Tibetan
འཕགས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་ལ་མངལ་དུ་འཇུག་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། འཕགས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་ལ་མངལ་དུ་འཇུག་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལེའུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་མངལ་ན་གནས་པ་བསྟན་པ། བམ་པོ་དང་པོ། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཪྻ་ནནྡ་གརྦྷུ་བཀྲཱནྟི་ནིར་དེ་ཤ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དགའ་བོ་ལ་མངལ་ན་གནས་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། སངས་རྒྱ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱ་ན་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷཱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་དགེ་སློག་གི་དགེ་འདུན་ཚང་མེད་པ་རྣམས་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཅུང་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ལུས་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན་མཚན་སུམ་བཅུ་དང་ལྡན་ཞིང་ཚད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་སོར་བཞིས་ཐུང་པ་ཞིག་ཡོད་དེ་དེའི་ཆུང་མ་སུན་ད་རི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་བཟང་མོ་བལྟ་ན་སྡུག་པ། བྱད་བཞིན་མཛེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་ན་དཀོན་པ་ཁ་དོག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་མང་པོ་ཀུན་ཀྱིས་བལྟ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡོད་པས་དགའ་བོ་དེ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་གྱུར་པས་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འབྲལ་ཞིང་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤིན་དུ་ཆགས་པར་གྱུར་ཏེ། སྲོག་གིས་འཇལ་བར་བྱེད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་པས་སྔ་དྲོའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ན་བཟའ་བནབས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་ཞབས་འབྲིང་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་གྲོང་ཁྱར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ཏེ། མཐར་གྱིས་དགའ་བོའི་ཁྱིམ་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ནས་དེའི་སྒོར་གཤེགས་ཏེ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཐུས་འོད་ཟེར་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་བཏང་བས་དགའ་བོའི་ཁྱིམ་ནིང་ཀུན་ཏུ་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུའི་ཁ་དོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་།་དེའི་ཚེ་དགའ་པོ་འདི་སྙམ་དུ་འོད་ཟེར་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གྱུར་བས་གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྙམ་དུ་བསམ་ནས་ མི་ཞིག་མངགས་ཏེ། ཀྱེ་སོང་ལུས་ཡིན་བལྟོས་ཤོག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ནས་མྱུར་ཞིང་རིངས་པས་སླར་ལོག་ནས་དགའ་བོ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒོ་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་མྱུར་དུ་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསུ་སྟེ། ཕྱག
Chinese
圣者具寿难陀入胎经，名为大乘经。 圣者具寿难陀入胎经，名为大乘经。 圣者大宝积经法门品类百千颂中第十三品，即具寿难陀住胎品。第一卷。印度语：阿雅难陀揭婆跋讫兰底尼尔迭舍。藏语：圣者难陀住胎经，名为大乘经。顶礼一切佛及菩萨。如是我闻，一时薄伽梵在迦毗罗卫城（Kapilavastu，约公元前6世纪），于榕树园（Nigrodharama）中，与无数比丘僧众共处。尔时，薄伽梵之弟，名曰难陀，其身金色，具三十二相，身高较薄伽梵矮四指。彼之妻名曰孙陀罗（Sundari），贤淑端庄，容貌美丽，世间罕有，颜色殊妙，众人皆欲瞻仰。难陀对她爱恋情深，片刻不离，为爱欲所染，甚至不惜以性命相许。薄伽梵知其调伏之时已至，于清晨着衣持钵，与侍者具寿阿难陀入城乞食，次第行至难陀家门前，驻足而立。尔时，以大悲力，放出金色光芒，照耀难陀之家，使其内外皆如纯金之色。当时，难陀心想：此光芒普照，定是如来降临。遂遣一人前去察看。其人见薄伽梵后，急忙返回，告知难陀：薄伽梵正在门外。难陀闻言，立即出门迎接薄伽梵，并
English
The Noble Sutra on Entering the Womb of the Venerable Nanda, called the Great Vehicle Sutra. The Noble Sutra on Entering the Womb of the Venerable Nanda, called the Great Vehicle Sutra. This is the thirteenth chapter from the hundred-thousand-chapter collection of the Noble Great Heap of Jewels Sutra, which is the chapter on the Venerable Nanda's Abiding in the Womb. Volume One. In Indian language: Ārya Nanda garbha vyākrānti nirdeśa. In Tibetan: The Noble Sutra on Entering the Womb of Nanda, called the Great Vehicle Sutra. Homage to all Buddhas and Bodhisattvas. Thus have I heard. At one time, the Blessed One was dwelling in the city of Kapilavastu (around 6th century BCE), in the Nigrodharama grove, together with a gathering of monks, all without exception. At that time, the Blessed One's younger brother, named Nanda, whose body was the color of gold, possessed the thirty-two marks, and whose height was four fingers shorter than the Blessed One, had a wife named Sundari, who was virtuous, beautiful to behold, with a beautiful face, rare in the world, with an exceptionally excellent complexion, and whom many desired to see. Nanda was attached to her and clung to her, never parting from her even for a moment, and was deeply attached with a mind of desire, even willing to give his life for her. The Blessed One, knowing that the time had come to tame him, put on his robes in the early morning and, carrying his begging bowl, went with his attendant, the Venerable Ananda, to the city to beg for alms. Gradually, he arrived at the house where Nanda lived, went to its door, and stood there. Then, through the power of great compassion, he emitted rays of light like the color of gold, which illuminated Nanda's house, making it appear entirely like pure gold. At that time, Nanda thought to himself, "Since this light is shining everywhere, without a doubt, this is the Thus-Gone One." Thinking this, he sent a person to look. That person, having seen the Blessed One, quickly and hastily returned and said to Nanda, "The Blessed One is standing at the door." Having heard these words, Nanda quickly went out to greet the Blessed One, and
Tibetan
་བྱ་བར་བྱས་པ་ལས་དེའི་ཚེ་སུན་ད་རི་ཀ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས། གལ་ཏེ་འདི་བཏང་བར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གོས་ཀྱི་མཐའ་ནས་བཟུང་སྟེ་མ་བཏང་བ་དང་། དགའ་པོས་སྨྲས་པ། དེར་རེ་ཤིག་ཐོང་ཤིག་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་བདག་སླར་འོང་ངོ་། །སུན་ད་རི་ཀས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་དམ་བཅས་ནས་གདོང་དེ་བཞིན་གཏང་ངོ་། །ཞེས་དེའི་འཕྲལ་བ་ལ་ཐིག་ལེ་གཤེར་བའི་མཚན་མ་བཏབ་ནས་འདི་སྐད་དུ་ཐིག་ལེ་འདི་མ་སྐམས་པར་སླར་གཤེགས་སུ་གསོལ། །གལ་ཏེ་ཐོགས་པར་གྱུར་ནས་གསོར་གྱི་ཀཱར་ཤཱ་པཎ་ལྔ་བརྒྱས་ཆད་པས་གཅོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགའ་བོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། ཞེས་སྒོར་བྱུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷུང་བཟེད་བླངས་ནས་སླར་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་བསོད་པ་དག་གིས་ལྷུང་བཟེད་པ་བཀང་ནས་སྒོར་བྱུང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་སླར་གཤེགས་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་ལེན་ཅིག་པར་མཚན་མ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་གཟི་བྱིན་ཆེ་བས་བཞེས་སུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་པའི་ཐུགས་ཀྱང་མ་ཐུབ་ནས་ཡང་དགའ་བོ་ལ་བྱིན་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་འདི་སུ་ལས་བླངས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བླངས་སོ། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ཅིག། དེས་སྨྲས་པ་བདག་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་པའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་པོ་ཞེས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་ཞབས་འབྲིང་དུ་སོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སླར་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གཤེགས་ནས་ཕྱག་བཅས་ཞབས་བསིལ་ཏེ་གདན་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དགའ་བོས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟས་བྱ་བ་མཛད་ནས་