Tibetan
བཅོ་ལྔ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དྲིས་པ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ། བཅོ་ལྔ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དྲིས་པ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ། སངས་རྒྱས་རྨད་གཅད་ཅེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་དཔལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་སེམས་ལ་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དབང་པོ་ཚང་བ་དང་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དང་། སྐྱེ་བ་འཐུན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མི་འཐུན་པ་དང་། སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་དང་། བདེ་བ་མྱོང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སྣང་བ་དག་ལ་ལྟོས། ལས་ཀྱིས་ནི་སེམས་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་ནི་ལས་མི་ཤེས་སོ། །ཚོར་བས་ནི་རྣམ་པར་སྨྱིན་པ་མི་ཤེས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི་ཚོར་བ་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་ནི་ཚོར་བ་མི་ཤེས་སོ། །ཚོར་བས་ནི་སེམས་མི་ཤེས་སོ། །རྒྱུས་ནི་རྐྱེན་མི་ཤེས་སོ། །རྐྱེན་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་མི་ཤེས་སོ། །དངོས་པོས་ནི་དམིགས་པ་མི་ཤེས་སོ། །དམིགས་པས་ནི་དངོས་པོ་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་དཔལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གང་འདི་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཅི་འདྲ་བ། །འཇམ་དཔལ་བདག་ལས་མཉན་པར་གྱིས། །ཆོས་རྣམས་འདི་དག་གཡོ་བ་མེད། །ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་གཞན་དག་གི །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཀླུང་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམས། ། གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྲོགས་རྒྱུ་ཡང་། །གཅིག་གིས་གཅིག་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འབར་བའི་མཚན་མ་ཅན། །འོད་འཕྲོ་གཞན་དང་གཞན་འགྲོགས་ཀྱང་། །གཅིག་གིས་གཅིག་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རླུང་ནི་སྟེན་ཚུལ་གྱིས། །གཞན་དང་གཞན་གྱི་བར་དུ་རྒྱུ། །གཅིག་གིས་གཅིག་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ས་ཡི་ཁམས་ཀྱི་རྣམས། །གཅིག་ལ་གཅིག་ནི་གནས་གྱུར་ཀྱང་། །གཅིག་གིས་གཅིག་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ནོ། །མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་དག་དང་། །ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམས། །འདི་དག་ལམ་ནི་རྒྱུ་འཁོད་ཀྱང་། །བྱེད་པ་པོ་ནི་གང་ཡང་མེད། ། འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི
Chinese
第十五品，菩萨所问光明之品。 第十五品，菩萨所问光明之品。 名为《佛殊胜》之广大经。第十七卷。尔后，菩萨文殊对菩萨佛光如是说：诸佛子啊，对于自性相同的心，有如此种种差别之相，即是说，观察往善趣者，往恶趣者，根 पूर्ण者，根不 पूर्ण者，生 अनुकूल者，生不 अनुकूल者，美者，不美者，受乐者，受苦者等显现。业不能知心，心不能知业，受不能知异熟，异熟不能知受，心不能知受，受不能知心，因不能知缘，缘不能知因，事物不能知对境，对境不能知事物。尔后，菩萨佛光以偈颂对菩萨文殊说： 为示众生故，凡此诸问者，诸法法性为何如，文殊请从我处闻。 此等诸法皆不动，极其无事物自体，是故他者于他者，亦不能知其自性。 如诸河流之相续， 于他与他相遇时，一者不能知一者，法之法性即如是。 如具燃烧之相者， 光芒照耀他与他相遇，一者不能知一者，法之法性即如是。 如风以支撑之方式， 于他与他之间运行，一者不能知一者，法之法性即如是。 如地界之诸相， 一者于一者处所变，一者不能知一者，法之法性即如是。 眼与耳鼻等诸根， 舌与身及意之诸根，此等道虽行持，然无有任何作者。 无有生起之自性者
English
The Fifteenth Chapter: The Chapter on Light, Asked by the Bodhisattva. The Fifteenth Chapter: The Chapter on Light, Asked by the Bodhisattva. The Great Sutra Called "Buddha's Excellence." Seventeenth Volume. Then, Bodhisattva Manjushri said to Bodhisattva Buddhasri: O sons of the Victorious Ones, regarding the mind of the same nature, observe the appearances of such various differences, such as those who go to happy realms, those who go to bad realms, those with complete faculties, those with incomplete faculties, those with agreeable births, those with disagreeable births, the beautiful, the ugly, those who experience happiness, and those who experience suffering. Actions do not know the mind. The mind does not know actions. Feeling does not know ripening. Ripening does not know feeling. The mind does not know feeling. Feeling does not know the mind. Cause does not know condition. Condition does not