Tibetan
་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གི་དོན་ཅེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བདག་གི་དོན་ཅེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བདག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བདག་ གི་དོན་ཅེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བདག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་བདག་གི་དོན་ཅེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་བདག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དང་། མི་འཇིགས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭོ་བརྒྱད་བདག་གི་དོན་ཅེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭོ་བརྒྱད་བདག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་བདག་གི་དོན་ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །བླ་ན་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་བདག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། ཆོས་གང་དོན་དུ་བྱ་བའམ། དོན་མེད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་མ་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ནི་གནས་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གནས་པ་སྟེ། དེ་ནི་གང་ལ་ཡང་དོན་ཀྱང་མི་བྱེད། དོན་མ་ཡིན་པའང་མི་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་སྤངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་
Chinese
不应以色和识蕴作为我的意义来修习。不应以识蕴不是我的意义来修习。不应以处、界和缘起作为我的意义来修习。不应以缘起不是我的意义来修习。不应以一切波罗蜜多和一切空性以及菩提分法三十七品作为我的意义来修习。不应以菩提分法三十七品不是我的意义来修习。不应以圣谛、静虑、无量、无色定、八解脱、九次第住定、空性、无相、无愿、神通、等持和陀罗尼门作为我的意义来修习。不应以陀罗尼门不是我的意义来修习。不应以如来十力、四无畏、四无碍解和十八不共佛法作为我的意义来修习。不应以十八不共佛法不是我的意义来修习。不应以无上正等菩提作为我的意义来修习。不应以无上正等菩提不是我的意义来修习。为什么呢？善现，如来、应供、正等觉证得无上正等菩提时，没有见到任何法是需要作意或不需要作意的。善现，如来出世也好，如来不出世也好，诸法的法性、法住性、法界性是安住的，它对任何事物既不作意，也不不作意。善现，菩萨摩诃萨应如是舍弃作意和不作意，而修习般若波罗蜜多。请问，世尊，为了什么？
English
One should not practice with the thought that form and consciousness are for the sake of self. One should not practice with the thought that consciousness is not for the sake of self. One should not practice with the thought that the sense bases, elements, and dependent origination are for the sake of self. One should not practice with the thought that dependent origination is not for the sake of self. One should not practice with the thought that all the perfections, all emptiness, and the thirty-seven factors of enlightenment are for the sake of self. One should not practice with the thought that the thirty-seven factors of enlightenment are not for the sake of self. One should not practice with the thought that the noble truths, meditative stabilizations, immeasurables, formless absorptions, the eight liberations, the nine successive abidings, emptiness, signlessness, wishlessness, superknowledges, samādhi, and the gateways of dhāraṇī are for the sake of self. One should not practice with the thought that the gateways of dhāraṇī are not for the sake of self. One should not practice with the thought that the ten powers of the Tathāgata, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, and the eighteen unshared qualities of a Buddha are for the sake of self. One should not practice with the thought that the eighteen unshared qualities of a Buddha are not for the sake of self. One should not practice with the thought that unsurpassed, perfect, and complete enlightenment is for the sake of self. One should not practice with the thought that unsurpassed, perfect, and complete enlightenment is not for the sake of self. Why is that? Subhūti, when the Tathāgata, the Arhat, the Perfectly Awakened One, awakened to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, he did not perceive any dharma that needed to be attended to or not attended to. Furthermore, Subhūti, whether the Tathāgatas arise or do not arise, the suchness of dharmas, the fixedness of dharmas, the element of dharmas remains. It neither attends to anything nor does it not attend to anything. Subhūti, thus, a bodhisattva mahāsattva should abandon attending and not attending and practice the Perfection of Wisdom. Asked: Blessed One, for what reason?
Tibetan
དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་གང་ལ་ཡང་དོན་ཀྱང་མི་བགྱིད། དོན་མ་ལགས་པའང་མི་བགྱིད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡང་མི་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་ལ་ཡང་དོན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་འདུས་མ་བགྱིས། སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མ་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདུས་མ་བྱས་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཕན་པའམ། གནོད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ནམ་མཁའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་ལ་ཡང་ཕན་པའམ། གནོད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཕན་པའམ། གནོད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདུས་མ་བགྱིས་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབས་ཤིང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་བགྱིད་དམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་བསླབས་ཤིང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། འོ་ན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཤིག་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ནམ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སམ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ནི། ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་ པ་ནི་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་དམིགས་པས་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར། མི་དམིགས་པས་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ལེའུ་ལྔ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །། ལེ
Chinese
对于任何般若波罗蜜多，也不作意为有意义，也不作意为无意义。世尊说： 善现，这是因为般若波罗蜜多不作意任何有为和无为的法性。因此，般若波罗蜜多对于任何事物，既不作意为有意义，也不作意为无意义。 善现，那么，难道无为不是诸佛和诸佛的声闻圣众的一切意义吗？ 世尊说： 无为是诸佛和诸佛的声闻圣众的一切意义，但它不是利益或损害的近因。 善现，例如，虚空的真如不是任何利益或损害的近因。 善现，同样，菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多也不是任何法的利益或损害的近因。 善现，那么，菩萨摩诃萨不修习无为，难道不能通过般若波罗蜜多而获得一切智智吗？ 世尊说： 善现，正是这样，正是这样。菩萨摩诃萨修习这甚深的般若波罗蜜多，就能获得一切智智，但不是以二取的方式。 善现，什么？是以无二之法获得无二之法吗？ 世尊说： 不是的。 那么，是以二取之法获得二取之法吗？ 世尊说： 不是的。 那么，如何才能获得呢？ 世尊说： 当既不执著二取之法，也不执著无二之法时，就能获得。 为什么呢？因为不执著就是获得。因此，既不能以执著获得，也不能以不执著获得。 二万五千颂般若波罗蜜多经第五十三品。
English
Furthermore, in any Perfection of Wisdom, one does not make an object of what is meaningful, nor does one make an object of what is meaningless. The Lord said: Subhuti, It is like this: the Perfection of Wisdom does not make an object of any of the characteristics of conditioned or unconditioned things. Therefore, the Perfection of Wisdom is not something that is made an object of as meaningful, nor is it made an object of as meaningless. He asked: Lord, is not the unconditioned the meaning of all the Buddhas and all the noble disciples of the Buddhas? The Lord said: The unconditioned is indeed the meaning of all the Buddhas and all the noble disciples of the Buddhas, but it is not something that is close to benefiting or harming. Subhuti, it is like this: for example, the suchness of space is not something that is close to benefiting or harming anything. Subhuti, in the same way, the Perfection of Wisdom of a Bodhisattva-Mahasattva is not something that is close to benefiting or harming any dharma. He asked: Lord, then does not a Bodhisattva-Mahasattva, by practicing the unconditioned, attain all-knowingness through the Perfection of Wisdom? The Lord said: Subhuti, it is so, it is so. A Bodhisattva-Mahasattva, by practicing this profound Perfection of Wisdom, attains all-knowingness, but not in the manner of duality. He asked: Lord, what is it? Is it by means of a non-dual dharma that one attains a non-dual dharma? The Lord said: That is not so. He asked: Then is it by means of a dual dharma that one attains a dual dharma? The Lord said: No. He asked: Then how does one attain it? The Lord said: When one does not perceive either a dual dharma or a non-dual dharma, then one attains it. Why is that? Because non-perception is attainment. Therefore, one cannot attain it by perception, nor can one attain it by non-perception. The Fifty-third Chapter of the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom.