Tibetan
བྱམས་པའི་མདོ། བྱམས་པའི་མདོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མེེཻ་ཏྲི་སཱུ་ཏྲ ། བོད་སྐད་དུ། བྱམས་པའི་མདོ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྟོན་པ་དུས་གཅིག་ན་སེར་སྐྱའི་གཞི་དང། ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང། ཆུ་ཀླུང་རོ་ཧི་ནིའི་འགྲམ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་མ་འོངས་པའི་རྒྱལ་བ་དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་བསྟན་བློ་བརྟན་ནི། །ཅི་འདྲའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར། །སྤྱན་ལྡན་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་ནི། །བདག་ནི་རབ་ཏུ་ཉན་པར་འདོད། །གནས་བརྟན་ཞུས་པ་གསན་ནས་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསུངས། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་མི་ཉུང་བའི། །གྲགས་པ་ཆེན་པོ་མི་ཕམ་པའི། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བརྗོད་མི་ནུས། །མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་ལེགས་བཤད་པ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ནི་བསྟན་པར་བྱ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཉོན་ང་ཡི་ཚིག །འདི་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་བྱེ་བའི་ལོ་རུ་ནི། །བྱམས་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཉིད་ཀྱིས། །རྐང་གཉིས་མཆོག་གི་སངས་རྒྱས་སོ། ། ཇི་ལྟར་ང་འདས་ནས་དང་པོར་དུས་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། འབྲས་བུའི་བར་གྱི་དུས་དང། བསྒྲུབ་པའི་བར་གྱི་དུས་དང། ལུང་གི་བར་གྱི་དུས་དང།རྟགས་ཙམ་གྱི་བར་གྱི་དུས་དང། སྐུ་གདུང་གི་བར་གྱི་དུས་སོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུའི་བར་གྱི་དུས་ནི། སངས་རྒྱས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གི་ནང་དུ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པར་ནུས་སོ། །དེ་སོང་ཞིང་སོང་བའི་དུས་སོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་རྣམས་དང། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཡོད་པ་ན་འབྲས་བུའི་བར་གྱི་དུས་མེད་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། དེ་འདས་ནས་འབྲས་བུའི་བར་གྱི་དུས་ནུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་འབྲས་བུའི་བར་གྱི་དུས་ནུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པའི་བར་གྱི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བསླབ་པར་མི་ནུས་པར། ཕམ་པ་བཞི་པོ་བསྲུང་བར་ནུས་པ་ཙམ་མོ། །སོང་ཞིང་སོང་བའི་དུས་སུ། ཕམ་པ་བཞི་པོ་ཉིད་བསྲུང་བ་ཙམ་མོ། །ཕམ་པ་བཞི་པོ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ནི། དགེ་སློང་རྣམས་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གི་ནང་ན་བརྒྱ་ཙམ་ཡོད་ན་ཡང་བསྒྲུབ་པའི་བར་གྱི་དུས་ནུབ་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །བརྒྱའི་ནང་ན་དགེ་སློང་གཅིག་ཙམ་ཡོད་པ་ལས་སྡོམ་པ་ཞིག་པ་དང། ཤི་བ་ན་བསྒྲུབ་པའི་བར་གྱི་དུས་ནུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་བསྒྲུབ་པའི་བར་གྱི་དུས་ནུབ་པ་ཞེས་བྱ
Chinese
慈氏经。 慈氏经。 印度语：མེེཻ་ཏྲི་སཱུ་ཏྲ །（梵文天城体：मैत्रीसूत्र，梵文罗马拟音：Maitrī sūtra，汉语字面意思：慈氏经）。藏语：慈氏经。顶礼尊敬的圣三宝。世尊一时住在迦毗罗卫国，尼拘律苑，罗希尼河边。之后，具寿舍利子为了未来佛，向世尊请教：您的后教弟子贤慧者，将成为什么样的佛？具眼圆满者，我渴望聆听。听闻尊者请教后，世尊如此说道：福德聚非少，名声极大无能胜，一切功德皆不能尽述，简而言之善说，仅示现一部分。舍利子，听着我的话。此乃贤劫，于无数百千年中，以慈氏之名，成为二足尊之佛陀。 如我涅槃后，最初出现五种时期：果位期、修持期、教法期、仅存表相期、舍利期。其中，果位期是指，佛陀完全涅槃后，一千年内仍能生起证悟。这是过去已逝的时期。若有不还者、一来者、入流者，则不能说果位期已灭。其余的入流者，他们逝去后，才称果位期已灭。这便是果位期已灭。修持期是指，不能修习止观道之果，只能守护四根本戒。在过去已逝的时期中，仅能守护四根本戒。守护四根本戒者，若在一千年内仍有百位比丘，也不能说修持期已灭。若百位中仅有一位比丘，其戒律破损或去世，则称修持期已灭。这便是修持期已灭。
English
