Tibetan
ལེའུ་བདུན་ཅུ་བཞི་པ། ལེའུ་བདུན་ཅུ་བཞི་པ། དེ་ནས་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་དབུགས་ཕྱུང་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ལས་ལངས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལངས་ནས་ཀྱང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་དག་ག་ནས་བྱོན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གང་དུ་བཞུད་སྙམ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་མ་མཐོང་བ་དང་། མི་དགའ་ཞིང་གདུང་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེ་གཟུངས་རབ་ཏུ་ཐོབ་ལ། ལྔ་མངོན་པར་ཤེས་པ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་སྟེ། བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ། བདག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ། ཡུན་རིང་པོར་དེས་བདག་གི་དོན་བྱས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གང་ནས་བྱོན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གར་བཞུད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་བདག་གིས་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་། དང་བ་དང་། རྗེ་ས་དང་། གུས་པ་བསྐྱེད་ནས་སྔར་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་གིས་སྟི་སྟང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་འཕགས་ པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལ་བསྙེན་པར་བྱ། བདག་ཀྱང་དབུལ་བས་བདག་ལ་གོས་སམ། རིན་པོ་ཆེའམ། གསེར་རམ། མུ་ཏིག་གམ། བཻ་ཌཱུརྱ་འམ། དུང་ངམ། ཤེལ་ལམ། བྱུ་རུའམ། དངུལ་ལམ། མེ་ཏོག་གམ། བདུག་པའམ། སྤོས་སམ། ཕྲེང་བ་དང་། བྱུག་པའམ། གདུགས་གང་གིས་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེ་ལ་སྟི་སྟང་དུ་བྱ་བར་འོས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད། བདག་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བར་ཡང་མི་རིགས་ལ། བདག་དགའ་ཞིང་མགུ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བླ་མ་ལ་གུས་ཤིང་རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མཐར་གྱིས་སོང་སོང་ན། གྲོང་ཁྱེར་གཅིག་ཅིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། དེར་ཚོང་དུས་ཀྱི་
Chinese
第七十四品 第七十四品 然后，那些如来、应供、正等觉的佛陀们，在菩萨摩诃萨常啼叹息后，便隐没不见了。那位族姓之子也从那些禅定中起身了。起身之后，他心想：这些如来是从哪里来的？那些如来又往哪里去了呢？他这样想着。由于没有见到那些如来，他感到不悦和极大的悲伤，于是心想：圣者菩萨摩诃萨法胜已经获得了极好的陀罗尼，并且以五神通为往昔的胜者们服务，他是我的助益者，是我的善知识，长久以来他为我做了许多事情。那些如来是从哪里来的？那些如来又往哪里去了？为了弄清楚这些事情，我应该前往圣者菩萨摩诃萨法胜那里，向他请教。然后，菩萨摩诃萨常啼，对菩萨摩诃萨法胜生起了欢喜、信赖、敬重和恭敬，并且像之前那样思索：我应该以何种方式来侍奉圣者菩萨摩诃萨法胜呢？我太贫穷了，我没有衣服、珍宝、黄金、珍珠、吠琉璃、海螺、水晶、珊瑚、白银、鲜花、熏香、香、花环、涂香或伞盖，可以用它们来适当地侍奉圣者菩萨摩诃萨法胜。我不应该就这样去圣者菩萨摩诃萨法胜那里，我也不会感到高兴和满足。然后，菩萨摩诃萨常啼如此地想着如何恭敬上师并进行供养，他逐渐地走啊走，去到了一座城市，那里正在举行集市。
English
Chapter Seventy-Four Chapter Seventy-Four Then, those Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Buddhas, after the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita sighed, disappeared. That son of good family also arose from those samadhis. Having arisen, he thought to himself: "From where did these Tathagatas come? Where did those Tathagatas go?" He was thinking like this. Because he did not see those Tathagatas, he became displeased and greatly saddened, and thought to himself: "The noble Bodhisattva Mahasattva Dharmotkrānta has obtained excellent dharanis, and has served the previous victors with the five superknowledges. He is my benefactor, my spiritual friend. For a long time, he has done many things for me. From where did those Tathagatas come? Where did those Tathagatas go? To find out these things, I should go to the noble Bodhisattva Mahasattva Dharmotkrānta and ask him." Then, the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita, having generated joy, trust, respect, and reverence for the Bodhisattva Mahasattva Dharmotkrānta, thought as before: "In what way should I attend to the noble Bodhisattva Mahasattva Dharmotkrānta? I am too poor. I do not have clothes, jewels, gold, pearls, vaiḍūrya, conch shells, crystal, coral, silver, flowers, incense, perfume, garlands, unguents, or umbrellas with which to properly attend to the noble Bodhisattva Mahasattva Dharmotkrānta. I should not go to the noble Bodhisattva Mahasattva Dharmotkrānta just like that, nor will I be happy and satisfied." Then, the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita, thinking in such a way about how to respect the guru and make offerings, gradually went on and on, and went to a city where a market was being held.
