས་པ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལྟར་མཁས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད། །བག་ཆགས་ལྟ་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །ཤེས་རབ་མཚོན་གྱིས་གཅོད་བྱེད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེ་བ་དང་། གཅོད་པའི་རློམ་སེམས་ཡོད་མ་ཡིན འཕགས་པ་ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ།
Chinese
被分别念所遍染，色与非色亦是如此，彼等一切皆非实有。贪欲之行与嗔恚之行，如是愚痴之行，以及众生之行是何者，一切智者皆能了知。一切众生即一众生，彼众生亦非实有，具慧者虽能了知，然于彼众生无有我慢。诸法之生起，乃是从颠倒而生，何者了知颠倒，彼即是颠倒之体性。于一切知识中，智者于何者之音声亦无有贪著，若能了知无有贪著，亦名为菩萨。虽能舍弃自身之血肉，然于彼无有住着，如实随顺了知者，亦名为菩萨。虽已到达持戒之彼岸，然于持戒亦无有我慢，何为佛陀之真实义，即是无生无灭。虽以慈爱遍布众生，然无有众生之对境，为了知众生之义利，彼乃是以名言所宣说。于一切有为法中，以正念而安住于精进之发起，了知世间为空性之后，便能证悟殊胜菩提。彼虽修习禅定，然于彼无有依靠，无有处所，亦无有对境，如是智者修习禅定。习气见解之烦恼，虽以智慧之剑而斩断，然于法界无有分别，亦无有斩断之我慢。
English
Defiled by discrimination, form and formlessness are likewise, all of them are not real. The practice of desire and the practice of hatred, likewise the practice of delusion, and whatever is the practice of sentient beings, all of that the wise understand. All sentient beings are one sentient being, that sentient being is also not real, although the wise understand that, there is no pride in that sentient being. The arising of all phenomena is born from reversal, whoever understands reversal, that is the nature of reversal. Among all knowledge, the wise are not attached to the sound of anything, if one understands without attachment, one is also called a Bodhisattva. Although one gives away one's own flesh, there is no dwelling in that, one who truly understands accordingly, is also called a Bodhisattva. Although one has reached the other shore of morality, there is no pride in morality, whatever is the true meaning of the Buddha, is unborn and unarising. Although one pervades sentient beings with love, there is no object of sentient beings, to understand the benefit of sentient beings, that is what is shown by name. In all conditioned phenomena, abide in the effort of diligence with mindfulness, having realized the world as emptiness, one realizes the supreme Bodhi. Although one meditates on Samadhi, there is no reliance on that, there is no place, and there is no object, thus the wise meditate. Although the afflictions of habitual views are cut with the sword of wisdom, there is no distinction in the realm of Dharma, and there is no pride in cutting.