The Maitreya Sutra. The Maitreya Sutra. In Sanskrit: Maitrī sūtra (梵文天城体：मैत्रीसूत्र，梵文罗马拟音：Maitrī sūtra，Literal meaning: Maitreya Sutra). In Tibetan: The Maitreya Sutra. I prostrate with respect to the noble Three Jewels. The Teacher once resided in Kapilavastu, in the Nyagrodha Garden, on the banks of the Rohini River. Then, the venerable Shariputra, for the sake of the future Buddha, asked the Blessed One: Your successor, the wise one, what kind of Buddha will he become? The one with eyes, fully developed, I wish to listen to. Having heard the venerable one's request, the Blessed One spoke thus: The accumulation of merit is not small, the great fame is invincible, all qualities cannot be fully described, briefly and well-spoken, only a part will be shown. Shariputra, listen to my words. This is a good kalpa, in hundreds of thousands of years, by the name of Maitreya, he will become the Buddha, the best of the two-legged. As I pass away, five periods will initially arise: the period of fruition, the period of practice, the period of doctrine, the period of mere signs, and the period of relics. Among them, the period of fruition is when, after the Buddha's complete nirvana, enlightenment can still be generated within a thousand years. This is a time that has passed and gone. If there are non-returners, once-returners, and stream-enterers, then it should not be said that the period of fruition has ended. The remaining stream-enterers, after they pass away, it is then said that the period of fruition has ended. This is what is meant by the end of the period of fruition. The period of practice refers to when one cannot train in the fruits of the path of tranquility and insight, but can only protect the four root vows. In the past and gone times, only the four root vows are protected. Those who protect the four root vows, even if there are about a hundred monks within a thousand years, it should not be said that the period of practice has ended. If there is only one monk among the hundred, and his vows are broken or he dies, then it is said that the period of practice has ended. This is what is meant by the end of the period of practice.
Tibetan
འོ། །ལུང་གི་བར་གྱི་དུས་ནུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོའི་དོན་མི་གོ་ཞིང་སྒྲ་ཙམ་ཀློག་པ་དང། པོ་ཏི་ཡོད་པའི་བར་ནི་ལུང་གི་བར་གྱི་དུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སོང་ཞིང་སོང་བའི་དུས་སུ་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་ཡུལ་འཁོར་རྣམས་དང། ལྗོངས་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིས་ལྷ་རྣམས་ཆར་ལེགས་པར་མི་འབེབས་སོ། །འབྲུ་རྣམས་ལེགས་པར་མི་སྨིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲུ་མ་སྨིན་པས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བཟའ་བ་སྟེར་མི་ནུས་སོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ཟས་མ་རྙེད་པས་སློབ་མ་དང་ཡང་སློབ་རྣམས་འཛིན་པར་མི་ནུས་སོ། །སོང་ཞིང་ སོང་བའི་དུས་སུ་ལུང་གི་བར་གྱི་དུས་དམན་པའོ། །དང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཆེན་པོ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནུབ་ནས་ཡ་མ་ཀྃ་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང། གཞི་དང་གང་ཟག་དང་གདགས་པ་དང། སྐུ་གདུང་གི་གཏམ་དང། རྣམ་འབྱེད་དང། ཆོས་བསྡུ་བ་ནུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ནུབ་ནས། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཨྃ་ག་ཕྱི་མའི་སྡེ་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཨྃ་ག་ཕྱི་མའི་སྡེ་པ་ནུབ་ནས། ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་སྡེ་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བར་མའི་སྡེ་པ་དང་རིང་པོའི་སྡེ་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །རིང་པོའི་སྡེ་པ་ནུབ་ནས་འདུལ་བ་དང་བཅས་པའི་སྐྱེས་རབས་གནས་སོ། །འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཡང་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་ཙམ་འཛིན་ནོ། །སོང་ཞིང་སོང་བའི་དུས་སུ་སྐྱེས་པའི་རབས་ཙམ་ཡང་འཛིན་པར་མི་ནུས་སོ། །དང་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱི་སྐྱེས་པའི་རབས་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མར་ལོ་མ་མེད་པའི་སྐྱེས་པའི་རབས་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་རབས་རྣམས་ནུབ་ནས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