Tibetan
ས་ན། །སེམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ཁོན་འཛིན་མེད། །རྟག་ཏུ་བཟོད་པ་བསྒོམས་པས་ན། །དེས་ན་མངོན་པར་འཚང་ཡང་རྒྱ། །སེམས་ཅན་དགེ་སེམས་མེད་པ་ལ། །འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་བྱས་ནས་ནི། །མགོན་དང་སྐྱབས་ནི་བྱེད་པས་ན། །ནོར་མེད་ནོར་དང་ལྡན་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ལམ་ལོག་སྤྱོད་པ་ནི།། །དེ་དག་སྙིང་བརྩེའི་གནས་ཡིན་པས། །བདག་གིས་ཡོངས་སུ་བཟླས་ནས་ནི། །མྱ་ངན་འདས་ལ་གཞག་སྙམ་སེམས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྒུད་པས་ན། །ཤེས་རབ་ནོར་དང་ཡོང་མི་ལྡན། །བདག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཐོབ་ནས། །དེ་དག་ཚིམ་པར་བྱ་སྙམ་སེམས། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་བཟླ་བའི་ཕྱིར། །སེམས་བསྐྱེད་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བ་ན། །དེ་འདྲའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་བྱེད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྱམས་མའི་བུ་གང་པོ་བཀའ་སྩལ་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱང་ཆོས་འགའ་ཙམ་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་བསླབས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚལ་རྒྱ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས་ཆོས་གཞན་ཡང་དངོས་པོ་འདི་ལས་ལྷག་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །བཞི་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་མཚར་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཁོང་ཁྲོའི་སེམས་ཅན་ནན་པོ་ཆེ་དག་གི་ནང་ན་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ལམ་ལོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དག་མཐོང་ནས་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་བཟླ་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གང་པོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཅན་ལེ་ལོ་ཅན་མཐོང་ན
Chinese
如是。心中没有愤怒和怨恨，因为恒常修习安忍，因此能够现前成佛。对于没有善心的众生，作为世间的明灯，作为怙主和救护者，使无有资财者也具有资财。对于行持邪道的众生，因为他们是慈悲的对象，我完全摄受他们之后，心想将他们安置于寂灭。因为一切众生衰损，不具智慧之财，我获得一切智之后，心想使他们满足。如是菩萨们，为了完全摄受众生，发起菩提心寻求菩提时，便会发起这样的愿望。薄伽梵对具寿慈母之子这样说道：菩萨摩诃萨们以各种因缘为众生宣说佛法，却不执着于任何法。这是为什么呢？因为菩萨们在一切法上都如实修习，之后便会现前圆满正觉。菩萨具有四种稀有奇妙之事物，因此不会认为有其他法比这些事物更加殊胜。是哪四种呢？菩萨对于懈怠的众生，精勤策励，这被称为第一稀有之事物。在嗔恚心极重的众生中修习安忍，这被称为第二稀有奇妙之事物。见到众生行持邪道，自己则在正道上精进，这被称为稀有奇妙之事物。为了将众生从轮回中完全解脱出来，以增上意乐发起无上圆满菩提心，这被称为稀有奇妙之事物。康波，这四种稀有奇妙之事物，被称为菩萨的稀有奇妙之殊胜事物。此后，薄伽梵以偈颂说道：见到懈怠的众生
English
Thus, there is no anger or resentment in the mind. Because of constantly practicing patience, one can attain enlightenment. For beings without virtuous minds, acting as a lamp in the world, as protector and refuge, making those without wealth possess wealth. For beings who practice wrong paths, because they are objects of compassion, after I completely embrace them, I think of placing them in peace. Because all beings are degenerated and do not possess the wealth of wisdom, after I obtain omniscience, I think of satisfying them. Thus, Bodhisattvas, in order to completely embrace beings, when generating Bodhicitta and seeking Bodhi, they make such aspirations. The Blessed One spoke to the Venerable Maitreya's son thus: Bodhisattva Mahasattvas teach the Dharma to beings through various causes and conditions, but they do not cling to any Dharma. Why is that? Because Bodhisattvas truly practice all Dharmas, and then they will manifest perfect enlightenment. Bodhisattvas possess four rare and wonderful things, so they do not think that there are other Dharmas more excellent than these things. What are the four? Bodhisattvas diligently encourage lazy beings, which is called the first rare thing. Practicing patience among beings with strong anger is called the second rare and wonderful thing. Seeing beings practicing wrong paths, one strives on the right path, which is called a rare and wonderful thing. In order to completely liberate beings from Samsara, generating the unsurpassed perfect Bodhicitta with superior intention is called a rare and wonderful thing. Kangpo, these four rare and wonderful things are called the supreme rare and wonderful things of Bodhisattvas. Thereafter, the Blessed One spoke in verses: Seeing lazy beings
Tibetan