Tibetan
དབུས་སུ་ཕྱིན་པ་དང་། འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་གི་ལུས་འདི་བཙོངས་ཏེ། དེའི་རིན་གྱིས་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ། །ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་བདག་གི་ལུས་སྟོང་ཙམ་ཞིག་པར་གྱུར། དེངས་པར་གྱུར། བཙོངས་རྨེག་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འཁོར་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བ་ན། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། བྱོལ་སོང་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་འདོད་པའི་རྒྱུ་དང་འདོད་པའི་གཞིའི་ཕྱིར་གྱི། ཆོས་འདི་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བས། ཚོང་དུས་ཀྱི་དབུས་སུ་མི་སུ་ཉོ་མི་སུ་ཉོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ་བོས་སོ། །དེ་ནས་བདུད་སྡིག་ཏོ་ ཅན་འདི་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་འདི་ཆོས་འདོད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་བཙོངས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་དེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཐོས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་རིས་སུ་གཏོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པར་འགྱུར། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་འདྲི་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་དེ་དག་ཀྱང་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ལ། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་བདག་གིས་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་གྱིས། དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་དེའི་བར་ཆད་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །དེ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་རྣམས་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བས་མི་སུ་ཉོ་མི་སུ་ཉོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་དེ་མི་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་བདག་ཉོ་བ་མ་རྙེད་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སོང་སྟེ་ངུས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་ཨེ་མའོ་བདག་གི་ལུས་ཉོ་བ་ཡང་མེད་དེ། རྙེད་པ་རབ་ཏུ་མ་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་འདི་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་འདི་ཆོས་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་བསམ་པས་བདག་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་པ་བདག་གིས་བརྟག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་བྲམ་ཟེའི་ ཁྱེའུ་ཞིག་ཏུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིད་མི་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་བྱེད་ལ་ངུ་ཞིང་འདུག །རབ་ཏུ་ངུ་བས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བདག་ནི་ཆོས་འདོད་པའི་ཕྱིར། བདག་གི་ལུས་བཙོངས་ཏེ་ཆོས་ལ་མཆོད་པར་འདོད་ན། བདག་ཉོ་བ་མ་རྙེད་དེ་དེ་ལ་བདག་འདི་སྙམ་དུ་གང་བདག་གི་ལུས་བཙོངས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལ་ཡང་། བཀུར་སྟིར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཉོ་བ་ཡང་མ་རྙེད་པ་དེ། ཨེ་མའོ་བདག་བསོད་ནམས་རེ་ཆུང་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་བདག་ལ་མི་ནི་མི་དགོས་ཀྱི། བདག་མཆོད་སྦྱིན་ཞིག་བྱེད་པས། དེར་མིའི་སྙིང་དང་། ཁྲག་དང་རུས་པ་དང་། རྐང་དགོས་ན་དེ་ཉོར་སྦྱིན་ནམ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་འདི་སྙམ་དུ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁྱེའུ་འདི་ལ་བདག་གི་ལུས་དང་། སྙིང་དང་ཁྲག་དང་། རུས་པ་དང་། རྐང་ཉོ་བ་རྙེད་པ་ནི། བདག་གིས་རྙེད་པའི་མཆོག་རབ་ཏུ་རྙེད། བདག་གིས་ལུས་ཀྱང་དོན་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་དགའ་མགུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །ཁྱེའུ་ཁྱོད་ལུས་འདི་གང་གི་ཕྱིར་དགོས་པ་དེ་སྦྱིན་ནོ། །དེས་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ལ་རིན་ཅི་ཞིག་སྦྱིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བས་ ཁྱེའུ་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ། །ཁྱེའུ་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ་བྱིན་ཅིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེ
Chinese
去到中央，这样想：我把这个身体卖掉，用那个价钱供养圣者菩萨摩诃萨法增。长久以来，我的身体坏了成千上万次，空虚了，卖光了，在不可思议的轮回中一次又一次地轮回，不可思议的众生经历了地狱、畜生和阎罗世界的痛苦，那也是为了欲望的因和欲望的处所啊，不是为了这样的法，也不是为了供养这样的菩萨。这样想。然后菩萨摩诃萨常啼，在市场中央发出“谁买人，谁买人”的声音呼唤。然后恶魔波旬这样想：这个菩萨摩诃萨常啼为了求法而卖掉自己，供养菩萨摩诃萨法增之后，菩萨摩诃萨如何才能修持般若波罗蜜多，迅速圆满无上正等菩提，获得如海般的听闻，不被魔和属于魔类的天神所动摇，圆满一切功德呢？他将以善巧方便完全询问般若波罗蜜多，他也将成办众多有情的事情，那些有情也将超出我的行境，其他有情也超出我的行境之后，将现证无上正等菩提，因此我将作他的障碍。这样想。然后恶魔波旬让婆罗门和居士们无论如何也听不到菩萨摩诃萨常啼说“谁买人，谁买人”的声音，那样压制了。然后菩萨摩诃萨常啼没有找到买自己的人，走到一个地方哭着这样想：唉！我的
English
