Tibetan
་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷའི་བུ་དག་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །སྨྲར་མེད་དོ། །དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྟན་པ་མེད་དོ། །སུས་ཀྱང་ཐོས་པ་མེད་དོ། །སུས་ཀྱང་ཤེས་པ་མེད་དོ། །ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལ་ལ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་འདོད་ཅིང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་ན་ཡང་བཟོད་པ་འདི་ལ་མི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ལ་ལ་ཞིག་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང་། རང་བྱང་ཆུབ་དང་། ལ་ལ་ཞིག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པར་འདོད་ཅིང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་ན་ཡང་། བཟོད་པ་འདི་ལ་མི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ནས་བརྗོད་པ་དང་། མཉན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ། སྨད་ཆ།
Chinese
具寿善现对那些天子们这样说道：天子们，就是这样，就是这样。如来之菩提是不可言说的，是不可说的，那是谁也没有开示的，是谁也没有听闻的，是谁也没有了知的。天子们，因此，如果有人想要安住于入流果，想要现证入流果，也不能依靠这个忍。如果有人想要一来果、不来果、阿罗汉果、独觉菩提，以及如果有人想要安住于无上正等正觉，想要现证无上正等正觉，也不能依靠这个忍。天子们，因此，菩萨摩诃萨从发起最初心之后，因为不可言说和不可听闻的缘故，应当安住于般若波罗蜜多中。《般若波罗蜜多二万五千颂》第十四章完。 第十四章，下半部分。
English
The venerable Subhuti said to those gods: Gods, it is so, it is so. The enlightenment of the Tathagata is inexpressible, it is unspeakable, it is not shown by anyone, it is not heard by anyone, it is not known by anyone. Gods, therefore, if someone wants to abide in the fruit of stream-entry, and wants to realize the fruit of stream-entry, they cannot rely on this patience. If someone wants the fruit of once-returner, the fruit of non-returner, Arhatship, solitary enlightenment, and if someone wants to abide in unsurpassed perfect and complete enlightenment, and wants to realize unsurpassed perfect and complete enlightenment, they cannot rely on this patience. Gods, therefore, Bodhisattva-Mahasattvas, from the time they generate the first thought, should abide in the Perfection of Wisdom because it is inexpressible and cannot be heard. This concludes the twenty-five thousand verse Perfection of Wisdom, chapter fourteen. Chapter Fourteen, second half.