Tibetan
ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ལགས་སམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང་། རང་བྱང་ཆུབ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་འགྱུར་ལགས་སམ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རབ་འབྱོར་ཅི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའམ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ ཤེས་སམ། འོ་ན་ནི་དེ་དག་ལ་ཡང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང་། རང་བྱང་ཆུབ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དགོད་པ་ཡོད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའམ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ན་ནི། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་ཡང་མི་འགྲོ་བ་ཞིག་ན། འདི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང་། རང་བྱང་ཆུབ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དགོད་པ་དག་ཀྱང་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི་ལམ་ཡང་མེད་ལ། ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་མེད། ལམ་སྒོམ་པ་ཡང་མེད་ན། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དགོད་པ་ལྟ་ཡོད་པར་འགྱུར་རེ་སྐན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ནི། ལམ་ཡང་ཡོད་ལ་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ཡོད། ལམ་སྒོམ་པ་ཡང་ཡོད་པས་ན་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དགོད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལམ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཞིང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལགས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་ལམ་མ་བསྒོམས་པར་ཡང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལམ་གྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འཐོབ་ལ། ལམ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞིང་ལམ་ལ་མི་གནས་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་
Chinese
那么所有凡夫俗子也不会变成入流果吗？以及一来果、不来果、阿罗汉、独觉和无上正等觉吗？这样请问之后，世尊对具寿善现这样说道：善现，难道凡夫俗子们知道世俗谛或胜义谛吗？如果知道，那么他们也会有入流果、一来果、不来果、阿罗汉、独觉和无上正等觉的果位差别安立。如果知道所谓的世俗谛或胜义谛，那么就不会被列入凡夫俗子的行列。因此，他们没有完全的了解。所以，他们也没有入流果、一来果、不来果、阿罗汉、独觉和无上正等觉的果位差别安立。善现，对于凡夫俗子来说，既没有道，也没有道的安立，也没有道的修习，那么凡夫俗子怎么会有果位的差别安立呢？对于圣者来说，既有道，也有道的安立，也有道的修习，所以也有果位的差别安立。之后，具寿善现对世尊这样请问道：世尊，难道通过修道才能产生果，才能获得果吗？世尊回答说：善现，不是这样的。通过修道不会产生果，也不会获得果。善现，不修道也不会获得果。道也不能获得果，非道也不能获得果，不住于道也不能获得果。善现，菩萨摩诃萨应如是知晓
English
Then, wouldn't all ordinary beings also not become stream-enterers? And also not become once-returners, non-returners, arhats, solitary buddhas, and unsurpassed perfect complete enlightenment? After this request, the Blessed One spoke to the venerable Subhuti, saying: Subhuti, do ordinary beings know the conventional truth or the ultimate truth? If they do, then they would also have the distinctions of the fruits of stream-entry, once-returning, non-returning, arhatship, solitary buddhahood, and unsurpassed perfect complete enlightenment. If they know what is called conventional truth or ultimate truth, then they would not be counted among ordinary beings. Therefore, they do not have complete understanding. Therefore, they also do not have the distinctions of the fruits of stream-entry, once-returning, non-returning, arhatship, solitary buddhahood, and unsurpassed perfect complete enlightenment. Subhuti, for ordinary beings, there is neither a path, nor an establishment of a path, nor a cultivation of a path. How then could there be a distinction of fruits for ordinary beings? For noble beings, there is a path, and there is an establishment of a path, and there is a cultivation of a path, so there is also a distinction of fruits. Then, the venerable Subhuti asked the Blessed One: Blessed One, is it through cultivating the path that the fruit arises and the fruit is attained? The Blessed One replied: Subhuti, it is not so. The fruit does not arise through cultivating the path, nor is the fruit attained. Subhuti, the fruit is not attained without cultivating the path. The fruit is not attained by the path, nor by the non-path, nor by not abiding in the path. Subhuti, thus should a Bodhisattva Mahasattva know
Tibetan
རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་འགོད་པར་བྱེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཚར་གཅད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་འགོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ ཀྱི་ཁམས་སམ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ལ་ཚར་གཅད་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དགོད་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། གནོད་སེམས་བསྲབས་པའི་ཕྱིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཆ་དང་འཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའོ། །འདི་ནི་གོང་མའི་ཆ་དང་འཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཚར་གཅད་པས། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དགོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་འཚལ་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཅི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དམ། རང་བྱང་ཆུབ་བམ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདུས་བྱས་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདུས་མ་བགྱིས་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་འདུས་མ་བགྱིས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཅི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཚར་གཅོད་པ་ཡོད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཅི་གང་གི་ཚེ་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོས་འདུས་བྱས་སམ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་འདུས་བྱས་སམ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་དམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།
Chinese