know cause. Objects do not know the object of focus. The object of focus does not know objects. Then, Bodhisattva Buddhasri spoke to Bodhisattva Manjushri in verse: For the sake of showing beings, Whatever questions are asked, What is the nature of all dharmas? Manjushri, please listen from me. These dharmas are all unmoving, Extremely without self-entity, Therefore, others of others, Do not know their own nature. Like the continuity of rivers, When they meet with others, One does not know the other, The nature of dharma is just like that. Like those with the mark of burning, Light radiating meets with others, One does not know the other, The nature of dharma is just like that. Like the wind in the manner of support, Runs between others and others, One does not know the other, The nature of dharma is just like that. Like the aspects of the earth element, One changes its place in another, One does not know the other, The nature of dharma is just like that. The eyes, ears, noses, and other senses, The tongue, body, and mind senses, Although these paths are practiced, There is no actor whatsoever. Those without the nature of arising
Tibetan
ས། །འབྱུང་བ་ཉེ་བར་བསྟན་བྱས་ཀྱང་། །བསྟན་པར་བྱས་པ་གང་ཡང་མེད། །བསྟན་པ་ལ་ནི་དངོས་པོ་མེད། །མིག་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །རྣ་བ་སྣ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་རྣམས་ཀྱང་། །མེད་དེ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་དངོས་མེད་པར། །ཚུལ་བཞིན་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་མིག་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད། །ཆོས་མིག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ། །ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་མིན། །བདེན་ནམ་འོན་ཏེ་རྫུན་ཡང་རུང་། །འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་ཀུན། །ཚིག་གི་ལས་ཀྱིས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནོར་དཔལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་དུས་ལ་ཇི་ལྟར་འབབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཚེ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ལུས་ཇི་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཚན་མ་ཇི་ལྟ་བ་དང་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་དང་སེམས་ཇི་ལྟ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ནོར་དཔལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། གང་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི་སྤྱོད་ཅིང་། །ཐོས་དང་ལྡན་པའི་ས་འདི་ཡིན། །འདི་དོན་ཇི་འདྲ་དེ་བཞིན་དུ། །འཇམ་དཔལ་བདག་ལས་མཉན་པར་གྱིས། །བདག་གི་ལུས་ལ་སུ་གནས་ཞེས། །གང་གི་ནང་ནི་རབ་ཤེས་པ། །ཡང་དག་ཡོད་དམ་མེད་པའི་དོན། །དེས་ནི་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་དགོད་པ་ནི། །ཕྱོགས་ན་མི་གནས་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་བས་ཤེས་པ་དེ་གནས་ལ། །ནམ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ལུས་ནི་རྣམ་པར་སྤྱད་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་ཀུན་ཀྱང་རྣམ་པར་བསྒོམས། །སེམས་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་མི་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་པོ་ཀུན་ནས་བརྟགས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །གང་གི་ཚེ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མགལ་མེ་འཁོར་ལོ་ཡི། །ཐོག་མ་ཐ་མ་བསྐོར་བ་བཞིན། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར། །སྐྱེ་བོ་གང་རྣམས་རྟོགས་པ་ཡང་། །ལུས་ལ་བདག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདུ་ཤེས་ཕྱིར་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར། །བདག་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡི། །ལས་ནི་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པས་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཕྱི་མ་ཇི་བཞིན་སྔོན་དེ་བཞིན། །སེམས་ནི་དབང་བྱེད་ཡིན་པར་བཤད། །དད་པའི་ཚུལ་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡི
Chinese