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ངའི་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་མ་ཟ་འམ། བདག་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱིན་ནོ། ། དགའ་བོས་ཟོས་ཟིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཅི་ཁྱོད་རབ་ཏུ་འབྱུང་དམ། དེས་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཡབ་ཡུམ་དང་། མཁན་པོ་དང་། བླ་མའི་གནས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དག་དང་ནམ་ཡང་འགལ་བར་མ་མཛད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ཡང་བཀའ་ལས་འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་བརྙེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན
Chinese
做了这件事后，那时孙陀哩迦心想：我如果放了他，世尊就不会吃东西，就会出家了。这样想着，就抓住衣服的边缘不放。阿难说：你稍微放一下，我向世尊顶礼后，就会再回来。孙陀哩迦说：我们约定后，就放你走。说完，立刻用湿润的朱砂点在额头上作为记号，说道：在这个朱砂未干之前，请您回来。如果耽搁了，就用五百迦尔沙巴拏的金币来罚款。阿难也说：就这么办。说完，就出门用头顶礼世尊的脚，接过如来（梵文：Tathāgata，梵文罗马拟音：Tathāgata，汉语字面意思：如来）的钵，又回到家中。用食物和饮料把钵装满后，出门。世尊已经走了，于是交给了具寿阿难陀。世尊示意要接过钵。阿难陀心想：如来（梵文：Tathāgata，梵文罗马拟音：Tathāgata，汉语字面意思：如来）大导师非常威严，我无法奉上。于是又交给了阿难。阿难陀说：你从谁那里接过这个钵的？他说：从世尊那里接过的。阿难陀说：那么就献给世尊吧。他说：我无法奉献给大导师。说完，就默默地成了侍者。世尊回到精舍后，洗手洗脚，坐在座位上。
English
After doing this, Sundarika thought to herself: If I let him go, the Blessed One will not eat and will become a renunciate. Thinking this, she held onto the edge of his robe and did not let go. Ananda said: Wait a moment, let me pay homage to the Blessed One, and then I will return. Sundarika said: We will make a promise, and then I will let you go. Immediately, she put a mark of wet vermillion on his forehead and said: Please return before this mark dries. If you are delayed, I will cut you off with a fine of five hundred karshapanas of gold. Ananda also said: So be it. He went out, bowed his head at the feet of the Blessed One, took the Tathagata's alms bowl, and returned home. He filled the alms bowl with food and drink and came out. The Blessed One had already left, so he gave it to the venerable Ananda. The Blessed One indicated that he should take the alms bowl. Ananda thought: The Tathagata, the great teacher, is very majestic, and I cannot offer it. So he gave it back to Ananda. Ananda said: From whom did you receive this alms bowl? He said: I received it from the Blessed One. Ananda said: Then offer it to the Blessed One. He said: I cannot offer it to the great teacher. Without saying anything, he became an attendant. The Blessed One returned to the monastery, washed his hands and feet, and sat on the seat.
Tibetan
་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱི་དགའ་བོའི་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་འཚལ་ལོ་ཞེས་འབྲེག་མཁན་བཙལ་ནས། དེའི་སྐྲ་བྲེགས་པར་བརྩམས་པ་དང་། དགའ་བོས་འབྲེག་མཁན་དེ་ལ་བསྒོ་བ། ཀྭའི་ཁྱོད་མི་ཤེས་སམ། ང་ནི་རིང་པོར་མ་ཐོག་པར་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གལ་ཏེ་ངའི་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་པར་གྱུར་ན་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པ་གཉིས་འཁྲིག་མ་མན་ཆད་གཅད་དོ་ཞེས་བསྡིགས་པས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པར་གྱུར་ནས་སྤུ་གྲི་བསྡུས་ཏེ། ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དེ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དགའ་བོ་ག་ལ་དེར་གཤེགས་ཏེ། དགའ་བོ་ལ་ཅི་ཁྱོད་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་ངམ། དེས་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་རིལ་བ་བསྣམས་ཏེ། དེའི་མགོ་བོ་ལ་ཆུ་བླུགས་ནས་འབྲེག་མཁན་གྱིས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་པ་དང་། དེ་འདི་སྙམ་དེང་བདག་རེ་ཤིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྲི་ཞུ་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྒོངས་ཀར་སླར་ཁྱིམ་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། །དེས་རྒོངས་ཀར་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་དེའི་འགྲོ་བའི་ལམ་དུ་གཡང་ས་ཆེན་པོ་ཞིག་སྤྲུལ་པ་དེས་མཐོང་ནས། འདི་སྙམ་དུ་སུ་ན་ད་རི་ཀ་དང་དུས་བྱས་པ་ནི་ཐག་རིང་དུ་གྱུར་པས་འགྲོ་བའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་ཏེ། དེང་བདག་གིས་དེ་བསམས་པ་ཉིད་ཀྱི་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཡང་སྲིད་ན་། གལ་ཏེ་ཤི་བར་མ་གྱུར་ན་ནམ་ནངས་ཏེ་འགྲོའོ་ཞེས་སུན་ད་རི་ཀ་དྲན་པའི་མྱ་ངན་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མཚན་མོ་འདས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་སོང་ལ་དགའ་བོ་དེ་ལ་ཁང་སྐྱོང་བྱོས་ཤིག་པར་བསྒོ་ཤིག །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཐང་དུ་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁང་སྐྱོང་བྱོས་ཤིག་པར་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། དེས་ཀྱང་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ། དེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེས་དྲིས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་དག་ཞལ་ཏ་བྱ་དགོས་སོ། །སྨྲས་པ། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུར་བྱ་བའི་རིགས་སྨྲས་པ། ཁང་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་བསོད་སྙོམས་ལ་དོང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་
Chinese
诺。此后，世尊告阿难陀说：你去把难陀的头发和胡须剃掉。世尊，如您所说。说完，阿难陀寻找剃头匠，开始为难陀剃发。难陀对剃头匠说：喂，你不知道吗？我很快就会成为拥有力量的转轮王，如果你剃了我的头发和胡须，我就砍掉你的双手，直到手肘。剃头匠非常害怕，收起剃刀，准备离开。之后，具寿阿难陀将此事禀告世尊。然后，世尊亲自前往难陀所在之处，问难陀：你不出家吗？难陀回答说：我出家。然后，世尊亲自拿着水壶，往难陀头上倒水，剃头匠剃掉了他的头发和胡须。难陀心想：现在我暂时侍奉世尊而出家，但傍晚我还是要还俗回家。傍晚，他踏上回家的路。之后，世尊在他要走的路途中变出一个巨大的悬崖，难陀看到后心想：与孙陀利迦约会已经很久了，现在没有机会去了。如果我今天因为想念她而死，那也可能。如果我没死，明天早上再去。就这样，难陀在对孙陀利迦的思念、悲伤和痛苦中度过了一夜。之后，世尊以他的智慧知晓了难陀的想法，告诉阿难陀：阿难陀，你去告诉难陀，让他做僧房的管理者。阿难陀也照做了，来到难陀所在的地方，告诉他世尊让他做僧房的管理者。难陀问道：管理者是什么样的？他要做什么？阿难陀回答说：管理者需要在寺庙里管理僧团的事务。难陀问：应该如何管理？阿难陀说：所谓僧房管理者，就是如果比丘们去乞食，寺庙里面……
English
No. Then, the Blessed One said to Ananda: "Go and shave Nanda's hair and beard." "As you say, Blessed One." Having said that, Ananda sought a barber and began to shave Nanda's hair. Nanda said to the barber: "Hey, don't you know? I will soon become a powerful Chakravartin king. If you shave my hair and beard, I will cut off your two hands up to the elbows." The barber was very frightened, put away his razor, and prepared to leave. Then, the Venerable Ananda reported this matter to the Blessed One. Then, the Blessed One himself went to where Nanda was and asked Nanda: "Are you not going forth?" Nanda replied: "I am going forth." Then, the Blessed One himself took a water pot and poured water on Nanda's head, and the barber shaved his hair and beard. Nanda thought: "Now I will temporarily serve the Blessed One and go forth, but in the evening I will return to lay life and go home." In the evening, he set out on the road home. Then, the Blessed One conjured up a huge cliff on the road he was going to take. Nanda saw it and thought: "It has been a long time since I made an appointment with Sundarika, and now there is no chance to go. If I die today because I miss her, that is also possible. If I don't die, I will go again tomorrow morning." In this way, Nanda spent the night in longing, sorrow, and suffering for Sundarika. Then, the Blessed One, knowing Nanda's thoughts with his wisdom, told Ananda: "Ananda, go and tell Nanda to be the manager of the monastery." Ananda also did so, went to where Nanda was, and told him that the Blessed One had told him to be the manager of the monastery. Nanda asked: "What is a manager like? What does he have to do?" Ananda replied: "The manager needs to manage the affairs of the Sangha in the temple." Nanda asked: "How should it be managed?" Ananda said: "The so-called monastery manager is that if the monks go begging for alms, inside the temple..."