Having gone to the center, he thought thus: 'I will sell this body and use that price to make offerings to the noble Bodhisattva Mahasattva Dharmavardhana.' For a long time, my body has been destroyed thousands of times, become empty, been completely sold, and in the inconceivable cycle of rebirths, I have repeatedly transmigrated, and countless beings have experienced the suffering of hell, animals, and the world of Yama, and that was for the sake of the cause of desire and the place of desire, not for the sake of such a Dharma, nor for the sake of making offerings to such Bodhisattvas.' He thought thus. Then the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita, in the middle of the marketplace, made the sound, 'Who will buy a person, who will buy a person?' and called out. Then the evil demon Mara thought thus: 'This Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita, having sold himself for the sake of seeking the Dharma, and having made offerings to the Bodhisattva Mahasattva Dharmavardhana, how will the Bodhisattva Mahasattva practice the Prajñāpāramitā, quickly perfect the unsurpassed, perfect, complete enlightenment, obtain hearing like the ocean, not be shaken by the demons and the gods belonging to the demon class, and perfect all qualities? He will completely inquire about the Prajñāpāramitā with skillful means, and he will also accomplish the affairs of many sentient beings, and those sentient beings will also transcend my realm of activity, and other sentient beings, having also transcended my realm of activity, will manifest the unsurpassed, perfect, complete enlightenment. Therefore, I will create obstacles for him.' He thought thus. Then the evil demon Mara suppressed the Brahmins and householders in such a way that they could not hear the sound of the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita saying, 'Who will buy a person, who will buy a person?' Then the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita, not finding anyone to buy him, went to one side and cried, thinking thus: 'Alas! My'
Chinese
也沒有人來買，心想實在是找不到啊。然後百千天神之王心想：這位菩薩摩訶薩經常大哭，是為了求法，真的會以清淨的意樂捨棄我的身體嗎？還是不是這樣，我應該觀察一下。然後百千天神之王化現為一個婆羅門童子，前往菩薩摩訶薩經常大哭的地方，到了之後，對菩薩摩訶薩經常大哭這樣說道：善男子，你為什麼不高興、憂愁而哭泣呢？常啼對婆羅門童子這樣說道：婆羅門童子，我是為了求法，想賣掉我的身體來供養法，但是找不到買主，因此我這樣想，如果我賣掉我的身體，來供養般若波羅蜜多，並且對聖者菩薩摩訶薩法增上者，也給予恭敬，但是像這樣連買我身體的人也找不到，唉！我真是福報太小了。然後那位婆羅門童子對菩薩摩訶薩常啼這樣說道：善男子，我並不需要人，我正在做一個祭祀，那裡需要人的人心、血、骨頭和腿，你願意買來給我嗎？然後菩薩摩訶薩常啼這樣想：為了要精通般若波羅蜜多，這個童子要買我的身體、心、血、骨頭和腿，這是我所找到最好的了，我的身體也變得有意義了。這樣想著，他變得非常高興，心裡充滿了喜悅，然後對童子這樣說道：童子，你需要這個身體做什麼，我都給你。他對他說：善男子，我該給你什麼代價呢？菩薩摩訶薩常啼對童子 這樣說道：童子，你所需要的一切都給你。然後菩薩
English
And there was no one to buy it either. He thought, "I really can't find it." Then the Lord of the Hundred Gods thought, "This Bodhisattva Mahasattva, who is always weeping, is doing so for the sake of Dharma. Will he truly give up my body with pure intention? Or is it not so? I should examine it." Then the Lord of the Hundred Gods manifested as a Brahmin boy and went to the place where the Bodhisattva Mahasattva was always weeping. When he arrived, he said to the Bodhisattva Mahasattva, who was always weeping, "Noble son, why are you unhappy, sorrowful, weeping, and sitting here?" The Ever Weeping One said to the Brahmin boy, "Brahmin boy, I am seeking the Dharma. I want to sell my body to make offerings to the Dharma, but I cannot find a buyer. Therefore, I think to myself, if I sell my body to make offerings to the Prajnaparamita and also give honor and respect to the noble Bodhisattva Mahasattva, who is superior in Dharma, but I cannot even find someone to buy my body, alas! I think I have very little merit." Then the Brahmin boy said to the Bodhisattva Mahasattva, the Ever Weeping One, "Noble son, I do not need a person. I am performing a sacrifice, and I need a human heart, blood, bones, and legs. Will you buy them for me?" Then the Bodhisattva Mahasattva, the Ever Weeping One, thought, "In order to become skilled in the Prajnaparamita, this boy wants to buy my body, heart, blood, bones, and legs. This is the best thing I have ever found. My body has become meaningful." Thinking this, he became very happy, and his mind was filled with joy. Then he said to the boy, "Boy, whatever you need this body for, I will give it to you." He said to him, "Noble son, what price should I give you?" The Bodhisattva Mahasattva, the Ever Weeping One, said to the boy, "Boy, give me whatever you have given up." Then the Bodhisattva