在般若波罗蜜多中行持，是为了使众生获得果报，但不是以在法界中进行裁决的方式来使众生获得果报。请问，世尊，如果不是通过在有为界的界限或无为界的界限中进行裁决来获得果报，那么，世尊说：“这是因为断除了三种结缚，所以是入流果。这是因为减弱了欲贪和嗔恨，所以是一来果。这是因为断除了与欲界相应的诸结缚，所以是不来果。这是因为断除了与上界相应的五种结缚，所以是阿罗汉。任何产生之法，皆为灭法”，这是自菩提。断除了习气的连接，这是圆满正等觉。”如果这样说，那么，世尊，对于有为和无为之法进行裁决，并没有获得果报，世尊这样说，我应该如何理解呢？世尊说：“善现，入流果、一来果、不来果、阿罗汉、自菩提或圆满正等觉是有为的吗？还是无为的呢？”请问：“世尊，那是无为的。善逝，那是无为的。”世尊说：“善现，无为之法有裁决吗？”请问：“世尊，没有。”世尊说：“善现，任何时候，种姓之子或种姓之女，对于有为或无为之法，这样以无相的方式证悟唯一的相，那时对于有为或无为的任何法进行裁决吗？”请问：“世尊，没有。”世尊说：“善现，这样的话，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行持是这样的：
English
Practicing in the Perfection of Wisdom is to cause sentient beings to attain fruition, but it is not to cause sentient beings to attain fruition by way of adjudicating in the realm of phenomena. The question: "Venerable One, if there is no attainment of fruition by adjudicating in the realm of conditioned or unconditioned, then the Venerable One says, 'This is the fruit of stream-entry because of abandoning the three fetters. This is the fruit of once-returning because of weakening desire and hatred. This is the fruit of non-returning because of abandoning all the fetters that accord with the realm of desire. This is Arhatship because of abandoning the five fetters that accord with the higher realm. Whatever phenomena arise, all of them are of the nature of cessation,' this is self-awakening. Abandoning all the connections of habitual tendencies is perfect and complete awakening." If this is said, then, Venerable One, there is no attainment of fruition by adjudicating conditioned and unconditioned phenomena, so how should I understand what the Venerable One has said? The Venerable One said, "Subhuti, is the fruit of stream-entry, the fruit of once-returning, the fruit of non-returning, Arhatship, self-awakening, or perfect and complete awakening conditioned or unconditioned?" The question: "Venerable One, that is unconditioned. Sugata, that is unconditioned." The Venerable One said, "Subhuti, is there adjudication of unconditioned phenomena?" The question: "Venerable One, there is not." The Venerable One said, "Subhuti, at any time when a son or daughter of good family realizes conditioned or unconditioned phenomena in this way, as a single characteristic without characteristics, at that time, is there any adjudication of any conditioned or unconditioned phenomena?" The question: "Venerable One, there is not." The Venerable One said, "Subhuti, in that way, the practice of a Bodhisattva Mahasattva in the Perfection of Wisdom is like this:
Tibetan
ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཚར་གཅད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་རམ། བྱམས་པའམ། སྙིང་རྗེའམ། དགའ་བའམ། བཏང་སྙོམས་སམ། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་རམ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་སམ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་རམ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་། བདག་ཉིད་ཀྱང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ལ། གཞན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་དོན་མ་གཏོགས་པར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་བར་དག་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྤྱོད་ལ། ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་ཤིང་། ཆགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། མཚན་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་དང་། ཡི་གེ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ།། །། བདུན་པ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ། ཡི་གེ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ།
Chinese
由於內空性乃至自性空性之間的方式沒有窮盡，因此為眾生宣說佛法。即佈施波羅蜜多，或持戒波羅蜜多，或忍辱波羅蜜多，或精進波羅蜜多，或禪定波羅蜜多，或智慧波羅蜜多，或從初禪乃至四禪之間，或慈，或悲，或喜，或捨，或無所有處乃至非想非非想處之間，或四念住，或八聖道分，或乃至一切種智之間的任何法。自己也不執著，也不使他人執著。由於不執著，因此對任何事物都沒有貪著。例如，如來所化現者，也行佈施，除了使一切眾生完全從痛苦中解脫之外，對佈施的果報也沒有貪著，也不會體驗佈施的果報。對於六波羅蜜多等，以及有漏和無漏的諸法，世間和出世間，有為和無為的諸法，都不安住。善現，同樣地，菩薩摩訶薩在般若波羅蜜多中修行時，也對一切法修行，但對任何法都不安住，也沒有貪著。那是因為，他已徹底了悟諸法的法性。八千頌般若波羅蜜多中，名相、妙相和文字證成的章節，第七十三。
English
Because there is no exhaustion in the manner from inner emptiness to emptiness of own-being, therefore, he teaches the Dharma to sentient beings. That is, the perfection of generosity, or the perfection of ethics, or the perfection of patience, or the perfection of diligence, or the perfection of meditation, or the perfection of wisdom, or from the first dhyana to the fourth dhyana, or loving-kindness, or compassion, or joy, or equanimity, or from the sphere of neither perception nor non-perception, or the mindfulnesses, or the eightfold noble path, or any Dharma up to the state of omniscience. He himself does not cling, nor does he cause others to cling. Because he does not cling, he has no attachment to anything. For example, an emanation of the Tathagata also gives generosity, and has no attachment to the fruit of generosity except for the purpose of completely liberating all sentient beings from suffering, and does not experience the fruit of generosity. He does not abide in any of the six perfections, or in the dharmas with outflows and without outflows, or in the mundane and supramundane, or in the conditioned and unconditioned dharmas. Subhuti, likewise, when a Bodhisattva Mahasattva practices in the Perfection of Wisdom, he also practices in all dharmas, but does not abide in any dharma, and has no attachment. Why is that? It is because he has thoroughly understood the nature of dharmas. From the Eight Thousand Verse Perfection of Wisdom, the chapter on showing the accomplishment of names, excellent marks, and letters, the seventy-third.