Tibetan
ས་དང་བྲལ་བས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་བཏང་སྙོམས་པ་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་དག་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པ་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་དང་། དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་ཡིད་བདེ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡངས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། མི་གཉིས་པ། ཚད་མེད་པ། ཁོན་མེད་པ། གནོད་པ་མེད་པ། འགྲན་ཟླ་མེད་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ། མོས་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཞི་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འོག་དང་། སྟེང་དང་། ཐད་ཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ། མོས་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དང་། དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ། མོས་པའི་བར་དུ་བསྒྲུབས་ནས་གནས་པ་སྟེ། ཚད་མེད་པ་བཞི་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རབ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་དེ་དག་ཉིད་ཚད་མེད་པའི་རྣམ་པ་དང་། རྟགས་དང་མཚན་མ་དག་གིས་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བ་དེ་དག་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་གཞན་དག་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྗོད་ཅིང་སྟོན་ཏེ། རབ་ཏུ་འཆད་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་། དེ་དག་གི་རོ་མྱོང་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་སྟོན་པ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་དང་པོ་དེ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་གནོན་ཅིང་སྒོམ་སྟེ། བསམ་གཏན་དེ་དག་ལ་གནས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཞན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་དག་གི་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་འདི་ནི། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནག་ནོག་མེད་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་བར་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། ཉེ་བར་རྟོག་པ་དང་། ངེས་པར་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གིས་རང་གིས་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས། རྟག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་ལ། དེ་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་ཞིང་མི་འདོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གིས་བསམ་གཏན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡང་མི་ལྟུང་བ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གིས་བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བའི་རྣམ་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐྱོན་
Chinese
远离了处所，圣者们所说的舍，是忆念完全清净啊。安住在无喜乐的第三禅中，舍弃了那乐受，先前的心乐和不乐也已止息，因此既非痛苦，也非快乐，是舍以及忆念完全清净，安住在第四禅中。同样地，具有慈爱的心，广大而宽阔，无有二元对立，无量，无怨恨，无恼害，无有竞争，完全圆满，通过极度修习，使一方充满，以信解而修习安住。同样地，第二方，同样地，第三方，同样地，第四方，同样地，下方，上方，以及直接地，在一切的一切处，以具有慈爱的心遍满一切和一切相关的世间，以信解而修习安住。同样地，具有悲悯，具有欢喜，具有舍的心，遍满一切的一切处，与一切相关的世间，直到以信解修习安住。这四种无量与禅定相应，是菩萨摩诃萨的大乘极殊胜之法。当菩萨摩诃萨以那些禅定，以无量的形态、标志和特征入定和出定时，那些入定和出定，与一切有情共同，为了圆满一切相智，这也是夏拉达瓦蒂之子菩萨摩诃萨的大乘。当菩萨摩诃萨以具足一切相智之心，以大悲为先导，为了断除烦恼，如理地向他人讲述和展示那些禅定、无量和无色定的入定时，善加阐述和分别，使之清晰，并且也展示体验那些禅定之味的过患和出离，这就是菩萨摩诃萨布施的
English
Having abandoned the place, the equanimity spoken of by the noble ones is the complete purification of mindfulness. Abiding in the bliss without joy, having accomplished the third dhyana, and having abandoned that bliss as well, since the previous mental pleasure and displeasure have also ceased, therefore it is neither suffering nor pleasure, it is equanimity and complete purification of mindfulness, abiding in the fourth dhyana. Similarly, with a mind of loving-kindness, vast and expansive, without duality, immeasurable, without hatred, without harm, without rivalry, completely perfect, having thoroughly cultivated it, having pervaded one direction, and abiding having cultivated it with faith. Similarly, the second direction, similarly, the third direction, similarly, the fourth direction, similarly, below, above, and directly, in all of everything, having pervaded the world with everything related to it with a mind of loving-kindness, and abiding having cultivated it with faith. Similarly, with a mind of compassion, with a mind of joy, and with a mind of equanimity, having pervaded the world with everything related to it in all of everything, until abiding having cultivated it with faith. These four immeasurables corresponding with dhyana are the great and supreme vehicle of the Bodhisattva Mahasattva. When the Bodhisattva Mahasattva enters and arises from those dhyanas themselves with immeasurable forms, signs, and characteristics, those entering and arising from samadhi, having made them common with all sentient beings, in order to perfect the omniscience, this also is the great vehicle of the Bodhisattva Mahasattva, the son of Sharadvati. When the Bodhisattva Mahasattva, with a mind endowed with omniscience, with great compassion as the precursor, in order to abandon afflictions, properly speaks and shows to others those dhyanas, immeasurables, and formless absorptions, elaborating and distinguishing them well, making them clear, and also showing the faults of experiencing the taste of those dhyanas and the emergence from them, this is the Bodhisattva Mahasattva's perfection of giving.
