Tibetan
ག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གསལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེས་ཟབ་པར་འཆད་ཅིང་། ཆེས་ཕྲ་བར་སྟོན་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱི་སེམས་ཀྱིས། ལྷའི་བུ་དེ་དག་གི་སེམས་ལ་བརྟགས་ནས། ལྷའི་བུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། ལྷའི་བུ་དག་གཟུགས་ནི་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཕུང་པོ་དག་ཏུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་ལ་ཡང་ སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ཕྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཟུགས་སུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་ཅིང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བཏགས་པ་ཡ
Chinese
他们心中这样想：这位具寿善现阐明了这部般若波罗蜜多，他如此讲说甚深般若波罗蜜多，极其精微地开示。之后，具寿善现以他的心，观察那些天子的心，对那些天子说了这样的话：天子们，色不是甚深的，不是精微的。同样，受、想、行、识也不是甚深的，不是精微的。色的自性不是甚深的，不是精微的。同样，受、想、行、识的自性不是甚深的，不是精微的。同样，如前一样结合，如在蕴中所示，同样应与眼结合，乃至与意结合。同样，从眼识乃至意识之间也应结合。同样，应与布施波罗蜜多结合，乃至与般若波罗蜜多之间也应结合。同样，应与内空性结合，乃至与无物自性空性之间也应结合。同样，应与念住结合，乃至与八支圣道之间也应结合。 同样，应与如来十力结合，乃至与十八不共佛法之间也应结合。同样，应与一切等持和一切陀罗尼门结合。同样，一切相智不是甚深的，不是精微的。同样，一切相智的自性不是甚深的，不是精微的。之后，那些天子心中这样想：这个法的开示中，也没有安立为色吗？也没有安立为受、想、行、识吗？也没有安立为布施波罗蜜多乃至般若波罗蜜多之间吗？也没有安立为内空性，乃至无物自性空性之间吗？
English
They thought to themselves: This venerable Subhuti is clarifying this Prajnaparamita. He is thus explaining the profound Prajnaparamita and showing it in a very subtle way. Then, the venerable Subhuti, with his mind, examined the minds of those gods, and said these words to those gods: Gods, form is not profound, nor is it subtle. Likewise, feeling, perception, formation, and consciousness are not profound, nor are they subtle. The intrinsic nature of form is not profound, nor is it subtle. Likewise, the intrinsic nature of feeling, perception, formation, and consciousness is not profound, nor is it subtle. Likewise, combine as before. As shown in the aggregates, so too should it be combined with the eye, and also combined up to the mind. Likewise, from eye consciousness up to mind consciousness should also be combined. Likewise, it should be combined with the perfection of giving, and also combined up to the perfection of wisdom. Likewise, it should be combined with inner emptiness, and also combined up to the emptiness of the intrinsic nature of non-things. Likewise, it should be combined with the mindfulnesses, and also combined up to the eightfold noble path. Likewise, it should be combined with the ten powers of the Tathagata, and also combined up to the eighteen unshared qualities of the Buddha. Likewise, it should also be combined with all samadhis and all dharani gates. Likewise, the all-knowingness is not profound, nor is it subtle. Likewise, the intrinsic nature of all-knowingness is not profound, nor is it subtle. Then, those gods thought to themselves: In this teaching of the Dharma, is there no designation of form? Is there no designation of feeling, perception, formation, and consciousness? Is there no designation from the perfection of giving up to the perfection of wisdom? Is there no designation of inner emptiness, and also up to the emptiness of the intrinsic nature of non-things?
Tibetan
ང་མེད་དམ། ཆོས་བསྟན་པ་འདི་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུར་བཏགས་པ་ཡང་མེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། ཆོས་བསྟན་པ་འདི་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། རང་བྱང་ཆུབ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྣམས་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། ཡི་གེ་རྣམས་སུ་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དམ། ཅི་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས། ལྷའི་བུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷའི་བུ་དག་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། ལྷའི་བུ་དག་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་བསྙད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སུས་ཀྱང་ཤེས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ལྷའི་བུ་དག་དེའི་ཕྱིར་གང་སུ་དག་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་འདོད་པའམ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་གནས་པའམ། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གང་སུ་དག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འདོད་པའམ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རང་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པར་འདོད་པའམ། རང་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པར་འདོད་པའམ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་གནས་པའམ། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ལྷའི་བུ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་ཐོས་པ་མེད་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྲི་པ་ལས། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅྭ་
Chinese
我没有吗？在此教法中，从念住直到八正道之间安立的也没有吗？如来十力安立的也没有吗？佛的不共法十八种安立的也没有吗？在此教法中，安立入流也没有吗？安立入流果也没有吗？一来和一来果，不来和不来果，阿罗汉和阿罗汉果，独觉和自菩提，菩萨和菩萨地，正等觉和正等觉佛陀安立的也没有吗？安立文字也没有吗？怎么想的呢？之后，具寿善现对那些天子们这样说道：天子们，是这样的，如你所说的那样。天子们，如来阿罗汉正等觉们的菩提是不可言说和不可表示的，那是谁也不能知晓和不能辨识的。天子们，因此，凡是想要安住于入流果，或者想要现证入流果的那些人，如果不依赖这个忍，就不能安住或者现证。同样，凡是想要安住于阿罗汉果，或者想要现证阿罗汉果的那些人，同样，想要安住于独觉菩提，或者想要现证独觉菩提，以及想要安住于正等觉菩提，或者想要现证正等觉菩提的那些人，如果不依赖这个忍，也不能安住或者现证。天子们，菩萨摩诃萨从发起最初心之后，因为是未曾听闻和不可言说的，所以应当这样安住于般若波罗蜜多中。《般若波罗蜜多十万颂》中，名为“忍波罗蜜多品”第十六。
English
Do I not exist? In this Dharma teaching, is there no establishment from the mindfulnesses to the Noble Eightfold Path? Is there also no establishment of the ten powers of the Tathagata? Is there also no establishment of the eighteen unshared qualities of the Buddha? In this Dharma teaching, is there no establishment of stream-entry? Is there also no establishment of the fruit of stream-entry? Once-returner and the fruit of once-returner, non-returner and the fruit of non-returner, Arhat and the fruit of Arhat, solitary realizer and self-Bodhi, Bodhisattva and the Bodhisattva grounds, complete perfect enlightenment and the complete perfect Buddha, is there no establishment of these? Is there also no establishment of letters? What do you think? Then, the venerable Subhuti said to those gods: Gods, it is so, it is as you said. Gods, the Bodhi of the Tathagatas, Arhats, complete perfect Buddhas is inexpressible and unutterable, it is not known by anyone and there is no discernment. Gods, therefore, those who wish to abide in the fruit of stream-entry, or those who wish to realize the fruit of stream-entry, cannot abide or realize without relying on this patience. Similarly, those who wish to abide in the state of Arhat, or those who wish to realize the state of Arhat, similarly, those who wish to abide in solitary realizer Bodhi, or those who wish to realize solitary realizer Bodhi, and those who wish to abide in complete perfect enlightenment, or those who wish to realize complete perfect enlightenment, cannot abide or realize without relying on this patience. Gods, Bodhisattva Mahasattvas, from the time they generate the first thought, because it is unheard of and inexpressible, should thus abide in the Prajnaparamita. From the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita, the sixteenth chapter is called "The Chapter on Patience Paramita."