། །བརྩོན་འགྲུས་སེམས་ནི་སྐྱེད་བྱེད་པས། །བདག་གིས་དེ་ལ་ཆོས་མིན་པའི། །དངོས་པོ་བསྟན་སྙམ་ཡོང་མི་སེམས། །ཁོང་ཁྲོ་སྟོན་པར་མི་བྱེད་དེ། །ཁོང་ཁྲོ་སངས་རྒྱས་ལམ་མིན་ཞེས། །རྟག་ཏུ་བྱམས་སེམས་སྒོམ་པས་ན། །བྱང་ཆུབ་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་ལམ་ལོག་མོས་པས་ན། །ལོག་པའི་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡག་དག་ལམ། །བཙལ་ནས་སེམས་ན་འགོད་པར་བྱེད། །འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་ན། །རྩེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཚོལ། །བླ་མེད་གཏེར་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་བཟླ་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས། །རྨད་བྱུང་དངོས་པོ་འདི་དག་ལས། །ལྷག་པའི་གཞན་ནི་སུ་ཡང་མེད། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐོགས་མེད་ཆོས། །འཐོབ་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་གོས་ནི་ཚིག་པ་དང་། །མགོ་ཐོད་མེ་ནི་འབར་བ་བཞིན། །ལེ་ལོའི་སེམས་ནི་སྐྱེས་གྱུར་ན། །མྱུར་བ་ཉིད་དུ་སེལ་བར་བྱེད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །གང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་ན་གནས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་མི་རྩོམ་པར་མཐོང་ལ་བདག་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་མཐོང་བས་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྟག་པར་ལེ་ལོ་ཅན་དུ་གྱུར་པར་མཐོང་བ་བདག་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གནས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་མཐོང་བས་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་། འཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཕྲག་དོག་ཅན་དུ་གྱུར་པར་མཐོང་ལ་བདག་ཉིད་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་། འཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཕྲག་དོག་མེད་ཅིང་རྟག་པར་བྱམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བས་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བརྩོན་པར་གཞན་སུ་ཡང་བདག་དང་མཚུངས་པ་མེད་པར་མཐོང་བས་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཅན་ལེ་ལོ་ཅན་མཐོང་ན། །བདག་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་བྱེད་པས། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། །བདག་ཉིད་དགའ་སེམས་འཐོབ་པར་འགྱུར། །འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་ན། །སྐྱོ་བའི་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཁམས་གསུམ་བརྩོན་རར་འཇིགས་པས་ན། །བརྩོན་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཁོང་ཁྲོ་འཁོན་འཛིན་དགའ། །བདག་ཉིད་བྱམས་སེམས་གནས་
Chinese
凭借精进生发心，我不思向其展示非法之物，不作愤怒之态，因愤怒非成佛之道。恒常修持慈悲心，菩提由此而生。众生耽着歧途，安住于邪道。寻觅菩萨之正道，于心中安立。见轮回之过患，一心寻求佛陀之智慧，无上之宝藏终将获得。心想应调伏众生，于此殊胜之事物中，无有胜彼者。如是应知，将获得无碍之法。 身之衣衫如焚烧，头顶如烈火燃烧。若生起懈怠之心，应迅速消除。薄伽梵开示：何者菩萨具足四法，则生欢喜之心。何为四者？见众生安住于轮回，不作精进，而自身安住于成佛之道，作精进，故生欢喜之心。见众生恒常懈怠，而自身安住于佛陀之教法，作精进，故生欢喜之心。见众生愤怒、怀恨、嫉妒，而自身无有愤怒、怀恨、嫉妒，恒常具足慈悲之心，故生欢喜之心。见于显现成办佛法精进，无有他人与自身相等，故生欢喜之心。彼时，薄伽梵以偈颂开示：见众生懈怠，自身作精进，是故彼菩萨，自身将获得欢喜心。见轮回之过患，厌离之心则生起。因畏惧三界牢狱，以精进之心而舍弃。众生喜好愤怒与怀恨，自身安住于慈悲心。
English
Through diligence, the mind is generated, I do not think of showing them non-dharmic things, I do not show anger, because anger is not the path to Buddhahood. By constantly cultivating loving-kindness, Bodhi arises from it. Sentient beings are attached to wrong paths, abiding in evil ways. Seek the right path of the Bodhisattva, and establish it in your mind. Seeing the faults of samsara, seek the wisdom of the Buddha with one mind, and the supreme treasure will be obtained. Think that sentient beings should be tamed, among these wonderful things, there is no one superior to them. Thus, it should be known that unobstructed Dharma will be obtained. The clothes on the body are like burning, the top of the head is like a blazing fire. If a mind of laziness arises, it should be quickly eliminated. The Bhagavan said: Whichever Bodhisattva possesses four qualities, a joyful mind will arise. What are the four? Seeing sentient beings dwelling in samsara, not making effort, while oneself dwells on the path to Buddhahood, making effort, therefore a joyful mind arises. Seeing sentient beings constantly lazy, while oneself dwells in the Buddha's teachings, making effort, therefore a joyful mind arises. Seeing sentient beings angry, resentful, and jealous, while oneself is without anger, resentment, and jealousy, constantly possessing a mind of loving-kindness, therefore a joyful mind arises. Seeing that in manifestly accomplishing the Buddha's Dharma with diligence, no one else is equal to oneself, therefore a joyful mind arises. Then, at that time, the Bhagavan spoke in verse: Seeing sentient beings lazy, oneself making effort, therefore that Bodhisattva, will obtain a joyful mind. Seeing the faults of samsara, a mind of weariness arises greatly. Fearing the prison of the three realms, one abandons it with a mind of diligence. Sentient beings delight in anger and resentment, oneself abides in loving-kindness.