Chinese
是也。任何具有一切相智之发心者，彼等于初禅与第四禅之间，压伏且修习，安住于彼等禅定，而其他发心如是，此不分别声闻与独觉之心的境地，夏ra达瓦蒂之子菩萨摩诃萨是无垢之戒波罗蜜多。又，任何菩萨摩诃萨不离具有一切相智之作意，如是思惟：我为断除一切有情之烦恼故，当为一切有情宣说正法。彼于彼等作意之忍耐， 欲乐与近行，及决定思惟为何，夏ra达瓦蒂之子菩萨摩诃萨是忍辱波罗蜜多。又，任何菩萨摩诃萨以具有一切相智之作意，将自己所作的一切善根与一切有情共同之后，恒常回向于无上正等觉，彼不舍弃精进为何，夏ra达瓦蒂之子菩萨摩诃萨是精进波罗蜜多。又，任何菩萨摩诃萨以具有一切相智之作意，入于禅定与等持及等至与解脱，纵然入定与出定，亦不堕入声闻地或独觉地，此是菩萨摩诃萨之禅定波罗蜜多。又，任何菩萨摩诃萨以具有一切相智之作意，于禅定与无量及无色之等至中，于一切禅定支分，以无常之相、痛苦之相、空性、无相与无愿之相，如实分别，然由大悲所摄持，故无声闻之过失
English
It is so. Any mind generation that possesses all-knowingness, those who suppress and meditate between the first dhyana and the fourth dhyana, abiding in those dhyanas, and other mind generation like this, this non-discrimination of the state of mind of the Shravakas and Pratyekabuddhas, Sharadvatiputra Bodhisattva Mahasattva is the flawless morality paramita. Again, any Bodhisattva Mahasattva, without separating from the mind that possesses all-knowingness, thinks like this: For the sake of abandoning all the afflictions of all sentient beings, I shall teach the Dharma to all sentient beings. That patience in those minds, desire and near-perception, and what is definite thought, Sharadvatiputra Bodhisattva Mahasattva is the patience paramita. Again, any Bodhisattva Mahasattva, with the mind that possesses all-knowingness, after making all the roots of virtue done by oneself common with all sentient beings, constantly dedicates to the unsurpassed perfect enlightenment, that which does not abandon diligence, Sharadvatiputra Bodhisattva Mahasattva is the diligence paramita. Again, any Bodhisattva Mahasattva, with the mind that possesses all-knowingness, enters into dhyana and samadhi and samapatti and liberation, even if entering and rising from samadhi, does not fall into the Shravaka ground or the Pratyekabuddha ground, this is the dhyana paramita of the Bodhisattva Mahasattva. Again, any Bodhisattva Mahasattva, with the mind that possesses all-knowingness, in the samapatti of dhyana and immeasurable and formless, in all the limbs of dhyana, with the aspect of impermanence, the aspect of suffering, emptiness, signlessness, and wishlessness, truly distinguishes as it is, but being completely seized by great compassion, there is no fault of the Shravakas.
Tibetan
མེད་པའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ བཞི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒོམ་སྟེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་སྟེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་ལ་ཕན་པའི་སེམས་ཉིད་དུ་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་དེ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཉིད་དུ་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །དགའ་བ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འགྲོལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟག་པ་ཟད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྒོམ་ཞིང་དེ་ཡང་དེ་དག་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། རྟགས་དང་མཚན་མ་དག་གིས་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་མི་སྔོ་བ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པ་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དག་གིས་བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུ
Chinese
或者，也不入于独觉的无过失中，这是菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多。舍利子，这些是菩萨摩诃萨的大乘。舍利子，此外，菩萨摩诃萨于一切时中，如实修习四念住，乃至八支圣道亦如是。于一切时中，修习空性三摩地，无相三摩地，无愿三摩地，于一切时中，从如来十力乃至十八不共佛法之间修习，舍利子，这是菩萨摩诃萨的大乘。舍利子，此外，菩萨摩诃萨入于慈定，并发愿说：我当救护一切有情。即以利益彼等之心而安住。又入于悲定，即以慈爱彼等之心而安住。又入于喜定，并发愿说：我当解脱一切有情。亦以是心安住于一切有情。又入于舍定，并发愿说：愿一切有情漏尽。如是修习，亦以是心安住于彼等。舍利子，这是菩萨摩诃萨行于无量之布施波罗蜜多。又菩萨摩诃萨，以禅定、无量定、无色定之自性、相、及特征而入定及出定，然除一切智智外，不退转于声闻地或独觉地，此乃菩萨摩诃萨行于禅定、无量定、及无色定之持戒波罗蜜多。何时菩萨摩诃萨以具足一切智智之作意，入于禅定、无量定、及无色定之等持。
English
Or, not entering into the faultlessness of a Pratyekabuddha either, this is the Perfection of Wisdom of a Bodhisattva-Mahasattva. Sharadvatiputra, these are the Great Vehicle of a Bodhisattva-Mahasattva. Furthermore, Sharadvatiputra, a Bodhisattva-Mahasattva cultivates the four close placements of mindfulness correctly as they are, and likewise up to the eightfold noble path. At all times, cultivating the Samadhi of Emptiness, the Samadhi of Signlessness, and the Samadhi of Wishlessness, and at all times, cultivating from the ten powers of the Tathagata up to the eighteen unshared qualities of a Buddha. Sharadvatiputra, this is the Great Vehicle of a Bodhisattva-Mahasattva. Furthermore, Sharadvatiputra, a Bodhisattva-Mahasattva enters into loving-kindness and makes the aspiration: 'I shall completely protect all sentient beings,' and thus establishes a mind of benefit for them. Also entering into compassion, he establishes a mind of love for them. Also entering into joy, he makes the aspiration: 'I shall completely liberate all sentient beings.' He also establishes this mind for all sentient beings. Also entering into equanimity, he cultivates the thought: 'May all sentient beings be free from outflows.' And thus he establishes this mind for them. Sharadvatiputra, this is the Perfection of Giving practiced by a Bodhisattva-Mahasattva towards the immeasurable. Furthermore, whatever Bodhisattva-Mahasattva enters into and arises from meditative absorption, the immeasurables, and the formless absorptions, with their aspects, signs, and characteristics, but does not turn back to the Hearer's level or the Pratyekabuddha's level, except for the all-knowingness itself, this is the Perfection of Discipline practiced by a Bodhisattva-Mahasattva in meditative absorption, the immeasurables, and the formless absorptions. When a Bodhisattva-Mahasattva, with thoughts endowed with all-knowingness, enters into the equipoise of meditative absorption, the immeasurables, and the formless absorptions,