萨。 显现诸蕴已，然无所显现。显现中无有事物。眼自性空。耳鼻亦自性空。舌身意等，亦无，乃是遍计所执。若有如理通达无自性实事者，彼眼无有错谬。法眼不可思议。真实与非真实，真或亦假，超世与世间一切，皆以言语之业宣说。其后菩萨文殊师利对菩萨宝贤如是说：诸位佛子，一切有情虽无有情，然如来于调伏有情之时，如何降临，以及有情之寿命如何，身体如何，行为如何，意乐如何，相如何，思想如何，加行如何，心如何，行持如何，如是诸有情为调伏有情之故而见之。其后菩萨宝贤以偈颂对菩萨文殊师利说：何者善能寂静行持，且具足闻者，此乃是彼之地。如是此义如何，文殊师利请从我听闻。谁住于我之身中？谁能善知其内？真实存在或不存在之义，彼能善知。身之安立，乃是宣说不住于方所。因此，彼之智慧于彼处，永不执着。以身之行持，一切事物皆能如实修习。心不退转，乃是从一切事物中观察。何时随逐，何时退转改变。犹如火轮之初末旋转。一切事物皆无常，何人能证悟，以身亦无我之故，意识亦会退转。无我如梦，业皆能如实生起。以异熟而生起。后世如何，前世亦如是。心被说是能作主宰。信仰之理如何，不如理。
English
Sa. Although the aggregates have been shown, there is nothing that has been shown. There is no entity in what is shown. The eye is empty of its own nature. The ear and nose are also empty of their own nature. The tongue, body, and mind are also non-existent, being merely imputed. Whoever properly understands that there is no self-nature of reality, their eye has no delusion. The Dharma eye is inconceivable. True and untrue, whether true or false, all that is beyond the world and the world itself are declared by the action of speech. Then, the Bodhisattva Manjushri said to the Bodhisattva Ratnakara: O sons of the Victorious Ones, although all sentient beings are without sentient beings, how does the Tathagata descend at the time of taming sentient beings? And how is the life of sentient beings, how is the body, how is the conduct, how is the inclination, how is the sign, how is the thought, how is the application, how is the mind, and how is the behavior? Thus, sentient beings see for the sake of taming sentient beings. Then, the Bodhisattva Ratnakara spoke in verses to the Bodhisattva Manjushri: Whoever practices well in peace and possesses learning, this is their ground. How is this meaning, Manjushri, please listen to me. Who dwells in my body? Who knows well within? The meaning of whether it truly exists or does not exist, they know well. The establishment of the body is the declaration of not dwelling in a place. Therefore, that wisdom never clings to that place. By the conduct of the body, all things are truly meditated upon. The mind does not turn back, but observes from all things. When it follows, when it turns back and changes. Just like the beginning and end of a fire wheel turning. All things are impermanent, whoever realizes this, because there is no self in the body, consciousness also turns back. Selflessness is like a dream, actions arise completely. They arise from ripening. How is the future life, so is the previous life. The mind is said to be the one who acts as the master. How is the principle of faith, it is not according to the principle.
Tibetan
ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད། །ཇི་སྙེད་འཇིག་རྟེན་བརྡ་ཡོད་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བརྟགས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་། །ཆོས་གཅིག་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ། །རྐྱེན་རྣམས་ལ་ནི་རྟེན་བཅས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་སོ་སོར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཕྱི་མ་ཇི་བཞིན་སྔོན་དེ་བཞིན། །དེ་དག་ལྡོག་པར་དེ་བཞིན་འགྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་ཆེན་དཔལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་བདག་གི་མེད་ལ་མཉམ་པ་ཡིན་ཡང་། འོན་ཀྱང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དག་ཀྱང་སྣང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དག་ཀྱང་སྣང་། ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱེད་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་བྱེད་པ་དང་། ནང་དུ་བྱེད་པ་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཚོར་བ་ཆུང་བ་དང་། ཚོར་བ་ཆེ་བ་དང་། ཚེ་འདི་ལ་མྱོང་བ་དང་། ཚེ་གཞན་ལ་མྱོང་བ་དག་ཀྱང་སྣང་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བའམ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡང་མེད་པ་འདི་ཅི་ཞིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་ཆེན་དཔལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ལས་རྣམས་བྱས་གྱུར་པ། །ཚོར་བ་དེ་བཞིན་འབྱུང་འགྱུར་གྱིས། །འདི་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡང་མེད། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་ཕྱིས་པའི་མེ་ལོང་ལ། །ངོ་ནི་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་བཞིན། །དེ་ལ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་སྣང་། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞིང་དང་ས་བོན་དག །གཅིག་གི་གཅིག་ནི་མི་ཤེས་ཀྱང་། །རང་བཞིན་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་མཁས་པ་ཞིག །ལམ་པོ་ཆེར་ནི་སོང་འདུག་སྟེ། །གཟུགས་རྣམས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་བཞིན། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤིང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་རྣམས། །སྣ་ཚོགས་སྒྲ་མང་བརྗོད་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ནི་བདག་དང་བདག་མེད་མིན། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་རྣམས་མང་པོ་ཡིས། །སྒོ་ངའི་སྦུབས་ནི་ཕྱེ་བ་ལས། །སྒྲ་སྐད་གཞན་དང་གཞན་འགྱུར་བ། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མ་ཡི་མངལ་དུ་ཡང་། །བུ་ནི་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འོན་ཀྱང་དབང་པོ་སྣ་ཚོགས་འགྱུར། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་དམྱལ་འཇིགས་པ་ན། །གཤིན་རྗེའི་རིས་གཏོགས་སྡུག་བསྔལ་བ། །དེ་དག་ལ་ནི་འོང་བ་མེད། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་
Chinese
那之后颠倒，将一切世间显示。所有世间的名言，都是被观察的。法性它无论何时，也不住于一个法中。依靠各种因缘，诸法才各自显现。后来的如同先前的，它们反过来也同样变化。此后，菩萨文殊对菩萨宝吉祥说道：诸位胜者的儿子们，一切有情众生的四大种，虽然没有执持，没有我，是平等的，然而安乐的感受也显现，痛苦的感受也显现， 令人愉悦的和令人不悦的，内在的和外在的，小的感受和大的感受，今生体验的和来生体验的也显现。然而，在法界中，既没有令人愉悦的，也没有令人不悦的，这是为什么？此后，菩萨宝吉祥以偈颂对菩萨文殊说道：如同所作的业，感受也同样会产生。于此没有任何作者，这是佛的教诲。如同非常光亮的镜子里，面容如何存在，在其中就如何显现，法的自性也是如此。如同田地和种子，虽然彼此互不认识，却能显示各自的自性，业的自性也是如此。如同一个擅长幻术的人，走在宽广的道路上，显示各种形象一样，业的自性也是如此。如同木制的机关，发出各种各样的声音，然而它既不是我，也不是无我，业的自性也是如此。如同许多鸟儿，从破开的蛋壳中，发出各种不同的声音，业的自性也是如此。如同在母亲的子宫里，胎儿不会移动，然而各种感官却在变化，业的自性也是如此。如同在地狱的恐怖中，阎罗王的眷属带来痛苦，他们对于那些痛苦是没有来处的，业的自性也是如此。如同
English
Then, what is reversed shows all the worlds. All the expressions of the world are examined. The nature of Dharma never abides in one Dharma. Depending on various conditions, the Dharmas arise distinctly. The latter is like the former, and they change in the same way when reversed. Then, the Bodhisattva Manjushri said to the Bodhisattva Ratnakirti: "O sons of the Victorious Ones, although the four great elements of all sentient beings are without grasping, without self, and equal, nevertheless, feelings of pleasure appear, and feelings of suffering appear. What is pleasant and what is unpleasant, what is internal and what is external, small feelings and large feelings, what is experienced in this life and what is experienced in another life also appear. However, in the realm of Dharma, there is neither what is pleasant nor what is unpleasant, why is this?" Then, the Bodhisattva Ratnakirti spoke to the Bodhisattva Manjushri in verses: "Just as actions are done, feelings will arise accordingly. There is no doer in this, this is the teaching of the Buddha. Just as in a very polished mirror, how the face is present, it appears in it in the same way, so is the nature of Dharma. Just as fields and seeds, although they do not know each other, they show their own nature closely, so is the nature of Karma. Just as a skilled magician, walking on a wide road, shows various forms, so is the nature of Karma. Just as wooden machines, utter various sounds, yet it is neither self nor selfless, so is the nature of Karma. Just as many birds, from breaking open the eggshell, different sounds change, so is the nature of Karma. Just as in the mother's womb, the fetus does not move, yet various senses change, so is the nature of Karma. Just as in the terror of hell, the retinue of Yama brings suffering, they have no origin for those sufferings, so is the nature of Karma. Just as