་འབའ་ཞིག་འཛིན་ནོ། །སོང་ཞིང་སོང་བའི་དུས་སུ། མི་གང་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་དར་བར་བྱེད་ན། ལུང་གི་བར་གྱི་དུས་ནུབ་པ་མེད་དོ། །གང་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ལ་དད་པའི་དུས་སུ་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ཏུ་གསེར་གྱི་ཟ་མ་ཏོག་གཅིག་བཞག་སྟེ། ནོར་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དེ་རུ་བཅུག་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གང་གིས་ཤེས་པ་དེས་ནོར་སྟོང་ཕྲག་དེ་ལོང་ཞེས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབུས་སུ་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལན་གསུམ་བསྒྲགས་ནས་དེ་
Chinese
哦！所谓的“教法隐没之间的时期”，指的是不理解佛陀的三藏经典，只是诵读文字，以及经书存在之间的时期，被称为教法隐没的圆满时期。在流逝的岁月中，争斗时期的君王们会做出不符合佛法的事情。大臣等也会做出不符合佛法的事情，然后是地方和区域也会如此。由于他们的不符合佛法的行为，诸神不会好好降雨，庄稼也不会好好成熟。由于他们的庄稼不成熟，僧侣的僧团无法获得食物。僧侣们因为没有得到食物，就无法维持弟子和再传弟子。在流逝的岁月中，教法隐没的时期会衰退。首先是伟大的分别论会衰败。它隐没之后，耶摩迦（藏文：ཡ་མ་ཀྃ་）的偈颂，以及地、人、施设、舍利子的故事、分别和法句经也会隐没。论藏隐没之后，经藏也会隐没。然后是鸯伽（藏文：ཨྃ་ག་）后部的经典会隐没。鸯伽后部的经典隐没之后，相应部经典也会隐没。中部经典和长部经典也会隐没。长部经典隐没之后，包括律藏在内的本生故事会存在。对于律藏，也仅仅是保持羞耻心而已。在流逝的岁月中，甚至连本生故事也无法保持。首先，一切救度的本生故事会隐没。最后，无叶的本生故事会隐没。本生故事隐没之后，仅仅保持律藏。在流逝的岁月中，如果有人弘扬佛陀教法的哪怕一个偈颂，教法隐没的时期就不会隐没。在国王信仰佛法的时期，将一个金制的食盘放在大象的背上，并在其中放入一千两黄金，然后在城市的中心三次敲响音乐，宣告：谁知道佛陀所说的偈颂，谁就拿走那一千两黄金。
English
Oh! The so-called "period between the disappearance of the teachings" refers to the time when the meaning of the Buddha's three pitaka scriptures is not understood, only the words are recited, and the period between the existence of the scriptures is called the complete period of the disappearance of the teachings. In the passing years, the kings of the age of strife will do things that are not in accordance with the Dharma. Ministers and others will also do things that are not in accordance with the Dharma, and then the localities and regions will also be the same. Because of their actions that are not in accordance with the Dharma, the gods will not send down rain properly, and the crops will not ripen properly. Because their crops do not ripen, the Sangha of monks cannot obtain food. Because the monks do not receive food, they cannot maintain their disciples and grand-disciples. In the passing years, the period of the disappearance of the teachings will decline. First, the great Abhidharma will decline. After it disappears, the verses of Yamaka, as well as the stories of the ground, person, designation, relics, differentiation, and the Dhammapada will also disappear. After the Abhidharma Pitaka disappears, the Sutra Pitaka will also disappear. Then the latter part of the Anga scriptures will disappear. After the latter part of the Anga scriptures disappears, the Samyukta Nikaya will also disappear. The Majjhima Nikaya and the Digha Nikaya will also disappear. After the Digha Nikaya disappears, the Jataka tales, including the Vinaya Pitaka, will remain. For the Vinaya Pitaka, only a sense of shame is maintained. In the passing years, even the Jataka tales cannot be maintained. First, the Jataka tales of all salvation will disappear. Finally, the leafless Jataka tales will disappear. After the Jataka tales disappear, only the Vinaya Pitaka will be maintained. In the passing years, if someone promotes even one verse of the Buddha's teachings, the period of the disappearance of the teachings will not disappear. In the time when the king believes in the Dharma, a golden plate is placed on the back of an elephant, and a thousand taels of gold are placed in it, and then music is sounded three times in the center of the city, proclaiming: Whoever knows the verses spoken by the Buddha, let him take the thousand taels of gold.